11 april 2024. Jetje's laatste bloembollen

 

---

Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal op deze kansrijke dag 

Voor de allerlaatste keer dit jaar de bloembollenvelden. Sommige mensen komen er voor van de andere kant van de wereld, anderen kunnen ze niet meer zien. Zeker hier in de regio. Dat mag. We hebben gelukkig allemaal een andere smaak en wat de ene persoon mooi vindt, vindt de andere verschrikkelijk en wansmakelijk. Een discussie die niemand winnen kan en die dus totaal zinloos is. 

Maar goed, vandaag dus voor de aller, allerlaatste keer dit seizoen nog een Jetje met bollenachtergrond. 

Jullie Jetje

---

Samenvatting van vandaag

		1. Jetje sluit haar bloembollenseizoen af met het corsoprobleem;
		2. Maak je probleem niet groter dan het misschien is;
		3. Jetje lost in het bos haar problemen op.

Het corsoprobleem

Langzaam maar zeker maakt de Bollenstreek zich op naar het hoogtepunt van 20 april, namelijk het jaarlijkse bloemencorso. Sommige mensen spreken trouwens van "de corso." Wat nu taalkundig het beste is, is men het niet over uit, maar "het" is in elk geval informeel wel aan de winnende hand.

Wel is er ook hier een probleem. Het corso maakt van huis uit veel gebruik van hyacinten, omdat daar grote vlakken mee te vullen zijn. Dan wordt zo'n hyacint ontdaan van de losse bloemetjes die dan met naalden in geschikt zacht materiaal gestoken worden. Dat is een taak die andere bloemen niet gemakkelijk over kunnen nemen.

Nu zijn de hyacinten inmiddels overal wel uitgebloeid. Wel is er een deel al geoogst en in koelcellen opgeslagen, maar het is de vraag of het genoeg is. Want de natuur is er in alle opzichten vroeg bij dit jaar.

Overigens wordt deze fleurige optocht elk jaar lastiger te organiseren. Er zijn een aantal gemeentes en twee provincies bij betrokken, die allemaal bevolkt worden door grote hoeveelheden ambtenaren die soms alleen als taak lijken te hebben om evenementen als dit van enorme bergen regels te voorzien. En niet alleen regels. Overal moet natuurlijk een vergunning voor aangevraagd, waar dan weer leges over betaald moet worden. Want de gemeente heeft ook een eeuwig geldgebrek. Er zijn steeds meer mensen nodig en de organisatie wordt jaarlijks groter, complexer en duurder. 

Dus wordt er nu openlijk om geld gebedeld tijdens het corso. Iets wat veel mensen met lede ogen aanzien, aangezien de oorzaak eigenlijk niets met het corso of de harde werkers er achter te maken heeft. 

Maar goed, er wordt elk jaar gemopperd en er wordt elk jaar een oplossing gevonden. En dat zal ook dit jaar ongetwijfeld wel weer het geval zijn. Maar de organisatie kan zeker niet achterover gaan zitten. Volgend jaar zal de hoeveelheid regels die de ambtenarij bedacht heeft, weer veel groter zijn. 

 

 

---

Het zelf vergroten van problemen

Bij het oplossen van elk willekeurig probleem speelt er altijd ergens een vorm van emotie een rol. Mensen die uitsluitend op rationele factoren een besluit kunnen nemen of een probleem op kunnen lossen zijn uitermate zeldzaam. Je kunt je zelfs afvragen of ze wel bestaan. 

Een van de redenen voor emotionele beslissingen is, dat het een tijdje duurt voordat een probleem is ingedaald in het deel van de hersenen dat verantwoordelijk is voor de rationele besluitvorming. Dat maakt de kans op een rationele benadering direct al een stuk kleiner. 

Dat is een verschijnsel waar niemand iets aan kan doen, dat hebben we van onze oer-voorouders meegekregen en sinds die tijd nemen we dat van generatie op generatie met ons mee. En het ontstaan van dat verschijnsel is ook wel logisch. Als je door één of ander soort groot roofdier achterna gezeten werd was er geen plek voor het maken van een goed plan, dan ging je er vandoor zo snel als je maar kon. Logisch. 

