Jetje's dag met kunst, fotografie en lifestyle

Jetje’s dag komt elke werkdag uit en richt zich op de groeiende groep mensen die de drukte en hypes van de social media ontgroeid zijn en zich meer richten op serieuzere zaken in het leven, zonder daar in door te schieten. Jetje's dag staat positief in het leven. En ziet tegenslagen als iets dat we samen overwinnen. Jetje's dag informeert deze groep op het gebied van beeldende kunst, hoogwaardige fotografie en toepassing daarvan. Maar er is ook ruimte voor zijstapjes naar elk ander gebied.

Posts tonen met het label fotografie. Alle posts tonen

15 november 2021. Jetje bij de witte wieven

		Witte wieven kom je overal tegen als je buiten de Randstad komt;
		Een nieuw gezicht op Jetje's dag fietst via de wolken naar binnen;
		En zo komt een mens zichzelf weer eens tegen.

Wat zijn witte wieven nu weer?

Witte wieven zijn streektaal voor "witte vrouwen". Witte wieven (het enkelvoud is Wit wief ) zijn folkloristische wezens. Witte wieven zijn mythische vrouwenfiguren. Ze komen voor in sagen en andere verhalen die op het platteland worden doorverteld. Soms zijn de witte wieven goedaardig, maar er zijn ook kwaadaardige bekend. Nou ja, voor zover ze bestaan dan.

Mythische witte wieven

In het noorden en oosten van het land heeft men het bij mistflarden ook wel over witte wieven, maar wij hebben het hier over de mythische variant. De verhalen, die vaak van generatie op generatie worden doorverteld, komen in het verleden altijd uit bij heksen en spoken. Het is niet iets typisch Nederlands. Ook in andere landen komen varianten voor in de vorm van feeën of elfen. Veelal worden grafheuvels en hunebedden uit de oudheid als het onderkomen van de witte wieven gezien, wat het verband met geesten en spoken verklaart.

Nare witte wieven

Ook is er een wat kwaadaardiger type, dat leeft in moerassen en dat reizigers vooral bij het vallen van de nacht de moerassen in lokt.

Van witte wieven naar "High key" fotografie

En dan hebben we nog de fotografische kant van modellen in het wit. Daar wordt wat praktischer en pragmatischer tegen de witte wieven aangekeken en spreken we van "High key" fotografie. Het behoort tot de meest populaire vormen van fotografie, samen met de tegenhanger "Low key." Waar we in High Key vooral te maken hebben met de kleur wit, vallen we bij "low key" fotografie volledig terug op donkere kleuren en bij voorkeur zwart. Alleen randen en glanslichten zijn dan nog zichtbaar.

Het ultieme doel van de fotografie

Waar veel fotografen de perfecte uitvoering van beide technieken, vooral als het ultieme doel van de fotograaf zien, zie ik het zelf meer als één van de zeer vele mogelijkheden, die zowel de fotograaf als het model ten dienste staan. Ook pure zwart/wit foto's en foto's waar niet genoeg kleuren in kunnen zitten, mag ik heel graag in mijn portfolio hebben. En qua modelwerk?

Ach, het mooi willen zijn, de voornaamste drijfveer van menig model, heb ik inmiddels wel achter mij gelaten. Ik zoek het na vele jaren "mooi zitten te zijn" nu meer in het spelen van rollen. Zeg maar een manier om anders te zijn dan andere modellen. En dat bevalt mij prima. Misschien voel ik mij meer actrice dan model tegenwoordig. Maar ja, dat is een grijs gebied. Beide beroepen lopen regelmatig in elkaar over.

Deze omschakeling heeft me zowel een aantal fotografen opgeleverd als gekost, omdat zij mijn andere aanpak niet meer als "modelfotografie" zien. Nou, voor deze laatste groep fotografen heb ik vandaag een stel experimenten, die uit eindelijk moeten gaan leiden tot de ultieme high key foto. Dat is het misschien nog niet, maar het gaat het straks beslist wél worden.

