Jetje's dag met kunst, fotografie en lifestyle

Jetje’s dag komt elke werkdag uit en richt zich op de groeiende groep mensen die de drukte en hypes van de social media ontgroeid zijn en zich meer richten op serieuzere zaken in het leven, zonder daar in door te schieten. Jetje's dag staat positief in het leven. En ziet tegenslagen als iets dat we samen overwinnen. Jetje's dag informeert deze groep op het gebied van beeldende kunst, hoogwaardige fotografie en toepassing daarvan. Maar er is ook ruimte voor zijstapjes naar elk ander gebied.

Posts tonen met het label boa. Alle posts tonen

12 april 2024. Jetje en de ingebeelde boa

Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal op deze dag vol nieuwe mogelijkheden en kansen

Vandaag duiken we eens in de mysterieuze wereld van het maken van je eigen toekomst. Volgens velen kan het, volgens velen is het grote onzin. Feiten zijn er ook, bijvoorbeeld over het programmeren van je brein en het werken met placebo's. Allemaal zaken die er mee samenhangen. Onzin of geen onzin, interessant genoeg om er eens naar te kijken. Trouwens we kijken ook even naar boa's. Dat is weer eens iets heel anders.

In elk geval wens ik iedereen een prettig weekend toe en aanstaande maandag zien we wel weer verder.

Jullie Jetje

Samenvatting van vandaag

		1. Jetje lucht haar boa's;
		2. Lukt het niet? Dan denk je er niet hard genoeg aan;
		3. Leerdam is meer dan glaswerk.

Over boa's en boa's

De term boa is voor meerdere uitleg vatbaar. Het is een zogenaamd homoniem, de tegenhanger van het bekendere synoniem. De ene betekenis is de bos veren die je om je nek kunt hangen en waar we zo op terug komen. De andere betekenis is de niet altijd even gewaardeerde persoon die bekeuringen schrijft als je ergens 36 seconden te lang geparkeerd hebt. Althans, dat is het beeld dat men heeft. Een soort van mislukte politieagenten waarbij het doel is om de medemens het bloed onder de nagels vandaan te halen. In elk geval is dat wel het gangbare beeld al is het natuurlijk een karikatuur.

Die andere boa, waar we verder naar gaan kijken, bestaat uit een hoeveelheid felgekleurde veertjes aan een koord bevestigd, die je om je nek kunt hangen. We spreken dan ook wel van de veren boa. Dit is een nogal tijdloos stuk mode, dat al tientallen jaren lang de verbeelding van mensen heeft geprikkeld. En ook deze boa heeft een eigen beeld dat bij iedereen opkomt. Denk aan beelden van glamoureuze Hollywoodsterren uit de jaren 1920 die flaneren over de rode loper. Of de extravagante shows van burlesque danseressen uit de jaren '50. De veren boa is zeker bij dat laatste beeld veel meer dan alleen een accessoire voor vrouwen om mee op te vallen. Het is een symbool van verleiding, elegantie en zelfexpressie.

Modellen hebben altijd een belangrijke rol gespeeld bij het populair maken van deze boa Tijdens modeshows en fotoshoots hebben ze de veren boa opnieuw uitgevonden. En vaak hebben die modellen de boa aangepast aan de steeds veranderende trends en esthetiek.

Zelf doe ik al ruim 20 jaar modelwerk en ik heb in de loop van de tijd een hele collectie boa's verzameld. Het nadeel van wat oudere boa's is dat de veertjes los gaan laten en dat ze dan een enorme troep gaan geven. Omdat ik me dan ook verplicht voel dat weer op te ruimen, neem ik lang niet altijd een boa mee.

Zeker in de kunstmodelwereld is de boa wel een handig attribuut vanwege de flexibiliteit in gebruik. Ze zijn licht, ze nemen gemakkelijk mee. Je kunt er als model een beetje mee spelen en zo je standen aankleden.

Sommige kunstenaars zien dat juist als een nadeel. Die wensen uitsluitend ongeklede modellen te tekenen en vinden dus dat je dat veren ding rustig thuis mag laten. De boa voegt volgens hen niets toe. Ook goed. De klant is koning, nietwaar. En laten we eerlijk zijn, het zijn rotdingen om een beetje natuurlijk te tekenen. Zeker op een modelsessie waar wat tijdsdruk op zit.

