Jetje's dag met kunst, fotografie en lifestyle

Jetje’s dag komt elke werkdag uit en richt zich op de groeiende groep mensen die de drukte en hypes van de social media ontgroeid zijn en zich meer richten op serieuzere zaken in het leven, zonder daar in door te schieten. Jetje's dag staat positief in het leven. En ziet tegenslagen als iets dat we samen overwinnen. Jetje's dag informeert deze groep op het gebied van beeldende kunst, hoogwaardige fotografie en toepassing daarvan. Maar er is ook ruimte voor zijstapjes naar elk ander gebied.

Posts tonen met het label Gouda. Alle posts tonen

9 september 2022. Over lingerie en Max Verstappen

Jetje aan het woord

Na de vakantieperikelen van gisteren is het vandaag weer eens tijd voor iets heel anders. Namelijk een paar foto's van mijn nieuwe lingerie. Een beetje dertiger jaren stijl, maar dat is weer eens iets anders, nietwaar? Leuke foto's om ook in zwartwit te verwerken. Zeker als we alleen een witte achtergrond en een zware boa hebben om mee te werken. Ga ik beslist eens vaker doen.

En nu jullie er toch zijn gaan we ook eens kijken wat ik met Max Verstappen gemeen heb. Ook altijd leuk om dat eens te zien.

Jullie Jetje

Een korte samenvatting

		Over onverwoestbare autootjes en hun motoren, want die lijken er ook te zijn;
		Een blik in Jetje's kledingkast is een rubriek die beslist vaker terug gaat komen. Er zit namelijk nog ruim voldoende kleding in;
		Het Weegje is een prachtig natuurgebied in de buurt van Gouda dat zeker een bezoekje waard is.

Wat ik met Max Verstappen gemeen heb

Max Verstappen heeft weer gewonnen op Zandvoort. Max heeft een voorkeur voor Honda motoren voor zijn auto's. Dat deed me direct denken aan één van mijn auto's die ik in de loop van de tijd gehad heb. En nu we het toch over zwartwit foto's hebben. Dit was hem. Ook een Honda, inderdaad.

Mijn onverwoestbare Honda Civic

In 1998 kon ik een leuke baan krijgen, maar de werkplek was vanuit mijn toenmalige woonplaats slecht met het openbaar vervoer te bereiken. Dus ik ben richting de autodealer gegaan en die had nog een Honda Civic staan. Model 1991, voor een schappelijke prijs en niet extreem veel kilometers op de teller. Geen verkeerde koop bleek later, want het was een robuuste auto die het niet snel af liet weten.

En er kwam jaren bij dat ik voor mijn poseerwerk een groot deel van het land door reed. Ik was een echte kilometervreter. De kilometerstand groeide en groeide. 100.000, 200.000, 300.000 and counting. En het ding bleef rijden. Vooral de motor was onvermoeibaar en niet stuk te krijgen.

Inmiddels was het 2013 geworden. Inderdaad, Hondaatje zoals ik hem altijd noemde, had de eerste 20 jaar er al lang opzitten. Sterker nog, het waren er inmiddels 22. Niet echt merkbaar trouwens. Alleen moest er voor de jaarlijkse APK wel eens iets aan de onderkant vast gelast worden, maar dat kon nog steeds probleemloos. En de motor bleef maar door draaien. Toen kreeg ik te maken met een raar verschijnsel.

Naast de hoedenklep zaten twee kunststof bakjes. Waarom was niet duidelijk, maar je had er iets kleins in kunnen leggen. Op een gegeven moment stonden die bakjes vol met water. Hondaatje had duidelijk lekkage gekregen. Maar waar?

Het werd erger en erger. Maar in het begin alleen bij de kofferbak en het reservewiel. Ik had zakken vol oude en versleten handdoeken aan boord om te dweilen, te deppen en andere zaken die lekkage nu eenmaal noodzakelijk maakt. Later kwam daar de vloer van de passagiersplaats bij. Die was altijd nat.

De oorzaak was niet te vinden. Op internet was een grote gebruikersgroep van dit model Honda Civic maar daar werd je ook niet vrolijk van. Daar wist men te melden dat dit type auto één onoplosbaar raadsel had, namelijk lekkage aan de achterkant. De garage zag een onoplosbaar verschijnsel als een aantasting van hun beroepseer en besloot alles uit de auto te halen wat maar gedemonteerd kon worden. En zette de auto toen onder de hogedrukspuit. Alles bleef uiteraard kurkdroog, keurig volgens de wetten van Murphy. Je weet wel: "Als je een probleem aan wilt tonen, zal dat zich op dat moment niet voordoen."

