Translate this page in your language

Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label beschermende kleding. Alle posts tonen
Posts tonen met het label beschermende kleding. Alle posts tonen

21 februari 2024. Jetje kit

 

21 februari 2024. Jetje kit

 


Jetje aan het woord

Een buitengewoon goede morgen allemaal weer

Staat de auto goed geparkeerd voor de bouwmarkt waar je juist wat butyleenkit wilt gaan kopen? Want anders loopt je auto het risico, dat hij in het vizier van een boa terecht komt. En dan wordt het dure kit, al is die bouwmarkt nog zo goedkoop. Nu je toch bij de bouwmarkt bent, waarom zouden ze die zo chaotisch en onoverzichtelijk inrichten? Of is dat geen toeval? Jetje's dag lost het op. Van Richard Branson tot de boa, ze staan vandaag weer voor je klaar. 

Jullie Jetje


Samenvatting van vandaag


 1. Jetje slaat aan het kitten;


 2. Waarom is er zoveel rommel op Facebook te vinden? ;

  3. Waar denk jij aan bij het woord BOA? Ik denk zelf aan slingers met veren.


De avonturen van Kees de Kitter



Ik heb mij de laatste tijd heel wat ambachten eigen gemaakt. Bijvoorbeeld het aanbrengen van kit. "Is dat een speciaal vak?" zo zullen velen vragen en het antwoord hierop is "Ja!" Twee jaar geleden had ik hier een verbouwing. Dan heb je te maken met een hoofdaannemer, een paar gewone aannemers, wat onderaannemers, wat werkcoördinatoren en helemaal onderaan de Oost-Europese werklui, allemaal met een eigen busje voor de deur met een exotisch kenteken. 


Er was er eentje bij die kennelijk een meer Nederlandse achtergrond had. Hij heette namelijk Kees en dat klinkt niet alsof je uit Roemenië komt. Kees had een eigen specialiteit. Hij was kitter. Dat stond op zijn busje. "Kees de Kitter. Voor al uw kitwerk." Sinds die tijd weet ik dat kitten een apart vak is. Zou er een opleiding voor zijn? Vast wel. Met gespecialiseerde vakrichtingen als acrylaatkit, butyleenkit en siliconenkit? Afijn, Kees was niet erg maatvast. Kees kende twee benaderingen. De eerste was te weinig kit aanbrengen. Dan keek je hier en daar nog steeds in de kieren. De tweede was veel te veel kit aanbrengen en dan droop het bijna de kieren uit. Aan exact de juiste hoeveelheid kit gebruiken deed Kees verder niet. Dat stond kennelijk niet in zijn ZZP-contract.


Het punt was, dat als de schilders bezig waren en op een kier stuitten, dan werd die kier vroeger door de schilder zelf wel eventjes gedicht en ging men weer verder. Maar zo eenvoudig is dat tegenwoordig niet meer. De kittersvakbond heeft kennelijk voldoende macht om af te dwingen dat de kitspecialist hier voor wordt ingezet. En welke aannemer wil ruzie met zijn kitspecialist? Niemand toch? Dan wacht je als schilder liever eventjes tot Kees weer een keertje tijd voor je heeft. Je pakt je mobiele telefoon en gaat in het zonnetje over het balkonhek hangen tot je weer verder kunt. 


Achteraf denk ik wel eens voorzichtig dat het geen toeval was dat de verbouwing van de geplande 7 maanden tot twee jaar uitliep. Het tempo lag niet altijd even hoog. 20 latjes op het plafond schroeven kostte toch ook al een kleine twee maanden doorlooptijd.

Dus toen Kees vertrokken was zag je overal bewoners van het appartementengebouw rondlopen met kitspuiten om het een en ander eventjes bij te werken. De plaatselijke "Gamma" ging er goed mee.


En ook Jetje had nog wel wat kieren van de verbouwing overgehouden die bijgewerkt moesten worden. Dus tijd om beschermende kleding aan te trekken en de achtergebleven restanten eventjes bij te werken. Het is best even wennen met zo'n soort wapentuig. Het lijkt wel een soort raketwerper. De eerste meter kit lijkt echt helemaal nergens naar, maar als je eventjes bezig bent, dan gaat het toch wel steeds vlotter en ook wel beter. Kitten is geen vervelend werk. Geen wonder dat mensen zich op acrylaatkit gaan specialiseren. 

