4 oktober 2022. Paradijsvogel in Leiden

 

---

Jetje aan het woord

We hebben weer een nieuwe week. De oude laten we achter ons en vergeten we weer. Oktober staat voor de deur. De wereld blijft waarschijnlijk net zo gek als hij in september ook al was en dus ga ik maar door met te proberen de omgeving toch een beetje op te fleuren. Op een enkele zuurpruim na levert het leuke en spontane reacties van mensen op, dus het valt kennelijk goed. 

Eigenlijk had ik dit op 3 oktober moeten plaatsen, de jaarlijkse Leidse feestdag, maar die is vorig jaar al uitgebreid aan de beurt geweest als het grote feest met haring en wittebrood. Op de foto probeer ik bij de haring te komen, maar dat valt nog vies tegen. Misschien volgend jaar weer een keertje 3 oktober gaan vieren. Dat zie ik dan wel weer.  

Haring is wel lekker, maar je kunt er soms slecht bij komen

Jullie Jetje

---

Samenvatting van vandaag

		Leiden is altijd een leuke stad om te winkelen en gewoon wat rond te lopen. En dat kan ook als paradijsvogel;
		Iets origineels bedenken is lastig. Alles is er eigenlijk al. Je moet het alleen opnieuw combineren;
		En Leiden is ook een stad die zich goed leent voor fotografie. Geschikte locaties zijn er nooit ver weg.

Leiden is best een gezellige stad

Is er nog iets voor mij bij? Iets geels bijvoorbeeld?

Langzaam maar zeker probeer ik als paradijsvogel het straatbeeld hier en daar wat op te fleuren. Vandaag ben ik als paradijsvogel in Leiden, zoals jullie kunnen zien. Leiden is altijd wel een gezellige stad en ik kom er regelmatig. Het is één van de meest voor de hand liggende winkelmogelijkheden in de regio. 

Leiden Haarlemmerstraat. Vroeger een straat vol grandeur, maar dat is wat veranderd

Voor een bezoekje aan Leiden had ik gekozen voor een combinatie van paarse en lila tinten. Die vallen in het algemeen wel lekker op. Tasje met een paar sloffen mee, zijn altijd handig onderweg. En natuurlijk een flinke hoed voor de zon en een paraplu voor de regen. Of als parasol natuurlijk. Afgelopen zomer had je vaak meer aan een parasol, dan aan een paraplu. 

Kijk, dat is handig om mijn talenkennis weer eens wat bij te spijkeren

Het aardige is, dat als je er een beetje opvallend bij loopt, je er meestal hele leuke reacties op krijgt. Opmerkelijk genoeg vaak dingen als "Wat ziet dat er leuk uit en wat goed dat je dat durft." De drempel om er eens iets anders uit te zien dan de gemiddelde bezoeker van de stad is kennelijk erg hoog. Best gek eigenlijk, als men het op zich wel leuk vindt. 

Eventjes uitrusten op de trap van het stadhuis

Nou ja, dan ga ik voorlopig maar een tijdje het goede voorbeeld geven. 

 

Lux-zeep. Dat is al oud. Die stukken zeep hadden we in mijn jeugd thuis ook al. De kleur past wel goed bij mijn outfit.

Parasol erbij tegen de zon. Dat is vandaag meer nodig dan een paraplu

 

---

Haiku van de dag

 

Langs de IJssel in Doesburg

---

Alles is er al

Alles is er al. Dus maken we iets nieuws van dat alles dat er al is.

Alles is al gemaakt en gedacht. Dat is een feit waar we met z'n allen echt niet omheen kunnen. Maar, zo voegde één of andere wijsgeer toe: "We hebben niet geluisterd en dus moet het allemaal nog een keer gezegd worden." En daar zouden we dus voor de kunst, waar ook alles al een keertje gemaakt is, aan toe kunnen voegen dat: "Niemand heeft gekeken en het gezien, dus moet het nogmaals worden gemaakt."