Maar het gevaar van deze benadering, die uit de evolutie zo goed te verklaren is, is dat we ook nu nog te snel reageren op beduidend minder acute problemen. Daarmee kunnen we een probleem nog veel groter maken dan het is. We kennen allemaal de uitspraak die we te snel doen of de e-mail die we in onze boosheid (naast angst één van de meest desastreuze emoties) versturen en die de schade nog wat verder vergroot.

We weten allemaal dat je nooit mag reageren als je je emotioneel voelt. En inderdaad, als we een nachtje over een probleem geslapen hebben, dan ziet het er vaak allemaal een stuk anders uit en zijn we eigenlijk best blij dat we niets gezegd hebben. En dat we die boze e-mail niet hebben verstuurd.  

De reden van deze ommezwaai in ons denken is duidelijk. Het probleem heeft inmiddels het rationele deel van ons brein bereikt. En daar aangekomen ziet alles er allemaal een stuk plausibeler en verklaarbaarder uit. Onze reactie zal dan ook heel anders en vrijwel altijd een stuk beter zijn, dan wanneer we die een dag eerder direct gegeven hadden.

"Je moet altijd eerst tot 10 tellen" leerden onze ouders ons al. En inderdaad, ze hadden gelijk. Maar misschien was 10 nog wel niet genoeg. Misschien had het best nog wat meer mogen zijn.

Maar goed, we weten nu dat deze wijze woorden een diepere oorzaak hadden, die uit ons verre verleden stamt. En met dingen die je weet en waar je het waarom van weet, kun je veel makkelijker rekening houden. 

 

---

Herinner je je deze nog?

Iedereen die vanuit de Randstad komt kent het verschijnsel. Buiten dat hectische deel van Nederland zegt men elkaar gedag. Waarom? Gewoon, omdat het er bij hoort. Omdat het vriendelijk en aardig is. Dingen die men in de Randstad nauwelijks meer kent. Het verschil valt eigenlijk iedereen op die wel eens in en buiten de Randstad komt. En dus is er een speciale dag aan het verschijnsel gewijd waar we op Jetje's dag aandacht aan hebben besteed. We gaan terug naar 3 november 2021, de Nationale Zeg Eens Hoi Dag. Op https://jetjesdag.blogspot.com/2021/11/3-november-nationale-zeg-eens-hoi-dag.html lees je er meer over.

Zouden deze eenden ook schaken kunnen? 

Gewoon wandelen in het bos

Bossen zijn natuurlijke schatkamers vol rust. Gebieden waar je tot rust komt. Een gebied waar je zintuigen zich richten op de harmonie van de natuur. Bossen vormen een soort van groene oases na de hectische drukte van het dagelijkse moderne leven, waar druk, druk, druk toch de norm is. Er zijn talloze redenen waarom bossen zo'n  rustgevend effect hebben. De oorzaak gaat veel verder dan alleen maar de schoonheid van bomen en planten.

Ten eerste geven bossen ons een soort gevoel van isolatie tegen de moderne wereld. Die wereld wordt in het bos al snel buitengesloten. Het geluid van ritselende takken en bladeren en zingende vogels vormt een soort natuurlijk filter voor de constante stroom van stadsdrukte en alle technologische ruis die de samenleving produceert. 

In bossen worden we omgeven door een symfonie van geluiden die verfrissend en rustgevend zijn voor de geest in plaats van stress veroorzakende herrie.

Daarnaast hebben bossen een unieke geur. Iedereen kent die geur wel, hoewel de geur moeilijk te omschrijven is. Het is een mengeling van aarde, hout en bloemen. Een soort oergeur, die diep in onze herinneringen gegrift lijkt te zijn. Deze natuurlijke aroma's hebben een bewezen kalmerend effect. De geur alleen al kan daarmee stress verminderen. Frisse lucht tot je nemen in het bos kan er voor zorgen dat je je ontspannen en vernieuwd gaat voelen.

