11 april. Jetje wil een paasboom!

 

		Niet iedereen is gecharmeerd van de paastak van een wilg of salix en ze lijken een beetje over hun hoogtepunt heen;
		Begrijpen we iets echt niet of willen we het niet begrijpen?;
		Doesburg is een mooi stadje aan de IJssel, ten oosten van de Veluwe.

 

 

Nou vrienden, ik heb een boom voor de Pasen

Heimwee naar de kerstboom

Kerstmis heeft als feest wel iets warms en gezelligs, zo midden in de donkerste tijd van het jaar. Vroeger was het dan ook nog koud en lag er sneeuw. Je kon schaatsen en erwtensoep gaan eten bij de eettent die op het ijs van het dichtgevroren meer stond. Maar dat is even geweest. Tegenwoordig valt de sneeuw in april. Ach, het is ook wel weer eens iets anders. Maar een vaag nostalgisch gevoel krijg ik toch wel van kerst. Misschien mag je het een soort heimwee naar de kerstdagen noemen.

Nog een heel ding, zo in je huiskamer

Bijvoorbeeld bij het zetten van de boom. En het uit de knoop halen van de verlichting. Elk jaar vaste prik. Jullie kennen het ongetwijfeld. Pasen heeft dat allemaal veel minder. Wat gedoe met paashazen die eieren leggen en dat soort onzin. Er is een trend geweest om met de paasdagen een salix- of wilgentak in een bloempot of een grote pot met water te zetten. Met een beetje geluk ging die ook nog uitlopen en kon je hem in het gemeenteplantsoen zetten. Of in je eigen tuin, voor zover die nog niet dichtgetegeld is. Of zijn jullie ook tegelwippers? Dat moet je tegenwoordig wel zijn als je een beetje deugen wilt.

Hij past en hij blijft staan. Dat valt me mee

Je kon zelfs al versieringen voor deze domme wilgentakken kopen. Verlichting heb ik er nooit voor gezien, maar dat zegt niets. Er zijn altijd gewetenloze fabrikanten en ik garandeer dus niet dat het niet bestaat. Maar het gebeuren met de wilgentakken lijkt over zijn hoogtepunt heen. Het is kennelijk niet zo massaal aangeslagen. Het trekt mij ook helemaal niet om zo'n stomme tak in huis te zetten. 

Jetje wil een boom!!! En Jetje zal dus een boom!!!

En in een boom horen lampjes. Het voelt in elk geval al goed. 

Jullie weten na 187 afleveringen van Jetje's dag natuurlijk wel, wat er voor vreemde gedachten soms door mijn hoofd spoken. En dat ik ook vrij ver ga om die gedachten werkelijkheid te laten worden. En zo ook hier. Als ik een boom wil, dan komt er gewoon een boom. Klaar. Punt. Uit. 

Best wel sfeervol als de lampjes zo branden

En dus heb ik een flink geval in huis gehaald. Dit is ook nog een formaat waar je iets in kunt hangen. Ik zou er niet zelf in gaan hangen, want dat houdt de boom waarschijnlijk niet en valt hij om. Vooralsnog houd ik het bij wat mooie lampjes om er in te hangen. Ik kijk het eerst een paar dagen aan om de sfeer te proeven. Eens kijken of ik er het echte paasgevoel van krijg, net zoals ik altijd het ware kerstgevoel krijg. Mocht dat gevoel om de een of andere reden toch uitblijven, dan kijk ik in deze week wel weer verder. Als het niet bevalt zijn er misschien wel betere oplossingen te bedenken en natuurlijk ga ik die in dat geval met jullie delen. Zo ben ik tenslotte ook wel weer. 

Nog eens eventjes van de andere kant bekijken

Als er nog iemand wat goede suggesties heeft om de Pasen na dit hoogstandje nog veel gezelliger te maken, dan houd ik mij natuurlijk altijd aanbevolen. 

Ik ga er eens goed over nadenken. Het is in elk geval iets!

---

Expositie Hans Duivenvoorden

 

---

Hier snap ik helemaal niets van

"Ik begrijp het allemaal niet" is een veel gehoorde uitspraak die je op allerlei plaatsen en onder allerlei omstandigheden tegenkomt. Dan kun je je soms slecht voorstellen dat mensen het inderdaad niet begrijpen, omdat ze met andere, vaak veel lastiger onderwerpen, verder helemaal geen moeite hebben. Dus is het de vraag of mensen inderdaad zoveel moeite hebben om het echt te begrijpen, of dat ze het doodgewoon te veel moeite vinden, om het te gaan begrijpen.