Quote van de dag

Een hartelijk welkom voor Jetje's nieuwe columnist

Tijd voor weer eens een uitbreiding van Jetje's dag, temeer daar ik de beide communities even opgeschort heb door alle blokkades die de overheid opwerpt. Zodra daar enig licht in komt, pak ik dat direct weer op. En intussen stel ik jullie graag voor aan "De depressieve luchtfietser" die regelmatig in kranten en tijdschriften heeft geschreven. Echt een aanwinst dus voor Jetje's dag.

Het voordeel van een columnist is, dat hij zijn eigen mening kan ventileren, of die nu past binnen het kader van Jetje's dag, of juist helemaal niet. Het kan in elk geval het weblog verder verlevendigen, dat is wel zeker.

In zijn eerste bijdrage vertelt hij beknopt zijn achtergronden, die hem ooit op jonge leeftijd een basis hebben gegeven. Hij zal er vast nog wel eens op terugkomen. Ik ben er van overtuigd, dat zijn soms wat weerbarstige visies ook jullie aan zullen spreken. Hij heeft een vreemde naam trouwens, ik hoop dat hij een keertje uit gaat leggen waar dat vandaan komt.

Ik geef graag het woord aan "De depressieve luchtfietser".

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Hij kijkt vooruit. Ziet niets.
Hij denkt niet na. Hij fietst.

Aldus het gelegenheidsduo Henny Vrienten en Herman Brood in het nummer "Als je wint heb je vrienden" en die helaas niet volledig rijmende regels geven het gevoel van uw depressieve luchtfietser vaak goed weer. Soms wil hij helemaal niets zien. Of nadenken. Andere keren kijkt hij vooruit. En hij gaat door...Hij fietst...

Hij fietst door de wolken. Want van uit die wolken heeft hij een goed zicht op de wereld. Zeg maar gerust: Een overzicht. Een overzicht op het openlucht-gekkenhuis, wat de huidige wereld toch geleidelijk aan, aan het worden is.

Fietsers kijken natuurlijk niet uit. En ze kijken al helemaal niet achter om. Maar vooruit, een paar woorden uit het prille begin, zodat u enig gevoel krijgt, wie het steeds tegen u heeft.

Denk bij een beeld van uw columnist aan iemand uit het begin van de jaren '50 van de vorige eeuw, die dus nog een ouderwetse opleiding heeft gehad op een lagere school, waar de meester nog met "Mijnheer Romein" werd aangesproken en de lerares je rustig een houten bordenwisser tegen je hoofd gooide als je niet op tijd je mond hield. "Andere tijden," zegt u dat wel. En dat op een zwaar christelijke school met wekelijks een psalm of gezang uit het hoofd leren en -met een beetje pech- ook nog voor de klas moeten voorzingen.

Ik had op de lagere school maar liefst twee uitzonderingsposities. Zo waren Hans en ik de enigen in de klas van wie de vader niet bij de marine werkte. De hele wijk werkte in die tijd op de nabijgelegen basis van de marine. Dat verdeelde de klassen in kinderen van officieren, kinderen van onderofficieren en kinderen van lager personeel. Die drie groepen mochten onderling niet met elkaar spelen. Maar omdat wij neutrale buitenstaanders waren, mochten wij spelen met wie we maar wilden. Dat was een soort van voorrecht, zeg maar. Maar uw luchtfietser had nog een tweede uitzonderingspositie. Samen met ene Paula.

Met z'n tweeën zaten Paula en ik in een aparte hoekje achter in de zesde klas. Want wij waren samen de uitverkorenen, die naar het lyceum mochten. Ik had toen trouwens een normale fiets in plaats van mijn luchtfiets om naar Leiden te fietsen. We deden het verplichte toelatingsexamen en werden beiden toegelaten tot de brugklas van het lyceum in Leiden.

