Jetje's dag met kunst, fotografie en lifestyle

Jetje’s dag komt elke werkdag uit en richt zich op de groeiende groep mensen die de drukte en hypes van de social media ontgroeid zijn en zich meer richten op serieuzere zaken in het leven, zonder daar in door te schieten. Jetje's dag staat positief in het leven. En ziet tegenslagen als iets dat we samen overwinnen. Jetje's dag informeert deze groep op het gebied van beeldende kunst, hoogwaardige fotografie en toepassing daarvan. Maar er is ook ruimte voor zijstapjes naar elk ander gebied.

Posts tonen met het label schuren. Alle posts tonen

17 april 2024. Jetje schuurt

Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal op deze mooie dag vol mogelijkheden en nieuwe kansen

Zo zit ik lekker te werken aan mijn weblogs, die de komende maanden allemaal gerenoveerd gaan worden en zo kan ik plotseling niet meer bij mijn weblogs. De rest werkt gek genoeg prima. En als ik via de telefoon als mobiele hot spot met een andere provider op mijn laptop in probeer te loggen werkt het ook. Maar dat is geen oplossing, want dat vreet bandbreedte en het is onwijs traag.

Uiteindelijk bleek het na heel veel van het kastje naar de muur sturen aan een mankement in het modem te liggen. Daarnaast was dat apparaat al weer heel wat jaren oud en technologisch gezien aan vervanging toe. En dus staat er nu weer een nieuwe rood/witte doos gezellig met zijn lampjes te knipperen in een hoekje. Het lijkt wel Kerst. Ook als ik naar het weer buiten kijk trouwens, maar dat is een ander verhaal. Vandaag ga ik eerst maar eens naar mijn schilderwerk (en dan geen schilderijen op doek) kijken. En de belastingaangifte invullen. Ook zo'n klusje waar een mens niet vrolijker van wordt. Maar ja, de regering doet er wel hele goede en mooie dingen mee. Zeggen ze.

Jullie Jetje

Samenvatting van vandaag

		1. Er schuurt vandaag iets;
		2. Het verleden is gemakkelijker te voorspellen dan de toekomst;
		3. Breda is best een leuke stad om eens te bezoeken.

Schuren. Een noodzakelijk en irritant klusje

Waarom goed schuren doorslaggevend is voor het schilderen van hout

Ik heb de afgelopen tijd weer eens wat werk in mijn appartement gedaan. En dan kom je ook al snel bij het schilderen van kozijnen, deuren en dergelijke uit. Belangrijk is, dat alles goed geschuurd wordt. En eerlijk gezegd vind ik dat een rotklus. Het is vrij zwaar en stoffig werk en zelfs met een directe afzuiging via de stofzuiger zit later alles onder het miniem fijne stof. Kortom, geen werkje waar je blij van wordt. En toch, elke huisschilder zal je vertellen dat goed schuren belangrijk is.

En eerlijk is eerlijk, het effect kan heel mooi zijn, als je eenmaal door het beginnen met deze rotklus bent heen gebeten. Oude houten zaken als meubels, deuren en kozijnen gaan er weer als nieuw uitzien. Kale oppervlakken worden omgetoverd tot mooi glanzende vlakken die zo spiegelen dat ik goed naar mezelf kan kijken. En dat is voor een model natuurlijk wel heel belangrijk. Dus moet er toch maar geschuurd gaan worden. Een paar redenen die de huisschilder dan noemt:

1. Verwijderen van oneffenheden die je nu eenmaal in hout terug kunt vinden zoals knoesten, nerven en hobbels. Door het schuren worden deze oneffenheden gladgestreken. Het voordeel van schuren is hier, dat het oppervlak gelijkmatiger wordt.

2. Schuren zorgt voor een verbeterde hechting voor de verf. Wanneer hout niet wordt geschuurd, kunnen er kleine, vrijwel onzichtbare deeltjes, zoals zaagsel of vezels, op het oppervlak achterblijven. Hierdoor kan de verf er niet goed op hechten. Slechte hechting kan dan weer leiden tot afbladderen. Of tot vlekken op de lange termijn.

3. Schuren zorgt voor een optimale afwerking door het gladdere oppervlak van het hout. Het resultaat is dan een professioneel ogend eindresultaat. Zelfs de beste kwaliteit verf kan geen gebreken in het hout verbergen als het oppervlak niet goed is voorbereid. Het schemert er gewoon doorheen.

