6 mei 2026 | Nr. 517 | Zo'n snoertje repareren is een eitje voor Jetje

Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal op deze mooie dag vol mogelijkheden en nieuwe kansen

Soms krijg je wel eens het gevoel dat het leven en werken van een kunstenaar een soort achtbaan is waarbij succes en frustratie elkaar vrij snel afwisselen. Daar zijn meerdere oorzaken voor aan te wijzen die in de artikelenserie van Jetje's dag uitgebreid aan bod komen. Want waar we aan de succeskant niet veel hoeven te doen, aan de frustratiekant kunnen we nog wel wat verbeteren. En daar wordt dan ook de nadruk op gelegd, ook in deze aflevering die begint met een heftige situatie, namelijk een kunstenaar die de verbinding met de kunst volledig kwijt is. Als een schemerlamp met de stekker in het stopcontact. Bij beide vormen van verlies van verbinding is daar gelukkig wel iets aan te doen.

Nog een kleine waarschuwing bij deze instructies. Don't try this at home! zeggen de Amerikanen!

Jullie Jetje

Samenvatting van vandaag:

		1.Jetje repareert het snoer van haar schemerlamp;
		2. De veranderingen die de wind veroorzaakt;
		3. De verborgen mentale valkuil.

Wanneer de verbinding uitvalt begint het echte werk pas

Voor kunstenaars die hun praktijk serieus nemen is er weinig zo confronterend als een plotselinge stilstand. Je werkt, je stroomt, je bouwt aan ritme en dan ineens: Niets meer. Alsof een intern apparaat de verbinding verliest. Wat doe je dan? Precies daar begint het interessante deel. Niet in het maken zelf, maar in het herstellen van de voorwaarden waaronder maken überhaupt mogelijk is.

In het kort:

We onderzoeken in dit stuk samen hoe het plotseling uitvallen van creativiteit of productiviteit bij kunstenaars vergelijkbaar is met een technisch apparaat dat zonder enige waarschuwing stopt met functioneren. En hoe juist dat moment een kans vormt om het onderliggende systeem, de werkwijze en de mentale structuur eens opnieuw te begrijpen, te analyseren en verder te verbeteren.

Door middel van een verhaal over een kunstenaar die geconfronteerd wordt met een plotselinge creatieve blokkade, wordt zichtbaar hoe het herstelproces niet alleen technisch of praktisch is, maar vooral psychologisch en conceptueel, waarbij oude routines worden losgelaten en nieuwe verbindingen ontstaan tussen denken, voelen en maken.

Uiteindelijk laat dit stuk zien dat ‘repareren’ voor kunstenaars niet alleen gaat over terugkeren naar een oude staat van functioneren, maar juist over het ontwikkelen van een verfijndere, bewustere en vaak verrassend andere manier van werken waarin verstoring een essentieel onderdeel van groei blijkt te zijn.

De storing als spiegel van het creatieve proces

Iedere kunstenaar kent het moment waarop het vanzelf lijkt te gaan. Ideeën volgen elkaar op, materialen reageren zoals verwacht en het werk ontwikkelt een eigen ritme. Totdat dat ritme ineens verdwijnt. Het voelt alsof een intern systeem is uitgevallen. Niet geleidelijk, maar abrupt.

Deze ervaring lijkt sterk op een apparaat dat jarenlang betrouwbaar functioneert en dan plotseling stopt. Geen waarschuwing, geen logische verklaring. Alleen stilte. Voor kunstenaars is dat moment vaak verwarrend, omdat het raakt aan identiteit: Als maken stopt, wat blijft er dan over?

Toch is deze storing geen einde, maar een signaal. Het wijst op iets dat aandacht vraagt, iets dat herzien moet worden.

De kunstenaar en de stilgevallen machine

Mara was een beeldend kunstenaar die al jaren in een vast ritme werkte. Ochtenden in het atelier, middagen vol met experimenteren, avonden met nadenken en reflectie. Haar werk verkocht best goed en haar stijl was herkenbaar geworden.

Op een dinsdag rond 9:45 gebeurde het. Ze zette haar materialen klaar, zoals altijd en wilde beginnen. Ze keek naar het lege doek en voelde niets. Helemaal niets. Zelfs geen klein beetje twijfel. Nee, complete afwezigheid. Alsof haar innerlijke motor niet meer aan wilde slaan.

In de dagen die volgden probeerde ze door te werken. Nieuwe verf, andere muziek, zelfs een andere stoel. Maar niets veranderde. Het leek alsof de verbinding tussen haar en haar werk verbroken was.