De brugklas werd het gymnasium. "De Bello Gallico" van Ceasar. Dat soort werk. Duits van een leraar, die we wel een beetje typisch vonden. Hij leerde ons de juiste uitspraak "Vliegje", dat was de juiste klank. Met één vinger omhoog gestoken. Nu zouden we die leraar een soort relnicht genoemd hebben, maar dat woord bestond toen nog niet. Relnichten bestonden ook niet. Althans niet dat wij wisten. Want wisten wij veel? Er was veel meer in die tijd dat gewoon niet besproken werd. Of dat erg was? Je voelde het toen niet zo. Niemand had het ooit over dat soort zaken. Ontkennen was het goede woord niet eens. Je kunt niet iets ontkennen waarvan je het bestaan niet kent.

Maar het is wel de tijd dat iemand gevormd wordt. Je stond dan als kind en puber nog midden in een wereld die je niet volledig begreep en die je ook niet hoefde te begrijpen. Want dat deden anderen toen wel voor je. Je vond daardoor ook de wereld niet echt vreemd. Je had er immers nog niet echt ervaring mee opgedaan.

En zeker als het verder een rustige, vrij probleemloze tijd is, is een dergelijke jeugd een geweldige basis voor een verder leven. Een leven waarin je de idiotie en de waanzin van de wereld en het leven maar al te goed gaat leren. En het gaat zien! En er over gaat schrijven.

En dat gaat uw depressieve luchtfietser dan met een zekere regelmaat ook doen op dit weblog.

Poseren met Jetje voor kunst en fotografie

Zo komt een mens zichzelf weer eens tegen

Je weet dat je als model op exposities en zo komt te hangen. Dat hoort bij het vak en het is nog leuk ook. Grappig is dan, als je bij toeval ontdekt dat je ergens hangt. Dit weekend was dat bijvoorbeeld bij Ton van der Pal die aankondigde dat hij aanwezig was bij een expositie waar materiaal van hem hing. En daar zag ik mezelf in beeld.

Keurig als het middelpunt van het geheel

Dat zette ik in mijn Facebook tijdlijn, om het even te delen met anderen. En opmerkelijk genoeg kwam er na een paar minuten nog eentje. Van Fred Bervoets dit keer en van een expositie in het kultuurhuis in Epe. En Epe is natuurlijk de plaats waar ik opgegroeid ben. Zou er nog iemand mij kennen daar? Ik denk het haast niet na zo'n lange tijd😁

En ook hier netjes in het midden.

Vandaag was alles in het wit. Daar is maar één antwoord op mogelijk. Inderdaad! Morgen gaan we voor kleur. En niet zo'n beetje ook.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan.

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

e-mail

Chat via Messenger

Jetje's dag op Twitter

Jetje's dag op Facebook

Jetje's dag op Instagram

Jetje's dag op Friendweb

Alle foto's uit Jetje's dag staan op Pinterest

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan hier

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming? Klik hier

Meer onderwerpen vinden? Gebruik de inhoudsopgave!

Disclaimer en copyright

privacystatement

15 oktober. Internationale Dag van het Handen Wassen

		De overheid heeft het ons bij corona wel geleerd: "Was je handen kapot!!";
		Goed verkoopmateriaal is voor kunstenaars belangrijk. De copywriter maakt het. Of je doet het zelf. Kan ook;
		Is fotografie kunst? Een kleine aanzet in het starten van een discussie.

Handen wassen en toiletpapier hamsteren

De 'Internationale Dag van het Handen Wassen' of wel de "global handwashing day" of de "wereld handenwasdag" genoemd, is een initiatief van enkele organisaties onder toezicht van de Verenigde Naties. Deze dag wordt jaarlijks op 15 oktober gehouden. Op globalhandwashing.org kun je er trouwens veel meer over vinden.

De 'Internationale Dag van het Handen Wassen' wordt al sinds 2008 georganiseerd om aandacht te vragen voor het belang van handen wassen met zeep, als middel om de verspreiding van ziektes en virussen tegen te gaan.

Natuurlijk, in grote delen van de wereld is nog veel te winnen op het gebied van persoonlijk hygiëne, waar het handen wassen natuurlijk een heel groot deel van uitmaakt.
Dus dat een internationale beweging op het gebied van gezondheid en verzorging dat wil promoten is niet meer dan logisch.