Ach, superondernemer Richard Branson zei ooit: "F*ck it! Just do it!" en dat vind ik zelf ook wel een goed motto. 
  


Het nut van variatie

Waarom gaan mensen door met dingen? Ook al lijkt het niet te werken? Daar zijn hele wetenschappen aan gewijd tegenwoordig. Bijvoorbeeld social media hebben er baat bij dat je zolang mogelijk blijft plakken. Dan zie je lekker veel advertenties, nietwaar? Ververs op Facebook je scherm maar eens. Je hebt direct een heel nieuwe tijdlijn die er heel anders uit ziet. En met veel variatie waaronder heel veel rommel waarbij je geen flauw idee hebt wat je er mee moet. 

Stel je hebt een winkel. Hoe krijg je mensen zo ver om een zo groot mogelijke afstand af te leggen om zoveel mogelijk van je aanbod te zien? De IKEA weet hoe dat moet. Lange afstanden waar alles lekker door elkaar staat en je dingen en aanbiedingen op de vreemdste plekken tegenkomt.  

Of een ander voorbeeld: Je hebt een weblog. Hoe krijg je mensen zover om dit regelmatig te komen bekijken? En als ze er eenmaal zijn, dat ze nog even verder gaan kijken?

Het antwoord op deze vragen is al eerder gevonden. En wel door de gegevensverzamelaars van het internet, zowel door Facebook als door de wereld van het casino. Het is niet eens een moeilijk antwoord. Het is iets als een combinatie van veel variatie en zo onvoorspelbaar mogelijk zijn. 

Als je een draai aan een roulette geeft, kan dat allerlei effecten hebben. Net als een ruk aan de hendel van een speelautomaat. De uitkomst kan dan enorm verschillen. Dat verschilt van een kapitale prijs, (uitermate zeldzaam) tot helemaal niets in de meeste gevallen. Maar zelfs dat schrikt niet af,  want de volgende draai of ruk kan in theorie wel het winnen van een groot bedrag betekenen. Het is deze mix van hoop en onzekerheid die mensen door laat gaan.

Maar de gokbedrijven zijn niet de enigen die dit ontdekt hebben. Bijvoorbeeld Facebook geeft je bij elke verversing van je scherm een nieuw beeld. Met nieuwe berichten van nieuwe mensen. Spannend nietwaar? Wat zou hier allemaal bij kunnen zitten? En dat soort vragen zorgt er voor dat we steeds blijven komen. En kijken. En op links klikken. En Facebook maar gegevens van ons verzamelen. Ook van de mensen die even bij ons komen kijken. En natuurlijk van de mensen waar wij naar toe gaan om te kijken. Want waar je interesse voor hebt en voor wie je interesse hebt, zegt ook weer veel over jou.

Maar wat kunnen we zelf met deze wijsheid? Meer dan je denkt. Heb je bijvoorbeeld een nieuwsbrief? Of een weblog? Zorg dan voor constante veranderingen. Haal er van alles bij. Als het maar voor veel variatie zorgt. Als het maar voor de nodige nieuwsgierigheid bij je lezers zorgt. Dan kijken ze, nu ze er toch al zijn, nog wel even verder ook. En ze komen misschien nog wel een keertje terug. Gebruik dus allerlei verschillende content varianten. Behandel echt allerlei onderwerpen. Probeer met veel en vooral verrassende foto's te komen, want je bezoekers zijn net als ieder mens vooral visueel ingesteld.

Het kost je nauwelijks extra geld en tijd, maar een dergelijke strategie kan het aantal bezoekers aan je weblog verbazend vergroten. 




Een boa is meer dan een slinger veren

Enige weken geleden luchtte onze nationale Turk Özcan Akyol ofwel kortweg "Eus" op de televisie bij Gijp en Derksen zijn hart over de boa. De Bijzondere Opsporings Ambtenaar. Uw Luchtfietser heeft er niet veel last van. Die fietst zo hoog, daar komen ze toch niet. Maar lager bij de grond schijnen ze echt wel een soort plaag te zijn, zo verneemt hij regelmatig.