En dat gebeurt dan natuurlijk ook. Alles wat je in de loop van je leven ziet en waarneemt laat een spoor na in je brein. Hoe klein dat spoor misschien ook is. En al die sporen bij elkaar zorgen er voor dat je allerlei combinaties gaat maken. Combinaties van sporen. Sporen waar je je vaak niet eens van bewust zult zijn, maar die wel degelijk ergens tussen je oren te vinden zijn.

En elk van die sporen levert weer een bijdrage voor je volgende idee. Onbewust uiteraard, maar het gebeurt.

Het is daarom voor mensen met een creatief beroep van groot belang om niet alleen zelf te produceren, maar ook heel goed te kijken wat anderen allemaal doen.

Stephen King, toch een schrijver die je zeker creatief mag noemen, beschrijft in zijn boek "About writing" dat een goede en veelzijdige schrijver alleen maar zover kan komen door heel veel te lezen. Die schrijver moet alles lezen wat hij of zij maar te pakken kan krijgen. Zowel fictie (om te zien hoe andere schrijvers het doen) als non-fictie om suggesties voor onderwerpen en achtergrondkennis te verzamelen.

En dat geldt niet alleen voor schrijvers, maar in feite voor alle kunstvormen. Ook een schilder moet veel studie maken van andere kunstenaars. Met boeken, YouTube filmpjes en met het lezen van boeken over kunst. Heel veel boeken, waarbij het zien hoe anderen bepaalde uitdrukking weten te geven, centraal moet staan.

En dan als we genoeg weten wat er is, wat anderen gedaan hebben en hoe ze dat hebben vastgelegd, krijgen we pas een basis om zelf van die enorme collectie bouwsteentjes iets nieuws te gaan maken. Waarbij we natuurlijk niets direct na gaan maken. Namaken is een nare manier van werken, waar we niets mee te maken moeten willen hebben. En reken er maar rustig op, dat als je alles publiceert wat je maakt, dat je dan zelf weer als de inspiratiebron van iemand anders zult gaan fungeren.

Zo werkt de kringloop nu eenmaal. En daar is helemaal niets mis mee.

---

Herinner je je deze nog?

Vandaag is er niet alleen sprake van een herinnering in Jetje's dag, maar ook van herinneringen van mezelf. Herinneringen aan de tijd van de vroeger, mijn jeugd in Epe. die er ongeveer uitzag als de bijgevoegde foto's bij het artikel en hier onder. Vergelijk die eens met de foto's aan het begin van deze blogpost van de paradijsvogel in Leiden. Kun je je voorstellen dat ik zelf wel eens goed moet kijken of ik het wel ben? Het contrast kan niet veel groter zijn, denk ik wel eens. 

Dit is wel een kerk in een andere plaats, maar verder is er niet veel verschil

---

Nog even wat meer van Leiden

Hierboven was ik al als paradijsvogel in Leiden, maar ik kom er wel vaker, zoals ik al zei. En dan loop ik ook nog wel eens wat afstanden door de stad, waar onderstaande foto's zijn gemaakt. 

De "bruine vloot" in het zogenaamde Galgenwater

De korenbeurs

Molen "De Put" 

De Morspoort

De beschuitsteeg komt uit op de Hooglandse Kerk

---

Weet je nog dat ik vorige week in Rotterdam was? Het viel me daar toen op dat daar best nog wel iets schoon te maken viel. En dat ben ik dus maar eens gaan doen.

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent. 

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar  is altijd toegestaan maar liever geen affiliate links. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger  

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden 

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb 

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest 

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt  

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---

 

 

2 maart. Wereldsgebedsdag

2 maart. Wereldgebedsdag

 

De datum is wat instabiel

Toen ik aan de kalender die achter Jetje's dag zit begon, was er hier en daar te vinden, dat 2 maart de Wereldgebedsdag was. Inmiddels kom ik er meerdere data tegen. Men kan het kennelijk niet eens worden over de enige echte datum. De website is op dit moment uit de lucht, dus daar wordt je ook niets wijzer van om de exacte datum te vinden. Maar wat maakt de exacte datum eigenlijk uit?

 

Gebed is een tijdloos iets en in mijn eigen jeugd was eigenlijk elke dag een vorm van gebedsdag. En daarom is dit voor mij eigenlijk wel een goede dag voor wat terugblik en wat beschouwing.