En hier in Nederland zagen we het in het voorjaar van 2020 natuurlijk ook. Ik zie ze nog staan. Onze minister-president en Hugo de Jonge met zijn clownsschoenen aan. En de druk gebarende doventolk Irma Sluis er tussenin. Waarbij met name de manier waarop zij het begrip "Hamsteren" uit wist te beelden veel indruk op de meeste kijkers heeft gemaakt. "Was je handen kapot." Dat is en was het motto van beide heren. Of het veel indruk maakte? Dat was niet zo duidelijk. Er is in elk geval altijd op gehamerd en er is over geklaagd dat "men" zich er niet voldoende aan hield.

Eigenlijk was er maar één uitspraak van die eerste persconferentie die echt indruk maakte en dat was de oproep om "vooral niet te gaan hamsteren." Heel Nederland die dat hoorde, hees zich uit de luie stoel, sprong in de auto of op de fiets en ging op hoge snelheid naar de winkel om met name voorraden toiletpapier in te slaan. Die voorraden waren in de winkel al met een paar uur op en iedere hamsteraar zag daar de bevestiging in dat hij of zij er goed aan gedaan had, om nog snel even een voorraadje in te slaan. Je was goed bezig geweest. Dat bleek wel.

Waar die vreemde obsessie voor toiletpapier op dat moment vandaan kwam, is eigenlijk nooit duidelijk geworden, maar op dat moment dreigde toiletpapier het nieuwe goud te worden. Iets waar iedereen achteraan wilde en de zoektocht naar toiletpapier leek inderdaad wel wat op de beelden van de goldrush...Iedereen achter elkaar aan rennend om naar goud te gaan zoeken.

Maar goed, het drukte Nederland op het feit dat een epidemie ook hier mogelijk is. Iets wat de meeste mensen waarschijnlijk nooit voor mogelijk hebben gehouden. De toespraken van de overheid zorgden soms voor een lichte vorm van paniek, wat hier en daar na anderhalf jaar nog steeds niet echt verdwenen is. Het virus zal wel een keertje uitsterven of minimaal onschadelijk gemaakt worden. Maar de directe en indirecte effecten die de epidemie op de samenleving hebben gehad zullen waarschijnlijk nog vele jaren nawerken.

En de manier waarop we als bevolking naar de stapel toiletpapier in de supermarkt kijken is voor altijd veranderd.

Heb jij nog gekke anekdotes uit de begintijd van de corona? Ik zie ze graag komen en voeg ze (eventueel anoniem) toe aan dit artikel. Ik ben benieuwd.

Samenvatting:

Handen wassen is in Nederland pas een dingetje geworden bij de corona epidemie. Samen met het hamsteren van toiletpapier en het feit dat Irma Sluis een nationale beroemdheid werd.

Het tweede deel van het drieluik

Gisteren hebben we meer naar het marketing en promotiewerk via zogenaamde content gekeken. Daar is het doel vooral het kweken van bekendheid, zichtbaarheid en vertrouwen. Iets dat daar aantoonbaar mee te bereiken is, maar het kost tijd en veel energie. En ook als kunstenaar is het toch leuk als we gaan verkopen. Dat is uiteindelijk toch een soort bewijs van vertrouwen en waardering. Altijd leuk. Maar het percentage kunstenaars dat echt goed verkoopt lijkt heel klein te zijn.

Een belangrijke taak ligt dan bij het vervolgproces van het schrijven van die content als artikelen, boeken, brochures, white papers en dergelijk. We komen daarna in de wereld van de copywriter. Het schrijven van artikelen en andere teksten, bijvoorbeeld op websites, om mensen te bewegen een bepaalde actie te nemen.

Er zijn heel veel dikke boeken geschreven over het koopgedrag van consumenten. En er is geen reden om aan te nemen dat die in de wereld van de beeldende kunst niet zouden gelden. Integendeel, alles wijst er op dat in de wereld van de kunst dezelfde processen spelen. En dat daar ook een heel belangrijke drijfveer de emotie van de mensen is.

Als kunstenaar moet je om kunnen gaan met het bewerken van de emoties van je klanten. Je wilt tenslotte toch dat je kunst gekocht gaat worden. En dan is het heel handig om goed met copywriting uit de voeten te kunnen.