Er is nog één categorie voor wie de veren boa niet stuk kan. En dat is de kat. Die worden helemaal hieper van boa's. Ik nam vroeger wel eens een verhuisdoos met spullen mee naar een kunst poseersessie. Op een dag had ik deze ook meegenomen met een aantal boa's er in. Ik was even weggelopen en toen ik terug kwam, had de poes een handvat gevonden om in de doos te komen en was juist fanatiek bezig om een boa door het handvat heen uit de doos te trekken. Ach, die poes is ook niet wijzer.

Maar vandaag is het wel weer eens tijd om de collectie eens even te luchten. En dan kan ik er ook direct even mee op de foto.

Bedenk je eigen toekomst?

Dat ons brein beelden opbouwt en opslaat weten we allemaal. We beheersen allemaal wel op één of andere manier de kunst om iets "voor ons te halen." Dingen uit het verleden kunnen we soms nog tot op detail beschrijven. Soms weten we de geluiden nog die je er kon horen of de geur die er hing. Het brein heeft wat dat betreft zo een aardige manier van opslaan van gegevens die op geen enkele andere technische manier opgeslagen kunnen worden.

Over het feit dat het opbouwen van beelden van wat je zou willen ook voordelen heeft, zijn veel mensen veel minder positief. Toch komen we het idee veel tegen, vooral bij topsporters en anderen die een groot doel voor ogen hebben.

En dat is vooral te wijten aan de overdreven manier waarom die mogelijkheden soms voorgesteld worden. Waardoor ze alle realiteitswaarde verliezen. En dat is natuurlijk jammer als er positieve effecten lijken te zijn. Velen propageren dat je een eindbeeld dat bij het doel hoort dat je voor ogen hebt, op elk gewenst moment naar voren moet kunnen toveren. Liefst meermalen per dag. Als een soort van magische uitkomst. Maar of ze er zelf in geloven? Maakt niet uit, zeggen sommige goeroes op dit gebied. Het feit dat je het doet is al genoeg. Wat het voor veel anderen nog weer veel ongeloofwaardiger maakt.

Eigenlijk is er maar één echt goede manier om er achter te komen of dit enige realiteitswaarde heeft en dat is om het gewoon te proberen. Wat heb je te verliezen? Het kost niets, niemand hoeft het verder te weten, dus het leidt ook niet tot gezichtsverlies. De paar minuten per dag die het kost om een beeld van je doel op te bouwen zijn ook het punt niet. Dus geef het een kans, zou je dan zeggen.

Beeld jezelf in wat je wilt bereiken. Zie het voor je. Probeer je voor te stellen wat je zou kunnen horen, voelen of ruiken. Hoe meer zintuigen je beeld ondersteunen, hoe beter het zal zijn. Accepteer gewoon van jezelf dat je iets uittest. Ga geen argumenten bedenken om er weer mee te stoppen. Geef het gewoon een kans.

Ga jezelf niet voorhouden dat je "realistisch" moet zijn en niet in onzin moet geloven. Je brein is programmeerbaar en staat open voor misleiding. Vraag het aan elk slachtoffer van hersenspoeling. En aan iedereen die wel eens een nepmedicijn heeft geslikt in de waan dat het echt was. Alle kans dat dit zogenaamde placebo nog geholpen heeft ook. Want als het brein maar voldoende denkt dat het beeld echt is, dan werkt ook een placebomedicijn. Dus waarom zou een beeld dat je zelf op weet te roepen, als een soort placebo van je uiteindelijke doel, dan niet kunnen werken?

Probeer het gewoon eens. Geef het een kans. Probeer eerlijk naar het effect te kijken. En wees niet bang dat je niet realistisch bent. Het leven geeft je al kansen en uitdagingen genoeg om realistisch mee te zijn.

Herinner je je deze nog?

