5 januari. De opkomst van de treurbuis

 

5 januari. De opkomst van de treurbuis

		Televisie is een medium dat al even bestaat en waar de meningen nogal over verdeeld zijn;
		De techniek is in de loop van de tijd onmiskenbaar verbeterd, maar of dat ook voor de kwaliteit van het getoonde geldt, is niet zeker;
		Mijn wilde plannen liggen even stil maar dat is maar tijdelijk.

Van de oertijd van de televisie tot heden

Er was niet veel dat de bekende schrijver Gerrit Komrij kon waarderen. Televisie was daar geen uitzondering op. En dus bedacht Gerrit een passende naam voor dit technisch wonder: "De treurbuis".

Oertelevisie uit de jaren vijftig

Vandaag, 5 januari is een bekende datum in televisieland. Het is de datum dat in een grijs verleden, namelijk in 1956 de uitzendingen van het NTS Journaal begonnen. Later werd dat NOS Journaal en nog weer later vervangen door NPO1 en NPO2. In de jaren '60 en '70 was het NTS Journaal een baken van objectiviteit en feitelijkheid in televisieland. Maar tegenwoordig een zender die vrijwel permanent ter discussie staat, vanwege het in veler ogen slaafs volgen van de overheid en het dragen van een zeer linkse signatuur. 

 

Wat doe je als je televisie gaat kijken? Genieten van OP1, Jinek en "Help, mijn man is klusser" en noem maar op wat er allemaal zoal aan het oog voorbij trekt. Dan trek je je huispak aan! Voor optimale ontspanning, zodat je het aanbod aan programma's op z'n best tot je kunt nemen.

Voor veel mensen is daarmee het NPO Journaal niet meer dan één van de zeer vele bronnen waar tegenwoordig nieuws vandaan komt en waarbij je zelf maar uit moet vinden wat waar is en wat niet waar. Nieuws is handel tegenwoordig. Als het er onvoldoende is, bedenk je zelf maar wat. Waarbij je als lezer of kijker als norm mag nemen dat het meeste dat je hoort, leest en ziet niet waar is, maar alleen dient om kijkcijfers te verhogen of lezers te trekken. Het is niet voor niets dat velen het  de NPO als "de staatszender" betitelen vanwege hun kritiekloze benadering van het nieuws.

Onderaan de H-vormige antenne voor Nederland 1. Daarboven een versterkte versie en bovenaan een versterkte Nederland 2 antenne

Een ander punt is, dat televisie veel mensen steeds meer verveelt. Ooit begon de oertelevisie met één zender. Er kwam een grote H-vormige televisieantenne op het dak. Mensen die aan de kust woonden moesten regelmatig een nieuwe antenne, omdat het materiaal van de antenne, één of ander metaal, niet bestand was tegen de zoute zeelucht. Het werd al snel wit, keihard en brak dan af als een luciferhoutje, als er een beetje storm stond. Leverancier van televisieantennes was aan de kust beslist een winstgevend beroep.

Het was ook nog kritisch hoe de antenne stond. Die moest echt goed gericht worden op de zender, anders kreeg je "sneeuw" zoals dat heette. Een beeld vol met witte glinsters. In het ergste geval ging het beeld ook nog verticaal rollen. Maar er waren allerlei fijnregelknoppen op de gigantische kast met de beeldbuis waarmee je dat rollen stil kon zetten. Een flinke klap op het toestel wilde ook nog wel eens helpen om het rollen te stoppen.

Na enkele jaren kwam er een tweede televisiekanaal bij. De grote H-vormige antenne kreeg er op het dak een soort laddervormige antenne bij. Nederland twee deed zijn intrede. Om deze zender te kijken moest je allerlei zaken omschakelen op de televisie, vaak de kanalen weer exact afregelen, het rollen stoppen en noem maar op. Sneeuw en ijzel konden de ontvangst van een uitzending volledig verstoren. 

Kortom, televisiekijken was in die beginjaren echt wel iets waar je wat moeite voor moest doen. Een hele verandering met het volledig gedigitaliseerde kijken van nu. Televisiekijken was iets dat je bewust deed. Zeker in de jaren '50 hadden maar enkele mensen een toestel. En vaak kwam de halve straat kijken als er iets bijzonders was. Ook de jeugduitzendingen op woensdagmiddag en zaterdagmiddag werden vaak door het hele groepen kinderen uit de buurt bekeken. Paulus de Boskabouter en Coco en de vliegende knorrepot wisten kinderen nog te boeien. En later natuurlijk Pipo de Clown en Swiebertje.

