Jetje's dag met kunst, fotografie en lifestyle

Jetje’s dag komt elke werkdag uit en richt zich op de groeiende groep mensen die de drukte en hypes van de social media ontgroeid zijn en zich meer richten op serieuzere zaken in het leven, zonder daar in door te schieten. Jetje's dag staat positief in het leven. En ziet tegenslagen als iets dat we samen overwinnen. Jetje's dag informeert deze groep op het gebied van beeldende kunst, hoogwaardige fotografie en toepassing daarvan. Maar er is ook ruimte voor zijstapjes naar elk ander gebied.

Posts tonen met het label witte wieven. Alle posts tonen

23 april 2024. Jetje zit nog steeds

Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal

Gisteren zaten we op een stoel. Zo'n stoel, daar kon je best veel mee doen. Hoe zou dat met een bankstel zijn? Dat is een soort van brede stoel. Ook dat bankstel leent zich natuurlijk voor vreemde beschouwingen. Is een bankstel veelzijdiger dan een stoel? Of is dat juist omgekeerd? Een bank is wel een stuk zwaarder en onhandiger dan een stoel. Moeilijke vragen waar slecht een antwoord op te vinden is. Dus laten we vandaag maar eens op de bank gaan zitten en goed nadenken over dit soort vragen. Wie weet wat er nog voor briljant idee tevoorschijn komt.

Jullie Jetje

Samenvatting van vandaag

		1. Jetje gaat van een stoel naar de bank verzitten;
		2. Obstakels zijn hinderlijk, maar je kunt ze ook positief zien;
		3. Nat Tilburg.

Van stoel naar driezitsbank. Kwestie van horizontaal uitrekken

Gisteren hadden we hier op Jetje's dag een beschouwing over de stoel. Maar soms heb je behoefte aan meer. Dan red je het niet met een stoel, maar heb je behoefte aan een driezitsbank. En ook daar kun je veel mee:

1. Je kunt natuurlijk gewoon op je bank gaan zitten. Er is ruimte genoeg als het goed is.

2. Je kunt een dutje doen, lekker languit op je bank.

3. Een bank is heel geschikt om lekker lui een film of tv-serie te kijken.

4. Je bank is de uitgelezen plek om een goed boek te lezen.

5. Op een bank kun je eindelijk eens een moment van introspectie hebben en je gedachten ordenen.

6. Je kunt een deken over de bank leggen en knus bij de open haard zitten. Dan moet je die wel hebben natuurlijk. En je moet het milieu en je buren haten.

7. Een bank is geweldig om gezellige gasten te ontvangen. Gasten die niet gezellig zijn, vraag je gewoon niet.

8. Een bank is heel geschikt om een romantische avond door te brengen met je partner.

9. Je kunt op je bank prima Yoga of stretchoefeningen doen.

10. Een bank is heel geschikt om een dutje te doen samen met je huisdier. Trouwens, dat huisdier ligt er waarschijnlijk al op en zul je wat opzij moeten duwen.

11. Je kunt van je bank een comfortabele plek maken om te mediteren en wie weet wat je allemaal voor mooie dingen bedenkt om de wereld te verbeteren. Die kan trouwens wel wat verbetering gebruiken.

12. Een bank kan altijd als tijdelijke slaapplaats voor een logé dienen.

13. Je kunt je bank altijd als plek gebruiken om je kleding op te leggen, wanneer je die net uit hebt gedaan. Opruimen komt nog wel een keertje.

14. Een "pillow fort" bouwen met kussens en dekens voor de kinderen om onder te spelen.

15. Je kunt een bank altijd als speelplek voor de kinderen gebruiken, iets wat ze waarschijnlijk zelf al doen.

16. Leer een muziekinstrument bespelen en ga oefenen terwijl je op je bank zit.

17. Je bank is een prima plek om foto's te sorteren of een fotoalbum te maken. Je kunt alles lekker om je heen neerleggen.

18. Gebruik je bank voor een gezellige avond met vrienden met hapjes en drankjes.

19. Gebruik de rust en het comfort van je bank als plek om te brainstormen of iets te bestuderen.

20. Gebruik bij je bank een massagerol om je rug te masseren, terwijl je op de bank ligt.

21. Werk je thuis? Dan kan je bank mooi als tijdelijke werkplek dienen.

22. Nodig musici uit om een huisconcert te geven en beluister dat lekker vanaf je bank.

23. Gebruik je bank als plek om te dagdromen en over het leven na te denken.

24. Gebruik je bank als een ruimte om te knutselen of te tekenen.

25. In de zomer kun je op je bank mooi een siësta houden.

26. Je kunt lekker een hapje eten terwijl je tv kijkt en als je later tussen de kussens kijkt, tref je daar ook nog wel een stukje maaltijd aan.

Kortom, heel handig om te hebben, zo'n bank.