Op een avond zat ze in haar atelier en keek naar een oude radio. Die was ooit ook plotseling gestopt met spelen. Een monteur had toen gezegd: “Het probleem zit nooit alleen in de draad, maar in het hele circuit.”

Dat zinnetje is bij Mara blijven hangen. Mara stopte met forceren en begon juist te observeren. Niet haar werk, maar haar manier van werken. Ze ontdekte dat ze jarenlang dezelfde beslissingen had herhaald zonder daar ooit eens vragen bij te stellen. Haar stijl was een routine geworden in plaats van een keuze die steeds opnieuw gemaakt moest worden.

Langzaam begon ze niet te repareren wat kapot was, maar te onderzoeken wat er eigenlijk werkte en wat niet meer nodig was.

Repareren als artistieke praktijk

Repareren in de kunst is geen technische handeling alleen. Het is een vorm van heroriëntatie. Wanneer iets stopt, wordt zichtbaar wat eerder vanzelfsprekend was.

Veel kunstenaars proberen zo snel mogelijk terug te keren naar ‘Hoe het was.’ Maar juist daar zit een diepe valkuil. Het oude systeem heeft immers al een storing veroorzaakt. Daar naar teruggaan betekent vaak dat dezelfde blokkade opnieuw zal ontstaan.

Het alternatief is vertragen en analyseren. Wat was de structuur van je werkdag? Waar kwam je inspiratie vandaan? Welke verwachtingen zijn stilletjes leidend geworden?

Verstoring als creatieve ingang

Wat eerst voelt als falen, blijkt vaak een toegangspoort. In de stilte ontstaat ruimte voor andere signalen. Kleine ideeën die eerder werden overstemd door de dagelijkse routine, krijgen nu betekenis.

Voor veel kunstenaars is dit wat ongemakkelijk, omdat de controle tijdelijk verdwijnt. Maar precies daar ontstaat vernieuwing. Niet door harder te werken, maar door anders te kijken naar het systeem waarin je werkt.

Van storing naar nieuwe verbinding

Uiteindelijk blijkt de storing niet het einde van je creativiteit, maar een herverdeling ervan. Wat eerst als blokkade voelde, voelt nu als een moment van opnieuw opstarten.

De kunstenaar leert dat maken niet alleen gaat over output, maar ook over onderhoud. Over het blijven afstemmen van innerlijke en uiterlijke systemen. Kortom, wil je als kunstenaar beter begrijpen hoe je creatieve blokkades niet alleen oplost maar omzet in strategische groei voor je werk, zichtbaarheid en verkoop? Ga eens onderzoeken hoe je kunst, marketing, positionering en artistieke ontwikkeling samenkomen. En hoe je dat concreet toe kunt passen in je eigen kunstpraktijk.

De wind als onzichtbare beeldhouwer van verandering

Veel kunstenaars zoeken stabiliteit in hun werkproces, maar vergeten dat juist instabiliteit zoals de voortdurende verandering van wind, licht en lucht, een van hun krachtigste bronnen van inspiratie is. Wat gebeurt er als je kunst niet meer gebaseerd is op wat vaststaat, maar op wat nooit hetzelfde blijft?

In het kort:

Kunstenaars die leren kijken naar veranderende natuurverschijnselen zoals wind, wolken en lichtverschuivingen ontwikkelen een dieper begrip van dynamiek en vergankelijkheid, wat hun werk niet alleen visueel rijker maakt, maar ook conceptueel sterker en beter inzetbaar in een kunstmarkt. Een markt die steeds meer waarde hecht aan het proces, de beleving en het bijbehorende verhaal in plaats van aan alleen maar statische eindproducten.

Door bewust te observeren hoe wind, wolken en licht elkaar voortdurend beïnvloeden, ontstaat bij kunstenaars een verhoogd bewustzijn van tijd als een belangrijke creatieve factor, waardoor zij leren werken met de verandering zelf als onderwerp, in plaats van slechts met vaste vormen of vooraf bepaalde composities. En dat leidt tot originelere en meer onderscheidende kunstpraktijken.

Deze manier van kijken naar natuurlijke verandering functioneert niet alleen als artistieke inspiratiebron maar ook als strategisch voordeel in positionering en verkoop, omdat kunstenaars die deze ervaringen in hun werk verwerken vaak betere verhalen kunnen vertellen die goed aansluiten bij de belevingsgerichte verwachtingen van moderne verzamelaars en galerieën.

De natuur als bron van voortdurende verandering

De natuur is nooit stil. Zelfs wanneer alles op het eerste gezicht rustig lijkt, beweegt er altijd wel iets: Bijvoorbeeld de luchtstromen, verschuivende wolken en veranderend licht. Voor kunstenaars is dit geen achtergrond, maar een levend systeem van constante verandering.