Dat gezamenlijke kijken verminderde toen de televisie gemeengoed begon te worden en iedereen er ééntje kreeg. Op 21 september 1967 kregen we weer iets nieuws. Want tot dat moment was televisie uitsluitend in zwart-wit uitgezonden, maar in dat jaar werden de eerste kleurentelevisies verkocht en vanaf deze datum kwamen er enkele uitzendingen in kleur. Om geleidelijk aan alle zwart-wit programma's te verdringen. 

Dorpen en steden verdwenen inmiddels bijna onder een woud van televisieantennes en om dat in te dammen begonnen er centrale antennesystemen te komen, waarbij wijken, straten of flatgebouwen op één antenne werden aangesloten. Dat scheelde al veel. In de jaren '70 kwam de kabeltelevisie. Het beeld kwam niet meer via een antenne, maar via een kabel in de grond.

Het voordeel van kabeltelevisie en centrale antennesystemen was dat ook buitenlandse zenders binnen bereik kwamen. En er kwam ruimte voor steeds meer commerciële televisie. RTL, Veronique en later SBS kwamen met nieuwe programma's en nieuwe concepten. Waarbij we er niet vreemd van op moeten kijken dat sommige programma's uit die beginjaren nog steeds bestaan.

Mensen raakten en raken steeds meer aan de televisie gewend. Televisiekijken is inmiddels niet iets meer waar je veel moeite voor hoeft te doen. Het oude concept waarbij je op vaste tijden kijkt, wordt steeds meer losgelaten. Abonnementsdiensten zijn populair, vooral omdat deze een bepaalde doelgroep kunnen bedienen met gerichte programma's. Een goed voorbeeld zijn de sportprogramma's waar je apart voor betalen moet. Maar er komen ook speciale diensten die uitsluitend televisiekanalen aanbieden, zoals Netflix en HBO.

Kortom, in een paar generaties is televisie veranderd van een nieuwszender met een klein beetje amusement naar een overvloed aan amusement op soms wel honderden zenders. Bewust kiezen is er nauwelijks meer bij, een reden om naar een speciaal kanaal van jouw voorkeur uit te wijken. Vooral jongeren spreekt het concept van televisie niet meer aan. Alle klassiek opgezette zenders tobben met het verschijnsel van de vergrijzing. Het is vooral de groep consumenten die de oertijd van de televisie bewust heeft meegemaakt, die er nu nog interesse in heeft. Vaak ook vanuit een soort van verveling. Een vorm van niets anders meer te doen hebben. De televisie zorgt voor wat geluid in huis. En zelfs daar in die groep hoor je kritiek, dat het allemaal steeds maar hetzelfde is. Maar ja, wie weet er nog iets nieuws te bedenken? Het zal niet meevallen.

Intussen ben ik zelf niet zo'n fervent televisiekijker. Vorig jaar zette ik het apparaat eens een keertje aan en kreeg een pop-up dat de software van de ontvanger eerst even bijgewerkt moest worden, omdat deze zes weken niet aan gestaan had. Dat ik vrij weinig kijk wist ik wel, dat het zo erg was, was toch nog wel een eye-opener. Nou ja, het is ook een goed teken, namelijk dat ik kennelijk genoeg andere bezigheden heb en mij dus niet verveel. 

Met name de bekende "praatprogramma's", waar een beroepsvoetballer met een unieke "kijk op de bal" zijn mening over de besmettelijkheid van de nieuwste coronavariant mag geven, kunnen mij niet erg boeien. Anderen boeit het kennelijk wel, gezien de overkill aan dit soort programma's die er inmiddels bestaat.

Ik hoop nog veel jaren in een situatie te kunnen leven dat ik de televisie niet nodig heb om mijn verveling de kop in te drukken. 

---

Quote van de dag

 

---

EN

 

Hoe staat het nu met de wilde plannen?