Vandaag zijn we toch al een beetje in de sfeer met de boa's en dan zien we ook nog dat de herinnering van vandaag ook nog eens "4 november 2021. Jetje test wat nieuwe lingerie" is. Dat vult elkaar dan mooi aan. Ach, zeker op Facebook is het altijd al een populair onderwerp geweest. Dat is wel zeker. Op

https://jetjesdag.blogspot.com/2021/11/4-november-2021-jetje-test-wat-nieuwe.html

is meer over dit onderwerp te vinden.

Leerdam

De Betuwe blijft een gebied dat me nog altijd trekt. Misschien omdat ik er in de buurt gewoond heb en er dus nogal eens doorheen reed met de auto of een rondje maakte op de fiets. Er liggen vele leuke plaatsjes in de Betuwe, vaak langs één van de grote rivieren. Leerdam ligt aan de Linge, het kleine slingerriviertje dat we bijvoorbeeld ook bij Buren al eens tegen kwamen. Het stadje en de omgeving zijn zeker eens een wandeling waard.

Maandag ook weer eens wat fashion. Op een hele mooie plek, En iedereen natuurlijk een prettig weekend.

Colofon

Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt.

Wil je een bijdrage leveren?

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar is altijd toegestaan maar geen affiliate links.

Belangstelling of vragen?

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt

Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

Disclaimer en copyright

privacystatement

21 februari 2024. Jetje kit

Jetje aan het woord

Een buitengewoon goede morgen allemaal weer

Staat de auto goed geparkeerd voor de bouwmarkt waar je juist wat butyleenkit wilt gaan kopen? Want anders loopt je auto het risico, dat hij in het vizier van een boa terecht komt. En dan wordt het dure kit, al is die bouwmarkt nog zo goedkoop. Nu je toch bij de bouwmarkt bent, waarom zouden ze die zo chaotisch en onoverzichtelijk inrichten? Of is dat geen toeval? Jetje's dag lost het op. Van Richard Branson tot de boa, ze staan vandaag weer voor je klaar.

Jullie Jetje

Samenvatting van vandaag

		1. Jetje slaat aan het kitten;
		2. Waarom is er zoveel rommel op Facebook te vinden? ;
		3. Waar denk jij aan bij het woord BOA? Ik denk zelf aan slingers met veren.

De avonturen van Kees de Kitter

Ik heb mij de laatste tijd heel wat ambachten eigen gemaakt. Bijvoorbeeld het aanbrengen van kit. "Is dat een speciaal vak?" zo zullen velen vragen en het antwoord hierop is "Ja!" Twee jaar geleden had ik hier een verbouwing. Dan heb je te maken met een hoofdaannemer, een paar gewone aannemers, wat onderaannemers, wat werkcoördinatoren en helemaal onderaan de Oost-Europese werklui, allemaal met een eigen busje voor de deur met een exotisch kenteken.

Er was er eentje bij die kennelijk een meer Nederlandse achtergrond had. Hij heette namelijk Kees en dat klinkt niet alsof je uit Roemenië komt. Kees had een eigen specialiteit. Hij was kitter. Dat stond op zijn busje. "Kees de Kitter. Voor al uw kitwerk." Sinds die tijd weet ik dat kitten een apart vak is. Zou er een opleiding voor zijn? Vast wel. Met gespecialiseerde vakrichtingen als acrylaatkit, butyleenkit en siliconenkit? Afijn, Kees was niet erg maatvast. Kees kende twee benaderingen. De eerste was te weinig kit aanbrengen. Dan keek je hier en daar nog steeds in de kieren. De tweede was veel te veel kit aanbrengen en dan droop het bijna de kieren uit. Aan exact de juiste hoeveelheid kit gebruiken deed Kees verder niet. Dat stond kennelijk niet in zijn ZZP-contract.

Het punt was, dat als de schilders bezig waren en op een kier stuitten, dan werd die kier vroeger door de schilder zelf wel eventjes gedicht en ging men weer verder. Maar zo eenvoudig is dat tegenwoordig niet meer. De kittersvakbond heeft kennelijk voldoende macht om af te dwingen dat de kitspecialist hier voor wordt ingezet. En welke aannemer wil ruzie met zijn kitspecialist? Niemand toch? Dan wacht je als schilder liever eventjes tot Kees weer een keertje tijd voor je heeft. Je pakt je mobiele telefoon en gaat in het zonnetje over het balkonhek hangen tot je weer verder kunt.

