Jetje's dag met kunst, fotografie en lifestyle

Jetje’s dag komt elke werkdag uit en richt zich op de groeiende groep mensen die de drukte en hypes van de social media ontgroeid zijn en zich meer richten op serieuzere zaken in het leven, zonder daar in door te schieten. Jetje's dag staat positief in het leven. En ziet tegenslagen als iets dat we samen overwinnen. Jetje's dag informeert deze groep op het gebied van beeldende kunst, hoogwaardige fotografie en toepassing daarvan. Maar er is ook ruimte voor zijstapjes naar elk ander gebied.

Posts tonen met het label landart. Alle posts tonen

10 januari 2024. Jetje in het nieuwe land

Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal op deze koude dag

Ik kom nog wel eens ergens. Vooral voor het fotowerk reis ik grote delen van het land door. Vandaag was het niet zo heel ver, namelijk naar Almere. Almere is geen plaats waar de geschiedenis in Gotische en Barokgevels vanaf druipt, maar dat wordt gecompenseerd door andere zaken die leuk zijn om te zien, zoals de landart die we daar kunnen vinden.

Gewoon eens gaan kijken, daar langs de A6!

Jullie Jetje

Samenvatting van vandaag

		1. Op bezoek bij fotograaf Johan van der Linden in Almere;
		2. En we gaan op zoek naar het begrip creativiteit;
		3. En we kijken nog even in Almere rond als we er toch zijn.

Lang leve Almere

In de jaren '70 was er nog niet zoveel Almere. In de jaren '60 was Zuid-Flevoland ingepolderd en drooggelegd. In 1968 was het laatste water verdwenen en "het nieuwe land" was een feit. En aan de zuidkant van de polder werden een aantal plaatsen gepland, die samen de gemeente Almere ging vormen.

Almere was één grote nieuwbouwwijk, vooral bedoeld om als overloop van Amsterdam te gaan dienen. Veel Amsterdammers hebben dan ook de weg naar Almere wel gevonden. Mijn eerste kennismaking met Almere was ergens rond 2007 op een festival dat het "Evenaar festival" werd genoemd. Ik was daar gevraagd om te poseren. In een grote tent op een enorm grasveld. Het weer was alleen niet zo best. Langdurige regenval was ook toen al mogelijk. En het festivalterrein was gewoon onder water gelopen. Dat gold ook voor de tent waar het modeltekenen was.

Van poseren kwam daardoor niet zoveel. Ik kon alleen staande standen doen, waarbij ik tot mijn enkels in het water stond. Maar dat gold ook voor de tekenaars. Ook die tekenaars stonden met hun ezels in 20 cm naar binnen gelopen baggerwater. Het was een opmerkelijk tafereel. Al het water was misschien een symbool voor het land dat aan het water onttrokken was. Helaas zijn de foto's in de loop der jaren verloren gegaan.

Na die tijd ben ik er regelmatig geweest. Onder meer in de studio van fotograaf Johan van der Linden. Een warme en gastvrije ontvangst, die een mooie serie foto's opgeleverd heeft, waarvan ik er hier een aantal wil laten zien. En er komt nog wel eens een serie. Wat dat betreft was het een zeer productieve dag.

Maar ook in de omgeving van Almere ben ik bij de "Groene kathedraal" geweest voor een fotoserie in deze bijzondere aanplant. Natuurlijk is die serie hier te vinden via de link. Maar dat was niet het enige bezoek aan een stukje landart bij Almere. Zo vinden we daar ook "Polderland Garden of Love and Fire". Ook een bijzonder stuk landart, dat vooral veel spiegelende metalen panelen bevat.

Voor wie nog wat meer natuur zoekt zijn er ten noorden van Almere nog de Oostvaardersplassen. Een gebied dat bedoeld was om de natuur zijn gang te laten gaan, maar dat beleid heeft al meermalen de nodige kritiek opgeleverd. Het gebied is te klein. De diersoorten die er lopen hebben de neiging zich te snel voort te planten, waardoor er weer een voedseltekort ontstaat. Dat betekent dat er weer ingegrepen moet worden in het aantal dieren. Het is er mooi wandelen. Uitermate rustig en je loopt nog wel eens de kans om oog in oog te komen te staan met allerlei diersoorten. Maar of je het echt mag zien als het natuurgebied dat het oorspronkelijk had moeten worden, dat is de vraag waar men het nog lang niet over eens is.

En verder wordt Almere omringd door windmolens. Heel veel windmolens, die daar energie op staan te wekken. Als het waait tenminste. Ach, het grote voordeel van windmolens is dat ze heel gemakkelijk te slopen zijn als ze na een jaar of wat versleten zijn.

Ik denk dat ik nog wel eens een keer in Almere ga komen.

Wat is creativiteit? Of een creatief persoon?

Creativiteit is een lastig begrip waar je alle kanten mee uit lijkt te kunnen. In het woordenboek vinden wel bijvoorbeeld als omschrijving van een "creatief iemand" de volgende zin: "Iemand die op een oorspronkelijke manier denkt of dingen schept."

