Jetje's dag met kunst, fotografie en lifestyle

Jetje’s dag komt elke werkdag uit en richt zich op de groeiende groep mensen die de drukte en hypes van de social media ontgroeid zijn en zich meer richten op serieuzere zaken in het leven, zonder daar in door te schieten. Jetje's dag staat positief in het leven. En ziet tegenslagen als iets dat we samen overwinnen. Jetje's dag informeert deze groep op het gebied van beeldende kunst, hoogwaardige fotografie en toepassing daarvan. Maar er is ook ruimte voor zijstapjes naar elk ander gebied.

Posts tonen met het label fotograaf. Alle posts tonen

1 mei 2024. Jetje bedankt iedereen

Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal en hartelijk dank

We zijn weer aan het einde van de vorige maand gekomen. En we hebben een nieuwe. Op de dag van de arbeid nog wel! En weer is het aantal bezoekers van vorige maand hoger dan dat van de maand daarvoor. Dat is voor mij natuurlijk leuk om te zien en het motiveert uiteraard om stevig door te gaan. Elke dag een nieuwe Jetje's dag maken is redelijk wat werk, maar het is wel heel leuk om te doen.

Vandaag hebben we opnieuw mooi fotowerk van fotograaf Alphons de Visscher uit Helmond die een fraaie serie portretten van mij heeft vervaardigd, waarbij de vele mogelijkheden en aspecten van het begrip portret uitgebreid aan de orde komen.

En voor ik het vergeet, iedereen hartelijk dank voor het volgen van Jetje's dag en alle belangstelling. Zegt het voort, zou ik zeggen. 😀😀

Dan is hier nog een toepasselijk nummer voor vandaag, "First of May" van de Beegees. Zeg maar rustig een stukje jeugdsentiment.

Jullie Jetje

Samenvatting van vandaag

		1. De portretten van Alphons de Visscher;
		2. Niet elke verandering verandert iets;
		3. Maastricht. Daar moet je regelmatig naar toe.

Jetje's portretten

Is dat even schrikken!!!

Vandaag hebben we op Jetje's dag weer eens een serie portretten. Want het maken van goede gelijkende portretten die ook het innerlijk van de geportretteerde weergeven is een kunstvorm die al eeuwenlang de mensen fascineert. Was dat eerst met schilderkunst, midden 19e eeuw kwam daar de fotografie bij. Dat liep van de gedetailleerde portretten van de oude meesters tot de moderne selfiecultuur met de smartphone en de selfiestick. Het is duidelijk, het vastleggen van het menselijke gezicht is altijd een belangrijk onderdeel van de fotografie geweest.

De betekenis van de portretfotografie

Goede portretfotografie is veel meer dan alleen maar een afbeelding maken van iemands gezicht. Portretfotografie is een manier om de persoonlijkheid, emoties, karakter en het verhaal van de gefotografeerde persoon vast te leggen. Een goed portret laat niet alleen zien hoe iemand er uitziet, maar ook wie die persoon in feite is. Portretfotografie kan een moment vastleggen. Het kan een stemming uitdrukken,. Ja, het kan een compleet verhaal over iemand vertellen.

Portretfotografie gaat vaak over het vastleggen van de banden met andere mensen. Het kan de band tussen mensen versterken, van geliefden tot families, van goede vrienden tot de meest zakelijke relaties. Door de juiste belichting, compositie en het uitdrukken van je emoties kan een portret een diepe emotionele invloed hebben op de kijker en zijn mening over de afgebeelde persoon sterk verbeteren. Dat is de kracht van portretfotografie.

De geschiedenis van portretfotografie

De geschiedenis van portretfotografie begon al lang voordat de moderne camera's werden uitgevonden. Van oude schilderijen en beeldhouwwerken tot de eerste fotografische portretten hebben de fotografen altijd al manieren gezocht, om de gezichten van de mensen in hun omgeving vast te leggen.

Een van de vroegste vormen van portretfotografie was het "daguerreotypie", ontwikkeld in de 19e eeuw. Dit was destijds een baanbrekende techniek die het mogelijk maakte om gedetailleerde afbeeldingen van mensen te maken. Sindsdien heeft de portretfotografie een lange weg afgelegd. Het was een tijd waarin technologie kwam en ging. En waarin de gewenste stijl constant met mode en smaak mee veranderde.