Twee dagen na deze oefening stond de ruimte bij het reservewiel weer vol en reden we saampjes weer vrolijk klotsend over de Nederlands wegen op weg naar een nieuwe modelopdracht. Ik was er inmiddels aan gewend en leerde er wel mee leven.

April 2015 heb ik Hondaatje met pijn in het hart weggedaan. Ik werd gek van het gedoe met de handdoeken. Hondaatje was toen ruim 24 jaar oud en het aantal kilometers naderde de 400.000. Hoewel door de optimisten van de garage ingeschat werd, dat de motor er nog wel een paar honderd duizend kilometer bij zou kunnen draaien. Spectaculair inderdaad. Maar toch wel een leeftijd om afscheid nemen te overwegen.

Ik begrijp nu heel goed waarom Max Verstappen zoveel waarde hecht aan Honda motoren. Die voorliefde hebben we in elk geval duidelijk gemeen. Deze Honda had qua motor in elk geval een onverwoestbaar exemplaar. Overigens begreep ik later dat Hondaatje al klotsend nog drie jaar gereden heeft bij de nieuwe eigenaar. Daarna ben ik hem uit het zicht verloren.

Uit Jetje's kledingkast

Ik kreeg veel complimenten en andere positieve opmerkingen over het gebruik dat ik maak van allerlei kleurige combinaties uit mijn klerenkast. Zoiets moedigt altijd aan om eens vaker wat leuke combinaties te laten zien.

Voor een goed begin start ik daarom met een zwart wit serie. En niet zozeer met kleding, maar met lingerie uit de jaren dertig en een boa. Sierlijk en met meer stof dan veel moderne ontwerpen.

www.jetjesdag.nl | Model Henriëtte Sibie | Nicolaas/S fotografie | Weinig kleding en dan ook nog in zwart/wit |

Haiku van de dag

Herinner je je deze nog?

Nutelladag. Hoe kan ik die vergeten. Niet zozeer vanwege de foto, maar omdat ik tijdens de opnamen een deel van de achtergrond op mijn hoofd kreeg die kennelijk niet goed vast zat. Ik was er niet eens in geklommen. Ik zat gewoon lekker te ontbijten, zoals op de foto te zien is. Wie er meer over wil weten kan hier terecht. Zie je ook direct nog even wat ik met "Warme Truien dag" had aangetrokken.

Wandelen in het Weegje

Kan het nog Hollandser dan dit soort landschappen? Dit is natuurgebied "Het Weegje", tegen Gouda aan. Een klein, maar prachtig natuurgebied voor wie van dit soort echt Hollandse vergezichten houdt. Een wandeling die wat mij betreft zeker aan te raden is.

www.jetjesdag.nl | Nicolaas/S fotografie | Natuurgebied het Weegje bij Gouda

Ik weet het nog niet. In het weekend is het Monumentendag en daar staan wat shoots voor op de planning. Allicht zit daar iets bruikbaars tussen.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar is altijd toegestaan maar liever geen affiliate links.

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt

Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

Disclaimer en copyright

privacystatement

5 september 2022. Jetje wandelt op de kerk in Gouda

Jetje aan het woord

Goedemorgen vrienden,

goed dat jullie er weer zijn. Blij iedereen weer te zien na mijn reces van een kleine vier maanden. Gaat trouwens bliksemsnel om, zo'n reces. Het is een beetje overgebleven uit mijn modellentijd. Toen had ik in de zomermaanden eigenlijk ook niet veel modelwerk te doen. Af en toe eens een workshop en wat fotografieopdrachten. Maar dat was het dan wel zo'n beetje.

Nou, in deze Jetje's dag wil ik jullie wat foto's laten zien van mijn dak wandeling op de Sint Jan kerk in Gouda. Heel bijzonder om de Goudse wereld eens van 60m hoogte te bekijken. Vroeger zat ik veel in de kerk, maar er bovenop was nieuw voor me. Daarna wil ik jullie een beetje laten zien waar ik mee bezig ben. Alweer? zeggen sommigen dan natuurlijk. Logisch. Maar dat leg ik allemaal wel uit. En dan heb ik nog wat foto's van de stad Gouda zelf. In de komende tijd komen er nog wel een paar.