 

Vorig jaar september wist ons aller Hugo de Jonge te melden dat er nog eventjes wat kleine maatregelen nodig waren en dan zou per 1 november alles eindelijk weer normaal worden. Geen maatregelen meer. Geen corona meer. Iedereen springt weer blij en gelukkig door weiden en bos. 

 

Het uiteindelijke effect van Hugo's optimisme kan iedereen zien, vanachter de ramen vanwege een totale lockdown, weliswaar.

Ik dacht mijn kans schoon te zien om eindelijk met de nieuwe projecten naar buiten te komen, waar ik mee bezig was. Een nieuwe verkoopopzet voor beeldende kunst ondersteund met onder andere Jetje's dag en een tweetal communities, bijvoorbeeld. De lancering was gepland op -inderdaad- die eerste november van Hugo. Korte tijd daarvoor begon al door te sijpelen dat die mening over die eerste november wel eens pure gebakken lucht kon zijn. Ik besloot daarom nog even een paar passen op de plaats te maken en af te wachten. Wat al snel heel terecht bleek te zijn. De twee rubrieken in Jetje's dag die ter ondersteuning van de communities al model gekregen hadden, werden weer stil gelegd. Die hadden eventjes geen zin.

En eigenlijk is dat de onveranderde situatie van dit moment. Er is veel ontwikkeld. Er staat een flink programma klaar. Onder het weblog van Team Jetje hangt een uitgebreide organisatie die de handel in kunst straks fors op moet gaan stuwen. Onder Jetje's Art Fun hangen 24 producten op het gebied van promotie van kunst in het algemeen, bedoeld om zoveel mogelijk mensen kennis te laten maken. Met andere woorden, er ligt nog steeds veel op de plank, digitaal stof te verzamelen.

Dat is niet leuk, maar er is weinig tegen te doen. Bijna alle producten gaan uit van groepsgewijze activiteiten als bijeenkomsten, workshops, cursussen, fotosessies en tekensessies. Het ene is op dit moment nog meer verboden dan het andere.

En dus wacht ik nog maar even af. Dat is iets heel anders dan stilzitten, achter de schermen wordt er druk aan allerlei uitbreidingen gewerkt. Maar om fysiek naar buiten te treden is iets anders. Dan zal er eerst een andere wind in Nederland moeten waaien wil dat zinvol zijn. 

 

Maar, ik geef de moed natuurlijk beslist niet op. Als ik mij eenmaal iets voorgenomen heb, dan zal het gaan gebeuren ook. Daarom zijn deze rubrieken in Jetje's dag dus wel even stilgelegd, maar ze zijn heel beslist NIET van de baan. Integendeel!

---

 

Natuurfoto's van Mari Kapteijns

Vandaag weer verder met de natuurfoto's van Mari Kapteijns

 

De Mosbulten
Via kerkdorp Nijnsel (gemeente Meierijstad) achter het Vresselse bos richting (Son en)Breugel liggen de Mosbulten. De foto's zijn van 12 november 2021

 

Staatsbosbeheer heeft met Brabant Water, Waterschap de Dommel en gemeentes een wandelroute uitgezet. De rood gemarkeerde route is 6,7 km lang en loopt deels door het natuurgebied en deels door het omliggende landschap. Wil je een kortere route? Je kunt de route inkorten tot 3,4 km. Kaartje achteraan.

Het afwisselende landschap biedt kansen aan water- en rietvogels, amfibieën, vlinders en libellen. Er is een vogel kijkscherm en er is een wandeling uitgezet die tevens door de bossen van het buurtschap Olen loopt. 12 november 2021

Hier lagen in 1830 nog twee vennen: het Haverven en ten noorden ervan het Heikantven. Omstreeks 1900 zijn deze vennen ontgonnen en is de bodem ontwaterd door een netwerk van sloten. Aangezien het gebied meer dan 1 meter lager ligt dan zijn omgeving (13,3 m tegenover 14.6 à 15.5 m) was het gebied toch niet erg geschikt voor de landbouw. Foto 12 november 2021

De Mosbulten 12 november 2021

 

---

Morgen is het Drie Koningen. En wat doe je dan? Dan haal je de kerstboom weg! De ballen gaan weer in de doos en de verlichting zit al vast weer in de knoop voor volgend jaar.

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.