De wind bepaalt niet alleen de beweging van bladeren of water, maar ook hoe wij vormen waarnemen. Wat je gisteren nog als stabiel zag, kan vandaag een totaal andere indruk geven door een andere lichtval of een andere luchtdruk.

Het ongrijpbare als creatieve motor

Juist dat ongrijpbare maakt de natuur zo krachtig als inspiratiebron. Waar een object in een atelier vaststaat, verandert de buitenwereld voortdurend. Dit dwingt de kunstenaar om anders te kijken: Niet naar het eindbeeld, maar naar het proces van de verandering zelf. Deze manier van observeren kan leiden tot een nieuwe artistieke taal waarin beweging, tijd en overgang centraal staan.

Lara's dag in de duinen

Lara was een illustrator die zich gevangen voelde in haar eigen stijl. Haar werk was technisch goed, maar voelde steeds hetzelfde. Op een winderige dag besloot ze haar tekentafel te verlaten en naar de duinen te gaan om wat frisse lucht binnen te krijgen.

Ze ging zitten op een houten paaltje en keek naar de lucht. De wind trok aan haar jas, wolken schoven snel voorbij en het licht veranderde elke paar minuten. Ze probeerde er iets van vast te leggen, maar niets bleef daarvoor lang genoeg hetzelfde.

De eerste frustratie maakte langzaam plaats voor fascinatie. Ze stopte met tekenen wat ze zag en begon te tekenen wat ze ervoer. De beweging, de verandering en de overgang. Die reeks werd later haar meest succesvolle werk, omdat deze geen moment vastlegde, maar een gevoel van constante verandering van haar manier van denken.

Tijd, beweging en perceptie als materiaal

Wat Lara ontdekte, is dat kunst niet alleen gaat over vorm, maar ook over waarneming in tijd. Wind en wolken laten zien dat elk moment uniek is, zelfs als het landschap hetzelfde lijkt.

Voor kunstenaars opent dit een nieuwe laag van denken: Je werk hoeft niet langer een stilstaand beeld te zijn, maar kan een interpretatie worden van de voortdurende veranderingen om je heen.

De strategische waarde van het veranderlijke

In een kunstwereld die steeds meer zoekt naar authenticiteit en verhaal, hebben kunstenaars die werken met natuurlijke verandering een voordeel. Hun werk draagt een ingebouwde dynamiek die moeilijk te imiteren is.

Verzamelaars worden niet alleen aangetrokken door het beeld zelf, maar ook door het idee dat er een proces achter zit, namelijk een ervaring van tijd, wind en licht die in hun werk zijn opgenomen.

Van observatie naar artistieke identiteit

Door bewust te kijken naar de veranderlijkheid van de natuur, ontwikkelt een kunstenaar niet alleen nieuwe ideeën, maar ook een herkenbare artistieke identiteit. Het werk wordt een vertaling van een manier van kijken. Dat maakt het niet alleen artistiek interessanter, maar ook sterker in positionering binnen een concurrerende markt.

Dus wil je leren hoe je natuurlijke observaties zoals wind, licht en beweging vertaalt naar een krachtig artistiek concept én een sterker verkoopverhaal? Ontdek dan hoe je jouw werk kunt verdiepen én strategisch kunt inzetten in de kunstmarkt door meer inzicht in de kunstmarketing en de positionering te ontwikkelen.

De verborgen mentale valkuil die jouw kunst én verkoop saboteert (en hoe je die doorbreekt)

Wat als jouw grootste blokkade in kunst en verkoop niet je techniek is, maar de manier waarop je met jezelf praat? Veel kunstenaars verliezen momentum door een onzichtbare vijand: Schaamte over ‘niet genoeg doen.’ Wie dit mechanisme doorziet, ontdekt een onverwachte sleutel tot groei, zichtbaarheid en zelfs betere verkoop.

In het kort:

Schaamte over lage productiviteit ondermijnt niet alleen je creatieve proces, maar zet ook een vicieuze cirkel van uitstel en zelftwijfel in gang die je artistieke groei en zichtbaarheid ernstig belemmert.

Zelfcompassie helpt kunstenaars om veerkrachtiger te worden, waardoor ze tegenslagen beter verwerken en consistenter werken aan zowel hun kunst als hun promotie en verkoopstrategieën.

Door jezelf te behandelen zoals je een goede vriend zou behandelen, zorg je voor een gezondere manier van denken die leidt tot meer focus, betere keuzes en uiteindelijk tot meer impact met je werk.