Dat kan natuurlijk puur een gebrek aan interesse voor het betreffende onderwerp zijn. Dat zou kunnen en dat laat zich slecht dwingen. Dat is alleen met een heel geleidelijke kennismaking oplosbaar. En zelfs dan is succes nog steeds niet gegarandeerd. Als er geen harde voordelen voor de betrokkene zijn, dan is er niet veel enthousiasme te verwachten.

Maar vaak is het meer een kwestie dat men iets helemaal niet leest. Neem handleidingen. Wie leest die? Niemand toch? Je belt de helpdesk of je stelt je vraag aan Google. Dat wil ook je probleem nog wel eens oplossen. Het is niet voor niets, dat je een handleiding tegenwoordig op internet moet gaan zoeken. Nee, lezen doen we niet graag en niet veel meer. Het kost allemaal maar tijd. 140 tekens op social media kan nog net, maar veel meer moet het toch niet worden.

Dat niet lezen hangt waarschijnlijk samen met het niet echt nadenken over dingen. We luisteren gewoon naar de deelnemers aan een praatshow en die vertellen het ons dan wel. Die worden tenslotte betaald voor het hebben van een mening. Het hebben is voldoende. Of de politieke mening van een overbetaalde voetballer ergens op slaat is verder niet van belang. Maar wat is dan de samenhang met lezen? Als je leest moet je de samenhang van wat je leest zien te begrijpen. Hoe dikker het boek, hoe meer je in elk geval even onthouden moet om de draad in de rest van het boek niet kwijt te raken. Nou, is dat onthouden een vorm van nadenken of niet? Misschien staan er best moeilijke zaken in zo'n dik boek. Dat kost toch enorm veel energie om dat te lezen én er dan ook nog eens over na te denken? Veel te veel moeite allemaal. Nee, doe dan toch maar een talkshow.

"Ik begrijp het allemaal niet" betekent in de praktijk meestal "Ik heb helemaal geen zin om er ook maar enige moeite voor te doen".

Niet alleen begrijpen veel mensen dingen dus niet (althans volgens eigen zeggen), maar ze hebben ook een hekel aan veranderingen. Het gaat toch goed zo? Nieuwe dingen betekent meestal ook weer nieuwe dingen begrijpen. En we hebben zojuist ontdekt dat we dat nu net niet willen. Dus aan veranderingen doen we maar liever niet. Veel mensen hebben ronduit een hekel aan verandering. Verandering betekent ook andere dingen doen. Dus moeten we alles begrijpen. Want we doen al zeker geen dingen die we niet begrijpen. We kijken wel uit.

Wil je iets introduceren in je bedrijf, vereniging etc.? Dan zul je daar vaak flink voor moeten knokken wil je iets kunnen veranderen. Niemand zal zeggen dat hij of zij niet veranderen wil. Nee, men zal zeggen dat men het niet begrijpt. Dat laatste kan niemand je kwalijk nemen. Pure onwil om mee te werken wel.

Je moet in dat geval de mensen dus veel hulpmiddelen geven om jou te kunnen begrijpen. Het moeten gemakkelijk te hanteren hulpmiddelen zijn. Ook heel bekende hulpmiddelen. En ons verhaal moet duidelijke raakvlakken hebben met de huidige situatie. Is dat niet zo? Dan maak je het jezelf enorm moeilijk om ook maar iets veranderd te krijgen.

Denk bij die hulpmiddelen bijvoorbeeld aan het aanreiken van allerlei technieken om dingen gemakkelijker te doorgronden, veel vergelijkingen en metaforen gebruiken, vooral de eigen taal spreken en een community van gelijkgestemden oprichten, omdat de drempel om iets te vragen daar vaak veel lager is.

Misschien kom je dan toch ooit zo ver, dat men je echt zegt te begrijpen. Maar reken op een lange en zware opgave.