 

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

e-mail

Chat via Messenger  

Jetje's dag op Twitter 

Jetje's dag op Facebook

Jetje's dag op Instagram

Jetje's dag op Friendweb 

Alle foto's uit Jetje's dag staan op Pinterest 

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan hier  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming? Klik hier

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik de inhoudsopgave!  

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---

 

Jetje's kerstspecial 2021

 

Kerstmis 2021

Dit jaar vier ik de kerst samen met mijn speciaal gekochte kerstster. Helaas voelt hij zich nog niet gelukkig bij mij en hij beloont mijn goede zorgen en mijn pokon met het dagelijks laten vallen van zijn blad. Nou ja, de GFT bak staat voor hem klaar als hij niet meewerkt. Kerstmis of niet!

De lampjes hangen weer in de bomen. De dagen worden korter en korter. Het is weer wat mistig bij zonsopgang. Het is redelijk koud buiten. Mensen dringen elkaar de winkels uit. De boom staat in de kamer. En er is weer een lockdown afgekondigd door de overheid. Kortom, het is weer kerstmis.

Tijd voor mijn kerstontbijt. Een kerstbrunch heet dat in hotels en restaurants, maar daar mogen we niet naar toe van de boven ons gestelden.

Bij wijze van gunst mogen we gedurende deze kerst maar liefst vier mensen ontvangen in plaats van de gebruikelijke twee. Daar gaan de jaarlijkse uitgebreide kerstdiners voor daklozen waar overheden graag mee pronken rond deze tijd. Jammer van de mooie foto voor de plaatselijke krant waar je als burgemeester en wethouders even de blits kan maken en laten zien hoeveel hart je voor je wat minder bedeelde medemens hebt. En dat het volgend jaar gemeenteraadsverkiezingen zijn. Dat ook natuurlijk. Ach, vroeger werden de daklozen na hun diner ook weer gewoon in de vrieskou op straat gezet, dus zo heel veel verandert er ook weer niet voor ze.

Dat smaakt wel, zo'n bruine boterham met smeerkaas. Daar krijg je echt kerstgevoelens van

Kerstmis is best een raar feest. Het heeft voor velen een religieuze betekenis. Hoewel ze nooit in de kerk komen, gaan ze eens per jaar, zodat de kerk op kerstavond en eerste kerstdag zowat uit elkaar barst van de mensen. Er zijn nog net geen aanduwers nodig om de beminde gelovigen naar binnen te krijgen, zoals in de Japanse metro, maar veel scheelt het niet. Kerstmis maakt kennelijk iets los bij veel mensen. Niet de portemonnee trouwens, want de ene na de andere kerk moet sluiten wegens geldgebrek. Maar tijdens de spirituele kerstdagen denken we niet na over zulke aardse zaken als platte geldproblemen.

"Ja plant, dat is niets voor jou!" Nou, zo eerst maar eens kijken of de kerstboom er nog een beetje goed bij staat

Iets anders dat best vreemd is, is die versierde kerstboom en dat kerstmaal. Tenslotte hoort bij kerstmis dat je onevenredig veel eet en dan met een bijna overlopende maag en wijn die uit je oren komt, naar bed gaat. Pas als je tot oudjaarsdag last van je maag hebt, heb je een echt geslaagde kerst gehad. Het is maar goed, dat de kunstkerstboom niet eetbaar is, anders moest die er ook nog aan geloven. 

Nou, de boom staat er beter bij dan mijn kerstster plant

Al deze zaken hebben een historische oorsprong. Zo pak 'm beet rond het jaar 800 leefden hier nog allerlei Germaanse stammen. En met name vanuit Engeland kwamen mensen, die zelf het christendom al geadopteerd hadden, om die Germanen eens eventjes het ware geloof te brengen. Zeg maar een soort vroege Jehova getuigen. Maar waar deze Jehova getuigen volstaan met een beleefd "Goedemorgen, kent u Jezus?" en dan snel achteruit springen om de deur niet tegen hun hoofd te krijgen, ging het er toen minder gezellig aan toe. Je kon je bekeren en zo niet, dan werd je de nek omgedraaid. Klaar. Kijk, en dan wil je je wel bekeren en aan de regels houden. Daar hadden ze toen niet eens een lockdown voor nodig of boa's om te controleren of iedereen wel netjes bekeerd was. 

Best wel een mooie boom, toch?