De stille saboteur van je creativiteit

Mensen zijn geen machines. Toch gedragen veel kunstenaars zich alsof ze dat wel zouden moeten zijn. Elke dag productief, elke dag geïnspireerd, elke dag zichtbaar. Wanneer dat niet lukt, sluipt er iets binnen, namelijk een vorm van schaamte.

Die schaamte lijkt vrij onschuldig, maar is wel degelijk verraderlijk. Het begint met gedachten als: “Ik had meer moeten doen vandaag,” of “Waarom lukt het anderen wel?” Voor je het weet, verandert het je in een constante innerlijke criticus die niet alleen je creativiteit afremt, maar ook je bereidheid om jezelf te laten zien en je werk te promoten.

Voor kunstenaars is dit extra problematisch. Niet alleen moet je kunst maken, je moet je werk ook delen, verkopen en positioneren. Schaamte maakt dat je juist die laatste stappen uitstelt.

Waarom schaamte je groei blokkeert

Schaamte werkt verlammend. In plaats van je te motiveren, zorgt het ervoor dat je energie verliest. Ironisch genoeg ga je vaak méér afleiding zoeken om aan dat nare gevoel te ontsnappen. Dit betekent dat je niet alleen minder werk maakt, maar daardoor ook minder zichtbaar bent. En zichtbaarheid is essentieel voor je verkoop. Kunst die niemand ziet, wordt simpelweg niet gekocht. Daarom is het belangrijk om te begrijpen dat je probleem niet je productiviteit is , maar je reactie daarop.

De kracht van zelfcompassie

De oplossing klinkt simpel, maar is krachtig: zelfcompassie. Dit betekent niet dat je jezelf vrijpleit van verantwoordelijkheid. Het betekent dat je verantwoordelijkheid neemt zonder jezelf af te breken.

Zelfcompassie doorbreekt de stresscirkel. In plaats van te blijven hangen in wat niet lukte, richt je je voortaan op wat wél kan. Je accepteert dat afleiding en mindere dagen onderdeel zijn van het proces.

Voor kunstenaars betekent dit: Je blijft in beweging. Je blijft maken, delen en leren, zonder dat elke misstap voelt als een bewijs van falen.

De schilder en de stem

Lena, een schilder, had een duidelijke droom: Leven van haar kunst. Toch bleef ze hangen. Niet door gebrek aan talent, maar door haar eigen gedachten. Elke keer dat ze een dag minder productief was, hoorde ze een inwendige stem: “Zie je wel, je bent niet serieus genoeg.”

Op een dag besloot ze iets anders te gaan doen. In plaats van die stem te bestrijden of te geloven, stelde ze zichzelf een vraag: “Wat zou ik tegen een vriend zeggen in deze situatie?” Het antwoord was vrij simpel: “Je bent gewoon onderweg. Dit hoort erbij.”

Vanaf dat moment veranderde haar aanpak. Ze werkte met meer rust, postte haar werk vaker online en begon zelfs kleine exposities te organiseren. Niet omdat ze ineens perfect was geworden, maar omdat ze zichzelf niet langer meer tegenwerkte. Een jaar later verkocht ze haar eerste serie kunstwerken op een expositie volledig uit.

Praktische vertaalslag naar kunst en verkoop

Zelfcompassie heeft directe impact op hoe je jezelf positioneert als kunstenaar. Wanneer je milder bent voor jezelf:

Durf je vaker werk te delen;
Blijf je consistenter zichtbaar;
Neem je sneller actie richting verkoop.

Daarnaast helpt het om te werken met een planning in plaats van eindeloze takenlijsten. Takenlijsten benadrukken wat je niet hebt gedaan. Een planning helpt je vooruitkijken.

Praat anders tegen jezelf

De manier waarop je innerlijke stem klinkt, bepaalt je gedrag. Vervang gedachten als:

“Ik loop achter.”

met:

“Dit is onderdeel van mijn ontwikkeling.”

En:

“Ik ben niet goed genoeg.”

met:

“Ik ben onderweg.”

Dit lijkt nog erg klein, maar heeft enorme gevolgen voor je consistentie en je zelfvertrouwen. Want wil je als kunstenaar niet alleen betere kunst maken, maar ook slimmer omgaan met zichtbaarheid, marketing en verkoop? Verdiep je dan goed in de psychologie die achter gedrag en promotie schuilgaat. Begrijp hoe jouw manier van denken direct invloed heeft op je succes en ontdek zo strategieën die echt voor je werken. Zet vandaag de stap van zelfkritiek naar zelfsturing.

Morgen doe ik rustig aan na deze vermoeiende reparaties. Blauw jasje, bruin rokje, je kent het wel.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar is altijd toegestaan maar liever geen affiliate links.

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.