Net als gisteren geef ik een overzicht van hulpmiddelen die ook de kunstenaar ten dienste staan om de juiste gemoedstoestand bij geïnteresseerden en klanten te realiseren:

Advertenties

Van de drieregelige speurder in de krant van €7,50 tot een billboard langs de A4 bij Schiphol van €100.000 per dag, elke advertentie kent een optimale plaats. De vaak geringe tekst heeft dus een extreem belangrijke taak. Elk woord moet een aantoonbare functie hebben in het geheel. En daar valt heel wat over te zeggen.

Advertorials

Advertorials zijn grote advertenties die vermomd zijn als redactionele tekst. Ergens vallen ze daarmee mogelijk meer onder de content van gisteren. Maar ze zijn wel effectief. Het schrijven en geplaatst krijgen van een advertorial vraagt een goede connectie met de redactie. En mogelijk een dikke portemonnee, hoewel dat vaak meer een kwestie van gunnen is.

Artiststatement

Wat is de doelstelling van jouw kunst? Wat drijft je om te doen wat je doet? Het is heel nuttig om dat goed te formuleren. Immers, als je het zelf niet uit kunt leggen, hoe kan een ander dat dan doen? Je artiststatement moet dan ook een positief beeld van je werk neerzetten, gecombineerd met een beschrijving van jou als persoon.

Biografie en autobiografie

De biografie en de autobiografie zijn eigenlijk een aanvulling op het artiststatement. Waar het artiststatement de feitelijke en huidige situatie beschrijft, beschrijft de biografie hoe het allemaal ontstaan en gegroeid is. Hoe je als kunstenaar je kennis, ervaring en ontwikkeling in de kunst hebt opgedaan.

Buyer persona

De buyer persona is je ideale klant als kunstenaar. Het is de persoon waar je het voor doet en waarvan je de beste reacties mag verwachten. Er is één probleem en dat is dat deze persoon alleen op papier bestaat. Maar voor het beschrijven van je doelgroep waar je je kunst voor maakt, is het een onovertroffen hulpmiddel.

Call to action

Een belangrijk onderdeel van elk product van de copywriter is de "call to action" waarin beschreven wordt welke actie de lezer moet gaan nemen. Is dat nodig? Ja, hard nodig zelfs. Neem een webpagina. Het is vrijwel nooit duidelijk wat er nu van ons wordt verwacht als we die doorgelezen hebben. Een goede call to action vertelt ons dat en liefst op een subtiele wijze.

Elevatorpitch

Een elevatorpitch is een beschrijving van jezelf en je werk die je in minder dan 30 seconden kunt geven. Genoeg tijd voor in de lift. Maar het is toch vooral een eerste indruk die je geeft op netwerkbijeenkomsten, beurzen, markten en dergelijke. Je hebt maar weinig tijd, dus elk woord moet raak zijn. Het opstellen is daarmee minder eenvoudig dan het lijkt.

Landingspagina's

Een onmisbaar en bijna altijd verwaarloosd onderdeel van een website is de landingspagina. Daar komt een bezoeker terecht als hij of zij op een link heeft geklikt, bijvoorbeeld een link op een advertentie. En die pagina zorgt voor een op die bezoeker gerichte ontvangst, zodat deze zich direct thuis voelt en gemotiveerd wordt om de rest van de website te gaan bekijken. Wees eens eerlijk: Heeft jouw website zo'n pagina of mag je bezoeker zelf uitzoeken waar hij terecht is gekomen en hoe hij nu verder moet?

Mission statement

Een mission statement vertelt in een zo gering mogelijk aantal woorden waarom jij doet wat je doet. Het is een belangrijk onderdeel om een klant te overtuigen. Je mission statement is ook op veel promotiemateriaal dat je gebruikt te vinden.

"Over mij" pagina

Op websites, in boeken en op andere plaatsen vinden we een pagina of rubriek met informatie over de maker. De "Over mij" pagina is dan een soort visitekaartje, dat best de nodige aandacht mag hebben. Ook hier weer: Elk woord heeft een doel, een betekenis én moet dus raak zijn.