Dat klinkt in eerste instantie wel redelijk, maar het probleem is eigenlijk verschoven. Want wat is oorspronkelijk? Welke creatieveling zoals een kunstenaar zal durven beweren dat hetgeen hij of zij gemaakt heeft, nooit door een ander is gemaakt? Niemand waarschijnlijk, want alles is al eens gemaakt, gefotografeerd, geschilderd, beschreven en noem maar op.

Sterker nog, er zijn kunstenaars zoals Austin Cleon in het boek "Steal like an artist" die stellen dat niet alleen alles al eerder gemaakt is, maar dat alles wat nu als nieuw gepresenteerd wordt, al eens eerder gemaakt is. Het nieuwe bestaat hooguit uit een nieuwe combinatie van al bestaande zaken.

Of zoals de zanger David Bowie ooit stelde: "De enige kunst die voor mij interessant is, is de kunst waar ik van stelen kan." Nee, dat klinkt niet erg oorspronkelijk. Overigens was een andere bekende kunstenaar, namelijk Pablo Picasso, ook volledig deze mening toegedaan. Kortom, het stelen van ideeën is onder kunstenaars niet vreemd. Nee, elkaars werk direct namaken, dat doen we niet. Maar je laten inspireren door elkaars werk is prima.

En of een bestaande combinatie inderdaad een oorspronkelijk werk heeft opgeleverd of dat er toch wel herkenbare elementen in zitten, maakt oorspronkelijk een heel subjectief begrip. Waarmee "creatief", dat op oorspronkelijk werk gebaseerd lijkt, eveneens in de lucht komt te hangen.

Volgens sommigen (bijvoorbeeld de schrijver Jonathan Lenthem) wordt iets alleen maar creatief genoemd, omdat de oorspronkelijke componenten waar het van opgebouwd is, niet meer te achterhalen zijn. Een variant: "Alles wat gezegd moet worden is al eens gezegd" was de mening van de Franse schrijver André Gide. Die er ook nog aan toevoegde dat er alleen toen niemand geluisterd heeft, zodat het opnieuw gezegd moet worden.

Maar wat betekent dit dan? In feite dat als ik een schilderij min of meer naschilder, dat het pure plagiaat is. Daar is niets creatiefs aan. Nu neem ik 100 schilderijen en pik iets uit elk schilderij dat in een nieuw werk een andere toepassing krijgt. Nu lijkt het nieuwe kunstwerk in de verste verte niet meer op een bestaand werk. Er is dus ergens een grens, die je over moet gaan bij het aantal componenten dat je combineert om origineel te worden.

Ofwel, creatief bezig te zijn, waarbij je scheppend en oorspronkelijk werk levert. De grens kan niet hoog genoeg liggen en moeten we als we zelf een creatief beroep uitoefenen, zo hoog mogelijk leggen. Dat betekent onbeperkt creatieve objecten tot ons nemen. Lezen, waarnemen, bekijken, bevoelen, beluisteren. Alles zal daarbij op een eigen manier wel iets tot je inwendige verzameling indrukken en ideeën bijdragen. Is die inwendige verzameling groot genoeg geworden?

Dan mag je jezelf ondanks alle beperkingen van het begrip een creatief persoon noemen.

Herinner je je deze nog?

Het potlood! Eén van de eerste zaken waar we als peuter onze wereld mee gaan vastleggen. Ok, het is nog niet veel meer dan wat gekras, maar het begin is er. Op sommige mensen heeft deze jeugdherinnering kennelijk een dusdanige indruk gemaakt dat er een "Dag van het potlood" is opgezet. En creatief en kunstzinnig als we bij Jetje's Dag zijn, moesten we daar natuurlijk wel even aandacht aan besteden. En wat daar uit gekomen is, is [hier] te zien.

Jetje viert de dag van het potlood

Almere

Almere is in grote lijnen gebouwd rond een soort meer, kennelijk een soort nostalgie dat hier ooit alles onder water stond. Loop je langs dat meer, dat het "Weerwater" schijnt te heten, dan zie achter dat meer de skyline van Almere stad.

Zicht op Almere stad, langs het Weerwater

Almere stad bestaat vooral uit wat gemiddelde hoogbouw, waar het winkelcentrum onder ligt en dat lekker los van het autoverkeer is opgezet. Dat autoverkeer rijdt voor een groot deel onder het centrum door. Op zich een mooie opzet, die een rustig winkelcentrum oplevert waar de voetganger alle ruimte krijgt. Hier en daar spiegelt zich een hoger gebouw in de etalageruiten, maar dat is zeldzaam.

Dit is een spiegeling, geen aardbeving

Kortom, als winkelcentrum is Almere Stad nog niet zo verkeerd.

Morgen is de "Schrijf je naam in Morse" dag. En dat gaan we dan maar eens netjes doen, nietwaar?