Veel boa's schijnen zicht te gedragen als wandelend bonnenboekje. Vooral als hun gezag wordt uitgedaagd. En dat is al snel. Bijvoorbeeld door oude dametjes die eendjes voeren en dan het plastic zakje in de hondendrollenbak doen. Dat kan kan natuurlijk niet. Waar zouden we blijven als iedereen dat deed? Die regels zijn er niet voor niets en een boa schrijft in dergelijke gevallen een bon waar de bejaarde in kwestie een flink deel van de AOW aan kwijt is. Dat zal haar leren om het gezag te tarten! 

Er gaan geruchten dat de boa betaald wordt door de bond van fabrikanten van hoge bloeddruk pillen. Iedereen die veel met de boa in aanraking komt heeft die pillen nodig. 

Het zal wel wat overdreven zijn. Maar nu gaan er weer verhalen dat ze bewapend moeten worden. Want niet elke bejaarde laat het zomaar bij eendjes voeren. Sommige zijn veel gevaarlijker en gaan bijvoorbeeld 37 seconden te lang parkeren. Dan is een knuppel, taser of AK47 toch wel handig als je je gezag af wilt dwingen bij koppige Hollanders die het helemaal niet hebben op gezag. Ontzag voor gezag zit Hollanders gewoon niet in de genen. "Doe maar gewoon, dan doe je  al gek genoeg." is niet voor niets ons favoriete spreekwoord. 

En natuurlijk wil elke boa een hoofddoek, keppeltje of tulband op of om. Of dat een goed idee is? Geen idee. Er schijnen trouwens alleen een handjevol burgemeesters en actiegroepen te zijn die het belangrijk vinden. Voor de boa zelf hoeft het kennelijk niet. Voor de regering ook niet, trouwens. 

Nou, als al gezegd, hoog in de lucht kom je ze toch niet tegen, dus Uw Luchtfietser kan er niet wakker van liggen.  



Herinner je je deze nog?

Vrouwen met baarden. Dat kan tegenwoordig. Gelukkig maar. En dus wilde Jetje op 7 september 2021, Wereld baard dag, wel eens weten hoe zo'n baard nu aanvoelt. En dat was eigenlijk best wel cool. Het zag er kennelijk sexy uit, want ik werd behoorlijk aangegaapt onderweg. Ik zal er nog eens over denken. Aan de ene kant bevalt het leven als vrouw wel, maar aan de andere kant heeft zo'n baard toch ook wel weer iets. Even meekijken om mij te adviseren kun je op https://jetjesdag.blogspot.com/2021/07/4 september 2021.html 

Mooie bol, trouwens




Informatie over de komende evenementen, workshops of andere belangrijke dagen die interessant voor je kunnen zijn bij Jetje's dag.

De volgende sessies "Model met koffie" zijn gepland:


Zondag 3 maart 2024   van 13:30 tot 16:00
        geklede sessie met verrassingsthema

Zondag 7 april 2024   van 13:30 tot 16:00
        ongeklede sessie, thema nog te overleggen

Zondag 12 mei 2024   van 13:30 tot 16:00
        geklede sessie, thema nog te overleggen








Penningsveer

Penningsveer? Waar ligt dat nu weer? Heel eenvoudig. In Haarlem, schuin achter de IKEA ligt Penningsveer. Een paar huizen, een windmolen, een jachthaven en een overwoekerd fort uit de Stelling van Amsterdam. Veel water, blubber, knotwilgen, klei, bagger en rietpluimen maken het oer-Hollandse tafereel helemaal af. Dus als je nog eens bij het Zweedse woonwarenhuis in Haarlem bent, met een paar minuten lopen ben je er, vreemd genoeg. Het is echt wel een overgang van stad naar platteland.

Ingang van het wat overgroeide fort Penningsveer

Ze hebben wel een mooie molen in Penningsveer

Skyline van Penningsveer

Klompen zijn hier handiger dan schoenen

Landelijk gebied



Morgen in Jetje's dag
Oranje en roestkleur gaan prima samen, zoals we morgen gaan bekijken. Laters!

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. 

Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. 

Wil je een bijdrage leveren? 

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar is altijd toegestaan maar geen affiliate links. 