 

Gestart in Ermelo

Mensen die mij kennen weten, dat ik geboren ben in Ermelo. Maar in mijn eerste levensjaar ben ik al verhuisd richting Epe, waar ik op een aantal adressen in en rond Epe heb gewoond. Het was een bijzondere woonomgeving. Heel mooi, in het bos. Een prachtige plek om op te groeien, dat is zeker. Maar het is ook een wereld met een schaduwkant. 

 

 

Twee werelden

Opgroeien in de Biblebelt betekent het leiden van een leven, dat helemaal in kader staat van de sociale controle. Voor een grote groep mensen bestaat de wereld uit twee delen. In het ene deel staat de kerkelijke wereld centraal. Iedereen kent daar iedereen. Iedereen weet daar alles van iedereen. Er wordt daar een strikte dresscode van je verwacht en afwijkingen worden door de sociale controle niet getolereerd en subtiel gecorrigeerd. 

 

Voor wie de dresscode niet kent, de foto's op deze pagina geven wel een eerste indruk. Het tweede deel van de wereld bestond uit "de rest". En als kind kreeg je een wereldbeeld voorgeschoteld, waarbij die rest van de wereld op een forse afstand gehouden moest worden.

 

De gevaren van de andere wereld

Contacten met de rest van de wereld moesten waar maar mogelijk was, vermeden worden want er kon echt niets goeds uit voortkomen. Het was een "gevaarlijke" en mogelijk zelfs vijandige wereld, die erg negatief tegenover de wereld van Epe zou staan. Een bioscoop bezoeken of een feestje van school mocht alleen met begeleiding van mijn oudste broer, jonger dan ik. Alleen weggaan was er niet bij. Er waren voor een "net meisje" zoals ik, gewoon teveel onduidelijke bedreigingen. 

 

 

Vreemde cirkelredenaties

De splitsing in twee werelden leende zich voor perfecte cirkelredenaties. Je wist niets van de buitenwereld. Want iedereen wist dat de buitenwereld niet deugde. En waarom zou een mens kennis willen nemen van iets dat niet deugde? En dus wist je niets en was de cirkel rond. En in principe kon je je gehele leven in die cirkel blijven hangen. Velen, zo niet de meesten, deden dat dan ook en zijn daar gelukkig in. 

 

Iedereen paste zich aan

Maar als opstandig pubermeisje is dat alles op zich toch best interessant. Wat zou daar toch zijn, in die boze buitenwereld? Wat zou daar allemaal wel niet voor bijzonders gebeuren? Wat voor mensen leven daar? De nieuwsgierigheid was groot. Het gekke was, dat het verder voor iedereen allemaal heel vanzelfsprekend was. Iedereen zat in dezelfde groep. "In dezelfde bubble" zouden we in de taal van vandaag de dag zeggen. 

 

Binnen die bubble was gewoon een soort afgesloten wereld waar iedereen zich trouw aan de verder nergens vastgelegde spelregels hield. In die zin kun je er niets negatiefs van zeggen, want zeker als kind kende je gewoon niets anders. Je deed mee. Je familie deed mee. Je vriendjes en vriendinnetjes van school deden mee. Iedereen deed mee. Je ging naar de christelijke lagere school en naar de christelijke middelbare school. Je ging naar de zondagsschool en met je leeftijdsgenoten naar de catechisatie. Het leven ging ook daar in die bubble verder gewoon door. 

 

 

De noodzaak van werk zorgde voor een uitbraak

Maar dan komt er een moment na de schooltijd, dat je eigenlijk wel aan het werk moest. Uitzendbureaus zorgden voor werk, meestal in Apeldoorn. Op zich vanuit Epe al een bedenkelijk oord, maar je moest toch wat. Je kon moeilijk thuis gaan zitten en veel werk was er verder in Epe niet. Het werd nog erger. 