Maar de hoge heren in de Kerk begrepen toen nog wel, dat je er met dwang alleen niet kwam. Rutte en Hugo zouden er nog iets van kunnen leren. En daarom namen ze een paar feesten van de plaatselijke bevolking, zoals het midwinterfeest, onder de loep en voegden dat gewoon samen met het kerstverhaal. En dus kregen we de versierde bomen van het Germaanse midwinterfeest. En de gezamenlijke maaltijd die men met de stam vierde rond die tijd. Dat de kerst vrijwel gelijk valt met de kortste dag, is vermoedelijk een meetfoutje geweest. Maar het klopt wel ongeveer. En ook het kerstverhaal werd wat gepimpt. Er kwam een stal aan te pas. En sneeuw. En de kunstenaars uit de vroege middeleeuwen deden de rest. Kerststallen in het Midden Oosten met een dikke laag sneeuw. Kamelen en ezels met sneeuwkettingen. Herders op een sneeuwscooter. Dat soort dingen. Overal werd iets vandaan gehaald en het kerstfeest was het gevolg, met alle toeters en bellen die er tegenwoordig bij horen. 

Zit alles nog een beetje op zijn plek? Zo ja, dan ga ik maar eens een wandeling maken

Eind negentiende eeuw begon men in de Verenigde Staten te experimenteren met een personage dat afgeleid was van ons sinterklaasfeest, dat door immigranten uit Europa was meegekomen. In 1931 werd dat door de reclameafdeling van Coca Cola opgepikt en de kerstman in de vorm zoals wij die nu kennen was een feit. Zie hier voor achtergronden. De middenstand verklaarde ook deze goedgeefse persoon direct heilig en we kunnen nu overal zien wat het uiteindelijk is geworden. 

Gezellig lichtjes kijken met een paar kerstklokken voor de juiste sfeer. Daar word ik weer helemaal blij van. En dat hoort natuurlijk met de kerst, nietwaar?

Het is de vorm van Kerstmis van vandaag. Niet iedereen is trouwens fan. Als voordeel van de lockdown wordt door veel mensen genoemd dat men niet meer aan de verplichte feesten en gezellige familiediners vast zit. Kennelijk worden die niet echt gemist. Hoewel de familiediners ook wel spectaculair af kunnen lopen zoals in dit filmpje.

 

Ach, een kennis op leeftijd ontdekte dat haar kinderen in oktober lootjes trokken wie moeder "mocht" nemen met de kerst. Vanaf dat moment heeft ze categorisch geweigerd om ooit nog met de kerst naar iemand toe te gaan.

Best wel gezellig zo met al die lichtjes. Ik begin al weer vredige kerstgevoelens te krijgen.

Kerstmis....

Een feest van uitersten. Van extreem uitpakken met cadeaus tot helemaal niets krijgen of hebben, omdat je het niet betalen kunt. Van volle zalen met vrolijke mensen tot pure eenzaamheid. Van honger lijden tot eten tot je uit elkaar knalt. De ene persoon vindt kerstmis fantastisch, de ander vervloekt het. 

Zo, ik ga maar eens beginnen aan mijn kerstdiner. Een extra groot blik ravioli aangeschaft voor de plant en mijzelf. Ik zal ook zijn deel wel op moeten eten, ben ik bang.

Of zoals cabaretière Brigitte Kaandorp vertelde in haar show "Badwater": Als ze alle vrolijkheid op foto's in de kranten en tijdschriften zag, van al die volmaakte gezinnen, dan schoot ze in een dip, waar ze pas eind februari weer uit kwam."

Het is geen moeilijk kerstdiner om te maken. Blik ravioli in een pannetje gieten en opwarmen.

Kerstmis is een feest met vele gezichten. Jetje en Team Jetje wensen in elk geval iedereen een kerstfeest toe met het gezicht dat het beste bij hem of haar past. Natuurlijk ook allemaal de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Nog eventjes doorroeren en mijn kerstdiner is weer klaar. Op naar kerst 2022

---

De luchtfietser was nog depressiever dan dat hij normaal al is, want als hij omlaag keek, zag hij weliswaar overal vrolijke lichtjes in de bomen, maar hij zag geen vrolijke lichtjes in de ogen van de mensen. En dat vond hij naar. Kerstmis was een feest van licht, zo had hij altijd geleerd. De dagen zouden weer langer gaan worden. De zon zou weer aan zijn eeuwigdurende cyclus beginnen om uiteindelijk weer op 21 juni het langste aan de lucht te staan. Zo was het altijd geweest en zo zou het altijd blijven. Maar dit jaar was het anders. We leven in de tijd van Mark en Hugo. Een tijd vol dreiging in plaats van vreugde en in de mensen een welbehagen.