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar is altijd toegestaan maar liever geen affiliate links.

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt

Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

Disclaimer en copyright

privacystatement

9 november 2022. Facebookverslaving en Delft

9 november 2022.Facebookverslaving en Delft

Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal op deze doodgewone doordeweekse dag.

Kom jij ook regelmatig op Facebook? Wordt je onrustig als je appie niet na 5 minuten een antwoord heeft gehad? Kijk jij ook naar de nieuwe post van elke kennis op Instagram? Of lees je nepnieuws op Twitter? Dan is er een aardig grote kans dat je verslaafd aan het raken bent aan nieuws en vooral aan social media. Als je ze dan ook nog op je telefoon zet, is de afleiding compleet. Eén grote troost: Je bent niet de enige. Sommige deskundigen verwachten dat het gaat uitgroeien tot de ernstigste wereldwijde verslaving ooit. Maar dat kan ook alleen maar bedoeld zijn, om aandacht te trekken, natuurlijk.

Jullie Jetje

Samenvatting van vandaag

		Delftsblauw is een mooie kleur voor een strandlaken, zeker in combinatie met rood;
		Heb je ook al wat aanleg voor social media verslaving? Zo nee, wat doe je hier dan?;
		Nu we het toch over Delftsblauw hebben, moeten er ook een aantal foto's uit Delft bij, nietwaar?

Een strandlaken in Delftsblauwe kleuren

Waarom moet je voor kleding altijd naar een dure zaak of naar het internet, als je bij het Kruidvat voor een paar euro een strandlaken in Delftsblauwe kleuren kunt kopen? Want daar kun je in elk geval als model heel wat mee doen.

Haiku van de dag

De verslaving van de moderne tijd

Op een gegeven moment besefte Henk dat hij verslaafd aan het raken was. Eigenlijk wist hij het wel, maar hij had het altijd voor zichzelf verstopt. Hij had het voor zichzelf onbespreekbaar gemaakt, zo zou je kunnen zeggen.

"Verslaafde mensen hebben geen eigen wil meer. Die wil is overgenomen door hun verslaving," zo bedacht Henk voor zichzelf. En zo was Henk helemaal niet. Hij dronk niet, rookte niet, gokte hooguit voor twee euro in de Lotto en ook andere vormen van verslaving waren hem vreemd. Dus verslaafd? Dat kon hij toch eigenlijk niet zijn?

En toch wist hij dat er iets niet klopte. Als je er goed over nadacht zou hij zijn werk gemakkelijk klaar moeten kunnen krijgen, in de tijd die daarvoor stond. En toch lukte het lang niet altijd. Er verdween gewoon tijd. Die tijd lekte weg, zo leek het wel. De tijd droop op de grond, zonder dat je het merkte. En diep in zijn hart wist Henk het natuurlijk ook wel. Hij was verslaafd geraakt aan online nieuws en social media. Zoals zoveel mensen dat aan het worden zijn.

Het was het gemak waarmee je naar andere zaken kon springen op de computer dat de verslaving van Henk veroorzaakt had. Henk had een brede belangstelling. Dus als hij even keek wat er aan de hand was in de wereld, dan was een website van een krant snel aangeklikt. En stond daar een link naar een achtergrondartikel, dan kon dat ook nog wel even.

En in dat achtergrondartikel stond nog iets waar Henk nog nooit van gehoord had en moest hij natuurlijk wel weer even weten waar dat over ging. Hé, iets interessants. Daar moest meer mee te doen zijn. En voor je het wist was er weer een uurtje voorbij en was er al lang weer iemand die iets geks gezegd had. En zo komen de uren ongemerkt wel vol.

Nieuws was één ding, maar er waren ook nog de popupjes van sociale mediasites die je er op attendeerden, dat er wel heel belangrijke meldingen binnen gekomen waren. En als je even op die melding klikte, dan stond daar wel weer iets anders onder, dat je interessant vond. En misschien nog wel iets. En intussen piepte er een ander sociaal medium. En ook dit duurde allemaal veel en veel langer dan de bedoeling was. Henk reageerde bijna automatisch op dit nieuws en op de berichten uit zijn social media.

Het mocht niet, het werkte niet op die manier en Henk haatte zijn vervelende reacties. Inderdaad, de kranten en andere media met hun stroom aan nieuwsberichten en de sociale media hadden Henk in hun greep gekregen.

Henk was verslaafd geraakt aan social media en online nieuwsvoorziening. En daar ben je nog niet snel vanaf.

"Het blokkeren van alle aantrekkelijke websites en andere bronnen is dan eigenlijk nog de enige manier om weer aan het werk te komen," zo vertelde een collega van Henk, die wat meer thuis was in de ICT. Het kan allemaal, maar net als bij elke andere verslaving kan het een lange en zware weg worden.

Henk zuchtte diep en ging nog maar eens kijken of Geen Stijl nog iets tendentieus, ongefundeerds en nodeloos kwetsends te melden had.