Jetje's dag met kunst, fotografie en lifestyle

Jetje’s dag komt elke werkdag uit en richt zich op de groeiende groep mensen die de drukte en hypes van de social media ontgroeid zijn en zich meer richten op serieuzere zaken in het leven, zonder daar in door te schieten. Jetje's dag staat positief in het leven. En ziet tegenslagen als iets dat we samen overwinnen. Jetje's dag informeert deze groep op het gebied van beeldende kunst, hoogwaardige fotografie en toepassing daarvan. Maar er is ook ruimte voor zijstapjes naar elk ander gebied.

Posts tonen met het label comfortzone. Alle posts tonen

10 april 2025. Jet aan het ballet

Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal op deze mooie dag vol mogelijkheden en nieuwe kansen

Ik krijg nog wel eens tijdens het poseren de vraag of ik aan yoga of ballet heb gedaan. Helaas, aan geen van beiden. Dat soort wereldse zaken hadden we op de Veluwe niet. Alhoewel ik wel denk dat deze bezigheden je kunnen helpen om je als model snel te ontwikkelen. Yoga hebben we al eens behandeld in Jetje's dag, dus nu is het meer tijd om eens naar ballet te gaan kijken. En natuurlijk op de typische Jetje-manier. Dus niet al te serieus en met een hele grote knipoog.

Plié

Jullie Jetje

Samenvatting van vandaag

		1. Jetje gaat maar eens aan het ballet. Plié! ;
		2. Iedereen wil groeien, maar vaak gaat dat alleen maar in de breedte;
		3. Van de havenkranen van Amsterdam naar de geur van de bollenvelden.

De kunst van ballet

Een wereld vol elegantie, discipline en expressie

Ballet is een dansvorm die bekendstaat om zijn gracieuze bewegingen, technische precisie en emotionele expressie. Ballet begon in de 15e eeuw aan de Italiaanse hoven als een vorm van theatrale dans en groeide uit tot een wereldwijd gewaardeerde kunstvorm met een rijke traditie en een blijvende invloed op de danswereld. Vandaag de dag blijft ballet een fascinerende combinatie van een zware fysieke discipline en artistieke expressie, die zowel dansers als toeschouwers blijft betoveren.

Een van de kenmerken van ballet is de intense training die vereist is om zelfs de eenvoudigste bewegingen ogenschijnlijk moeiteloos te laten lijken. Balletdansers beginnen vaak al op jonge leeftijd met trainen en blijven jarenlang werken aan hun techniek, kracht, flexibiliteit en uithoudingsvermogen. Elke beweging moet gecontroleerd en goed uitgewerkt zijn. Van de uitgestrekte armen en benen tot de houding van het hoofd. De basisposities van de voeten, het draaien (pirouette), het springen (jeté) en de balans (arabesque) zijn slechts enkele voorbeelden van de vele elementen die dansers onder de knie moeten krijgen.

Maar ballet is meer dan alleen fysieke vaardigheid. Het is ook een vorm van vertelling zonder woorden. Door middel van bewegingen, muziek en expressie kunnen dansers complexe emoties overbrengen. Zoals liefde, verdriet, woede en hoop. Klassieke balletten zoals Het Zwanenmeer, De Notenkraker en Giselle vertellen verhalen die generaties lang zijn doorgegeven, vaak vergezeld door orkestrale muziek van componisten als Tsjaikovski. Deze verhalen worden verteld zonder dialoog. De taal zit puur in de choreografie en de lichaamstaal van de dansers, waardoor de emotionele impact bijzonder krachtig kan zijn.

Naast het klassieke ballet is er ook een moderne vorm ontstaan, waarin de traditionele regels worden losgelaten en ruimte ontstaat voor het experiment en een stevige vernieuwing. Moderne balletgezelschappen combineren soms klassieke technieken met eigentijdse dansstijlen, en zorgen voor een nieuwe danstaal, die inspeelt op actuele thema’s. Deze mengvormen tonen aan dat ook ballet zeker niet stilstaat, maar zich blijft ontwikkelen.

Ballet is ook een kunstvorm die veel vraagt van de beoefenaars. De fysieke belasting is groot. Blessures liggen op de loer en de druk om perfectie te bereiken is constant aanwezig. Daarnaast is het een wereld waarin concurrentie en discipline centraal staan. Toch blijven talloze dansers zich met hart en ziel inzetten voor hun vak, gedreven door passie en liefde voor de kunst.