Achteraf denk ik wel eens voorzichtig dat het geen toeval was dat de verbouwing van de geplande 7 maanden tot twee jaar uitliep. Het tempo lag niet altijd even hoog. 20 latjes op het plafond schroeven kostte toch ook al een kleine twee maanden doorlooptijd.

Dus toen Kees vertrokken was zag je overal bewoners van het appartementengebouw rondlopen met kitspuiten om het een en ander eventjes bij te werken. De plaatselijke "Gamma" ging er goed mee.

En ook Jetje had nog wel wat kieren van de verbouwing overgehouden die bijgewerkt moesten worden. Dus tijd om beschermende kleding aan te trekken en de achtergebleven restanten eventjes bij te werken. Het is best even wennen met zo'n soort wapentuig. Het lijkt wel een soort raketwerper. De eerste meter kit lijkt echt helemaal nergens naar, maar als je eventjes bezig bent, dan gaat het toch wel steeds vlotter en ook wel beter. Kitten is geen vervelend werk. Geen wonder dat mensen zich op acrylaatkit gaan specialiseren.

Ach, superondernemer Richard Branson zei ooit: "F*ck it! Just do it!" en dat vind ik zelf ook wel een goed motto.

Het nut van variatie

Waarom gaan mensen door met dingen? Ook al lijkt het niet te werken? Daar zijn hele wetenschappen aan gewijd tegenwoordig. Bijvoorbeeld social media hebben er baat bij dat je zolang mogelijk blijft plakken. Dan zie je lekker veel advertenties, nietwaar? Ververs op Facebook je scherm maar eens. Je hebt direct een heel nieuwe tijdlijn die er heel anders uit ziet. En met veel variatie waaronder heel veel rommel waarbij je geen flauw idee hebt wat je er mee moet.

Stel je hebt een winkel. Hoe krijg je mensen zo ver om een zo groot mogelijke afstand af te leggen om zoveel mogelijk van je aanbod te zien? De IKEA weet hoe dat moet. Lange afstanden waar alles lekker door elkaar staat en je dingen en aanbiedingen op de vreemdste plekken tegenkomt.

Of een ander voorbeeld: Je hebt een weblog. Hoe krijg je mensen zover om dit regelmatig te komen bekijken? En als ze er eenmaal zijn, dat ze nog even verder gaan kijken?

Het antwoord op deze vragen is al eerder gevonden. En wel door de gegevensverzamelaars van het internet, zowel door Facebook als door de wereld van het casino. Het is niet eens een moeilijk antwoord. Het is iets als een combinatie van veel variatie en zo onvoorspelbaar mogelijk zijn.

Als je een draai aan een roulette geeft, kan dat allerlei effecten hebben. Net als een ruk aan de hendel van een speelautomaat. De uitkomst kan dan enorm verschillen. Dat verschilt van een kapitale prijs, (uitermate zeldzaam) tot helemaal niets in de meeste gevallen. Maar zelfs dat schrikt niet af, want de volgende draai of ruk kan in theorie wel het winnen van een groot bedrag betekenen. Het is deze mix van hoop en onzekerheid die mensen door laat gaan.

Maar de gokbedrijven zijn niet de enigen die dit ontdekt hebben. Bijvoorbeeld Facebook geeft je bij elke verversing van je scherm een nieuw beeld. Met nieuwe berichten van nieuwe mensen. Spannend nietwaar? Wat zou hier allemaal bij kunnen zitten? En dat soort vragen zorgt er voor dat we steeds blijven komen. En kijken. En op links klikken. En Facebook maar gegevens van ons verzamelen. Ook van de mensen die even bij ons komen kijken. En natuurlijk van de mensen waar wij naar toe gaan om te kijken. Want waar je interesse voor hebt en voor wie je interesse hebt, zegt ook weer veel over jou.