Trouwens, zoals je ziet is de lay-out van Jetje's dag al een beetje aangepast. Met deze rubriek bijvoorbeeld, een regelmatig terugkerende haiku en een terugkijk rubriek. En er komen nog wel meer wijzigingen aan in de komende tijd.

Maar laten we eerst maar weer eens lekker aan de gang gaan met dagelijks een nieuw artikel. Ik heb er best weer zin in.

Fijne dag en tot morgen.

Jullie Jetje

Wandelen op de Sint Jan in Gouda

		Wandelen op het dak van de kerk kan op dit moment nog in Gouda, maar je moet wel snel zijn als je het nog mee wilt maken;
		Gouda is vooral bekend van kaas en stroopwafels, maar heeft aanzienlijk meer te bieden;
		En natuurlijk even vertellen wat ik aan het doen ben nu we elkaar zo lang niet gesproken hebben.

De kerk in het algemeen kende ik nog wel van mijn jeugd

Zoals ik in de inleiding vandaag al aanstipte, was ik vroeger redelijk bekend met het bezoek aan de kerk. Dat krijg je automatisch mee als kind. Dan weet je niet anders of wat je ouders elke zondag doen is normaal en gewoon iets, dat iedereen doet. Althans, daar ga je van uit. Maar later leer je toch wel dat dit alles wat genuanceerder ligt. Maar goed, ik wist dus maar al te goed hoe een kerk er van binnen uit ziet.

Bovenop de kerk lopen is weer eens iets anders

Maar een kans om er bovenop te gaan lopen, die krijg je niet vaak, nietwaar? Dit jaar wordt 750 jaar Gouda gevierd. Een stad die voor veel mensen maar twee eetbare associaties kent, namelijk de Goudse stroopwafels en de Goudse kaas. Maar ook een stad die bezoekers veel te bieden heeft.

Pas op met parkeren, want de boa slaapt in Gouda niet

In een eerste oogopslag lijkt er veel parkeerruimte te zijn. Maar pas op. Toen je de stad binnenkwam ben je een bordje gepasseerd met daarop de tekst dat het overal na dit bord betaald parkeren is. En uit eigen ervaring kan ik je vertellen dat ze er nog op controleren ook. Zo heb ik er ooit een bon gehad bij een begrafenis. Niet alleen ik, het gehele gezelschap dat aanwezig was viel in de prijzen. Een hele goede middag voor de gemeentekas. Maar goed, even opletten dus dat je daar niet in trapt.

Gouda heeft een zichtbare geschiedenis achter de rug

Dan kom je in een prachtige stad, waaraan duidelijk te zien is dat deze een uitgebreide geschiedenis achter de rug heeft. We komen de naam Gouda in de Nederlandse geschiedenis niet zo heel vaak tegen. Kennelijk wisten ze in Gouda een beetje uit het zicht te blijven. Maar van welke kant je ook de stad in komt, je stuit bijna altijd op het grote marktplein met het schitterende vrijstaande stadhuis. Naast het plein staat een grote, langgerekte kerk. Het is de Sint Jan, waar we op weg naar toe zijn.

We beginnen met het orgel te bezoeken

Het eerste waar je komt is het onderste deel van de toren. Met een smal draaitrapje kom je in een ruimte, waar een hele serie blaasbalgen van het immens grote orgel te vinden is. Er liggen ook nog de nodige beeldhouwwerken, zowel van steen als hout, die inmiddels verwijderd moesten worden, omdat ze gevaarlijk werden.

www.jetjesdag.nl | Model Henriëtte Sibie | Nicolaas/S fotografie | Jetje op dak van de Sint Jan in Gouda |

Op de omloop van het orgel ligt veel beeldhouwwerk dat omlaag dreigde te vallen en dat hier is opgeslagen

Een volgende smalle trap brengt je op de tweede verdieping van het orgel, waar je ook prima de kerk in kunt kijken.

Weer een smal trapje omhoog naar de tweede verdieping van het orgel

Het interieur van de kerk, zoals de organist dat kan zien

Gouda op 60m hoogte is weer eens een ander gezicht

Dan zie je ook pas goed hoe groot deze kerk is. En dan gaan we weer een tweetal lange houten trappen op en komen bij een klein deurtje.

Best nog wel een aardige trap naar het dak van de kerk

Direct als we dat lage smalle deurtje doorgaan, wordt de blik getroffen door het stadhuis waar je recht op kijkt. Daar liepen we net nog!