Voor het publiek is ballet een magische ervaring. De combinatie van muziek, licht, kostuums en beweging zorgt voor een droomwereld waarin alles mogelijk lijkt. Zelfs al begrijp je het verhaal niet letterlijk, dan nog kun je geraakt worden door de schoonheid en intensiteit van de dans.

Ballet is daarmee niet alleen een sport of een kunst, maar ook een vorm van communicatie, die ver over taalgrenzen heen reikt. Ballet laat zien wat het lichaam kan, maar ook wat het hart voelt. En juist die combinatie maakt ballet tijdloos en universeel.

Groei gaat vaak gepaard met een vorm van pijn

Groei en de uitdagingen die het met zich meebrengt

Waar dit artikel over gaat:

- Groei brengt ongemak en pijn met zich mee, omdat het betekent dat we oude gewoontes los moeten laten en ons aan moeten passen aan nieuwe ervaringen die de nodige inspanning vergen.

- Angst en onzekerheid zijn natuurlijke onderdelen van groei, maar door ze te accepteren en ermee om te gaan, ontwikkelen we veerkracht en vergroten we ons zelfbewustzijn.

- Door groeipijn als een leerproces te zien en strategieën toe te passen zoals onderzoek naar de eigen waarden, acceptatie en ondersteuning zoeken, kunnen we ons potentieel pas volledig benutten.

Nieuwe ervaringen verdringen de vertrouwde oude ervaringen

Groeien is vrijwel altijd een proces dat met de nodige pijn gepaard gaat. Dit heeft vaak te maken met nieuwe ervaringen die nu eenmaal de nodige moeite kosten om ze voor jezelf te verwerken en een plaats te geven. Persoonlijke ontwikkeling, of dit nu op emotioneel, intellectueel of fysiek vlak is, vraagt altijd om een zekere mate van ongemak. Dit ongemak komt voort uit het loslaten van oude gewoontes, het aanleren van nieuwe vaardigheden en het omgaan met onbekende situaties.

De rol van onzekerheid en angst

Een van de grootste obstakels bij groei is de onzekerheid die het met zich meebrengt. Mensen houden vaak vast aan wat bekend is, omdat het veilig voelt. Nieuwe situaties kunnen angst oproepen, omdat ze ons uit onze comfortzone duwen. Het accepteren van deze angst en onzekerheid is echter essentieel om vooruitgang te boeken. Door onszelf bloot te stellen aan nieuwe ervaringen, bouwen we veerkracht op en leren we omgaan met verandering.

Persoonlijke groei en innerlijke strijd

Wanneer iemand zich ontwikkelt, gaat dit vaak gepaard met innerlijke conflicten. Oude overtuigingen en gewoontes kunnen botsen met nieuwe inzichten. Dit kan leiden tot verwarring en weerstand. Het is belangrijk om deze strijd niet te zien als een teken dat iets misgaat, maar als een natuurlijk onderdeel van groei. Juist door deze interne worstelingen te doorstaan, kan men sterker en wijzer worden.

De positieve kant van groeipijn

Hoewel groei pijnlijk kan zijn, is het belangrijk om de voordelen ervan te erkennen. Elke uitdaging biedt een kans om sterker te worden en nieuwe vaardigheden te ontwikkelen. Mensen die bereid zijn de pijn van groei te doorstaan, ontdekken vaak dat ze flexibeler, veerkrachtiger en zelfbewuster worden. Uiteindelijk leidt groei tot een beter begrip van jezelf en een diepere waardering voor je eigen capaciteiten.

Hoe om te gaan met die pijn van groei

Er zijn verschillende strategieën om beter om te gaan met de pijn die groei met zich meebrengt:

Acceptatie

Erken dat pijn en ongemak een natuurlijk onderdeel van groei zijn.

Geduld

Geef jezelf de tijd om veranderingen te verwerken en nieuwe vaardigheden aan te leren.

Zelfreflectie

Sta stil bij je ervaringen en leer van de uitdagingen die je tegenkomt.

Ondersteuning zoeken

Praat met mensen die je vertrouwt en deel je ervaringen om perspectief te krijgen.

Kleine stappen nemen

Grote veranderingen kunnen overweldigend zijn, dus breek ze op in behapbare delen.