Maar wat kunnen we zelf met deze wijsheid? Meer dan je denkt. Heb je bijvoorbeeld een nieuwsbrief? Of een weblog? Zorg dan voor constante veranderingen. Haal er van alles bij. Als het maar voor veel variatie zorgt. Als het maar voor de nodige nieuwsgierigheid bij je lezers zorgt. Dan kijken ze, nu ze er toch al zijn, nog wel even verder ook. En ze komen misschien nog wel een keertje terug. Gebruik dus allerlei verschillende content varianten. Behandel echt allerlei onderwerpen. Probeer met veel en vooral verrassende foto's te komen, want je bezoekers zijn net als ieder mens vooral visueel ingesteld.

Het kost je nauwelijks extra geld en tijd, maar een dergelijke strategie kan het aantal bezoekers aan je weblog verbazend vergroten.

Een boa is meer dan een slinger veren

Enige weken geleden luchtte onze nationale Turk Özcan Akyol ofwel kortweg "Eus" op de televisie bij Gijp en Derksen zijn hart over de boa. De Bijzondere Opsporings Ambtenaar. Uw Luchtfietser heeft er niet veel last van. Die fietst zo hoog, daar komen ze toch niet. Maar lager bij de grond schijnen ze echt wel een soort plaag te zijn, zo verneemt hij regelmatig.

Veel boa's schijnen zicht te gedragen als wandelend bonnenboekje. Vooral als hun gezag wordt uitgedaagd. En dat is al snel. Bijvoorbeeld door oude dametjes die eendjes voeren en dan het plastic zakje in de hondendrollenbak doen. Dat kan kan natuurlijk niet. Waar zouden we blijven als iedereen dat deed? Die regels zijn er niet voor niets en een boa schrijft in dergelijke gevallen een bon waar de bejaarde in kwestie een flink deel van de AOW aan kwijt is. Dat zal haar leren om het gezag te tarten!

Er gaan geruchten dat de boa betaald wordt door de bond van fabrikanten van hoge bloeddruk pillen. Iedereen die veel met de boa in aanraking komt heeft die pillen nodig.

Het zal wel wat overdreven zijn. Maar nu gaan er weer verhalen dat ze bewapend moeten worden. Want niet elke bejaarde laat het zomaar bij eendjes voeren. Sommige zijn veel gevaarlijker en gaan bijvoorbeeld 37 seconden te lang parkeren. Dan is een knuppel, taser of AK47 toch wel handig als je je gezag af wilt dwingen bij koppige Hollanders die het helemaal niet hebben op gezag. Ontzag voor gezag zit Hollanders gewoon niet in de genen. "Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg." is niet voor niets ons favoriete spreekwoord.

En natuurlijk wil elke boa een hoofddoek, keppeltje of tulband op of om. Of dat een goed idee is? Geen idee. Er schijnen trouwens alleen een handjevol burgemeesters en actiegroepen te zijn die het belangrijk vinden. Voor de boa zelf hoeft het kennelijk niet. Voor de regering ook niet, trouwens.

Nou, als al gezegd, hoog in de lucht kom je ze toch niet tegen, dus Uw Luchtfietser kan er niet wakker van liggen.

Herinner je je deze nog?

Vrouwen met baarden. Dat kan tegenwoordig. Gelukkig maar. En dus wilde Jetje op 7 september 2021, Wereld baard dag, wel eens weten hoe zo'n baard nu aanvoelt. En dat was eigenlijk best wel cool. Het zag er kennelijk sexy uit, want ik werd behoorlijk aangegaapt onderweg. Ik zal er nog eens over denken. Aan de ene kant bevalt het leven als vrouw wel, maar aan de andere kant heeft zo'n baard toch ook wel weer iets. Even meekijken om mij te adviseren kun je op https://jetjesdag.blogspot.com/2021/07/4 september 2021.html

Mooie bol, trouwens

Informatie over de komende evenementen, workshops of andere belangrijke dagen die interessant voor je kunnen zijn bij Jetje's dag.