De verrassende blik als je je hoofd buiten de deur steekt

Dat deurtje brengt ons op een lange smalle steiger, die ons in de lengte van de kerk brengt, tot bij de nog wat hogere dwarsbeuk met eigen torentje.

Even de toren bekijken voor je over het dak naar het hoogste gedeelte gaat

Laatste stukje klimmen tot bij het tweede torentje van de kerk

Daar klim je dan omhoog en sta je op ongeveer 60 m met een enorm uitzicht.

Direct achter mijn hoofd in de verte de skyline van Rotterdam

We zitten bijna net zo hoog als de torenklok

Je bent tenslotte in het centrum van het groene Hart van Holland en veel steekt daar niet uit de grond. Delft, Den Haag, Rotterdam. Het is allemaal prima te zien.

De afdaling zet je weer met beide benen op de grond

Ben je uitgekeken, dan kun je de afdaling nemen aan de zijkant van de kerk. Er is een klein stukje van deze afdaling op onderstaande video vastgelegd.

Eerst nog even een been van de grond af

En voor wie nog meer wil zien en is ook de kerk zelf met zijn beroemde glas-in-lood ramen te bezichtigen.

Weer eens een ander soort kerkbezoek

Kortom, voor wie eens een ander soort kerkbezoek wil dan het gebruikelijke op de Zondagochtend, is deze wandeling over de kerk heen beslist aan te raden.

Haiku van de dag

Een Haiku is een van oorsprong Japanse dichtvorm, die bestaat uit drie regels van 5 - 7 en weer 5 lettergrepen.

Ze werden gebruikt om verwondering over de natuur weer te geven, maar in de westerse benadering zijn meer en bredere onderwerpen toegestaan. Zeker als die onze verwondering wekken. We gaan deze dichtvorm voortaan hier op Jetje's dag regelmatig toepassen. Vandaag de eerste.

Haiku van de dag. Jetje wandelt op de kerk

Oh nee hé, daar heb je haar ook weer met haar plannen!

En daar ben ik dus weer. Weer veel voorbereiding gedaan de laatste tijd. "Zo, alweer?" zullen sommigen van jullie zeggen, want inderdaad, ik ben al een tijdje bezig met voorbereidingen voor nieuwe activiteiten. Veel te lang eigenlijk. Het zal een jaar of drie geleden zijn, dat ik weer plannen kreeg om een aantal artistieke activiteiten op te zetten. Maar er rustte geen zegen op die plannen in die drie jaar. Voor niemand trouwens, want het was allemaal niets persoonlijks. Het was meer een rare samenloop van omstandigheden, die van buitenaf kwamen en elkaar in hoog tempo opvolgden.

Het rumoerige begin

Ik was druk bezig met een zoektocht naar een leuk pand om weer een galerie te starten. De vorige galerie in Harderwijk ligt me nog altijd vers in het geheugen. En die galerie lag me na aan het hart. De periode in Harderwijk is een leuke tijd geweest en ik heb er veel goede herinneringen aan. Dus alle reden om weer eens iets te gaan doen in de kunstrichting. De oprichting van het nieuwe bedrijf was gepland en voorbereid voor 1 jan 2020. Maar toen kwamen er eerst problemen tussendoor met koolmonoxide, waardoor ik een nachtje op de IC tussen hemel en aarde gebalanceerd heb. En dan heb je na een dergelijke belevenis toch even geen zin in al te veel activiteiten. Direct daarna begon het gezeur met corona, waardoor we allemaal niets meer konden en mochten. En wie verwachtte toen, dat die corona minimaal twee jaar zou gaan duren.

De uit elkaar spattende kosten gooien handenvol roet in het eten

Nou, ik niet in elk geval. Dus deed ik steeds pogingen om weer te starten en dan gooiden Rutte c.s. de boel weer op slot. Toen dat alles begin dit jaar leek te normaliseren brak er een oorlog uit die de prijzen nog verder opjoeg, dan ze al gestegen waren. Of dit een goed moment is om weer met iets te beginnen kun je je afvragen. De huurprijzen en de kosten van de nutsbedrijven zijn de afgelopen jaren geëxplodeerd. En aan de andere kant kan ik mij voorstellen dat mensen met de huidige hoge kosten van levensonderhoud ook even op hun geld gaan zitten in plaats van het bij mij uit te komen geven. Een lastig dilemma waar ik het perfecte antwoord nog niet op heb.