Het visuele aspect van bossen draagt ook bij aan hun rustgevende aantrekkingskracht. De rustig op de wind dansende bladeren, het spel van licht en schaduw en de diverse kleuren die elk seizoen met zich meebrengt, zorgen voor een bijna hypnotiserend beeld. In elk geval voor een beeld dat de geest tot rust brengt. En het staat er om bekend dat het bos de inwendige creativiteit voedt. Goede ideeën komen vaak bij een boswandeling naar boven. Ze krijgen dan vanzelf de ruimte om zichzelf te tonen. Hetzelfde verhaal geldt voor problemen. Vaak zul je al wandelend plotseling een "brainwave" krijgen hoe een probleem bij de staart gepakt moet worden. 

Kortom, bossen zijn meer dan alleen maar een verzameling bomen en planten. Ze bewaren rust en vrede. Ze nodigen ons uit om te vertragen. Om te ademen. Om te genieten van het eenvoudige genoegen van het "er zijn."  Ze geven ideeën en inspiratie. En ze helpen om onze problemen op te lossen. 

---

Dit wordt een kleurige week. Is het niet met bollenvelden, dan wel met boa's. En dan hebben we het niet over die onderbetaalde, hardwerkende en mateloos populaire ambtenaren. 

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. 

Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. 

Wil je een bijdrage leveren? 

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar is altijd toegestaan maar geen affiliate links. 

Belangstelling of vragen?

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger  

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden 

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb 

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest 

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt  

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---

 

 

10 februari. Parapludag

10 februari. Parapludag

 

 

Mijn verhouding met mijn paraplu

Vandaag is het wereld paraplu dag.  Weer eens iets anders dan de dag van het zelfvertrouwen en de safer internet day van de voorgaande dagen. Zoals veel mensen heb ik een haat-liefde verhouding met paraplu’s. Natuurlijk is een paraplu heel handig bij slecht weer. Mits het weer natuurlijk weer niet té slecht is. Want met flink wat wind laat ook de paraplu het direct afweten. Er mogen dan allerlei vernuftige ontwerpen voor de paraplu zijn gemaakt in de loop der tijden, uiteindelijk gaat elke paraplu bij te veel wind voor de bijl. Nou ja, als je de paraplu tenminste zo lang bezit dat hij de tijd heeft om kapot te gaan. Want als er één ideaal object is om ergens onbedoeld achter te laten, dan is het de paraplu wel. Vraag het maar aan de afdeling verloren voorwerpen van een openbaar vervoer organisatie. Die grossieren er in. 

Iemand moet toch ooit de paraplu uitgevonden hebben

Toch moet er ooit eens iemand op het idee gekomen zijn van een opvouwbaar scherm op een stokje met een handvat er aan, nietwaar? Die een bescherming tegen slecht weer moest geven en die gemakkelijk mee te nemen was. En die iemand was ene Samuel Fox. Fox was een Britse metaalbewerker, die de paraplu in de huidige opzet ontwierp in 1852. Een flinke tijd geleden dus al weer,

De eisen aan een paraplu zijn tegenstrijdig

Een paraplu moet aan een aantal rare tegenstrijdige eisen voldoen. Een paraplu moet natuurlijk allereerst de regen goed tegenhouden. Dat spreekt vanzelf. Maar hij moet goed zo goed mogelijk windbestendig zijn. Een paraplu moet sterk zijn, maar ook licht van gewicht en als het even kan heel opvouwbaar zodat hij in een tas mee te nemen is. 

En dat is natuurlijk een lijstje eisen en wensen, dat slecht samen gaat. Het doek van de plu is meestal vrij dun materiaal, dat van een waterafstotende coating is voorzien. Soms wordt er ook gebruik gemaakt van doorzichtig plastic. Volgens sommige mensen gaat het geheel dan op een kwal lijken maar dat is hun persoonlijke mening.