4. Schuren zorgt voor een langere levensduur van de verf, waardoor het even duurt voor je het weer moet doen. Want een goed geschuurd oppervlak zorgt ervoor, dat de verf gelijkmatig wordt aangebracht. Dit verkleint weer de kans op bladderen, afpellen van grotere stukken, dof worden of vervagen van de verf in de loop van de tijd. Schuren verlengt de levensduur van de verf aanzienlijk en het zorgt voor een langdurige schoonheid van het geschilderde houtwerk.

5. Schuren voorkomt verkleuring, want onbehandeld hout kan in de loop van de tijd verkleuren door blootstelling aan zonlicht, vocht en andere omgevingsfactoren. Door het hout te schuren en te schilderen, wordt het beschermd tegen deze schadelijke invloeden, waardoor de natuurlijke nerf, die vaak heel fraai is, van het hout behouden blijft.

6. Je krijgt met schuren een efficiënter verfgebruik, want een geschuurd oppervlak absorbeert minder verf dan een ruw oppervlak. En een efficiënter gebruik van je dure verf kan dus kostenbesparend zijn.

Kortom, die huisschilder praat kennelijk niet helemaal uit zijn nek. Hij heeft echt wel goede argumenten. Nou, dan zoeken we het schuurapparaat maar op en gaan aan de gang. Het is niet anders.

Het verleden is gemakkelijker te voorspellen dan de toekomst

Iedereen wordt in zijn of haar leven geconfronteerd met het feit dat we zouden willen weten hoe dingen in de toekomst zullen gaan. Het maakt het plannen van ingewikkelde zaken nu eenmaal een stuk eenvoudiger. Maar we worden dan onvermijdelijk geconfronteerd met een harde realiteit, namelijk dat we weinig weten over de toekomst. Voorspellen kunnen we niets. We weten alleen dat onze veronderstellingen waarop we onze beslissingen voor de toekomst baseren, waarschijnlijk niet uit zullen komen en regelmatig aangepast zullen moeten worden aan de realiteit. Juist die dingen die we eigenlijk moeten weten om ons leven zo goed mogelijk op de kaart te zetten, zijn die dingen die we niet weten.

We worden geconfronteerd met de rare situatie dat we pas achteraf kunnen weten wat we eigenlijk vooraf hadden willen weten. Een gevaar is dan, dat mensen met die kennis allerlei besluiten en beslissingen uit het verleden ter discussie gaan stellen. En dat doen we dan met de kennis van nu. Dat we die kennis destijds helemaal niet hadden en vaak niet eens konden hebben, is iets dat we gemakshalve maar eventjes vergeten.

Eigenlijk kunnen we maar twee dingen doen. Het eerste is het aanvaarden dat de toekomst onzeker is. We mogen geen besluiten nemen op bases van situaties die we wel verwachten, maar die beslist niet vast staan. Om maar eens iets naars te noemen: Wie weet of we er tegen die tijd nog wel zijn? En dat geeft ons het tweede punt. We moeten onszelf constant aanpassen en bijsturen op basis van de realiteit. Zodra we ontdekken dat zaken die we aangenomen hebben niet meer kloppen, zullen we bij moeten gaan sturen. Dat zou je bijna een constant proces mogen noemen.

Natuurlijk is het goed om doelen in je leven te hebben en te streven naar het behalen van die doelen. Maar besef op hetzelfde moment, dat je de weg naar dat doel nog heel vaak aan zult moeten passen. Wees je daarvan bewust en accepteer dat feit. Dat alleen al maakt het een stuk eenvoudiger om met de onzekerheden van de toekomst om te gaan. Zie de toekomst als een soort van spannende reis die je uiteindelijk ergens moet gaan brengen en die de persoon die je nu bent nog steeds zal vormen en veranderen. En dan kun je onzekerheid omzetten in nieuwsgierigheid en plezier.

Herinner je je deze nog?

Mensen die met een dilemma zitten willen nog wel eens iets uitroepen als "Wat is wijsheid?" Dat is een hele goede vraag, waar we in Jetje's dag op 5 November 2021 de Dag van de Wijsheid, dan ook op in zijn gegaan en op

https://jetjesdag.blogspot.com/2021/11/5-november-2021-dag-van-de-wijsheid.html

is het resultaat nog te bekijken. Inclusief mijn foto's van de aanpak waar ik mijn 65-jaar oude rug in conditie pleeg te houden.