Ik blijf voor een andere aanpak gaan

Maar goed, er zijn een aantal ondersteunende activiteiten, want zoals ik al eens uitgelegd heb op dit weblog wil ik er meer van maken dan een hoeveelheid kunst aan de muur. Galeries zijn vaak onuitstaanbaar elitair en dat is wel het allerlaatste dat ik voor ogen heb. Alles wat ik onderneem moet voor iedereen toegankelijk zijn. Dat is en blijft het streven. Zo eigenwijs en volhardend ben ik ook wel weer.

Modelwerk kan best nog wel een keertje, maar...

Mijn vroegere modelwerk staat op een laag pitje. Af en toe doe ik nog wel eens wat, maar dan moet het wel om iets bijzonders gaan. Of het moet een speciaal verzoek van een oude bekende zijn, dan wil ik ook nog wel eens kijken. Natuurlijk zijn er tientallen foto's per week nodig voor deze Jetje's dag en de vele ondersteunende social media. Dus ik sta nog wel met grote regelmaat tegen grote cameralenzen aan te kijken. Voor samenwerking met fotografen sta ik altijd open maar het is lastig om fotografen te vinden die eens iets anders durven te proberen. Dat is hun goed recht, maar echt begrijpen doe ik dat niet.

De paradijsvogel is al aan het proefvliegen

Ik ben ook aan het experimenteren met performanceachtige zaken en conceptuele kunst. Een buitengewoon interessant concept, waarmee je meer jezelf tot een soort van kunstwerk kunt maken. Vooral lekker experimenteren met kleding, vreemde en ongebruikelijke accessoires en dergelijke. Het spreekt me enorm aan en afgelopen zomer ben ik er mee aan het experimenteren geweest. De eerste resultaten als "Paradijsvogel" krijgen jullie de komende maanden hier op Jetje's dag wel te zien.

Het duurt me veel te lang, maar ik houd toch de moed er in

Dus inderdaad, dingen duren lang. Te lang. Veel en veel langer dan ik voor ogen had, maar ik ben nogal een nuchter en rationeel denkend persoon en als het nu niet goed voelt, dan begin ik er nu niet aan. Dan wacht ik nog wel even, totdat alles een beetje gestabiliseerd is. En intussen zullen jullie echt nog wel eens iets van nieuwe activiteiten langs zien komen.

Herinner je je deze nog?

In deze rubriek gaan we voortaan terug naar een eerder op dit weblog geplaatst artikel dat speciaal voor deze rubriek is opgepoetst, geactualiseerd en vaak uitgebreid. En dus weer opnieuw lezenswaardig gemaakt. Vandaag gaan we daarbij terug naar het prille begin, namelijk naar mijn experimenten met de fraaie amaryllisplant die soms prima en soms aanzienlijk minder prima verliepen. Hier staat meer.

Deze fraaie amaryllis heeft de beste tijd wel gehad. Meer zien? Klik op de afbeelding

Gouda, meer dan kaas en stroopwafels

Gouda is een prachtige stad, midden in het zogenaamde Groene hart van Nederland, het uitgestrekte weidegebied in het midden van Zuid Holland. En dat weidegebied leverde de koeien en daarmee de melk voor de bekende Goudse kaas, die over de gehele wereld verkrijgbaar is. En dan is er natuurlijk de stroopwafel. Voor veel buitenlanders is de stroopwafel een typisch Nederlands product, dat je wel een keertje geproefd moet hebben. We hebben al eens een post aan de stroopwafel gewijd op dit weblog:

https://jetjesdag.blogspot.com/2021/08/30september2021.html

Alle reden dus voor een serie foto's van deze fraaie stad. Door de compressie die automatisch door de software bij het plaatsen van de foto's wordt toegepast, gaat helaas iets van de scherpte verloren.

Voorkant met toren van de Sint Jans Kerk

Kenmerkend aan Gouda zijn de smalle grachtjes die gewoon onder de stad door lopen

Nog een voorbeeld van een typisch Gouds grachtje

De vroegere vismarkt, een typische bouw die we in veel Hollandse steden tegenkomen

www.jetjesdag.nl | Nicolaas/S fotografie | Goudam prachtige stad in grene hart van Zuid Holland

De haven met klassieke schepen komt uit op de Hollandsche IJssel

Nog een foto van de haven

Morgen brengen we een bezoek aan een stad die officieel helemaal geen stad is, maar waar je wel veel mensen en vooral plastic olifanten vindt. Dus zorg dat je er helemaal niets van mist.

Colofon

Bijdragen

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.