Varianten in het ontwerp

Hoe groter de paraplu, hoe beter deze tegen de regen beschermt. En hoe slechter hij op hetzelfde moment bij harde wind te hanteren is. Ook hierbij is er dus weer sprake van tegenstrijdige eisen. Er bestaan tegenwoordig speciale asymmetrische regenschermen, die beter windbestendig zouden moeten zijn. Ook is er een dubbel laags variant, waar wind doorheen kan blazen. Of de asymmetrische versie werkt is mij niet bekend. Wel heb ik ervaring met de paraplu met dubbele laag. En om heel eerlijk te zijn: dat helpt eigenlijk niets. Het is vermoedelijk meer een marketingverhaal dan iets praktisch. 

 

Het zwakste punt

Het zwakke punt wordt meestal gevormd door de lichte u-vormige baleinen. Deze zijn van een licht soort metaal gemaakt, maar hebben ondanks de in theorie sterke u-vorm toch de neiging om te knikken, waardoor de paraplu om kan slaan naar de verkeerde kant. En dat gebeurt heel snel. Kijk maar na een flinke storm, hoeveel paraplu’s geen droevig einde in een prullenbak gevonden hebben. 

 

 

Tijd voor een eerbetoon aan het regenscherm

Misschien heb je moeite genoeg om je paraplu in bedwang te houden. Maar sta er anders eens bij stil wat een geweldige uitvinding Samuel Fox eigenlijk gedaan heeft. En dat een eerbetoon in de vorm van de wereld parapludag eigenlijk best op zijn plaats is. 

 

 

Annie Voordewind

 

In Lisse vinden we al een eerbetoon aan de paraplu, hoewel die paraplu zo te zien wel flink wat te lijden heeft gehad. We hebben het dan over het beeld "Annie Voordewind", of zoals het officieel heet "windkracht 8". Het is gemaakt door Frans en Truus van der Veld uit Lisse en staat in winkelcentrum Blokhuis sinds 1986. 

 

 

De paraplu van Annie heeft kennelijk al flink van de wind te lijden gehad.

---

Leven in een onzekere periode

Mensen zijn niet gemaakt voor onzekerheid

Voor veel mensen is het heel lastig, om hun leven goed uit te stippelen in een onzekere periode. Ze dreigen zelf meegesleurd te worden in die onzekerheid. En het grote gevaar bestaat, dat emotionele beslissingen de rationele besluitvorming gaan vervangen. Met alle negatieve gevolgen op termijn van dien. 

Corona zorgt voor veel onzekerheid

Zeker de coronaperiode helpt daar niet aan mee. Niemand weet inmiddels meer,  waar hij of zij nu eigenlijk aan toe is. De overheid ziet kennelijk geen kans om een stabiel en consistent beleid te ontwikkelen en het huidige beleid is buiten een kleine bubbel in Den Haag eigenlijk voor niemand echt meer te volgen. De onlogica en tegenstrijdigheden zijn gewoon te groot geworden. Een onzekere bevolking is het resultaat. Van ambitie, ondernemerschap en strijdlust lijkt vaak nauwelijks meer sprake te zijn. 

Hoe kunnen we toch iets doen?

Maar goed, als inwoner van Nederland kun je daar helemaal niets aan doen. Ja, eens in de vier jaar mag je stemmen. Dan gebeurt er verder niet veel meer met je stem en gaat de Haagse bubbel door, met waar men al mee bezig was. 

Over al die onzekerheid kun je heel boos worden als je er gevoelig voor bent. 

Of je kunt het allemaal gelaten over je heen laten komen. 

Beide oplossingen bevredigen eigenlijk ook niet echt. Maar wat zou dan wel een goede aanpak zijn op het moment, dat je plannen wilt maken, bijvoorbeeld voor een eigen bedrijf? Of voor een belangrijke privé beslissing? 

We gaan hier even uit van vier mogelijke alternatieve aanpakken:

1. Steeds mee proberen te gaan met alle veranderingen;

2. Gewoon maar niets doen, tot we alles weer zeker weten;

3. Doorgaan en doen alsof de veranderingen in wereld er niet zijn;

4. Waarnemen wat er in de wereld gebeurt en een eigen plan volgen.

1. Steeds mee proberen te gaan met alle veranderingen

Heb je al hoge bloeddruk? Nee? Dan gaat dat beslist wel komen, als je voor deze mogelijkheid kiest. Het effect, van het bij proberen te houden van al de onvoorspelbare wijzigingen, is vaak dat je met de ene verandering bezig bent en de volgende er al weer aan komt. Om de eerste wijziging dan weer volledig of gedeeltelijk ongedaan te maken. Je steekt veel energie en tijd in bezigheden, die binnen korte tijd al weer waardeloos en zinloos zijn geworden. Dat geeft geen prettig gevoel. 