Belangstelling of vragen?

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger  

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden 

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb 

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest 

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt  

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

 


Disclaimer en copyright

privacystatement


 

Meer informatie over Team Jetje


 




2 september 2021. Kokosnotendag

 

2 september 2021. Kokosnotendag

Vandaag is het kokosnotendag. Weten jullie, ik heb nog nooit kokosnoten in huis gehad. Hoe kokos smaakt weet ik eigenlijk niet. Ik ken het alleen uit snoep, bounty's en dergelijke. Ik heb dus iets zoets voor ogen. Maar goed, op kokosnotendag moeten we er met Jetje's dag natuurlijk wel aandacht aan besteden. 

Kokosnotendag



En dus naar de supermarkt en een paar van de keiharde, harige dingen gehaald. Best grappig, want waar zit de ingang? Hoe maak je ze schoon? Gelukkig hebben we het alwetende Google. 

 

Kokosnotendag. Wat hebben we hier?
Zo, dus dit is nu zo'n kokosnoot? Voelt vreemd harig aan...



Laat ik mijn aankoop eerst maar eens goed bekijken. Er zitten drie "oogjes" aan één van de punten, voor zover je bij een bol van punten kunt spreken, natuurlijk.

Kokosnotendag. even de ogen beschermen
De ogen moeten wel eventjes beschermd worden...



Volgens de kenners op internet is de handigste manier om via die oogjes het sap er uit te laten lopen. Nou, dat kan. Volgens Google moest dat heel voorzichtig met een scherp mes. Het klinkt allemaal niet best en wat veiligheidsmaatregelen lijken niet echt overbodig te zijn. Tijd voor een veiligheidsbril en geschikte veiligheidskleding. Met kokosnoten kun je niet voorzichtig genoeg zijn, dat is mij inmiddels wel duidelijk geworden. 


Kokosnotendag. beschermende kleding
Even wat beschermende kleding aandoen...

Nou, zoals Spongebob Squarepants altijd zegt: "Ik ben er klaar voor, ik ben er klaar voor".

 

Kokosnotendag. Er kan weinig meer mis gaan
Hier kan weinig meer mis gaan...



Werken met scherpe messen is natuurlijk vragen om problemen. Daar heb je als je nog met de nasleep van een verbouwing zit natuurlijk wel betere spullen voor in de buurt. Gaten maken doe je niet met een mes. Gaten maken doe je met een boor. En dan liefst een elektrische schroefboormachine! En inderdaad, dat gaat perfect. Maar waar ik verwacht had dat dit een flinke plons vocht op zou leveren, draaide dat op een teleurstelling uit. Meer dan een scheutje kleverig vocht kwam er niet uit. Het had een smaak die niet echt thuis te brengen was. Eigenlijk smaakte het gewoon nergens naar. Maar goed, het vocht was er uit en het was tijd om de noot open te maken.

Kokosnotendag. Gaatje boren voor het vocht
Even het vocht er uit halen...



En weer komen ze bij Google met dat mes aanzetten. En dan mag je niet de scherpe kant van het mes gebruiken, maar moet je de botte achterkant van het lemmet gebruiken. Wat een onzin. We hebben hier een houtachtig ding en hout ga je met een zaag te lijf. Gelukkig is er ook nog een houtzaag in de buurt ook. En kijk, die gaat er doorheen als een heet mes door een pakje boter, zoals het gezegde luidt. 

 

Kokosnotendag. En nu open maken
Goed gereedschap is het halve werk



Even voorzichtig rondom doorzagen en kijk, daar hebben we het gezochte witte vruchtvlees. Het ziet er wel goed uit. Blijft de vraag hoe het smaakt. 

 

 

Kokosnotendag. en dat lukt lekker
We zijn er bijna...

 

Nou, één ding is wel duidelijk. Die zoete smaak die ik met kokos associeer, komt uit suiker. Heel veel suiker waarschijnlijk, want net als het vocht smaakt dit vruchtvlees ook nergens naar. Je voelt bij het kauwen van het vruchtvlees het typische kokosgevoel. Licht knapperig en zo. Maar de smaak doet in geen enkel opzicht aan kokos denken. Nou ja, in elk geval kan ik nu ook over kokosnoten meepraten. 