In de 20e eeuw bracht de opkomst van kleurenfotografie nieuwe mogelijkheden in de portretfotografie. Kleurenfoto's konden emoties en stemmingen op een nog levendiger manier overbrengen. Tegenwoordig heeft digitale technologie de portretfotografie nog verder omgezet met nieuwe mogelijkheden voor bewerking en manipulatie. Waarbij we opmerkelijk genoeg weer een waardering voor zwart/wit fotografie kunnen waarnemen, zeker bij de portretfotografie.

Het zwart/witportret is zeker bij de meer artistieke fotografie weer helemaal terug.

De technieken die portretfotografie gebruikt

Bij het maken van portretten zijn er verschillende technieken en benaderingen die fotografen gebruiken om hun visie op de persoon voor de camera tot leven te brengen. Een van de belangrijkste aspecten daarbij is de belichting. Goede belichting kan het verschil maken tussen een flauwe foto en een sterk, krachtig portret. Fotografen kunnen het natuurlijk licht gebruiken, zoals zonlicht. Of ze kunnen gebruik maken van allerlei vormen van studioverlichting voor meer controle over de sfeer van de foto.

De gekozen compositie is een ander belangrijk element in de portretfotografie. De manier waarop de persoon wordt gepositioneerd binnen de randen van de foto, de achtergrond en eventuele rekwisieten kunnen allemaal bijdragen aan het verhaal dat het portret vertelt. Een close-up kan bijvoorbeeld de nadruk leggen op emotie, terwijl een omgevingsportret juist de context zal bieden waarin de foto gemaakt is.

Het is ook belangrijk om veel aandacht te besteden aan het uitdrukken van de emoties van de persoon die wordt gefotografeerd. Een natuurlijke, ontspannen uitdrukking kan een portret al tot leven brengen, terwijl een meer geforceerde glimlach of een strakgespannen gezicht de spontaniteit van het portret stevige schade toe kan brengen.

En dan is er nog het effect van brillen, haarbanden, sieraden en dergelijke accessoires die een directe invloed hebben op de mimiek van degene die op de foto gaat. Zeker bij voorwerpen die een flink contrast geven kan het effect behoorlijk groot zijn, omdat het gevaar er in zit dat het voorwerp de aandacht gaat krijgen.

De kracht van portretfotografie

Portretfotografie heeft de kracht om mensen te verbinden, emoties op te roepen en verhalen te vertellen. Een goed portret kan een diepe indruk achterlaten op de kijker. Zo diep, dat het zelfs een verandering teweeg kan brengen bij de kijker, bijvoorbeeld hoe men tegen de afgebeelde persoon aan kijkt.

Een van de grootste krachten van portretfotografie is het vermogen om empathie op te wekken voor de afgebeelde persoon. Door de menselijke gezichten te tonen, kunnen fotografen de kijker laten voelen wat de gefotografeerde persoon voelt. Dit kan voor een gevoel van verbondenheid zorgen tussen mensen die elkaar anders misschien in het werkelijke leven nooit zouden ontmoeten.

Portretfotografie kan ook dienen als een krachtig instrument voor sociale verandering. Door de nadruk te leggen op bepaalde groepen mensen of kwesties, kunnen fotografen de aandacht vestigen op onderwerpen die anders misschien genegeerd zouden worden. Denk aan foto-journalistieke portretten van oorlogsslachtoffers, daklozen of vluchtelingen, die de kijker kunnen inspireren om in actie te komen, in wat voor vorm dan ook.

Daarnaast kan portretfotografie een middel zijn voor het leren om je emoties zichtbaar te maken en een blik te werpen op je eigen houding en gedrag. Het maken van een zelfportret kan een manier zijn om jezelf te uiten. Of om je eigen identiteit te bekijken. Het kan ook een manier zijn om jezelf te zien door de ogen van een ander, waardoor je een nieuwe visie op jezelf krijgt.

Samenvattend

Portretfotografie is een krachtige kunstvorm, die al eeuwenlang mensen fascineert. Van oude daguerreotypes tot moderne digitale portretten, het vastleggen van het menselijke gezicht blijft een belangrijk onderdeel van de fotografie. Door middel van belichting, compositie en uitdrukken van je emoties kunnen fotografen de persoonlijkheid, gevoelens en verhalen van mensen vastleggen en delen met de wereld.

Portretfotografie heeft de kracht om empathie op te wekken, sociale verandering te bevorderen en zelfs een blik te werpen op je eigen houding, Het kan bepaald gedrag stimuleren of juist veranderen. Portretfotografie is een kunstvorm die ons in staat stelt om de houding en het gedrag van mensen te begrijpen. Het is de portretfotografie die ons er aan herinnert dat achter elk mens en elk gezicht een levensverhaal schuilt.