Dat is niet alleen zeer inefficiënt, maar het is ook uitermate frustrerend. Laten we wel zijn. We hebben in ons leven niet onbeperkt tijd voor handen. Tijd is een uitermate kostbaar goedje. Weg is weg. Het is niet terug te draaien, in te halen, of bij te kopen. Dus het verdoen van die kostbare tijd aan de steeds veranderende grillen van anderen, is voor ons gevoel een vervelend en zinloos gebeuren. Dat onvermijdelijk tot frustraties met al hun bijbehorende lichamelijke klachten zal gaan leiden. Dit is dus geen bruikbare oplossing, hoewel het toch wel de weg is die veel mensen inslaan. En dat is dan vooral de groep mensen die altijd andere mensen nodig hebben om aan hen te vertellen wat ze moeten doen. Een groep mensen, die geen eigen plan trekt en geen eigen initiatief neemt.  

2. Gewoon maar niets doen, tot we alles weer zeker weten

Het zal niet voor iedereen en altijd onder alle omstandigheden mogelijk zijn om te doen, maar niets doen kan een optie zijn. Met de benen op tafel naar de televisie kijken is een weinig inspannende bezigheid. Je wordt er niet moe van en het geeft geen stress. En iemand die de mogelijkheden heeft en zich een dergelijke houding kan permitteren, kan er veel plezier aan beleven. Maar dat lukt niet iedereen.

Een groot probleem bij deze passieve aanpak is wel, dat je geen flauw idee hebt, hoe lang deze situatie voort kan blijven duren. En dat kan best een flinke periode worden. Zie bijvoorbeeld de eerder genoemde coronatijd, die op het moment van schrijven van dit stuk (feb 21) al bijna een jaar duurt en waarvan het einde absoluut nog niet in zicht is. We mogen nog vele zijstraten verwachten, die de overheid in zal slaan in de hoop daar de ultieme oplossing te vinden. 

Deze aanpak werkt dus alleen, als er van geen enkel doel en geen enkele ambitie sprake is. 

3. Doorgaan en doen alsof de veranderingen in wereld er niet zijn.

Stel, we hebben allerlei plannen. We hebben één of meer doelen gesteld en willen er alles aan doen om die doelen straks te halen. Maar we worden afgeleid door alle wijzigingen en soms zelfs wijzigingen op wijzigingen. Dat leidt tot onrust en mogelijk een gebrek aan zelfvertrouwen en motivatie. We krijgen een gevoel, dat er ergens wel eens iets aan de hand kan zijn, dat we zelf totaal niet in de hand hebben. We kunnen wel door blijven gaan aan onze projecten, maar met een grote mate van onzekerheid. En dat is lastig en moeilijk. Niet iedereen zal dat volhouden.

4. Waarnemen wat er in de wereld gebeurt en een eigen plan volgen

Bij deze aanpak beginnen we met het stellen van een doel, het bepalen van de weg naar dat doel en het maken van alle plannen. Maar in tegenstelling tot de aanpak van punt 3, kijken we nu wel om ons heen. Maar we verdiepen ons er niet meer in dan nodig. We pikken zoveel mogelijk kale feiten op uit bronnen, die we zelf als redelijk betrouwbaar inschatten. Het blijft wel altijd bij inschatten, want wie nu echt betrouwbaar is of niet, dat weet je tegenwoordig nooit meer. Meningen, opinies en ander geleuter van de zogenaamde talkshows leggen we volledig naast ons neer. Bedenk dat een televisieprogramma leeft van kijkcijfers en een krant of website van lezers. En kijkers en lezers lok je nu eenmaal hebt beste met radicale, bizarre en ronduit absurde denkbeelden. Denkbeelden die bedoeld zijn om aandacht te trekken en niet meer dan dat. Die denkbeelden negeren we volledig. Het is gewoon zonde van onze tijd. We beperken ons tot waarnemen van wat er gebeurt en hangen daar verder geen eigen mening aan. Laat staan dat we ons zelf toestaan dat het ons emotioneel zou raken. 