De volgende sessies "Model met koffie" zijn gepland:

Zondag 3 maart 2024 van 13:30 tot 16:00

geklede sessie met verrassingsthema

Zondag 7 april 2024 van 13:30 tot 16:00

ongeklede sessie, thema nog te overleggen

Zondag 12 mei 2024 van 13:30 tot 16:00

geklede sessie, thema nog te overleggen

Voor meer informatie over "model met koffie" klik je hier

Om je in te schrijven klik je hier

Penningsveer

Penningsveer? Waar ligt dat nu weer? Heel eenvoudig. In Haarlem, schuin achter de IKEA ligt Penningsveer. Een paar huizen, een windmolen, een jachthaven en een overwoekerd fort uit de Stelling van Amsterdam. Veel water, blubber, knotwilgen, klei, bagger en rietpluimen maken het oer-Hollandse tafereel helemaal af. Dus als je nog eens bij het Zweedse woonwarenhuis in Haarlem bent, met een paar minuten lopen ben je er, vreemd genoeg. Het is echt wel een overgang van stad naar platteland.

Ingang van het wat overgroeide fort Penningsveer

Ze hebben wel een mooie molen in Penningsveer

Skyline van Penningsveer

Klompen zijn hier handiger dan schoenen

Landelijk gebied

Oranje en roestkleur gaan prima samen, zoals we morgen gaan bekijken. Laters!

Colofon

Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt.

Wil je een bijdrage leveren?

Belangstelling of vragen?

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt

Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

Disclaimer en copyright

privacystatement

9 september 2022. Over lingerie en Max Verstappen

Jetje aan het woord

Na de vakantieperikelen van gisteren is het vandaag weer eens tijd voor iets heel anders. Namelijk een paar foto's van mijn nieuwe lingerie. Een beetje dertiger jaren stijl, maar dat is weer eens iets anders, nietwaar? Leuke foto's om ook in zwartwit te verwerken. Zeker als we alleen een witte achtergrond en een zware boa hebben om mee te werken. Ga ik beslist eens vaker doen.

En nu jullie er toch zijn gaan we ook eens kijken wat ik met Max Verstappen gemeen heb. Ook altijd leuk om dat eens te zien.

Jullie Jetje

Een korte samenvatting

		Over onverwoestbare autootjes en hun motoren, want die lijken er ook te zijn;
		Een blik in Jetje's kledingkast is een rubriek die beslist vaker terug gaat komen. Er zit namelijk nog ruim voldoende kleding in;
		Het Weegje is een prachtig natuurgebied in de buurt van Gouda dat zeker een bezoekje waard is.

Wat ik met Max Verstappen gemeen heb

Max Verstappen heeft weer gewonnen op Zandvoort. Max heeft een voorkeur voor Honda motoren voor zijn auto's. Dat deed me direct denken aan één van mijn auto's die ik in de loop van de tijd gehad heb. En nu we het toch over zwartwit foto's hebben. Dit was hem. Ook een Honda, inderdaad.

Mijn onverwoestbare Honda Civic

In 1998 kon ik een leuke baan krijgen, maar de werkplek was vanuit mijn toenmalige woonplaats slecht met het openbaar vervoer te bereiken. Dus ik ben richting de autodealer gegaan en die had nog een Honda Civic staan. Model 1991, voor een schappelijke prijs en niet extreem veel kilometers op de teller. Geen verkeerde koop bleek later, want het was een robuuste auto die het niet snel af liet weten.

En er kwam jaren bij dat ik voor mijn poseerwerk een groot deel van het land door reed. Ik was een echte kilometervreter. De kilometerstand groeide en groeide. 100.000, 200.000, 300.000 and counting. En het ding bleef rijden. Vooral de motor was onvermoeibaar en niet stuk te krijgen.

Inmiddels was het 2013 geworden. Inderdaad, Hondaatje zoals ik hem altijd noemde, had de eerste 20 jaar er al lang opzitten. Sterker nog, het waren er inmiddels 22. Niet echt merkbaar trouwens. Alleen moest er voor de jaarlijkse APK wel eens iets aan de onderkant vast gelast worden, maar dat kon nog steeds probleemloos. En de motor bleef maar door draaien. Toen kreeg ik te maken met een raar verschijnsel.