---

Het fietsenschuurtje van Hugo

Rustig fietsend in ijlere sferen kun je prima nadenken en dingen nog eens op je in laten werken. Uw luchtfietser mag nog wel eens graag naar politieke discussies kijken, maar dan meer als hilarisch programma. Een soort sketch van Monty Python, maar dan nog een graadje absurder. Zoals afgelopen week toen Hugo met de schoenen eens een stevige schrobbering kreeg van de oppositie. Ach, uw luchtfietser heeft altijd al met verbijstering naar deze Rotterdamse schoolmeester gekeken. De man maakt fouten, heel veel fouten. Dat is zeker. Maar de hele regering deed niet anders. En anders de Tweede kamer wel. Hugo viel alleen wat meer op. 

Ministers pakken de ruimte die de Tweede kamer ze geeft. Dankzij de in beton gegoten coalitieakkoorden en de ijzeren kadaverdiscipline van de fracties, waar elke vorm van denken de kop in wordt gedrukt, is die ruimte eigenlijk gewoon wat ze zelf willen. Ze weten dat de coalitie ze altijd zal laten zitten. Alleen ministers die de eer aan zichzelf houden, wat meestal zeer in hen te prijzen is, zullen vertrekken. Van de rest komen we nooit meer af. En dat Hugo zelf op zal stappen is niet te verwachten, zolang hij zichzelf naar alle waarschijnlijkheid blijft zien als de beste politicus aller tijden. Inclusief de toekomst, uiteraard. 

De hele discussie deed uw Luchtfietser denken aan de trivialiteitswet van Parkinson uit 1957. Een wet die ook wel bekend staat als "de wet van de kleur van het fietsenschuurtje", hoewel dat ook weer volgens sommigen apocrief is. De trivialiteitswet die zegt dat de hoeveelheid tijd die in vergaderingen wordt besteed aan een onderwerp, omgekeerd evenredig is met de hoeveelheid geld en complexiteit die ermee gemoeid is. Eenvoudiger geformuleerd:  hoe simpeler het onderwerp, hoe meer tijd er aan verspild wordt. 

En dure zaken zijn hamerstukken. Een geliefd voorbeeld is een kerncentrale. Ingewikkelde en complexe dingen, waarvan we graag zien dat ze wel goed blijven werken. Het moeilijke onderwerp gaat bijna iedereen boven de pet, dus we laten het maar met rust en vertrouwen op mensen, die het beter weten dan wij. 

Nee, dan de kleur van het fietsenschuurtje. Daar hebben we allemaal wel een mening over. En die verdedigen we dan ook met verve! Iedereen heeft een mening en wil die doorgedrukt zien. En om dan terug te keren naar het debat over Hugo: We hebben een gigantisch huizenprobleem. Zeg maar gerust een woningcrisis. Er is een klimaatcrisis, een immigratiecrisis, een inflatiecrisis, volgens sommigen nog een coronacrisis, een Oekraïnecrisis en noem nog maar 25 andere dingen op die last van crisisvorming hebben. En dan zien we in de Tweede kamer de trivialiteitswet van Parkinson in volle glorie. 

Er wordt 12 uur lang "gediscussieerd" op een niveau van "dat wat er gezegd is op een vergadering die op 6 februari, twee jaar geleden,  om 6 minuten over half zes gehouden is op de zesde verdieping en wat dan wel het eerste woord was dat de vroegere minister van dit departement in de mond heeft genomen". Misschien geen letterlijk citaat, want uw Luchtfietser miste zijn fiets en frisse wolken en dommelde wel eens wat weg. Maar u begrijpt ongetwijfeld de bedoeling. 

Misschien zou het een goed idee zijn om alle ministers en Tweede Kamerleden deze trivialiteitswet van Parkinson uit hun hoofd te laten leren. 

Uw luchtfietser gaat zijn fiets maar weer eens uit zijn in zonnige neonkleuren geschilderde fietsenschuurtje halen. 

---

Doesburg

Doesburg is een mooi stadje aan de IJssel, ten oosten van de Veluwe. Er is nog heel wat te vinden dat aan de oude glorietijd herinnert. Nu wordt veel vervangen door luxe hoogbouw met zicht op het water waar diverse partijen goed aan verdienen, maar dat de sfeer van de stad niet direct ten goede komt. Maar Doesburg is niet de enige plaats waar we dat zien gebeuren. Helaas.

In elk geval vandaag een serie foto's. Ook elders op Jetje's dag is trouwens al eens aandacht aan het leuke stadje Doesburg gegeven. 