Alles foto's zijn gemaakt door Alphons de Visscher uit Helmond Voor meer werk van hem zie [hier]

Veranderen, om maar iets te veranderen

"Blijf van dingen af die niet kapot zijn!" Het is een wijsheid die je op de meest uiteenlopende plekken tegen komt. Komt dat voort uit een neiging van mensen om steeds maar iets te willen veranderen? Een andere baan zoeken? Willen verhuizen? Het interieur veranderen? Wie heeft die aandrang niet op zijn tijd?

Maar dan dringt zich al snel de vraag op van het "waarom." Waarom willen we een ander huis of misschien wel een andere woonplaats? Waarom willen we ander werk? Wat drijft ons daarbij? Veel mensen denken wel na over dat andere huis, maar niet over het waarom van dat verhuizen. Wat verwachten we daar te vinden dat we nu kennelijk niet vinden waar we nu wonen? Hoe zeker is het dat het in die woning wél gaat gebeuren? Of wacht ons daar een andere, nieuwe vorm van teleurstelling? Is het niet mogelijk de ongewenste situatie op een andere manier te veranderen? Of valt er inderdaad echt wel iets te verbeteren?

Zit je op een andere plek gunstiger voor je werk? Of is het gunstiger voor andere familieleden? Houd je meer geld over dat je beter besteden kunt? Kom je echt veel mooier te wonen? Dan zijn er goede redenen. Dan verbetert er echt iets. En die verbetering kan een valide reden zijn voor een verandering.

Het omgekeerde komt natuurlijk ook voor. We kennen allemaal wel mensen waar we kansen voor mogelijke veranderingen bij zien, maar die onmogelijk voor enige verandering te porren zijn. Je krijgt ze niet in beweging. En toch, het leven bestaat voor een groot deel uit veranderingen. Soms gaan die heel geleidelijk in de buitenwereld en passen we ons heel voorzichtig, vrijwel ongemerkt daar aan aan, zonder ons echt van ons eigen veranderingsproces bewust te zijn. Pas na verloop van tijd zien we achteromkijkend dat er eigenlijk best veel veranderd is.

Verandering op zich is niet slecht. Integendeel. Maar die verandering moet wel een doel hebben, wil het echt tot een verbetering leiden. Verhuizen om te verhuizen is weinig zinvol en zeker tegenwoordig een hele dure grap. Maar als het de deur open zet voor nieuwe mogelijkheden en perspectieven, dan kan het een heel goede en valide keuze zijn.

Herinner je je deze nog?

Ik heb de afgelopen jaren een aantal keren modelfoto's gemaakt in Wijk aan Zee, letterlijk onder de rook van Tatasteel, de vroegere Hoogovens, die ooit het beeldenpark "Zee van Staal" mogelijk hebben gemaakt. En de grote, vaak overweldigende stalen beelden spreken tot de verbeelding. En dat maakt ze tot uitstekende achtergronden voor fotografie. Vandaag is dat bij "het witte ritme van wapperende jaspanden," een beeld waar je gezien de grootte en de ligging bovenop een duin niet omheen kunt.

Op https://jetjesdag.blogspot.com/2021/11/19-november-2021-jetje-bij-het-witte.html kun je zien wat ik er van gemaakt heb.

Maastricht

Persoonlijk vind ik Maastricht één van meest on-Nederlandse steden. Het doet me altijd veel meer aan het buitenland denken. Wat niet weg neemt dat Maastricht een hele mooie, afwisselende stad is waar veel te zien is. En heb je aan de stad niet genoeg, dan is er ook nog een hele fraaie regio waar het goed vertoeven is. Het is alweer ruim een jaar geleden dat ik er voor het laatst geweest ben, dus eigenlijk is het al weer hoog tijd om er weer eens te gaan kijken.

Ik weet het nog niet. Ik heb eerst een rode rok die ik herstellen moet.

Colofon

Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt.

Wil je een bijdrage leveren?

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar is altijd toegestaan maar geen affiliate links.

Belangstelling of vragen?

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt

Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

Disclaimer en copyright

privacystatement

10 januari 2024. Jetje in het nieuwe land

Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal op deze koude dag

Ik kom nog wel eens ergens. Vooral voor het fotowerk reis ik grote delen van het land door. Vandaag was het niet zo heel ver, namelijk naar Almere. Almere is geen plaats waar de geschiedenis in Gotische en Barokgevels vanaf druipt, maar dat wordt gecompenseerd door andere zaken die leuk zijn om te zien, zoals de landart die we daar kunnen vinden.