Naast de hoedenklep zaten twee kunststof bakjes. Waarom was niet duidelijk, maar je had er iets kleins in kunnen leggen. Op een gegeven moment stonden die bakjes vol met water. Hondaatje had duidelijk lekkage gekregen. Maar waar?

Het werd erger en erger. Maar in het begin alleen bij de kofferbak en het reservewiel. Ik had zakken vol oude en versleten handdoeken aan boord om te dweilen, te deppen en andere zaken die lekkage nu eenmaal noodzakelijk maakt. Later kwam daar de vloer van de passagiersplaats bij. Die was altijd nat.

De oorzaak was niet te vinden. Op internet was een grote gebruikersgroep van dit model Honda Civic maar daar werd je ook niet vrolijk van. Daar wist men te melden dat dit type auto één onoplosbaar raadsel had, namelijk lekkage aan de achterkant. De garage zag een onoplosbaar verschijnsel als een aantasting van hun beroepseer en besloot alles uit de auto te halen wat maar gedemonteerd kon worden. En zette de auto toen onder de hogedrukspuit. Alles bleef uiteraard kurkdroog, keurig volgens de wetten van Murphy. Je weet wel: "Als je een probleem aan wilt tonen, zal dat zich op dat moment niet voordoen."

Twee dagen na deze oefening stond de ruimte bij het reservewiel weer vol en reden we saampjes weer vrolijk klotsend over de Nederlands wegen op weg naar een nieuwe modelopdracht. Ik was er inmiddels aan gewend en leerde er wel mee leven.

April 2015 heb ik Hondaatje met pijn in het hart weggedaan. Ik werd gek van het gedoe met de handdoeken. Hondaatje was toen ruim 24 jaar oud en het aantal kilometers naderde de 400.000. Hoewel door de optimisten van de garage ingeschat werd, dat de motor er nog wel een paar honderd duizend kilometer bij zou kunnen draaien. Spectaculair inderdaad. Maar toch wel een leeftijd om afscheid nemen te overwegen.

Ik begrijp nu heel goed waarom Max Verstappen zoveel waarde hecht aan Honda motoren. Die voorliefde hebben we in elk geval duidelijk gemeen. Deze Honda had qua motor in elk geval een onverwoestbaar exemplaar. Overigens begreep ik later dat Hondaatje al klotsend nog drie jaar gereden heeft bij de nieuwe eigenaar. Daarna ben ik hem uit het zicht verloren.

Uit Jetje's kledingkast

Ik kreeg veel complimenten en andere positieve opmerkingen over het gebruik dat ik maak van allerlei kleurige combinaties uit mijn klerenkast. Zoiets moedigt altijd aan om eens vaker wat leuke combinaties te laten zien.

Voor een goed begin start ik daarom met een zwart wit serie. En niet zozeer met kleding, maar met lingerie uit de jaren dertig en een boa. Sierlijk en met meer stof dan veel moderne ontwerpen.

www.jetjesdag.nl | Model Henriëtte Sibie | Nicolaas/S fotografie | Weinig kleding en dan ook nog in zwart/wit |

Haiku van de dag

Herinner je je deze nog?

Nutelladag. Hoe kan ik die vergeten. Niet zozeer vanwege de foto, maar omdat ik tijdens de opnamen een deel van de achtergrond op mijn hoofd kreeg die kennelijk niet goed vast zat. Ik was er niet eens in geklommen. Ik zat gewoon lekker te ontbijten, zoals op de foto te zien is. Wie er meer over wil weten kan hier terecht. Zie je ook direct nog even wat ik met "Warme Truien dag" had aangetrokken.

Wandelen in het Weegje

Kan het nog Hollandser dan dit soort landschappen? Dit is natuurgebied "Het Weegje", tegen Gouda aan. Een klein, maar prachtig natuurgebied voor wie van dit soort echt Hollandse vergezichten houdt. Een wandeling die wat mij betreft zeker aan te raden is.

www.jetjesdag.nl | Nicolaas/S fotografie | Natuurgebied het Weegje bij Gouda

Ik weet het nog niet. In het weekend is het Monumentendag en daar staan wat shoots voor op de planning. Allicht zit daar iets bruikbaars tussen.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent.

Bijdragen

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.