Kokosnotendag. Zo, daar is hij dan
Kijk, daar doen we het allemaal voor


Of ik ze zo één, twee, drie in mijn keuken zal gaan gebruiken is de grote vraag. Ik ben eigenlijk bang dat dit niet heel snel zal zijn, of ik moet een recept voor iets anders hebben waar het deel van uitmaakt. 


Quote van de dag

quote van de dag

 






 

Goodbye Zoetermeer (deel II)


Jetje zat nu in de auto bij iemand die ze een uur geleden nog nooit gezien had. Haar hoofd liep om. Allerlei gedachten raasden door haar hoofd. Het was leuk. Het was spannend, maar wat was ze nu eigenlijk aan het doen? Het kostte heel veel moeite om de gedachten bij het gesprek te houden. De man met de camera praatte honderduit. Ze kreeg een steeds beter gevoel bij deze man, die inderdaad fotograaf bleek te zijn. Jetje kreeg steeds meer vertrouwen in hem.

Hij had in Jetje direct een fotomodel gezien, vertelde hij. En hij zou gaan bewijzen, dat hij het bij het rechte eind had. Volgens hem moest je het in zo'n geval direct uitproberen. En niet gaan wachten tot iemand zich weer ging bedenken. Jetje had nooit enig idee gehad om fotomodel te worden. Het klonk leuk. Maar was het dat ook? Ze wist het niet. Afijn, zoveel kon er niet gebeuren en de fotograaf bleek een vriendelijk, begripvol en geduldig persoon te zijn. Ze liet het maar op zich afkomen, zoals ze dat deze hele bizarre dag al gedaan had.

Na een uurtje rijden namen ze even pauze. Ze kwamen aan op de parkeerplaats van een natuurgebied, waar de fotograaf volgens hem wel vaker werkte. Het leek een prima punt om eens een paar proeffoto's te maken. Het was er niet zo druk, dus ze konden relaxed werken.

Ze stapten uit de auto en Jetje stond wat nadenkend midden op het pad. Jetje was nooit fotomodel geweest en stond er wat onwennig bij. Want waar moest ze nu mee beginnen?


goodbye zoetermeer



De fotograaf pakte inmiddels wat spullen en zette zijn camera op een statief. "We gaan gewoon beginnen", sprak hij. "Kijk, neem deze boom, ga er eens achter staan en kijk er om heen. Niets bijzonders doen, niet je hoofd in je nek leggen en omhoog kijken, zoals veel modellen denken te moeten doen. Gewoon lekker jezelf zijn. Dat is goed genoeg". Jetje deed wat de fotograaf vroeg en keek eens om de boom heen.


goodbye zoetermeer



Het voelde allemaal nog wat onwennig, maar Jetje had wel het idee dat ze dit wel zou kunnen. Ze probeerde inderdaad gewoon zichzelf te zijn. Maar dat was eigenlijk raar. Ze was jarenlang gewend geweest zich aan een ander aan te passen. En dan was jezelf zijn eigenlijk best een omschakeling. Ze moest het eigenlijk weer leren. Een soort eigen identiteit opnieuw ontwikkelen. Je zou het ook een soort reis kunnen noemen, maar dan op weg naar jezelf.


goodbye zoetermeer



Ze keek eens aan de andere kant om de boom heen. "Probeer nu eens wat mimiek in je gezicht te brengen, zonder dat nu direct te overdrijven" zei de fotograaf. Jetje paste haar gezicht een paar keer aan en liet de fotograaf daar nog een paar foto's van maken.


goodbye zoetermeer



"Hoe voelt het model zijn?" Vroeg de fotogaaf. Jetje bedacht dat het inderdaad wel goed voelde. Heel goed eigenlijk. Het voelde alsof ze dit al jaren deed. Alsof ze nooit iets anders gedaan had. Best vreemd eigenlijk, maar het was ook wel een fijn gevoel. Misschien had ze hier wel een onvermoed talent voor. Wie weet?


goodbye zoetermeer



Jetje stapte weer achter de boom vandaan en ging er wat meer naast staan. Ze probeerde nu steeds meer zichzelf te zijn en niet meer zo te poseren. Ach, alles was natuurlijk een kwestie van oefenen en regelmatig doen. Zoals dat voor veel geldt.