Gaat eigenlijk nog best vrij gemakkelijk

Breda

Een plaats waar ik heel veel op de A16 langs gescheurd ben met mijn autootje, maar nooit echt was geweest, is Breda. Afgelopen zaterdag heb ik daar verandering in gebracht en ik moet zeggen dat ik daar niet ontevreden over was. Er is best het een en ander te zien én wat voor vrouwen natuurlijk heel belangrijk is, er zijn voldoende kleding- en schoenenzaken. Kortom, het was een leuk bezoek en ik raad Breda dan ook zeker aan als je eens een dagje naar een stad toe wilt.

Morgen een fashionshoot in een beeldentuin. Die was al gepland voor afgelopen maandag maar kon twee dagen wachten 😀😀

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers.

Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt.

Wil je een bijdrage leveren?

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar is altijd toegestaan maar geen affiliate links.

Belangstelling of vragen?

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt

Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

Disclaimer en copyright

privacystatement

31 maart. Jetje dekt alles netjes af

		Het einde van de verbouwing van mijn appartementengebouw is na ruim een jaar eindelijk in zicht;
		Weet je wat jou extra vatbaar maakt voor afleiding en het inslaan van zijstraten bij je werk of je studie?;
		Bourtange is een leuke vestingplaats in het oosten van Groningen, die mooi bewaard gebleven is.

Het einde van de verbouwing komt in zicht

Vorig jaar zomer zat ik tot over mij oren in de verbouwing van mijn appartement. Ik heb er heel wat over geschreven toen. De vaste lezers van Jetje's dag weten er waarschijnlijk nog wel van. Overigens is het bijna klaar en ik moet eerlijk zeggen dat het wel flink opgeknapt is allemaal. Het is niet voor niets geweest.

Stof, stof en nog eens stof

Tijdens de verbouwing van het appartement moest ik enige tijd naar een wisselwoning. Dan kun je niet alles zomaar onder je arm meenemen. Een groot deel van het meubilair moet blijven staan. Nu brengen verbouwingen enorme hoeveelheden stof met zich mee. Zagen, schuren en kangohameren doen aardig wat stof in het rondspuiten.

Afdekken is de oplossing tegen stof. Zegt men

En daar is dan volgens de geleerden een oplossing voor, namelijk alles afdekken met zogenaamd afdekfolie. Dat zijn vellen dun tot zeer dun plastic dat opmerkelijk genoeg in de opgevouwen staat in een soort A5 envelopje past. Na gebruik is het een afvalzak vol en kun je je er alleen maar over verbazen dat het ooit in een envelopje heeft gepast.

Welkom in de wondere wereld van de afdekfolie

Afdekfolie is natuurlijk bedoeld om overal netjes overheen gelegd te worden. Helaas weet je, als je daar aan gaat beginnen, dat je te maken krijgt met een belangrijke eigenschap van afdekfolie. En dat is, dat het gegarandeerd stuk gaat. Er zijn twee vragen, namelijk waar en wanneer het stuk gaat.

Nieten werkt. Of niet.

Wil het folie blijven zitten, dan moet je het vastzetten. "Nieten!!" roepen sommige optimisten dan. Inderdaad, nieten met een elektrische niethamer werkt heel goed. Ongeveer 18 seconden lang. Dan trekt het nietje zichzelf door het folie heen, houd je een scheurtje over, dat scheurt dan bliksemsnel verder en kun je weer opnieuw beginnen. Al doende wordt je trouwens wel vindingrijk.

Ook hier komt ducttape ons weer te hulp

Een klein stukje ducttape op het afdekfolie plakken en daar doorheen nieten voorkomt scheuren en dat een nietje door het plastic getrokken wordt. Je trekt het niet snel door de tape heen. Verzamel ook wat zware voorwerpen, zoals oude boeken die best een beetje stoffig mogen worden en gebruik die ook om het folie een beetje op zijn plek te houden.

De goedkoopste folie was ook de beste

Ik heb heel wat verschillende soorten van verschillende merken geprobeerd. Één van de goedkoopste en tegelijkertijd beste merken bleek het folie van de Action te zijn. Het folie was iets zwaarder dan de rest en scheurde daardoor ook iets minder snel.

Sterkte met dit rampmateriaal

Nou, mocht je ooit nog eens gaan verbouwen, doe dan je voordeel met deze bevindingen. En verder veel sterkte, want afdekfolie is echt rampmateriaal om mee te werken. Ik gebruik het daarom maar op voor andere doeleinden, zoals fotoshoots. Dan heeft het tenminste nog ergens nut voor.