 

Ik kon een goede baan krijgen bij een notaris op het platteland ten zuiden van Utrecht. Met de bus drie uur reizen van Epe af. Ik moest daar dus ook wel op mijzelf gaan wonen. De invloed uit Epe nam in snel tempo af en ik ging steeds meer ontdekken, dat de wereld buiten de bubble van het Epense wereldje, eigenlijk helemaal zo gek nog niet was. Die wereld was helemaal niet dreigend en gevaarlijk, zoals mij tot dat moment altijd was voorgehouden. Die wereld zat voor mij vol nieuwe ontwikkelingen, vol mogelijkheden en kansen. Ik sprong in het diepe en genoot met volle teugen van mijn nieuwe bestaan.

Een bijna onvermijdelijke breuk

Het heeft nog een aantal jaren geduurd, maar ontsnappen aan de oude wereld en toch de contacten goed en in stand houden, is eigenlijk niet mogelijk. Een breuk was op den duur onvermijdelijk. Je kiest voor de bubble of je kiest voor iets anders. Een tussenweg was er niet. Uiteindelijk mocht ik door mijn keuzes in mijn leven niet op de begrafenis van mijn vader komen. Heel triest natuurlijk, maar voor wie nu eigenlijk het meest? Ik weet het tot op de dag van vandaag niet. 

 

 

Terugblik

Ik krijg nog wel eens de vraag hoe ik terugkijk op die tijd in Epe. En dat is eigenlijk vooral met een soort verbazing. Een verbazing hoe zo'n samenleving binnen zo'n bubble kan bestaan. En zichzelf ook prima in stand weet te houden. Natuurlijk, de enkeling die een eigen weg gaat, is daarna niet echt welkom meer. Die wegloper twijfelt kennelijk aan de wetten, normen en waarden binnen de bubble. Anders was hij of zij immers niet weggegaan. En de wereld binnen de bubble, kan alleen maar standhouden, als er geen enkele vorm van twijfel is. Want alles is aan "het geloof" opgehangen. En geloof duldt geen enkele twijfel. Het weigeren om kennis te nemen van andere werelden, dan die van jezelf is dan ook een vorm van zelfbehoud. En als je daar maar lang genoeg in meegaat, dan weet je niet anders meer. 

Kortom, ik heb begrip voor hun manier van denken. Dat is heel iets anders, dan dat ik daar zelf nog in mee zou kunnen gaan. Ik kijk er met verbazing naar. En kan me niet echt goed meer voorstellen, dat ik er zelf ooit deel van heb uitgemaakt. 

---

Quote van de dag

---

 

Een bezoek aan de expositie van Frans Vogels

Neem flink wat van de stijl van Herman Brood. Voeg wat Cobra toe, zoals bijvoorbeeld Karel Appel. Vul het aan met de herhalingen van Andy Warhol. Doe er een klein snuifje Hundertwasser bij en voeg er een hoeveelheid rauwe eigenwijzigheid aan toe. Stop dit geheel in de blender en laat het een tijdje lekker mengen. 

 

Dan krijg je een idee van de toch unieke stijl van de Belgische kunstenaar Frans Vogels. Je mag zijn werk niet echt figuratief noemen. Daarvoor ontbreken er teveel details. Abstract is het zeker ook niet, daarvoor is het weer te herkenbaar. Soms zelfs opmerkelijk herkenbaar. Dat maakt het een lastig te benoemen stijl. En dat is mooi. Niet veel kunstenaars ontwikkelen een eigen stijl die zo direct te herkennen is. 

Frans is een autodidact kunstenaar. Hij werkt vanuit Tessenderlo in België, in het Vlaamse deel, ongeveer recht ten zuiden van Tilburg. Vanuit mijn woonplaats nogal een flinke afstand met het autootje en het was dus een uitkomst, dat er een keer werken van Frans werden geëxposeerd in een hotel in Leiden. Dan kon ik ze probleemloos eens van dichtbij bekijken en het werk op mij in laten werken. 

 

Deze expositie was er eentje van een serie van drie. Naast deze in Leiden ook in Hilton Dresden en Hilton Stockholm. Ook is er een expo gepland in het Hilton Dubai Al Habtoor City in april.
Internationale aandacht dus. Dat is nooit weg. 