goodbye zoetermeer


Want poseren was eigenlijk een rol spelen, vertelde de fotograaf. En veel mensen zagen dat verschil helemaal niet. Die denken dat als iemand een rol speelt, dat ze dan de persoon zelf zien. Dat rollenspel was juist ontzettend belangrijk, omdat je allerlei personen uit moet kunnen beelden. Je moet de rol dan voor je kunnen zien en je er helemaal in kunnen verplaatsen. Je zou het een soort acteren kunnen noemen. En ook een model moest leren om die rol dan weer goed los te kunnen laten. Het was als het leven van meerdere levens tegelijk. Best uitdagend, als je het goed wilde doen. Jetje begon intussen een beetje met haar kleding te spelen. Een goed teken.


goodbye zoetermeer



Jetje snapte wel zo ongeveer wat de fotograaf bedoelde en nam leunend tegen de boom weer een andere houding aan. Dit was iemand die wist wat hij deed. Dat begreep ze inmiddels wel. Ze voelde zich ook helemaal goed en vertrouwd bij deze man.


goodbye zoetermeer



Ze had ook wel het gevoel dat het nu of nooit was, als ze iets van modelwerk wilde gaan doen. Een dergelijke kans op privéles zou ze niet direct opnieuw krijgen. Daar was ze zich goed van bewust. Jetje begon zich steeds vrijer en minder geremd te voelen. En dat was lang geleden dat ze die gevoelens gekend had. En in een plotselinge opwelling trok ze het bovendeel van haar lingerie omlaag.


goodbye zoetermeer



De fotograaf keek eerst wat verbaasd van deze plotseling actie, maar werd direct heel enthousiast. "Je leert je snel ontspannen en lekker vrij voelen" zei hij. En hij nam nog een foto van Jetje die inmiddels tegen een boom aan was gaan leunen. Ze vond het een vreemd gevoel, zo'n boomschors tegen je blote rug. Waarom voelde dit toch alsof ze het al jaren deed? Best gek eigenlijk, als je er goed over nadacht.


goodbye zoetermeer



Jetje kroop weer achter dezelfde boom. En ging er weer omheen kijken, zoals ze al eerder gedaan had. Ze had inmiddels bijna iets met die boom. Nou ja, er bestaan toch mensen die met bomen praten? zo bedacht ze, terwijl ze zich verder tegen de schors aan drukte.


goodbye zoetermeer



Die boom was een belangrijk keerpunt geweest, besefte ze langzaam maar zeker. Die boom had haar als het ware geholpen om haar eerste stappen als model te zetten en zichzelf bijna te overwinnen. Het voelde bijna alsof ze die boom een kus moest geven. En ach, waarom ook niet? En ze voegde in een plotselinge impuls de daad bij het woord. De fotograaf legde het rustig allemaal vast.


goodbye zoetermeer


"Veel mensen snappen niet, dat het voor een model gewoon bij het werk hoort om zich te laten zien" zei de fotograaf. Jetje begreep dat wel. Zelf had ze dat idee vroeger ook wel gehad. Maar ze begreep wel ongeveer wat de fotograaf bedoelde. Het was ergens ook wel logisch. "Mensen die niet beter weten zoeken er van alles achter."

Je moest er duidelijk iets van weten om er een oordeel over te kunnen hebben. Dat was Jetje inmiddels wel duidelijk geworden. Je bent als model natuurlijk best wel kwetsbaar als je je letterlijk bloot geeft. En een goed vertrouwen in de fotograaf is daarom enorm belangrijk. Maar dat zat bij deze fotograaf duidelijk wel goed. Hij ging nog even door op het rollenspel en alle vooroordelen rond het vak van model.  


goodbye zoetermeer



"Maar wat die mensen er achter zoeken, is natuurlijk helemaal niet zo. Het is onbekendheid en ook dat is een rol die je moet spelen", sprak hij. "En ook hier is het heel belangrijk, dat je altijd jezelf moet zijn. Voelt er iets niet goed? Dan moet je het vooral niet doen. Ga als model altijd op je eigen gevoel af. Dat gevoel is het belangrijkste instrument dat je als model hebt. Ga altijd op dat gevoel af, al weet je misschien zelf niet eens waarom. Het is puur een onderbuikgevoel" Jetje snapte het. Ze voelde zich inmiddels lekker ontspannen en wilde dat ook graag op de foto's uit laten komen.