Ga anders naar je interne triggers aankijken

Ok, je werd weer eens afgeleid. Ondanks dat je zo je best doet om je te concentreren. En toch merk je, dat je weer je aandacht naar iets anders hebt verlegd. En je vraagt je weer voor de zoveelste keer af, waarom je toch maar steeds geen kans ziet om je te concentreren. Je hebt één troost. Je bent zeker niet de enige die er in de moderne wereld constant last van heeft. Maar daar schiet je zelf nog niet veel mee op.

Eerst begrip gaan kweken

Als je ergens iets aan wilt doen, dan zul je het moeten begrijpen. Dat is essentieel als je er echt iets aan wilt doen. Want hoe kun je iets veranderen, dat je eigenlijk niet echt goed kent en begrijpt? Dat gaat gewoon niet. Hoe goed en gemotiveerd je het misschien ook wilt. Eerst moet je jezelf twee vragen stellen om wat begrip voor de situatie te krijgen.

De eerste vraag: Wat was je gevoel?

Dus denk terug aan het moment dat je kennelijk aan zo'n impuls om iets anders te gaan doen terug. Wat was je stemming op dat moment? Welke emoties speelden de hoofdrol? Was je uitgelaten? Zorgeloos? Verveeld? Sikkeneurig? Boos op iets of iemand? Misschien wel op jezelf? Wilde je werk niet lukken? Was het te moeilijk? Of juist veel te simpel? Kortom, paste het werk gewoon niet bij je? Vraag je je af wat je aan het doen bent? Het zijn allemaal vragen die toch te maken hebben met de situatie op het moment dat je je focus verloor en toch weer een zijstraat in sloeg.

De tweede vraag: Wat gebeurde er?

En hoe zag die impuls (of trigger als je dat liever gebruikt) er uit op het moment dat je er aan toegaf? Ging je telefoon? Was het een binnenkomend e-mail bericht? Stak een bekende zijn hoofd om het hoekje van de deur? Schoot je gewoon een vraag te binnen waarop je direct het antwoord wilde weten? Viel je oog op iets interessants?

Nu de antwoorden goed analyseren

Weet je het antwoord op de beide voorgaande vragen? Dat is mooi, want dat is de eerste stap naar een nieuwe aanpak. Want bekijk nu eens het antwoord. En wel puur nieuwsgierig. Want we zitten hier niet om eerder gebeurde zaken te veroordelen, maar om er van te leren. Zodat we ze in de toekomst kunnen voorkomen.

Voorkomen wordt gemakkelijker als je meer weet

Je weet nu waar in welke gebeurtenissen bij een bepaalde gemoedstoestand het gevaar van zijstraten inslaan kan schuilen. Doet het gevaar van afleiding zich toch weer voor? Probeer het dan even uit te stellen. Dwing jezelf nog 5 minuten door te gaan en dan mag je die zijstraat eventjes in. De kans is dan heel groot dat de aandrang tot afleiding dan al weer vertrokken is. Het grootste gevaar is en blijft het direct toegeven aan een impuls.

De vesting Bourtange

Één van de bruggen die toegang geven tot de eigenlijke vesting

In het oosten van Groningen ligt Bourtange, een oude vesting, die zeer goed bewaard is gebleven. En waar men gelukkig niet de neiging heeft om er exclusieve seniorenappartementen of representatieve kantoorpanden bij te bouwen. Met natuurlijk een grote parkeergarage. Want dat spreekt. Nee, gelukkig hebben we hier met nuchtere Groningers te maken en niet met randstedelijke projectontwikkelaars.

Op weg naar Bourtange

Bourtange is een genoeglijk plaatsje geworden om even rond te lopen en het gevoel te krijgen hoe het er daar vroeger uit zag.

Een blik vanaf de vestingwal het dorp Bourtange in

Een voorgaande keer dat ik er was, werd er een veldslag nagespeeld. Met grote, zwaar knallende kanonnen en grote groepen mensen in mooie kostuums. Want aan de moderne camouflagekleding voor het leger deed men in die tijd nog niet.


De smalle straatjes van Bourtange

www.jetjesdag.nl | Nicolaas/S fotografie | Bourtange, vesting in het oosten van Groningen |

Binnen in de windmolen die op de vestingwerken staat

1 april. De dag dat de watergeuzen Den Briel of Brielle innamen. Tijd dus om daar op 1 april eens te gaan kijken.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan.