---

Morgen ga ik beginnen met het één en ander af te plakken. Dat wordt een heel gekleef.

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.

 

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

e-mail

Chat via Messenger  

Jetje's dag op Twitter 

Jetje's dag op Facebook

Jetje's dag op Instagram

Jetje's dag op Friendweb 

Alle foto's uit Jetje's dag staan op Pinterest 

Natuurlijk ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan hier  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming? Klik hier

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik de index!

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---

 

 

Jetje's kerstspecial 2021

 

Kerstmis 2021

Dit jaar vier ik de kerst samen met mijn speciaal gekochte kerstster. Helaas voelt hij zich nog niet gelukkig bij mij en hij beloont mijn goede zorgen en mijn pokon met het dagelijks laten vallen van zijn blad. Nou ja, de GFT bak staat voor hem klaar als hij niet meewerkt. Kerstmis of niet!

De lampjes hangen weer in de bomen. De dagen worden korter en korter. Het is weer wat mistig bij zonsopgang. Het is redelijk koud buiten. Mensen dringen elkaar de winkels uit. De boom staat in de kamer. En er is weer een lockdown afgekondigd door de overheid. Kortom, het is weer kerstmis.

Tijd voor mijn kerstontbijt. Een kerstbrunch heet dat in hotels en restaurants, maar daar mogen we niet naar toe van de boven ons gestelden.

Bij wijze van gunst mogen we gedurende deze kerst maar liefst vier mensen ontvangen in plaats van de gebruikelijke twee. Daar gaan de jaarlijkse uitgebreide kerstdiners voor daklozen waar overheden graag mee pronken rond deze tijd. Jammer van de mooie foto voor de plaatselijke krant waar je als burgemeester en wethouders even de blits kan maken en laten zien hoeveel hart je voor je wat minder bedeelde medemens hebt. En dat het volgend jaar gemeenteraadsverkiezingen zijn. Dat ook natuurlijk. Ach, vroeger werden de daklozen na hun diner ook weer gewoon in de vrieskou op straat gezet, dus zo heel veel verandert er ook weer niet voor ze.

Dat smaakt wel, zo'n bruine boterham met smeerkaas. Daar krijg je echt kerstgevoelens van

Kerstmis is best een raar feest. Het heeft voor velen een religieuze betekenis. Hoewel ze nooit in de kerk komen, gaan ze eens per jaar, zodat de kerk op kerstavond en eerste kerstdag zowat uit elkaar barst van de mensen. Er zijn nog net geen aanduwers nodig om de beminde gelovigen naar binnen te krijgen, zoals in de Japanse metro, maar veel scheelt het niet. Kerstmis maakt kennelijk iets los bij veel mensen. Niet de portemonnee trouwens, want de ene na de andere kerk moet sluiten wegens geldgebrek. Maar tijdens de spirituele kerstdagen denken we niet na over zulke aardse zaken als platte geldproblemen.

"Ja plant, dat is niets voor jou!" Nou, zo eerst maar eens kijken of de kerstboom er nog een beetje goed bij staat

Iets anders dat best vreemd is, is die versierde kerstboom en dat kerstmaal. Tenslotte hoort bij kerstmis dat je onevenredig veel eet en dan met een bijna overlopende maag en wijn die uit je oren komt, naar bed gaat. Pas als je tot oudjaarsdag last van je maag hebt, heb je een echt geslaagde kerst gehad. Het is maar goed, dat de kunstkerstboom niet eetbaar is, anders moest die er ook nog aan geloven. 

Nou, de boom staat er beter bij dan mijn kerstster plant

Al deze zaken hebben een historische oorsprong. Zo pak 'm beet rond het jaar 800 leefden hier nog allerlei Germaanse stammen. En met name vanuit Engeland kwamen mensen, die zelf het christendom al geadopteerd hadden, om die Germanen eens eventjes het ware geloof te brengen. Zeg maar een soort vroege Jehova getuigen. Maar waar deze Jehova getuigen volstaan met een beleefd "Goedemorgen, kent u Jezus?" en dan snel achteruit springen om de deur niet tegen hun hoofd te krijgen, ging het er toen minder gezellig aan toe. Je kon je bekeren en zo niet, dan werd je de nek omgedraaid. Klaar. Kijk, en dan wil je je wel bekeren en aan de regels houden. Daar hadden ze toen niet eens een lockdown voor nodig of boa's om te controleren of iedereen wel netjes bekeerd was. 