Sport en blokkades

Sporters lopen in hun race naar de top vaak tegen blokkades aan. Niet zelden veroorzaakt door zichzelf, maar daar hebben ze dan ook een goede coach voor. Sommige sporters zijn zich daar ook terdege van bewust. Ze gaan nadenken over hun situatie en komen met praktische, maar ook met filosofische gedachten. Een heel goed voorbeeld van een soort sportende filosoof was voetballer Johan Cruijff. Zijn filosofische tegenhanger in de Verenigde Staten is basketbalspeler Michel Jordan, die als de best betaalde sporter ter wereld wordt gezien.

Ook van Jordan zijn vele citaten en quotes in omloop en op het internet is een brede schakering terug te vinden. En ook Jordan heeft zich regelmatig over blokkades in de sport gebogen en er uitspraken over gedaan met een veel grotere reikwijdte dan alleen het basketballen.

Zo zegt hij over obstakels in de weg: "Obstakels hoeven je niet te stoppen. Als je tegen een muur aan komt te staan, ga dan nooit terug om op te geven. Maar ga kijken hoe je er overheen kunt klimmen, hoe je er doorheen kunt komen of hoe je er omheen kunt komen."

Het klinkt eenvoudig en eigenlijk heel voor de hand liggend. Maar hoeveel mensen doen dit ook? Velen gaan -zoals dat heet- bij een obstakel op hun levensweg bij de pakken neer zitten en zijn van mening dat er weer eens iets mislukt is, dat bij iemand anders waarschijnlijk wel gelukt zou zijn. En daarmee is de eerste stap naar een soort van slachtofferrol al weer gezet. Het is de minst productieve en meest verwoestende houding die een mens maar aan kan nemen.

Bekijk het creatief. Een rivier stroomt altijd door. Maar leggen we er een dam in, dan stokt het stromen een momentje. Het water voor de ontstane dam zal gaan stijgen. Maar dan gaat het hogere water opeens het land rond de dam overstromen. Het gaat om de dam heen. Linksom, rechtsom en misschien er wel overheen op weg naar een lagere plek. Dan spoelt de dam meestal al snel weg door het stromende water en na korte tijd is er niets meer van het obstakel te vinden.

Dus komt er een obstakel op je pad? Wacht een moment, zoals de rivier die de waterstand rustig omhoog laat komen. Verzamel intussen nieuwe krachten en kijk dan nog eens goed wat je met het obstakel kunt. Kun je er overheen? Er onderdoor? Er linksaf omheen, rechtsaf? Kun je het slopen, al is het misschien maar voor een deel? En bedenk dat als je er eenmaal omheen bent, dat het net als bij die rivier wordt. Het obstakel spoelt weg.

Als je eenmaal verder bent dan verdwijnen de meeste obstakels als sneeuw voor de zon. Na korte tijd zijn ze niet meer dan een herinnering. En het feit dat je weer een obstakel overwonnen hebt, sterkt jouw zelfvertrouwen, motivatie en wil om er steeds sterker tegenaan te gaan. Wat wil je nog meer? Wat dat betreft is de ervaring met zo'n obstakel zo gek nog niet.

Herinner je je deze nog?

Vandaag gaan we in de herinnering naar 15 november 2021. We gaan op bezoek bij de witte wieven. Een soort van waarschijnlijk vrouwelijke geestverschijningen die zich altijd aan dezelfde mensen openbaren, die nooit eens een camera bij zich hebben. Zelfs niet op hun telefoon. Witte wieven bestaan dus vooral in verhalen en overleveringen. Alle reden om er in Jetje's dag eens naar te gaan kijken. Mij wit kleden kan ik ook en ik ben vrouwelijk. Dus ik kom aardig in de goede richting. Op https://jetjesdag.blogspot.com/2021/11/15-november-2021-jetje-bij-de-witte.html is wat meer te vinden.

Tilburg

Alle keren dat ik in Tilburg was, regende het er. En niet zo'n klein beetje ook. De eenden zwommen er in het grasveld. Dus de paar foto's die ik van deze stad heb zijn vooral vochtig van aard. Veel druppels en plassen en dergelijke. Gelukkig heb ik een camera met een onderwaterhuis, want dat was hier echt wel nodig. Dus zie hieronder de ongetwijfeld leuke stad Tilburg met heel, heel veel vocht.

Morgen is ons onderwerp op Jetjes dag "Pieren en Koeien." Prima combinatie, nietwaar?

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers.

Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt.

Wil je een bijdrage leveren?

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar is altijd toegestaan maar geen affiliate links.

Belangstelling of vragen?

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt

Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

Disclaimer en copyright

privacystatement

15 november 2021. Jetje bij de witte wieven

		Witte wieven kom je overal tegen als je buiten de Randstad komt;
		Een nieuw gezicht op Jetje's dag fietst via de wolken naar binnen;
		En zo komt een mens zichzelf weer eens tegen.