Groei als onvermijdelijke, maar waardevolle ervaring

Groei gaat zelden zonder uitdagingen, maar is noodzakelijk voor persoonlijke ontwikkeling. Door ongemak te omarmen en door te zetten ondanks moeilijkheden, kunnen we onszelf naar een hoger niveau tillen. Pijn is geen teken dat we iets verkeerd doen, maar eerder een indicatie dat we onszelf uitdagen en ontwikkelen. Door de groeipijn te accepteren en ermee te werken, kunnen we ons volledige potentieel benutten.

Herinner je je deze nog?

In de herinnering van vandaag vinden we de verjaardag van Facebook

Facebook werd opgericht in 2004 door Mark Zuckerberg, samen met zijn studiegenoten Eduardo Saverin, Andrew McCollum, Dustin Moskovitz en Chris Hughes aan de Harvard-universiteit. Oorspronkelijk was het platform Facebook alleen bedoeld als een sociaal netwerk exclusief voor studenten van Harvard.

Maar het groeide al snel uit naar andere universiteiten in de Verenigde Staten en uiteindelijk naar het grote publiek. In 2006 kon iedereen met een e-mailadres zich registreren. Facebook werd razendsnel populair en veranderde de manier waarop mensen wereldwijd met elkaar konden communiceren en informatie uitwisselen.

In 2012 ging het bedrijf naar de beurs en nam het in hetzelfde jaar Instagram over. Later volgden ook WhatsApp en Oculus. Facebook werd een dominante speler in de techwereld, maar kreeg en krijgt ook te maken met stevige kritiek op het gebied van privacy en nepnieuws. In 2021 veranderde het moederbedrijf zijn naam in Meta, om de focus te verleggen naar de ontwikkeling van de metaverse, een virtuele wereld.

De meningen over Facebook zijn verdeeld. Sommige mensen vinden het geweldig en besteden er dagelijks uren aan, anderen moeten er niets van hebben. Er zijn inmiddels zelfs speciale klinieken om van Facebook af te kicken.

Facebook is jarig. Daar draait het vandaag allemaal om

Jetje in de haven van Amsterdam

Amsterdam is een stad die gemengde gevoelens oproept. Ik mag er graag komen om te winkelen en gewoon te wandelen en rond te kijken. Aan de andere kant vind ik het er smerig en het stinkt er altijd naar afval en vuilnis. Maar Amsterdam heeft ook andere kanten. Bijvoorbeeld de haven. Daar kun je nog wel eens even rondneuzen of er nog iets te fotograferen valt. Onderstaande foto's laten zien dat je dat daar inderdaad nog goed kunt.

En dan nog even voor de liefhebbers:

En dan nog voor de liefhebbers een paar foto's hoe de bollenvelden er op 9 april bijstaan.

Ik weet het nog niet. Maar ik denk dat er nog wel een goed idee in een verhuisdoos zit.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers.

Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt.

Wil je een bijdrage leveren?

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar is altijd toegestaan maar geen affiliate links.

Belangstelling of vragen?

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger

Jetje's dag is dagelijks op X, het voormalige Twitter te vinden

En natuurlijk ook op Bluesky al staat dat nog in de kinderschoenen

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Een nieuwe eend in de bijt is bluesky

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt

Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

Disclaimer en copyright

privacystatement

10 maart. Valse herinneringen

		Hoe echt zijn onze herinneringen eigenlijk en kun je jezelf wel vertrouwen?
		Wat wil je liever? Nieuwe mogelijkheden of een bekend en lekker vertrouwd probleem;
		Wat kun je aan nieuws in de media eigenlijk nog vertrouwen?

www.jetjesdag.nl | Model Henriëtte Sibie | Nicolaas/S fotografie | Een nieuwe jumpsuit kan een lastig ding zijn |

Het is en blijft toch nog steeds een raar kledingstuk

"Ik herinner me nog volop valse gebeurtenissen..."

Vandaag las ik ergens een artikeltje dat begon met de tekst "Ik herinner me nog goed...". Het was een onderdeel van een schrijfcursus. Dat is natuurlijk een zeer voor de hand liggende opdracht. Want wie herinnert zich geen dingen, tenslotte? Maar juist dat voor de hand liggende bevat natuurlijk de nodige valkuilen, want wat ligt nu meer voor de hand, dan eens even wat vrolijke of juist droevige gebeurtenissen uit het eigen geheugen op te graven en op papier te zetten. Opdracht voor het artikel voltooid. Klaar. Nee, zo gemakkelijk mag het eigenlijk ook weer niet zijn.