Persbericht

Een persbericht zorgt ervoor dat je in het nieuws komt. Althans, dat is de bedoeling, maar het lukt lang niet altijd. Dat ligt dan vooral aan het feit dat je persbericht geen enkele aandacht heeft weten te trekken tussen de honderden persberichten die de krant wekelijks krijgt. Dat kan beter en het is aan te leren. Overigens is het volgieten van redacteuren met koppen koffie al een goed begin.

Schrijven voor e-commerce

Alle tekst heeft een doel. De tekst die je nu leest heeft die ook. Je website heeft een doel. Elke reclame-uiting die je deur uit gaat heeft een doel. En het beschrijven van dat doel is niet altijd even eenvoudig, temeer daar alles elkaar moet ondersteunen. Geen tekst staat op zichzelf. Alles is onderdeel van iets groters. Het opzetten van het totaal beleid en het realiseren daarvan is het werkgebied van de e-commerce.

Shoutcards

Een shoutcard is een soort anoniem visitekaartje om de aandacht te trekken. Het zijn bijvoorbeeld prima gesprek starters op netwerkbijeenkomsten. Maar als advertentie op social media werken ze bijvoorbeeld ook goed. Ze zijn wat minder bekend, maar ze werken goed om hun doel "aandacht trekken" te realiseren.

Slogans en payoffs

Een goede slogan is vaak bekender dan het product of bedrijf waar hij voor staat. Het bedenken of beschrijven is daarmee een lastige klus. In slechts enkele woorden moet de slogan of payoff vertellen wat de naam van het bedrijf je niet vertelt. Of wat je bijvoorbeeld doet als kunstenaar. Niet "voor al uw kunstschilderwerk", maar "voor de zoutste zeegezichten". Dat vertelt wat je schildert en het valt op. Wat wil je nog meer?

Speeches schrijven

Onderdeel van het zichtbaar worden als kunstenaar is het houden van lezingen, het geven van speeches en vergelijkbare uitingen in het openbare leven. Maar een goede tekst schrijven is nog niet zo eenvoudig. Maar het is te leren, zoals elke vorm van copywriting.

Squeezepagina

Squeeze? Wat is dat? Volgens het woordenboek betekent het uitwringen. En dat is ook wel een beetje het doel. Als iemand op onze website is geweest, dan willen we daar een vorm van een resultaat van zien. We willen dat de bezoeker zich inschrijft op onze e-maillijst, op onze nieuwsbrief. Of dat hij een folder of brochure ophaalt. Dat soort taken om toch nog iets aan de bezoeker over te houden, is het werk van de squeezepagina. Niet het eenvoudigste stukje tekst van je website, wel één van de belangrijkste onderdelen.

Vision statement

Hoe denk jij dat de kunst zich gaat ontwikkelen? Als onderdeel van de maatschappij bijvoorbeeld? Of als hetgeen waar jij je brood mee verdient? Het is een goed onderdeel van de beschrijving, die elke kunstenaar van zichzelf moet hebben voor gebruik bij exposities, publicaties, presentaties en noem maar op. Ook een stukje tekst dat aandacht verdient.

Kwaliteit is belangrijk voor een goede werking

Bij AL deze hulpmiddelen geldt, dat de kwaliteit van de tekst, ofwel de kwaliteiten van de copywriter, essentieel zijn om ze al dan niet te laten werken. Er ligt nog best een taak voor de community "Makers van een goed gevoel" en dat maakt het alleen maar leuker om ermee aan de gang te gaan. En dat gaan we binnen de community doen. Samen, met artikelen, e-books, white papers en onderlinge terugkoppeling voor wie dat op prijs stelt.

Maar het kost allemaal wel tijd. Veel tijd waarin we geen kunst kunnen maken. Hoe komen we aan al die tijd? Nou, bijvoorbeeld met het inzetten van een ghostwriter. En daar gaan we morgen naar kijken in het derde deel van het drieluik over de community "Makers van een goed gevoel".