Uit die betrouwbare bronnen, kunnen regelmatig zaken komen die ons project zouden kunnen raken. Dus we filteren er alles uit, wat voor jou en je plannen van belang kan zijn. Om die zaken vervolgens als op te lossen (indien noodzakelijk) randvoorwaarden meenemen in de uitvoering.

Belangrijk is natuurlijk wel, dat we zelf zo goed mogelijk ons eigen doel formuleren en de weg er naar toe zo goed mogelijk inschatten. Bij een onzekere omgeving komen we helaas niet veel verder dan dat. Het blijven voorlopig inschattingen. Cijfermateriaal en andere harde feiten, zul je in een onzekere omgeving nu eenmaal niet veel vinden. En er komen echt nog wel wat onvoorziene zaken aan, die toch even aandacht nodig hebben. 

Kleine dingen kunnen vaak wel even tussendoor. Grotere dingen, (of veel kleine dingen, die op hetzelfde moment komen,) kunnen consequenties hebben op de planning en bijvoorbeeld tot verschuivingen in de prioriteit leiden. Het is natuurlijk helemaal aan ons wat we daarmee doen. Zit er ruimte in onze planning? Dan kan er nog wel wat bij. Zitten we aan de top van wat we verwerken kunnen? Dan is het aan te raden om zoveel mogelijk te laten liggen, om het later nog een keer in te plannen, als we er wel tijd voor hebben.

Het effect van deze vierde aanpak

Het resultaat van deze laatste aanpak is, dat we een normale projectplanning hebben en houden om ons doel te bereiken. Daarbij hebben en houden we zelf de regie. Wij bepalen zelf wat er moet gebeuren. En niet één of andere bobo op de televisie die het ook niet weet.

We zullen een aantal extra rondvoorwaarden krijgen waar we naar kijken moeten. Het is bij de meeste van die randvoorwaarden maar de vraag of we er direct op reageren moeten, of dat dit nog wel even kan wachten. Misschien kan het zelfs wel zo lang wachten, dat het helemaal niet meer hoeft. Dat komt in een chaotische omgeving gewoon heel veel voor.

Gaat er in deze vierde variant dan toch iets grandioos verkeerd, dan weten we in elk geval wie we daar de schuld van moeten geven, namelijk onszelf. 

 

Maar in veel gevallen, zal het toch de meest werkbare en productieve aanpak blijken te zijn.

Update 10 februari 2022

We zijn exact een jaar verder. Een jaar na het schrijven van bovenstaande uiteenzetting. En als we naar de buitenwereld kijken, bijvoorbeeld naar de overheid, dan zien we dat we helemaal niets zijn opgeschoten. Er is vrijwel niets echt verandert en wat er verandert is staat bij grote bevolkingsgroepen ter discussie.

De enige echte verandering is de spontane mutatie van het coronavirus die de o-micron variant wordt genoemd. En die er voor gezorgd heeft dat de heftigheid van de pandemie drastisch afgenomen lijkt te zijn. Toch lijken delen van de overheid en hun adviseurs wel verslaafd aan crisissen en aandacht te zijn. Ze zijn niet van de televisie af te slaan waar ze als ouderwetse dominees hun hel en verdoemenis uitroepen over een bange wereld.

We hebben voor team Jetje gekozen voor de vierde oplossing hierboven maar in een dergelijke wereld vraagt het een flink uithoudingsvermogen om te opereren. Gelukkig hebben we dat wel. 

---

Morgen

Morgen is het 112 dag. Het bekende alarmnummer waar we de hulpdiensten mee alarmeren. Echt iets dan je nooit nodig hoopt te hebben, maar dat heb je ook niet helemaal in de hand.

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent. 

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar  is altijd toegestaan maar liever geen affiliate links. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger  

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden 

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb 

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest 

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt  

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---