Best wel een mooie boom, toch?

Maar de hoge heren in de Kerk begrepen toen nog wel, dat je er met dwang alleen niet kwam. Rutte en Hugo zouden er nog iets van kunnen leren. En daarom namen ze een paar feesten van de plaatselijke bevolking, zoals het midwinterfeest, onder de loep en voegden dat gewoon samen met het kerstverhaal. En dus kregen we de versierde bomen van het Germaanse midwinterfeest. En de gezamenlijke maaltijd die men met de stam vierde rond die tijd. Dat de kerst vrijwel gelijk valt met de kortste dag, is vermoedelijk een meetfoutje geweest. Maar het klopt wel ongeveer. En ook het kerstverhaal werd wat gepimpt. Er kwam een stal aan te pas. En sneeuw. En de kunstenaars uit de vroege middeleeuwen deden de rest. Kerststallen in het Midden Oosten met een dikke laag sneeuw. Kamelen en ezels met sneeuwkettingen. Herders op een sneeuwscooter. Dat soort dingen. Overal werd iets vandaan gehaald en het kerstfeest was het gevolg, met alle toeters en bellen die er tegenwoordig bij horen. 

Zit alles nog een beetje op zijn plek? Zo ja, dan ga ik maar eens een wandeling maken

Eind negentiende eeuw begon men in de Verenigde Staten te experimenteren met een personage dat afgeleid was van ons sinterklaasfeest, dat door immigranten uit Europa was meegekomen. In 1931 werd dat door de reclameafdeling van Coca Cola opgepikt en de kerstman in de vorm zoals wij die nu kennen was een feit. Zie hier voor achtergronden. De middenstand verklaarde ook deze goedgeefse persoon direct heilig en we kunnen nu overal zien wat het uiteindelijk is geworden. 

Gezellig lichtjes kijken met een paar kerstklokken voor de juiste sfeer. Daar word ik weer helemaal blij van. En dat hoort natuurlijk met de kerst, nietwaar?

Het is de vorm van Kerstmis van vandaag. Niet iedereen is trouwens fan. Als voordeel van de lockdown wordt door veel mensen genoemd dat men niet meer aan de verplichte feesten en gezellige familiediners vast zit. Kennelijk worden die niet echt gemist. Hoewel de familiediners ook wel spectaculair af kunnen lopen zoals in dit filmpje.

 

Ach, een kennis op leeftijd ontdekte dat haar kinderen in oktober lootjes trokken wie moeder "mocht" nemen met de kerst. Vanaf dat moment heeft ze categorisch geweigerd om ooit nog met de kerst naar iemand toe te gaan.

Best wel gezellig zo met al die lichtjes. Ik begin al weer vredige kerstgevoelens te krijgen.

Kerstmis....

Een feest van uitersten. Van extreem uitpakken met cadeaus tot helemaal niets krijgen of hebben, omdat je het niet betalen kunt. Van volle zalen met vrolijke mensen tot pure eenzaamheid. Van honger lijden tot eten tot je uit elkaar knalt. De ene persoon vindt kerstmis fantastisch, de ander vervloekt het. 

Zo, ik ga maar eens beginnen aan mijn kerstdiner. Een extra groot blik ravioli aangeschaft voor de plant en mijzelf. Ik zal ook zijn deel wel op moeten eten, ben ik bang.

Of zoals cabaretière Brigitte Kaandorp vertelde in haar show "Badwater": Als ze alle vrolijkheid op foto's in de kranten en tijdschriften zag, van al die volmaakte gezinnen, dan schoot ze in een dip, waar ze pas eind februari weer uit kwam."

Het is geen moeilijk kerstdiner om te maken. Blik ravioli in een pannetje gieten en opwarmen.

Kerstmis is een feest met vele gezichten. Jetje en Team Jetje wensen in elk geval iedereen een kerstfeest toe met het gezicht dat het beste bij hem of haar past. Natuurlijk ook allemaal de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Nog eventjes doorroeren en mijn kerstdiner is weer klaar. Op naar kerst 2022

---

De luchtfietser was nog depressiever dan dat hij normaal al is, want als hij omlaag keek, zag hij weliswaar overal vrolijke lichtjes in de bomen, maar hij zag geen vrolijke lichtjes in de ogen van de mensen. En dat vond hij naar. Kerstmis was een feest van licht, zo had hij altijd geleerd. De dagen zouden weer langer gaan worden. De zon zou weer aan zijn eeuwigdurende cyclus beginnen om uiteindelijk weer op 21 juni het langste aan de lucht te staan. Zo was het altijd geweest en zo zou het altijd blijven. Maar dit jaar was het anders. We leven in de tijd van Mark en Hugo. Een tijd vol dreiging in plaats van vreugde en in de mensen een welbehagen.