Kijk, dit ziet er toch uit als een geschikte ingang

Want gaat het ophalen van herinneringen uit het geheugen niet veel verder dan dat? Want blijft het daarbij? Sommige mensen, vooral kunstenaars en anderen met een creatieve en rusteloze geest hebben de neiging om bij alles wat tot hun brein doordringt, zelf nog even een complete wereld toe te willen voegen. Herinneringen, gebeurtenissen, dingen, personen. Alles maakt beelden los. En die beelden leiden ogenblikkelijk tot nieuwe beelden. En beelden leiden tot gedachten. Tot oncontroleerbare associaties. Tot conclusies. Tot vragen. Tot het ter discussie stellen van zaken. En nog veel meer acties die het brein wel eventjes volkomen onbewust voor ons kan nemen.

Nu die armen nog ergens in zien te krijgen

En als dat gebeurt -en dat doet het - wordt een herinnering plotseling een middelpunt van een maalstroom van gedachten. Je zou het een draaikolk mogen noemen, ware het niet, dat bij een draaikolk juist alles van buiten naar het middelpunt van de herinnering toe vloeit. En hier is het anders om. Niet het eindpunt, maar het beginpunt ligt in het centrum van de draaikolk en een grote hoeveelheid gedachten waaiert alle kanten uit. Zou je dat een soort anti-draaikolk mogen noemen? Kan het andere namen hebben?

Het begint toch ergens op te lijken

Er bestaat in de psychologie iets dat met een mooi Engels woord "hindsight bias" wordt genoemd. Het wil zoiets zeggen dat we de neiging hebben om gebeurtenissen uit het verleden, door een herinnering naar boven gehaald, te beoordelen met de kennis van nu. Dan weten we niet alleen de gebeurtenis, maar ook de gevolgen daarvan. Iets dat toen een probleemloze gebeurtenis was, kon zo tot een soort groot persoonlijk probleem uitgroeien. Omgekeerd kon ook een herinnering aan een imponerend feit uitgaan als een nachtkaars, omdat het feit met terugwerkende kracht helemaal zo spannend niet was als het op dat moment leek.

Ja hoor, ik zit er helemaal in. Paar passende schoentjes er bij

Zeker als deze hindsight bias wordt toegevoegd aan de door een herinnering ontketende stroom van gedachten, dan kan dat de herinnering op zich min of meer naar de achtergrond duwen. Klopt de herinnering eigenlijk nog wel? Erger nog, is die wel ooit gebeurd, is het deels gebeurd of hebben onze hersenen iets nieuws gecomponeerd uit allerlei andere fragmenten? Vele psychologen hebben daar voorbeelden van gegeven. Vooral bij oudere mensen die zich zaken uit hun jeugd herinneren die zich niet voorgedaan kunnen hebben.

Ook de achterkant heeft geen rare verrassingen

Het kan vreemde vragen oproepen. En om dat te illustreren moet ik toch een herinnering beschrijven. Ik heb een levendige en beeldende herinnering aan aan bezoek aan de dierentuin van Den Haag als klein jongetje. Met mijn vader en mijn opa. We gingen met de trein en de tram vanaf station Hollands spoor. De dierentuin lag aan een soort gracht waar de tram langs reed. De dierentuin had een paar oosters aandoende gebouwen en we liepen er een tijdje rond om naar de dieren te kijken. Een mooie, persoonlijke familieherinnering met meerdere generaties zou je op het eerste gezicht zeggen.

Al met al een goede gok, de koop van deze jumpsuit

Maar dan komt er ergens een vreemde kink in de kabel. Deze dierentuin van Den Haag lag aan de Koningskade en daar reed inderdaad een tram. Nog steeds trouwens. De ingang was volgens foto's op het internet inderdaad een oosters aandoend gebouw dat zo uit de Efteling ontsnapt kon zijn. Op de plek waar de dierentuin was, ligt nu het Malieveld en de ingang was ongeveer waar nu het provinciehuis is, op de hoek van de Koningskade en de Benoordenhoutse weg.

Het klopt allemaal. Na al die jaren laat mijn geheugen mij niet in de steek. Maar er klopt ook één heel belangrijk ding niet. De dierentuin is destijds gesloten. 11 jaar voor mijn geboorte. Deze herinnering moet vals zijn, want ik kan daar nooit geweest zijn. En toch is hij zo levendig dat ik gebouwen kon beschrijven die ik nooit gezien kan hebben. En ik heb ze niet van internet gehaald, want dat bestond tijdens mijn middelbare leeftijd nog niet. En sinds die tijd heb ik deze herinnering. Een mooie, persoonlijke herinnering, die even aantoonbaar en bewijsbaar vals is, als dat deze levendig en duidelijk is.