Kerstmis was in de jeugd van uw luchtfietser altijd een hoogtepunt van het jaar. Op de christelijk school werd het bekende Bijbelverhaal van Lucas 2, vers 1 tot 20 er jaarlijks rond eind december opnieuw ingestampt, tot iedereen het opdreunen kon. Hoewel, tegenwoordig zou het waarschijnlijk wel anders klinken, mijmerde hij rustig boven de wolken.

1. En het geschiede in de dagen dat er een gebod uitging van de leider Rutte, dat een ieder geboosterd zou worden.
2. Deze boostering geschiedde toen Hugo de Jonge Minister van VWS was.
3. En allen belden naar de GGD in hun eigen stad om een afspraak te maken.
4. Om daarna naar een verre stad af te reizen, omdat er geen plek in de priklocatie was.

Het grootste verschil is natuurlijk, dat we nu niet meer met een ezel reizen maar met de Tesla. Waarbij het voordeel van die ezel natuurlijk wel was, dat hij niet aan de laadpaal hoefde te staan.

Een verstandige luchtfietser fietst uiteraard niet in het donker. Er staan geen lantaarnpalen hoog in de lucht en de kans op een aanrijding met een toevallig voorbijkomende drone is dan te groot. En bij wijze van uitzondering had uw luchtfietser daarom eens even naar de persconferentie van de Grote Leider (die duizend bloemen bloeien doet) en zijn kompanen gekeken.

De eerste spreker maakte bij uw luchtfietser wat nostalgische gevoelens los. Met een soort van heimwee dacht hij door die spreker terug aan zijn jonge jaren. Naar de tijd dat hij op woensdagmiddag op de oer televisie met één kanaal vol spanning met samengeknepen knuistjes keek naar Paulus de Boskabouter. Met dat verschil dat die boskabouter het altijd aan de stok had met een naar vrouwspersoon met de naam Eucalypta en deze kabouter vocht met een omicron virus waarbij hij straattaal gebruikte als "modulering, prelude en robuuste data." Deze bloemrijke taal voorkomt in elk geval dat de meerderheid van de televisiekijkers ook maar een flauw idee krijgt waarover je het hebt.

Er viel naast het taalgebruik nog iets vreemds op aan de manier van speechen van deze grijze gnoom. Na enige tijd ontdekte uw luchtfietser wat het was. De gnoom gebruikte geen punten. Hij sprak niet in losse zinnen. Hij reeg oneindig bijzin aan bijzin aan bijzin aan bijzin. Komma's waren aan hem duidelijk wel besteed. Maar punten kennelijk een stuk minder. Het gevolg was een voortslepend en uitermate warrig betoog, waar voor een leek als uw luchtfietser weinig chocolade van te maken viel. Twee prikken hielpen niet, want het vaccin was uitgewerkt. Maar deed je nog een derde, dan zou het plotseling weer wel werken? Waarom? Kennelijk omdat het virus bij de Primark een andere jas gehaald had. Het werd er in elk geval allemaal niet echt duidelijker op.

En dan de Grote Leider (die duizend bloemen bloeien doet), die bijna stond te juichen hoe erg het allemaal wel voor iedereen zou gaan worden. De luchtfietser kreeg gewoon het gevoel dat De Grote Leider na lange tijd eindelijk weer eens lol kreeg in zijn vak. Meestal hield de Grote Leider (die duizend bloemen bloeien doet), zijn verhalen als een oud gereformeerde dominee die met blijdschap en grote vreugde zijn geliefde gemeente elke zondag trakteert op een preek vol hel en verdoemenis, maar deze keer kon er bij De Grote Leider nog wel eens een breed lachje af. Of was het een soort rol om zijn pure paniek te verbloemen? Dat zou ook heel goed kunnen.