Wat zijn witte wieven nu weer?

Witte wieven zijn streektaal voor "witte vrouwen". Witte wieven (het enkelvoud is Wit wief ) zijn folkloristische wezens. Witte wieven zijn mythische vrouwenfiguren. Ze komen voor in sagen en andere verhalen die op het platteland worden doorverteld. Soms zijn de witte wieven goedaardig, maar er zijn ook kwaadaardige bekend. Nou ja, voor zover ze bestaan dan.

Mythische witte wieven

In het noorden en oosten van het land heeft men het bij mistflarden ook wel over witte wieven, maar wij hebben het hier over de mythische variant. De verhalen, die vaak van generatie op generatie worden doorverteld, komen in het verleden altijd uit bij heksen en spoken. Het is niet iets typisch Nederlands. Ook in andere landen komen varianten voor in de vorm van feeën of elfen. Veelal worden grafheuvels en hunebedden uit de oudheid als het onderkomen van de witte wieven gezien, wat het verband met geesten en spoken verklaart.

Nare witte wieven

Ook is er een wat kwaadaardiger type, dat leeft in moerassen en dat reizigers vooral bij het vallen van de nacht de moerassen in lokt.

Van witte wieven naar "High key" fotografie

En dan hebben we nog de fotografische kant van modellen in het wit. Daar wordt wat praktischer en pragmatischer tegen de witte wieven aangekeken en spreken we van "High key" fotografie. Het behoort tot de meest populaire vormen van fotografie, samen met de tegenhanger "Low key." Waar we in High Key vooral te maken hebben met de kleur wit, vallen we bij "low key" fotografie volledig terug op donkere kleuren en bij voorkeur zwart. Alleen randen en glanslichten zijn dan nog zichtbaar.

Het ultieme doel van de fotografie

Waar veel fotografen de perfecte uitvoering van beide technieken, vooral als het ultieme doel van de fotograaf zien, zie ik het zelf meer als één van de zeer vele mogelijkheden, die zowel de fotograaf als het model ten dienste staan. Ook pure zwart/wit foto's en foto's waar niet genoeg kleuren in kunnen zitten, mag ik heel graag in mijn portfolio hebben. En qua modelwerk?

Ach, het mooi willen zijn, de voornaamste drijfveer van menig model, heb ik inmiddels wel achter mij gelaten. Ik zoek het na vele jaren "mooi zitten te zijn" nu meer in het spelen van rollen. Zeg maar een manier om anders te zijn dan andere modellen. En dat bevalt mij prima. Misschien voel ik mij meer actrice dan model tegenwoordig. Maar ja, dat is een grijs gebied. Beide beroepen lopen regelmatig in elkaar over.

Deze omschakeling heeft me zowel een aantal fotografen opgeleverd als gekost, omdat zij mijn andere aanpak niet meer als "modelfotografie" zien. Nou, voor deze laatste groep fotografen heb ik vandaag een stel experimenten, die uit eindelijk moeten gaan leiden tot de ultieme high key foto. Dat is het misschien nog niet, maar het gaat het straks beslist wél worden.

Quote van de dag

Een hartelijk welkom voor Jetje's nieuwe columnist

Tijd voor weer eens een uitbreiding van Jetje's dag, temeer daar ik de beide communities even opgeschort heb door alle blokkades die de overheid opwerpt. Zodra daar enig licht in komt, pak ik dat direct weer op. En intussen stel ik jullie graag voor aan "De depressieve luchtfietser" die regelmatig in kranten en tijdschriften heeft geschreven. Echt een aanwinst dus voor Jetje's dag.

Het voordeel van een columnist is, dat hij zijn eigen mening kan ventileren, of die nu past binnen het kader van Jetje's dag, of juist helemaal niet. Het kan in elk geval het weblog verder verlevendigen, dat is wel zeker.

In zijn eerste bijdrage vertelt hij beknopt zijn achtergronden, die hem ooit op jonge leeftijd een basis hebben gegeven. Hij zal er vast nog wel eens op terugkomen. Ik ben er van overtuigd, dat zijn soms wat weerbarstige visies ook jullie aan zullen spreken. Hij heeft een vreemde naam trouwens, ik hoop dat hij een keertje uit gaat leggen waar dat vandaan komt.

Ik geef graag het woord aan "De depressieve luchtfietser".

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Hij kijkt vooruit. Ziet niets.
Hij denkt niet na. Hij fietst.

Aldus het gelegenheidsduo Henny Vrienten en Herman Brood in het nummer "Als je wint heb je vrienden" en die helaas niet volledig rijmende regels geven het gevoel van uw depressieve luchtfietser vaak goed weer. Soms wil hij helemaal niets zien. Of nadenken. Andere keren kijkt hij vooruit. En hij gaat door...Hij fietst...