 

Als we het hebben over het Leidse Hilton, zal er daar in de buurt bij weinig mensen direct een lampje gaan branden, maar als je het aanduidt als dat hotel naast het roestige mannetje van "Corpus",  dan weet iedereen het direct aan de A44 te vinden. Op zaterdag 27 februari heb ik een bezoek gebracht aan het hotel en een aantal werken van Frans bewonderd. Ze overtreffen zichzelf in de werkelijkheid direct ten opzichte van een foto, zoals trouwens vaak bij kunst het geval is. Kunst vanaf een foto beoordelen is buitengewoon lastig en doet de kunstwerken helaas maar zelden een beetje eer aan. Kunst is emotie. Dat moet je zien, horen, ruiken, voelen. Dat lukt niet vanaf een plaatje, hoe mooi het ook is.

Terug naar de stijl van Frans. Die stijl is zeer stevig te noemen. De precieze details van de fijnschilder zijn aan het werk van Vogels duidelijk niet besteed. Frans zoekt het in de grote, brede lijn. Op de meestal vierkante doeken, komt deze krachtige stijl uitstekend tot zijn recht. Heldere, diepe kleuren in egale vlakken weergegeven, in het algemeen niet te veel vermengd met andere kleuren, ondersteunen de krachtige stijl van Frans.

In sommige werken (te zien op bijvoorbeeld zijn Facebookpagina https://www.facebook.com/fransvogelsartworks en de website WWW.VOGELSARTWORKS.COM) zijn duidelijk werken van andere kunstenaars te herkennen. Zijn benadering van de Mona Lisa van Leonardo da Vinci is heel bijzonder. Hoewel in de versie van Frans zo ongeveer elk detail weggelaten is, zal iedereen van een afstand al zien, welk schilderij het voorstelt. En het is toch een gave om de essentie van een werk zo in grote lijnen neer te zetten. Vogels is er echt in geslaagd om het grote beeld treffend weer te geven. Frans is niet gierig met verf, maar je zou toch mogen zeggen dat er geen lik overbodige verf op zijn doeken zit. Alles heeft zijn plaats.

 

Kortom, het werk van Frans wijkt behoorlijk van het gemiddelde af en is dat niet juist wat een echte kunstenaar moet willen? Het is werk dat gewoon plezierig overkomt om naar te kijken. Vrolijk en levendig. Het is een vorm van kunst die je weer zin en motivatie geeft. Iets, dat heel veel mensen in deze naargeestige tijden, maar al te hard nodig hebben.

 

---

Als afsluiter nog een flarf 

Voor wie het vergeten is, een flarf is een tekst / gedicht, dat wordt samengesteld uit de resultaten van een zoekmachine zoals Google. Het idee werd eerder voorgesteld en toegelicht in deze Jetje's dag.

Een flarf over de kerkgang en Vogels om alle artikelen in deze Jetje's dag weer netjes aaneen te rijgen.

Enorme zwermen vogels
– het zijn er duizenden –
die om de kerktoren lijken te dansen.

Observeer
samen met andere bezoekers
de gedragingen van de kerkuilen.

Leuk en leerzaam!

Bekijk hier hoe het werkt.

Doe mee aan de cursus Vogels in Nederland.

Vogels op het kerkpad.

5 minuten leestijd.

Ik dacht:
dit is pas kerk,
wat kan de rest me schelen.

Vol verwondering
heb ik geluisterd
naar het lied van al die vogels.

Vorig jaar zijn de belevenissen van de vogels door zo'n 1 miljoen mensen bekeken.

De Nijlgans zit
af en toe
op het dak van een kerk,
hij daagt andere Nijlganzen uit.

---

Morgen gaat het over gehoor. Goed gehoor is een belangrijk iets. Een waardevol bezit. Maar om te horen moet er ook geluid zijn. En dus gaan we ook eens kijken naar het produceren van geluid. Zang en muziek bijvoorbeeld, op de typische manier van Jetje's dag.

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent. 

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar  is altijd toegestaan maar liever geen affiliate links. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger  

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden 

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb 

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest 

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt  

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---