Kerstmis was in de jeugd van uw luchtfietser altijd een hoogtepunt van het jaar. Op de christelijk school werd het bekende Bijbelverhaal van Lucas 2, vers 1 tot 20 er jaarlijks rond eind december opnieuw ingestampt, tot iedereen het opdreunen kon. Hoewel, tegenwoordig zou het waarschijnlijk wel anders klinken, mijmerde hij rustig boven de wolken.

1. En het geschiede in de dagen dat er een gebod uitging van de leider Rutte, dat een ieder geboosterd zou worden.
2. Deze boostering geschiedde toen Hugo de Jonge Minister van VWS was.
3. En allen belden naar de GGD in hun eigen stad om een afspraak te maken.
4. Om daarna naar een verre stad af te reizen, omdat er geen plek in de priklocatie was.

Het grootste verschil is natuurlijk, dat we nu niet meer met een ezel reizen maar met de Tesla. Waarbij het voordeel van die ezel natuurlijk wel was, dat hij niet aan de laadpaal hoefde te staan.

Een verstandige luchtfietser fietst uiteraard niet in het donker. Er staan geen lantaarnpalen hoog in de lucht en de kans op een aanrijding met een toevallig voorbijkomende drone is dan te groot. En bij wijze van uitzondering had uw luchtfietser daarom eens even naar de persconferentie van de Grote Leider (die duizend bloemen bloeien doet) en zijn kompanen gekeken.

De eerste spreker maakte bij uw luchtfietser wat nostalgische gevoelens los. Met een soort van heimwee dacht hij door die spreker terug aan zijn jonge jaren. Naar de tijd dat hij op woensdagmiddag op de oer televisie met één kanaal vol spanning met samengeknepen knuistjes keek naar Paulus de Boskabouter. Met dat verschil dat die boskabouter het altijd aan de stok had met een naar vrouwspersoon met de naam Eucalypta en deze kabouter vocht met een omicron virus waarbij hij straattaal gebruikte als "modulering, prelude en robuuste data." Deze bloemrijke taal voorkomt in elk geval dat de meerderheid van de televisiekijkers ook maar een flauw idee krijgt waarover je het hebt.

Er viel naast het taalgebruik nog iets vreemds op aan de manier van speechen van deze grijze gnoom. Na enige tijd ontdekte uw luchtfietser wat het was. De gnoom gebruikte geen punten. Hij sprak niet in losse zinnen. Hij reeg oneindig bijzin aan bijzin aan bijzin aan bijzin. Komma's waren aan hem duidelijk wel besteed. Maar punten kennelijk een stuk minder. Het gevolg was een voortslepend en uitermate warrig betoog, waar voor een leek als uw luchtfietser weinig chocolade van te maken viel. Twee prikken hielpen niet, want het vaccin was uitgewerkt. Maar deed je nog een derde, dan zou het plotseling weer wel werken? Waarom? Kennelijk omdat het virus bij de Primark een andere jas gehaald had. Het werd er in elk geval allemaal niet echt duidelijker op.

En dan de Grote Leider (die duizend bloemen bloeien doet), die bijna stond te juichen hoe erg het allemaal wel voor iedereen zou gaan worden. De luchtfietser kreeg gewoon het gevoel dat De Grote Leider na lange tijd eindelijk weer eens lol kreeg in zijn vak. Meestal hield de Grote Leider (die duizend bloemen bloeien doet), zijn verhalen als een oud gereformeerde dominee die met blijdschap en grote vreugde zijn geliefde gemeente elke zondag trakteert op een preek vol hel en verdoemenis, maar deze keer kon er bij De Grote Leider nog wel eens een breed lachje af. Of was het een soort rol om zijn pure paniek te verbloemen? Dat zou ook heel goed kunnen.