Gewoon eens gaan kijken, daar langs de A6!

Jullie Jetje

Samenvatting van vandaag

		1. Op bezoek bij fotograaf Johan van der Linden in Almere;
		2. En we gaan op zoek naar het begrip creativiteit;
		3. En we kijken nog even in Almere rond als we er toch zijn.

Lang leve Almere

In de jaren '70 was er nog niet zoveel Almere. In de jaren '60 was Zuid-Flevoland ingepolderd en drooggelegd. In 1968 was het laatste water verdwenen en "het nieuwe land" was een feit. En aan de zuidkant van de polder werden een aantal plaatsen gepland, die samen de gemeente Almere ging vormen.

Almere was één grote nieuwbouwwijk, vooral bedoeld om als overloop van Amsterdam te gaan dienen. Veel Amsterdammers hebben dan ook de weg naar Almere wel gevonden. Mijn eerste kennismaking met Almere was ergens rond 2007 op een festival dat het "Evenaar festival" werd genoemd. Ik was daar gevraagd om te poseren. In een grote tent op een enorm grasveld. Het weer was alleen niet zo best. Langdurige regenval was ook toen al mogelijk. En het festivalterrein was gewoon onder water gelopen. Dat gold ook voor de tent waar het modeltekenen was.

Van poseren kwam daardoor niet zoveel. Ik kon alleen staande standen doen, waarbij ik tot mijn enkels in het water stond. Maar dat gold ook voor de tekenaars. Ook die tekenaars stonden met hun ezels in 20 cm naar binnen gelopen baggerwater. Het was een opmerkelijk tafereel. Al het water was misschien een symbool voor het land dat aan het water onttrokken was. Helaas zijn de foto's in de loop der jaren verloren gegaan.

Na die tijd ben ik er regelmatig geweest. Onder meer in de studio van fotograaf Johan van der Linden. Een warme en gastvrije ontvangst, die een mooie serie foto's opgeleverd heeft, waarvan ik er hier een aantal wil laten zien. En er komt nog wel eens een serie. Wat dat betreft was het een zeer productieve dag.

Maar ook in de omgeving van Almere ben ik bij de "Groene kathedraal" geweest voor een fotoserie in deze bijzondere aanplant. Natuurlijk is die serie hier te vinden via de link. Maar dat was niet het enige bezoek aan een stukje landart bij Almere. Zo vinden we daar ook "Polderland Garden of Love and Fire". Ook een bijzonder stuk landart, dat vooral veel spiegelende metalen panelen bevat.

Voor wie nog wat meer natuur zoekt zijn er ten noorden van Almere nog de Oostvaardersplassen. Een gebied dat bedoeld was om de natuur zijn gang te laten gaan, maar dat beleid heeft al meermalen de nodige kritiek opgeleverd. Het gebied is te klein. De diersoorten die er lopen hebben de neiging zich te snel voort te planten, waardoor er weer een voedseltekort ontstaat. Dat betekent dat er weer ingegrepen moet worden in het aantal dieren. Het is er mooi wandelen. Uitermate rustig en je loopt nog wel eens de kans om oog in oog te komen te staan met allerlei diersoorten. Maar of je het echt mag zien als het natuurgebied dat het oorspronkelijk had moeten worden, dat is de vraag waar men het nog lang niet over eens is.

En verder wordt Almere omringd door windmolens. Heel veel windmolens, die daar energie op staan te wekken. Als het waait tenminste. Ach, het grote voordeel van windmolens is dat ze heel gemakkelijk te slopen zijn als ze na een jaar of wat versleten zijn.

Ik denk dat ik nog wel eens een keer in Almere ga komen.

Wat is creativiteit? Of een creatief persoon?

Creativiteit is een lastig begrip waar je alle kanten mee uit lijkt te kunnen. In het woordenboek vinden wel bijvoorbeeld als omschrijving van een "creatief iemand" de volgende zin: "Iemand die op een oorspronkelijke manier denkt of dingen schept."

Dat klinkt in eerste instantie wel redelijk, maar het probleem is eigenlijk verschoven. Want wat is oorspronkelijk? Welke creatieveling zoals een kunstenaar zal durven beweren dat hetgeen hij of zij gemaakt heeft, nooit door een ander is gemaakt? Niemand waarschijnlijk, want alles is al eens gemaakt, gefotografeerd, geschilderd, beschreven en noem maar op.