De verklaring? Ik heb geen idee. Werkelijk niet. Hoe kan een mens herinneringen hebben aan de tijd dat je nog niet eens geboren was? En er is sprake van, beeldende, levendige herinneringen, die bij feitenonderzoek nog waar blijken te zijn ook? Wat kan dat fenomeen veroorzaken?

Het geeft ergens een onheilspellend gevoel. Want als zulke duidelijke herinneringen zo vals kunnen zijn, hoe zit het dan met minder duidelijke herinneringen? Hoe echt zijn die? Zijn ze net zo vals als de oosterse torentjes van de Haagse dierentuin? Wat heeft die beelden ooit in mijn brein gepoot?

Misschien klopt dan toch de opdracht niet, waar ik dit verhaal mee ben begonnen. Misschien is het niet "Ik herinner mij..." maar "ik denk dat het mogelijk is, dat ik mij herinner..."

Herinneringen. Hoe echt zijn ze? Hoe echt zijn dan de gevoelens die ze oproepen? Positief of negatief? Zijn de gevoelens even onecht als sommige herinneringen bewijsbaar zijn? Hoe kunnen we weten wat echt is en wat niet? Want zeker als we er emoties aan verbinden is het buitengewoon belangrijk om te weten wat echt is en wat niet. Anders trekken we ons misschien nog wel zaken aan, die niet of niet in de gedachte vorm gebeurd zijn. Met alle gevolgen voor onze emoties en misschien zelfs wel ons zelfbeeld...

Op zich ook een intrigerende gedachte...

Bekende problemen of onbekende mogelijkheden

Sommige mensen hebben liever met bekende problemen te maken, dan dat ze frisse, nieuwe en nog onbekende mogelijkheden gaan verkennen. Het is vaak de oorzaak van het feit, dat mensen heel lang door gaan in een problematische situatie, waarbij de omgeving zoiets heeft als "zou je niet eens iets gaan veranderen?" Omdat die noodzaak van verandering iedereen duidelijk is, behalve de betrokkene zelf?

Dat zit wel een beetje in de Nederlandse volksaard verwerkt. "Je weet wel wat je hebt, maar niet wat je krijgt", zeggen we dan maar. En vermoedelijk zit in deze oude zegswijze wel een groot deel van de waarheid. "Je weet niet wat je krijgt" geeft een deel van het probleem aan. Immers, in deze opmerking zit een groot stuk onzekerheid ingebakken.

Inderdaad, je weet het vaak niet. Maar is dat erg? Als je zeker van jezelf bent en je weet dat je niet voor één gat te vangen bent en snel wel weer een oplossing zult vinden als er zich een probleem voordoet, dan is die onzekerheid volledig overbodig.

Er ligt dus een vorm van twijfel bij jezelf, als je voor de keuze van het bekende probleem gaat.

Want het beginnen van iets onbekends kan je lelijk met jezelf confronteren. Bijvoorbeeld als je moet ervaren en erkennen dat je voor de nieuwe situatie kennelijk kennis en ervaring tekort komt. Dat is misschien even pijnlijk voor het ego, maar veel erger is het ook niet. Want zowel een gebrek aan kennis, als een gebrek aan ervaring is gewoon oplosbaar.

En je zult in een nieuwe situatie beslist met nieuwe vragen, gebeurtenissen en nieuwe problemen te maken krijgen. Maar is dat erg?

Er wordt ook vaak gezegd, dat het mensen een enorme impuls in hun leven geeft, als ze uit hun comfortzone durven te stappen. Veel mensen zullen later aangeven dat ze dat al veel eerder hadden moeten doen.

Kortom, wordt je geconfronteerd met een hardnekkige problematische situatie, kijk dan eens of je daar niet zelf medeschuldig aan bent, omdat je in je comfortzone wilt blijven hangen. En als dat zo is, zet dan eens goed op een rijtje of het echt zo'n probleem is, om die comfortzone te verlaten.

Heel vaak zal het uiteindelijk mee blijken te vallen. Meestal zeggen mensen achteraf, dat ze het jaren eerder hadden moeten doen.