Één ding is langzaamaan wel duidelijk. Met dit "geen-paniek-beleid" van de panikerende overheid gaat dit virus de samenleving nog jarenlang pesten en achtervolgen. Bedrijven zullen een goed plan moeten maken, waarbij de zomer de hoofdrol gaat krijgen en de winter gereserveerd zal moeten worden voor lockdowns. Want zonder enig lange termijn beleid blijft het virus vrij spel houden. Het virus gedraagt zich zoals virussen doen. Het doet virusdingen. Of de overheid dat nu wil of niet. En hoe zeer iedereen er ook van baalt. Maar goed, zodra er straks weer een kans voor is, zal iedereen toch weer op de Grote Leider (die duizend bloemen bloeien doet) gaan stemmen, zo leert de ervaring. Dus "Het Volk" vraagt er gewoon om.

Afijn, het is mooi, rustig winterweer. Uw luchtfietser gaat het mooie witte wereldje maar weer eens van boven bekijken. De gebreide onderbroek aan, want het is koud daarboven.

Kijkt u wel een beetje uit met vuurwerk? Het mag weliswaar niet, maar dat is alleen maar positief voor de illegale handel die bloeit als nooit tevoren. Die handel is er tenslotte al jaren aan gewend dat het niet mag.

Een fijne kerst en een feestelijke jaarwisseling voor u allen!

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.

 

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

e-mail

Chat via Messenger  

Jetje's dag op Twitter 

Jetje's dag op Facebook

Jetje's dag op Instagram

Jetje's dag op Friendweb 

Alle foto's uit Jetje's dag staan op Pinterest 

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan hier  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming? Klik hier

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik de inhoudsopgave!  

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---

 

---

Reactie Mari Kapteijns: 

 

Kerstgedachte
Mooi verhaal van Jet met als leuke bijkomstigheid dat het nog klopt ook. Ook de ‘Luchtfietser’ is weer op dreef. Lezen! 

Trouwens een zwoele Kerst..eh..vrouw dit jaar. Ik zie dit liever dan die Kerstman met die rare verlichte slee en dito rendieren, weet ook niet waarom, God’s wegen zijn ondoorgrondelijk. Overigens verschijnen er elk jaar meer verlichte sleetjes met rendieren als extra uiterlijk vertoon voor het raam, in tuinen, op balkons en op daken en dat terwijl de echte rendieren bij ons uitsluitend in de dierentuin zijn te vinden. 

Daar vind je overigens geen daklozen in deze tijd, al was het maar dat ze gesloten zijn op last van ‘Rutte & De Jong’. Maar ook elders zijn ze niet te lokaliseren, het is immers Kerstmis en voor deze dag mogen ze even naar binnen en krijgen ze ook nog extra te eten. We moeten immers lief zijn voor elkaar, al is het maar voor één dag. Als de politiek er eindelijk de dagen erna iets aan doet dan kan het zijn dat het leger daklozen niet steeds groter wordt. De ‘kerstgedachte’ zullen we dat dan gaan noemen.

Ik kijk dan ook uit naar het duo ‘Rutte & De Jong’ die dat, in heerlijke kleutertaal door deskundigen op dit gebied samengesteld voor een onnozel soort volk, gaan uitleggen. 

Ik zag trouwens Jet, dat je rode kerstballen in je boom hebt hangen. Eigenlijk moeten die wit zijn want sneeuw en ijs gerelateerd. Maar ik snap het wel hoor, door luchtvervuiling kleurt de lucht rood en vermoedelijk is dat ook gebeurd met die kerstballen. Nu we het over de kerstboom hebben. Je suggestie om die eetbaar te maken is zo gek nog niet. Laten we er een handeltje in beginnen, misschien dat Siewert van der Linden een goed plan kan verzinnen. Want er kan niet genoeg gegeten worden met Kerst. Ik heb daarvoor een gedichtje gemaakt met tips, voor degenen die zich aangesproken voelen.

Jingle snel (en veel)
Jingle bell, jingle bell
allemaal naar de hel
en als je nu nog poepen wil
doe dat dan nog snel
Oh jingle bell, jingle bell
Jingle all the way
en ook als je nog plassen moet
snel dan naar de plee
Oh jingle bell, jingle bell
het valt toch echt niet mee
stevig persen stevig drukken
en op naar de WC
• Op de wijs van Jingle bell
Mari Kapteijns