goodbye zoetermeer



"Kun je even daar op die boom gaan liggen" vroeg de fotograaf? Natuurlijk kon dat. Ze trok al haar kleding weer op de juiste plek en strekte zich uit op de kale stam. Nou, daar lag ze dan...De camera klikte weer een paar keer. Er waren al aardig wat foto's gemaakt, zo gek weg.


goodbye zoetermeer



Jetje rekte zich uit en ging er nog wat meer ontspannen bij liggen. En dat kon gemakkelijk. Ze was ook helemaal ontspannen en ze voelde zich perfect zichzelf. Deze fotograaf had haar helemaal op haar gemak gesteld en het voelde alsof ze elkaar al jaren kenden in plaats van een paar uur. Ze was de fotograaf heel dankbaar. Je hoorde wel eens dat fotosessies heel therapeutisch gebruikt konden worden. En dat was iets waar Jetje zich nu wel iets bij voor kon stellen.


goodbye zoetermeer


Ze waren hier in het bos voor het moment wel zo'n beetje klaar. Jetje bleef nog even rustig op de boom liggen om alle prikkels en indrukken te verwerken. Deze dag was wel heel anders verlopen, dan ze zich vanochtend vroeg voorgenomen had, maar ze had vandaag wel bijzondere ervaringen opgedaan. Het motiveerde zeker om er mee door te gaan. Ze zag zichzelf nog met al haar tassen en tasjes op de roltrappen van de Mandelabrug staan. Onwetend van wat haar vandaag allemaal te wachten stond. Ach, misschien maar goed ook. Maar het besluit om weg van huis te gaan, was toch wel heel goed geweest. Ze had er geen spijt van. Ze zag wel hoe het af ging lopen. Vaak kon je de dingen toch helemaal niet voorspellen en liet je alles maar lekker op je afkomen. Soms moest je wel eens een risico nemen en het avontuur gewoon aan gaan.

De dag had in elk geval een wel heel vreemde wending genomen door de toevallige ontmoeting. Was dit wel toevallig? Bestond er wel zo iets als toeval? Jetje wist het niet, maar opvallend en bijzonder was het wel.  

De fotograaf had inmiddels al zijn apparatuur ingepakt en legde alles in de kofferbak. "Kom je?" riep hij. Jetje knikte, trok alle kleding weer recht en stapte in. Zou dit een nieuwe start worden? Had ze dan toch nog onverwachte talenten, waar ze zich helemaal nog niet van bewust was? Deze reis werd in meerdere opzichten een ontdekkingstocht. Al was het maar, dat ze vandaag heel veel over zichzelf te weten was gekomen.

Was deze reis ook het begin van een ander bestaan, waar ze misschien als model nog leuke dingen zou kunnen doen? Had het zo moeten zijn? Jetje wist het niet. Maar als vandaag maatgevend was geweest, dan kon het allemaal nog erg leuk gaan worden. En ze keek dan ook met spanning uit naar wat er allemaal nog op haar pad zou gaan komen. 

De foto's in het bos zijn van Marcel van der Looy uit Zoetermeer. Alle rechten voorbehouden.
 

Morgen in Jetje's dag

Waar Jetje zich bij haar shoot terecht afvraagt of alles in het leven wel toeval is, morgen gaan we daar eens verder naar kijken. Behalve dat het de dag van de seksuele gezondheid is, zijn er tenslotte meer zaken die de aandacht vragen. Morgen duiken we ook in de vreemde wereld van de synchroniciteit. Ofwel de leer van de voorspelbare wonderen.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.

 

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

e-mail

Chat via Messenger 

Jetje's dag op Facebook

Jetje's dag op Instagram

Jetje's dag op Twitter  

Jetje's dag op Friendweb

Alle foto's uit Jetje's dag staan op Pinterest 

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan hier  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming? Klik hier

 


Disclaimer en copyright

privacystatement


 

Meer informatie over Team Jetje



Nieuws uit de kunstbranche

Populaire posts