Ooit sprak onze overheid redelijk de waarheid

Soms heeft uw luchtfietser wel eens last van een soort nostalgische gevoelens, als hij wat eenzaam door de hogere sferen fietst. Dan denkt hij terug aan zijn jonge jaren. Het was de tijd dat als de overheid iets naar buiten bracht, dat je er dan van uit mocht gaan, dat het misschien niet 100% goed was, maar dat het nieuws wel geheel naar eer en geweten werd verspreid. Als het niet klopte, dan had er iemand een fout gemaakt. En wie doet dat niet op zijn tijd, dus dat is dan altijd wel te vergeven.

Wat is nu waar en wat is niet waar?

Maar die tijd, die was ooit. Vandaar die nostalgische gevoelens. Als we de ongelofelijke hoeveelheid informatie die op ons af komt analyseren, dan zit dat tussen 100% waar en 100% gelogen in. Het grote probleem daarbij is, dat we niet weten waar we het op die zeer brede schaal moeten plaatsen. We kunnen voor onszelf wel een soort van indicatie maken. En dat doen we door eens te kijken wie er een belang heeft.

De politiek

Laten we beginnen bij de politiek. Een politicus heeft tegenwoordig twee belangen en dat zijn allereerst het krijgen van meer macht over een zo groot mogelijke groep en op de tweede plaats het handhaven van die situatie. Deze beide doelstellingen moeten koste wat kost gehaald worden en of dat nu met echte verhalen of pure misleiding gebeurt, lijkt niet meer uit te maken. We hebben dan wel een tweede kamer die de regering geacht wordt te controleren, maar die zijn met een vergelijkbare doelstelling bezig. Het eigen individu komt eerst. De partij komt op de tweede plaats, want die moet er voor zorgen dat je huidige positie minimaal gelijk blijft en nog liever verbetert. En dan hebben we het wel gehad. De toekomst is zeker gesteld met een baantje waar de partij wel voor zorgt. De overheid heeft voldoende duurbetaalde bullshitbanen om iedereen een riant inkomen te verzekeren. Kortom, de overheid is een bron van misleiding en nepnieuws dat ingebakken zit in de algehele cultuur. En omdat echt iedereen er belang bij heeft om die cultuur in stand te houden, zal daar echt niets aan gaan veranderen.

Gedrukte media

De volgende laag die het nieuws bewerken zijn de media. De gedrukte media, zoals de kranten en de directere en snellere media, zoals de televisie. De gedrukte media heeft vooral overleven als belang, want erg florissant staan ze er niet bij. Dat betekent het "nieuws" brengen in aandacht trekkende en bangmakende koppen. Want die worden gelezen. En dat betekent weer hogere oplagecijfers en dus rekken van het huidige bestaan. Zou hier de uitdrukking "Liegen alsof het gedrukt staat" vandaan komen?

Directe media

Bij de directe media als de televisie draait het wederom om ego's. Ego's van presentatoren in dit geval. Je telt niet meer mee als je geen talkshow hebt, waar allerlei mensen hun mening mogen geven over zaken waar ze totaal geen verstand van hebben. Het belangrijkste is, dat er meer naar jou wordt gekeken, dan naar je concurrent. Want dat betekent meer kijkcijfers. En meer kijkcijfers betekent een nog absurder salaris, niet zelden betaald door de belastingbetaler.

Belangenverenigingen

Een niet te missen groep nepnieuws verspreiders is te vinden in activistische kringen. Het zijn de belangenverenigingen die zich meestal fixeren op één doel en voor het realiseren van dat doel is echt alles geoorloofd. Ook inclusief het vertellen van verhalen die goed in het beeld passen dat aan de man gebracht moet worden. Alles wordt voorzien van het stempel "wetenschappelijk" wat tot een behoorlijke inflatie van het begrip wetenschap heeft geleid.

Individuen

De laatste groep wordt gevormd door individuele personen, die echt de grootste onzin als waarheid over de sociale media uitstrooien. Het gaat meestal zover, dat je er zelden iets vindt, waarbij er een redelijke kans is dat het waar zou kunnen zijn. Vrijwel alles is onzin. Negeren is het meest zinvolle dat je er mee kunt doen.

Ik heb kennis genomen van uw mening

En dus neemt uw luchtfietser vrijwel alles dat op zijn pad komt maar voor kennisgeving aan. Om een favoriete uitdrukking van de vroegere premier Balkenende te gebruiken: "Ik heb kennis genomen van uw mening." Hij fietst rustig verder, dat is gewoon het beste. Kijkend naar wat er gebeurt in de wereld, maar de duiding en de mening van derden die mag iemand anders consumeren.

Morgen gaan we eens kijken wat verband tussen reigers en aardbeien is.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan.

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.