Nog een vraagje:

Heb jij als kunstenaar al positieve of juist negatieve ervaringen met copywriting? Of heb je je er nog nooit aan gewaagd? Laat het eens weten, wellicht kan ik er iets mee.

Samenvatting

Kennis van copywriting is voor iedereen van belang die iets te verkopen heeft. Ook kunstenaars dus en Jetje's dag gaat er samen met Team Jetje aan werken om de nodige kennis over dit onderwerp onder de leden te gaan verspreiden.

Wordt vervolgd!

"De camera is het penseel van de kunstenaar zonder talent"

Deze weinig genuanceerde uitspraak kwam ik een keer tegen in een artikel, dat ik helaas niet meer boven de tafel kan krijgen. Het lijkt wel een kritisch rapport bij de overheid, die raken ook altijd zoek op een ministerie. Maar goed, het is duidelijk een zin om mensen aan het denken te zetten en discussie los te maken.

Als je zoals ik een lange tijd in zowel de kunst als de fotografie werkzaam bent, dan stuit je vanzelf op dit soort discussies. Kunstenaars die én kunst maken én fotograferen zijn er wel, maar ze zijn zeldzaam. Meestal is het of het ene of het andere. En zoals met de meeste dingen die in Nederland ter discussie staan is er weinig ruimte voor een middenweg.

Iedereen kan op de knop van een camera drukken, zo wordt dat wel gezegd. Klopt, maar iedereen kan ook een paar krabbels tekenen op een bierviltje of in de marge van een document. In beide gevallen is er geen sprake van kunst, naar mijn mening.

Een kunstenaar kan lang bezig zijn om op een perfecte manier uit te drukken wat hij of zij uitdrukken wil. Maar sommige fotografen steken enorm veel energie in het maken van een goede foto, in het perfectioneren van die foto met nabewerkingssoftware en het verzorgen van de perfecte afdruk voor aan de wand. In beide gevallen is een prachtig kunstwerk het resultaat. Wie durft het werk van Erwin Olaf of Helmut Newton geen kunst te noemen?

Het zet de botte kop boven dit artikeltje dan ook in een heel ander daglicht.

Het combineren van beide disciplines is uitstekend mogelijk. Hoeveel schilders zijn er niet die een portret schilderen naar een foto? Ik zou ze niet graag de kost geven.

Hoeveel mensen worden onderweg niet geraakt door een bepaald beeld dat ze vast zouden willen leggen? De moderne telefoon heeft een heel behoorlijke camera. Dus een foto is snel gemaakt. Het tafereel dat indruk op ons maakte is definitief vastgelegd en waarom niet? En dan kan een vervolgstap zijn om het vast te gaan leggen op een schilderdoek, waarbij we alle emotie in het doek willen leggen die we maar willen.

Naar mijn persoonlijke mening is er niet veel verschil tussen het maken van kunst en fotograferen. De hulpmiddelen die gebruikt worden zijn anders. Dat is wel heel erg duidelijk. Maar is dat erg of zelfs maar van belang? Wel is er zowel tussen kunstenaars als tussen fotografen sprake van grote kwaliteitsverschillen. En als je een beginnend kunstenaar vergelijkt met een vergevorderde fotograaf (of andersom), dan krijg je rare vergelijkingen. Net als tussen een beginnend en een gevorderd kunstenaar. Of een beginnende en gevorderde fotograaf. Misschien liggen daar eerder de verschillen en de discussiepunten.

Maar ik hoor heel graag jouw mening en ik voeg hem beslist aan dit artikel toe.

Samenvatting

Kunst en fotografie liggen waarschijnlijk veel dichter bij elkaar dan velen denken. Zowel fotografie als kunst kunnen qua vakkennis op hetzelfde niveau liggen en je moet ze dan ook op het hetzelfde niveau vergelijken. En dan is er meer overeenkomst dan verschil.

Het is weer weekend. Na deze week met heel veel nieuwe informatie is een paar dagen rust ook wel weer prettig. En maandag ga ik weer volop verder. Ik wens intussen iedereen een heel prettig weekend toe.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.