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

e-mail

Chat via Messenger

Jetje's dag op Twitter

Jetje's dag op Facebook

Jetje's dag op Instagram

Jetje's dag op Friendweb

Alle foto's uit Jetje's dag staan op Pinterest

Natuurlijk ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan hier

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming? Klik hier

Meer onderwerpen vinden? Gebruik de index!

Disclaimer en copyright

privacystatement

2 November. Jetje's plakken en kleven feestje

		Als er iets lekker plakt en kleeft, dan is het wel de honingdauw die luizen produceren;
		Winnen en verliezen kunnen heel dicht bij elkaar liggen;
		De schoonheid van de natuur is meestal slecht te beschrijven, maar met fotografie kom je een eind.

Wat kleeft er nu beter dan honingdauw met betonstof?

Mijn auto staat altijd op de parkeerplaats voor mijn appartement, dat zoals velen inmiddels wel zullen weten , zeer grondig gerenoveerd wordt. En dat betekent breken, boren, slijpen, schuren en nog wat andere bouwvakkerdingen, die één ding gemeen hebben, namelijk dat het onwijs stuift. Betonstof vooral. Nu zijn we daar inmiddels wel aardig aan gewend geraakt. De bouwvakkers moeten ook kunnen werken natuurlijk.

Maar toen kwam de tweede plaag van Egypte op ons af. In de vorm van de bomen op de parkeerplaats die kennelijk helemaal vol met bladluizen zitten. En luizen produceren een soort rare kleefstof, die honingdauw wordt genoemd. Honingdauw is een soort van nectar-achtige vloeistof. Honingdauw wordt bijvoorbeeld niet alleen door bladluizen achtergelaten, maar ook door wolluizen, dopluizen en witte vliegen. Al dit soort insecten voeden zich lekker met de sappen van de bladen van de boom, waarop zij zich op dat moment bevinden. Van deze sappen worden niet alle suikers door de insecten verbruikt. En de plakkende en klevende resten blijven vervolgens als een soort van ontlasting van de insecten op de plant achter.

En dan blijft de honingdauw eerst wel lekker zitten op de bladen van de bomen, maar zoals je weet regent het hier ook nog wel eens. En dan komt de lekker plakkerige honingdauw met de regen naar beneden om mijn spierwitte autootje qua kleverigheid in een uitgekauwde toffee te veranderen. Je kon de deur niet opdoen, zonder met je hand aan de deurkruk vast te plakken. Dat mengt zich dan lekker met de stofstormen van de bouwvakkers tot een korrelige massa, die zich muurvast op de autolak vastzet. En toen had ik een grijsbruin Fordje in plaats van een witte. En dat vond ik niet zo geslaagd. Het is een Ford Fiësta wat volgens mij "feest" betekent, maar dit was meer een soort plakken en kleven feestje geworden.

Ik heb de auto daarom door de wasstraat gehaald, maar dat heeft weinig effect. Het enige dat helpt tegen de hardnekkig kleeftroep is het botte geweld van een professionele hogedrukspuit. Dus dat heb ik dan ook maar gedaan. Dat werkte wel, de auto kwam uiteindelijk toch weer als een witte auto onder de kleverige vuiligheid uit. Dat viel gelukkig niet tegen.

Ik zal de auto toch nog wel een keertje met een kleinere, harde borstel schoon moeten maken en er zijn ook een paar punten waar er polish of een cleaner aan te pas zal moeten komen. Maar goed, dat zijn details die Turtlewax wel oplost en daar maak ik dus verder geen probleem van.

Voorlopig rijd ik weer lekker in mijn witte Ford.

Quote van de dag

Winnaars zijn de beste verliezers

We hebben allemaal wel een vaag gevoel wat een winnaar is. Overigens val ik daar zelf niet onder, althans niet in sportieve zin. Ik heb enkele jaren een teamsport gedaan en het viel mijzelf op dat het me niet echt veel uitmaakte of we nu wonen of verloren. Ik vond de sport (Hockey) op zich wel leuk, ik had wat broodnodige beweging en verder hield ik mij aan het bekende olympische motto dat meedoen belangrijker was dan winnen. Ik kon mij daar uitstekend in vinden. Maar het bloed van de winnaar uit de sport, die echt alles opoffert om maar te winnen en in zijn sport uit te blinken, was bij mij duidelijk niet bij de geboorte meegegeven.