Één ding is langzaamaan wel duidelijk. Met dit "geen-paniek-beleid" van de panikerende overheid gaat dit virus de samenleving nog jarenlang pesten en achtervolgen. Bedrijven zullen een goed plan moeten maken, waarbij de zomer de hoofdrol gaat krijgen en de winter gereserveerd zal moeten worden voor lockdowns. Want zonder enig lange termijn beleid blijft het virus vrij spel houden. Het virus gedraagt zich zoals virussen doen. Het doet virusdingen. Of de overheid dat nu wil of niet. En hoe zeer iedereen er ook van baalt. Maar goed, zodra er straks weer een kans voor is, zal iedereen toch weer op de Grote Leider (die duizend bloemen bloeien doet) gaan stemmen, zo leert de ervaring. Dus "Het Volk" vraagt er gewoon om.

Afijn, het is mooi, rustig winterweer. Uw luchtfietser gaat het mooie witte wereldje maar weer eens van boven bekijken. De gebreide onderbroek aan, want het is koud daarboven.

Kijkt u wel een beetje uit met vuurwerk? Het mag weliswaar niet, maar dat is alleen maar positief voor de illegale handel die bloeit als nooit tevoren. Die handel is er tenslotte al jaren aan gewend dat het niet mag.

Een fijne kerst en een feestelijke jaarwisseling voor u allen!

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.

 

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

e-mail

Chat via Messenger  

Jetje's dag op Twitter 

Jetje's dag op Facebook

Jetje's dag op Instagram

Jetje's dag op Friendweb 

Alle foto's uit Jetje's dag staan op Pinterest 

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan hier  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming? Klik hier

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik de inhoudsopgave!  

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---

 

---

Reactie Mari Kapteijns: 

 

Kerstgedachte
Mooi verhaal van Jet met als leuke bijkomstigheid dat het nog klopt ook. Ook de ‘Luchtfietser’ is weer op dreef. Lezen! 

Trouwens een zwoele Kerst..eh..vrouw dit jaar. Ik zie dit liever dan die Kerstman met die rare verlichte slee en dito rendieren, weet ook niet waarom, God’s wegen zijn ondoorgrondelijk. Overigens verschijnen er elk jaar meer verlichte sleetjes met rendieren als extra uiterlijk vertoon voor het raam, in tuinen, op balkons en op daken en dat terwijl de echte rendieren bij ons uitsluitend in de dierentuin zijn te vinden. 

Daar vind je overigens geen daklozen in deze tijd, al was het maar dat ze gesloten zijn op last van ‘Rutte & De Jong’. Maar ook elders zijn ze niet te lokaliseren, het is immers Kerstmis en voor deze dag mogen ze even naar binnen en krijgen ze ook nog extra te eten. We moeten immers lief zijn voor elkaar, al is het maar voor één dag. Als de politiek er eindelijk de dagen erna iets aan doet dan kan het zijn dat het leger daklozen niet steeds groter wordt. De ‘kerstgedachte’ zullen we dat dan gaan noemen.

Ik kijk dan ook uit naar het duo ‘Rutte & De Jong’ die dat, in heerlijke kleutertaal door deskundigen op dit gebied samengesteld voor een onnozel soort volk, gaan uitleggen. 

Ik zag trouwens Jet, dat je rode kerstballen in je boom hebt hangen. Eigenlijk moeten die wit zijn want sneeuw en ijs gerelateerd. Maar ik snap het wel hoor, door luchtvervuiling kleurt de lucht rood en vermoedelijk is dat ook gebeurd met die kerstballen. Nu we het over de kerstboom hebben. Je suggestie om die eetbaar te maken is zo gek nog niet. Laten we er een handeltje in beginnen, misschien dat Siewert van der Linden een goed plan kan verzinnen. Want er kan niet genoeg gegeten worden met Kerst. Ik heb daarvoor een gedichtje gemaakt met tips, voor degenen die zich aangesproken voelen.

Jingle snel (en veel)
Jingle bell, jingle bell
allemaal naar de hel
en als je nu nog poepen wil
doe dat dan nog snel
Oh jingle bell, jingle bell
Jingle all the way
en ook als je nog plassen moet
snel dan naar de plee
Oh jingle bell, jingle bell
het valt toch echt niet mee
stevig persen stevig drukken
en op naar de WC
• Op de wijs van Jingle bell
Mari Kapteijns