Hij fietst door de wolken. Want van uit die wolken heeft hij een goed zicht op de wereld. Zeg maar gerust: Een overzicht. Een overzicht op het openlucht-gekkenhuis, wat de huidige wereld toch geleidelijk aan, aan het worden is.

Fietsers kijken natuurlijk niet uit. En ze kijken al helemaal niet achter om. Maar vooruit, een paar woorden uit het prille begin, zodat u enig gevoel krijgt, wie het steeds tegen u heeft.

Denk bij een beeld van uw columnist aan iemand uit het begin van de jaren '50 van de vorige eeuw, die dus nog een ouderwetse opleiding heeft gehad op een lagere school, waar de meester nog met "Mijnheer Romein" werd aangesproken en de lerares je rustig een houten bordenwisser tegen je hoofd gooide als je niet op tijd je mond hield. "Andere tijden," zegt u dat wel. En dat op een zwaar christelijke school met wekelijks een psalm of gezang uit het hoofd leren en -met een beetje pech- ook nog voor de klas moeten voorzingen.

Ik had op de lagere school maar liefst twee uitzonderingsposities. Zo waren Hans en ik de enigen in de klas van wie de vader niet bij de marine werkte. De hele wijk werkte in die tijd op de nabijgelegen basis van de marine. Dat verdeelde de klassen in kinderen van officieren, kinderen van onderofficieren en kinderen van lager personeel. Die drie groepen mochten onderling niet met elkaar spelen. Maar omdat wij neutrale buitenstaanders waren, mochten wij spelen met wie we maar wilden. Dat was een soort van voorrecht, zeg maar. Maar uw luchtfietser had nog een tweede uitzonderingspositie. Samen met ene Paula.

Met z'n tweeën zaten Paula en ik in een aparte hoekje achter in de zesde klas. Want wij waren samen de uitverkorenen, die naar het lyceum mochten. Ik had toen trouwens een normale fiets in plaats van mijn luchtfiets om naar Leiden te fietsen. We deden het verplichte toelatingsexamen en werden beiden toegelaten tot de brugklas van het lyceum in Leiden.

De brugklas werd het gymnasium. "De Bello Gallico" van Ceasar. Dat soort werk. Duits van een leraar, die we wel een beetje typisch vonden. Hij leerde ons de juiste uitspraak "Vliegje", dat was de juiste klank. Met één vinger omhoog gestoken. Nu zouden we die leraar een soort relnicht genoemd hebben, maar dat woord bestond toen nog niet. Relnichten bestonden ook niet. Althans niet dat wij wisten. Want wisten wij veel? Er was veel meer in die tijd dat gewoon niet besproken werd. Of dat erg was? Je voelde het toen niet zo. Niemand had het ooit over dat soort zaken. Ontkennen was het goede woord niet eens. Je kunt niet iets ontkennen waarvan je het bestaan niet kent.

Maar het is wel de tijd dat iemand gevormd wordt. Je stond dan als kind en puber nog midden in een wereld die je niet volledig begreep en die je ook niet hoefde te begrijpen. Want dat deden anderen toen wel voor je. Je vond daardoor ook de wereld niet echt vreemd. Je had er immers nog niet echt ervaring mee opgedaan.

En zeker als het verder een rustige, vrij probleemloze tijd is, is een dergelijke jeugd een geweldige basis voor een verder leven. Een leven waarin je de idiotie en de waanzin van de wereld en het leven maar al te goed gaat leren. En het gaat zien! En er over gaat schrijven.

En dat gaat uw depressieve luchtfietser dan met een zekere regelmaat ook doen op dit weblog.

Poseren met Jetje voor kunst en fotografie

Zo komt een mens zichzelf weer eens tegen

Je weet dat je als model op exposities en zo komt te hangen. Dat hoort bij het vak en het is nog leuk ook. Grappig is dan, als je bij toeval ontdekt dat je ergens hangt. Dit weekend was dat bijvoorbeeld bij Ton van der Pal die aankondigde dat hij aanwezig was bij een expositie waar materiaal van hem hing. En daar zag ik mezelf in beeld.

Keurig als het middelpunt van het geheel

Dat zette ik in mijn Facebook tijdlijn, om het even te delen met anderen. En opmerkelijk genoeg kwam er na een paar minuten nog eentje. Van Fred Bervoets dit keer en van een expositie in het kultuurhuis in Epe. En Epe is natuurlijk de plaats waar ik opgegroeid ben. Zou er nog iemand mij kennen daar? Ik denk het haast niet na zo'n lange tijd😁

En ook hier netjes in het midden.

Vandaag was alles in het wit. Daar is maar één antwoord op mogelijk. Inderdaad! Morgen gaan we voor kleur. En niet zo'n beetje ook.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan.

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.