Sterker nog, er zijn kunstenaars zoals Austin Cleon in het boek "Steal like an artist" die stellen dat niet alleen alles al eerder gemaakt is, maar dat alles wat nu als nieuw gepresenteerd wordt, al eens eerder gemaakt is. Het nieuwe bestaat hooguit uit een nieuwe combinatie van al bestaande zaken.

Of zoals de zanger David Bowie ooit stelde: "De enige kunst die voor mij interessant is, is de kunst waar ik van stelen kan." Nee, dat klinkt niet erg oorspronkelijk. Overigens was een andere bekende kunstenaar, namelijk Pablo Picasso, ook volledig deze mening toegedaan. Kortom, het stelen van ideeën is onder kunstenaars niet vreemd. Nee, elkaars werk direct namaken, dat doen we niet. Maar je laten inspireren door elkaars werk is prima.

En of een bestaande combinatie inderdaad een oorspronkelijk werk heeft opgeleverd of dat er toch wel herkenbare elementen in zitten, maakt oorspronkelijk een heel subjectief begrip. Waarmee "creatief", dat op oorspronkelijk werk gebaseerd lijkt, eveneens in de lucht komt te hangen.

Volgens sommigen (bijvoorbeeld de schrijver Jonathan Lenthem) wordt iets alleen maar creatief genoemd, omdat de oorspronkelijke componenten waar het van opgebouwd is, niet meer te achterhalen zijn. Een variant: "Alles wat gezegd moet worden is al eens gezegd" was de mening van de Franse schrijver André Gide. Die er ook nog aan toevoegde dat er alleen toen niemand geluisterd heeft, zodat het opnieuw gezegd moet worden.

Maar wat betekent dit dan? In feite dat als ik een schilderij min of meer naschilder, dat het pure plagiaat is. Daar is niets creatiefs aan. Nu neem ik 100 schilderijen en pik iets uit elk schilderij dat in een nieuw werk een andere toepassing krijgt. Nu lijkt het nieuwe kunstwerk in de verste verte niet meer op een bestaand werk. Er is dus ergens een grens, die je over moet gaan bij het aantal componenten dat je combineert om origineel te worden.

Ofwel, creatief bezig te zijn, waarbij je scheppend en oorspronkelijk werk levert. De grens kan niet hoog genoeg liggen en moeten we als we zelf een creatief beroep uitoefenen, zo hoog mogelijk leggen. Dat betekent onbeperkt creatieve objecten tot ons nemen. Lezen, waarnemen, bekijken, bevoelen, beluisteren. Alles zal daarbij op een eigen manier wel iets tot je inwendige verzameling indrukken en ideeën bijdragen. Is die inwendige verzameling groot genoeg geworden?

Dan mag je jezelf ondanks alle beperkingen van het begrip een creatief persoon noemen.

Herinner je je deze nog?

Het potlood! Eén van de eerste zaken waar we als peuter onze wereld mee gaan vastleggen. Ok, het is nog niet veel meer dan wat gekras, maar het begin is er. Op sommige mensen heeft deze jeugdherinnering kennelijk een dusdanige indruk gemaakt dat er een "Dag van het potlood" is opgezet. En creatief en kunstzinnig als we bij Jetje's Dag zijn, moesten we daar natuurlijk wel even aandacht aan besteden. En wat daar uit gekomen is, is [hier] te zien.

Jetje viert de dag van het potlood

Almere

Almere is in grote lijnen gebouwd rond een soort meer, kennelijk een soort nostalgie dat hier ooit alles onder water stond. Loop je langs dat meer, dat het "Weerwater" schijnt te heten, dan zie achter dat meer de skyline van Almere stad.

Zicht op Almere stad, langs het Weerwater

Almere stad bestaat vooral uit wat gemiddelde hoogbouw, waar het winkelcentrum onder ligt en dat lekker los van het autoverkeer is opgezet. Dat autoverkeer rijdt voor een groot deel onder het centrum door. Op zich een mooie opzet, die een rustig winkelcentrum oplevert waar de voetganger alle ruimte krijgt. Hier en daar spiegelt zich een hoger gebouw in de etalageruiten, maar dat is zeldzaam.

Dit is een spiegeling, geen aardbeving

Kortom, als winkelcentrum is Almere Stad nog niet zo verkeerd.

Morgen is de "Schrijf je naam in Morse" dag. En dat gaan we dan maar eens netjes doen, nietwaar?

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent.

Bijdragen

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.