Maar het beeld van de echte winnaar wordt toch wel grotendeels door de sport bepaald. Wat ook wel komt door de enorme aandacht voor sportmensen en hun prestaties in de media.

Maar je kunt het ook wat dichter bij huis houden. En dan is een winnaar gewoon iemand die er naar streeft om zijn doelstellingen te halen. Dat kan een wereldtitel zijn, maar ook het halen van een diploma of aangenomen worden in een bepaalde functie. Er zijn heel veel gebeurtenissen in een mensenleven die je als een soort van winnen mag beschouwen, nietwaar? En ook dit soort winnaars moeten vaak best persoonlijke offers brengen om hun "overwinning" te behalen.

Wat veel mensen niet zien, is dat veel echte winnaars, of in elk geval mensen die wij als constante winnaars beschouwen, is dat deze wel degelijk iets gemeen hebben. En dat is er eentje die we niet direct zouden verwachten.

Dat is namelijk de kunst om goed met verliezen om te kunnen gaan. Veel mensen pakken een verlies veel te persoonlijk op. Ze kruipen in een soort slachtofferrol en gaan zichzelf als een soort minderwaardig personage beschouwen. Grote onzin natuurlijk, want we zijn en blijven gewoon dezelfde persoon die we waren voor we met een verliessituatie te maken kregen. Maar als je daar gevoelig voor bent, tast het wel een gevoel van eigenwaarde aan, als je dat soort gedachten over jezelf gaat zitten koesteren.

Een goede winnaar is een ook een goede verliezer. Een verlies is voor hem iets dat er bij hoort. In de race naar de top zul je heel vaak verliezen. Niemand staat direct bovenaan, tenslotte. Zou je dan iedere keer in een dip schieten, dan is de kans dat je het volhoudt volkomen te verwaarlozen. Een goede verliezer ziet een verloren race als een kans om veel van te leren. Als alles goed gaat dan leer je niet veel. Maar als er iets flink mis gaat, dan liggen de leermomenten vaak voor het oprapen. En het oppakken van de leermomenten leert je niet alleen zaken, het zorgt ook dat je positief in het proces naar de top blijft staan. Het voorkomt het probleem dat je in een dip schiet en dat je je gevoel van eigenwaarde aan gaat tasten.

Winnaars laten het niet toe, dat hun gevoel van eigenwaarde wordt aangetast. Verliezen ze, dan pakken ze dat op als een positieve mogelijkheid om iets te leren. En door al dat leren in de praktijk, zullen de verliezen minder worden en zal er steeds vaker gewonnen worden.

Winnaars laten niet toe dat ze bij een verlies enige schade oplopen. Die schade is noch
financieel noch emotioneel. Want ook dat zorgt er voor,dat je daarna altijd een tweede poging kunt doen en misschien zelfs nog wel meer. Hoe meer verliezen je aan kunt en op allerlei manieren op kunt vangen, hoe groter de kans op een uiteindelijke overwinning zal zijn.

En eigenlijk is dat streven naar het op kunnen vangen van verliezen, de echte winnaarsmentaliteit.

Vandaag is het ook nog de dag van de natuur. Natuur is iets wat bij mij in de buurt vrij schaars is. Ik heb het strand in de buurt en daarmee ook de duinen. Bos is er niet zo veel. Wel als je wat meer in Noordelijke richting gaat, richting Kennemerland. Daar is ook wel wat meer bos te vinden. Maar in de Bollenstreek is bos schaars. Hooguit wat parkachtig aangelegde bossen, zoals de Keukenhof, maar dat zijn vooral vroegere particuliere initiatieven.

Omdat ik toch graag wat geschikte foto's had voor deze dag, maar geen gelegenheid had om te gaan fotograferen, ben ik heel erg blij dat Mari Kapteijns bereid was om mij een schitterende serie over de herfst te delen, die hij eerder op Facebook had gezet. Hartelijk dank, Mari, voor het gebaar.

Wijbosch broek

Geelders Schijndel

Aa dal

Nijnsel Dommelbeemden

Bossche broek

Aa dal

Bossche broek

Beerze dal

Maas bij Gewande

Cartierheide Eersel

Meer werk van Mari Kapteijns is te vinden op Facebook: ht tps://www.facebook.com/mari.kapteijns.54

Morgen is de zeg een hoi dag. De wat? Inderdaad, de zeg eens hoi dag.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.