Jetje's dag met kunst, fotografie en lifestyle

Jetje’s dag komt elke werkdag uit en richt zich op de groeiende groep mensen die de drukte en hypes van de social media ontgroeid zijn en zich meer richten op serieuzere zaken in het leven, zonder daar in door te schieten. Jetje's dag staat positief in het leven. En ziet tegenslagen als iets dat we samen overwinnen. Jetje's dag informeert deze groep op het gebied van beeldende kunst, hoogwaardige fotografie en toepassing daarvan. Maar er is ook ruimte voor zijstapjes naar elk ander gebied.

Posts tonen met het label een nieuw seizoen. Alle posts tonen

8 januari 2024. Jetje tobt met slappe dingen

Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal, in dit nieuwe jaar dat eigenlijk wel wat beter moet worden dan het afgelopen jaar

Het is eigenlijk al te laat. Het mag na 6 januari kennelijk niet meer. Reden des te meer, om het toch te doen en iedereen een heel goed en gezond nieuw jaar toe te wensen. Ik hoop dat 2024 wordt wat je er van verwacht en dat al je dromen en verwachtingen uit mogen komen.

Ik heb jullie een tijdlang gemist. Maar dat lag aan mij. Aan het feit dat ik slecht stil kan zitten en dan de neiging heb om erg veel te doen. En dagelijks een Jetje's dag maken kost veel tijd. Dat lijkt me wel logisch. Maar goed, ik ben er weer. En ik heb er echt zin in.

Ik zal jullie op de hoogte houden van alle ontwikkelingen hier. Dat gaan er heel veel worden, als het goed is. Maar goed, we beginnen bij deze weer met een heel nieuw seizoen "Jetje's dag." Nog even in de bekende uitvoering, maar zo rond april wordt dat meer en wat anders. Maar daar gaan we het nog uitgebreid over hebben.

Jullie Jetje

Samenvatting van vandaag

		1. Jetje tobt met slappe dingen;
		2. De terugkeer van een dagelijks ritueel: Jetje's dag;
		3. Jetje bezoekt het centrum van de wereld (althans zo denkt men daar.)

Jetje tobt met slappe dingen

Borstel-de-borstel-de-borstel. Jetje wast af. Met haar trouwe grasgroene afwasborstel. Haar ideale alternatief voor de afwasmachine. 2 stuks voor 98 cent bij de Action en ze gaan 5 jaar mee. Hoeveel afschrijving is dat per dag? Geen zin om het uit te rekenen, maar veel is het zeker niet. Dat ligt bij de aanschaf van een afwasmachine wel anders. En afwassen is gewoon een leuk, rustig en ontspannend werkje. Echt van dat "verstand op nul en blik op oneindig"-werk, waarbij je over het leven na kunt denken. En natuurlijk ook over de onverwachte rotstreken waar dat zelfde leven je regelmatig op verrassende momenten mee lastig valt. Nee, gewoon lekker eventjes de vaat schoon borstelen. En verder geen zorgen op dit moment. Daar knapt een mens van op.

Wat is er aan de beurt? Hé, een wit koffiekopje. De borstel er in en lekker borstelen maar weer. Even een mooie draai voor de wat aangeslagen onderkant van het kopje. Borstel-de-borstel-de-borstel. Krak! En weg is de borstel! De steel houd je in de hand. Na 5 jaar trouwe dienst heeft dit innovatieve "Made in China" product dan toch de geest gegeven. Gebroken. In twee delen. Wat zonde! Er mankeerde eigenlijk nog niet veel aan. Weggooien? Nee! We leven hier wél duurzaam. We houden rekening met het klimaat. Er wordt hier niets verspild.

En zo moeilijk is repareren toch niet? Hele woonwijken worden met purschuim, tie-rips en Duct tape bij elkaar gehouden. Zou dan een grasgroene afwasborstel niet te repareren zijn? Jawel, dat moet kunnen. Dus een rolletje Duct tape er omheen en het zit vast. Niet zo heel erg vast, maar op het oog best vast genoeg. En Jetje kan weer verder borstelen. Beetje heet water in het kopje en "borstel-de-borstel-de-borstel" daar gaan we weer. Maar dan...De combinatie van flink heet water en Duct tape blijkt geen gelukkige. De tape begint door de warmte van het afwaswater een beetje te smelten en "knik" gaat de afwasborstel. Helaas. De constructie is nu te slap om te gebruiken. Is dat even jammer.

Nu laten we ons niet op ons kop zitten door een wel erg slappe afwasborstel. Er zijn wel meer slappe dingen in het leven die ook niet bij de eerste tekenen van verval direct maar worden afgedankt. We gaan gewoon verder. Morgen is de Action wel weer open en wandel ik er wel even naar toe voor een nieuwe borstel. Tot die tijd is deze slapjanus nog prima. Zeg maar gerust geweldig. Zelden zo'n goede en zo'n bruikbare afwasborstel gezien.

Nee, Jetje laat zich niet zo heel gemakkelijk uit het veld slaan. Die komt van de Veluwe en is daarom wel vreemdere dingen gewend. En daarom komt, zoals in een ander artikel te lezen is, na de nodige vertraging ook mijn weblog weer in de lucht. Vol vreemde zaken. Zaken die misschien verbazing wekken. Maar ook zaken die mensen hopelijk tot een glimlach weten te verblijden in deze rare tijden. En ach, met één glimlach is mijn doel van vandaag met mijn weblog al weer bereikt.

I'm back

Daar zijn we weer... Jetje's dag is terug na ruim een jaar radiostilte

Over een kleine maand, op 1 februari is het al weer drie jaar(!) geleden dat de eerste Jetje's dag verscheen. Die uitgave was toen bedoeld als een herkenbaar dagelijks platform voor alle activiteiten die ik van plan was te gaan ondernemen. En dat waren er nogal wat. Maar ik wilde ook een platform met een brede uitstraling. Een uitstraling die overwegend vrolijk en positief was. Waarom? Omdat begrippen als vrolijk en positief gewoon bij mij passen. Dat de opzet van Jetje's dag best wel lukte bleek wel uit de terugkoppeling die ik van veel mensen kreeg. Ook bij die mensen werd "Jetje's dag" als een soort van vrolijke dag opener gezien. Hé, dat was best leuk om te horen.

Maar donkere wolken pakten zich samen boven de Lage Landen. We werden als land op een geniepige manier besprongen door een virus, het later zo beruchte coronavirus. En we werden geconfronteerd met een overheid die het eigenlijk ook allemaal niet meer wist en allerlei op het oog nogal vrij willekeurige acties begon te nemen. Dat was dus even geen ideale wereld om allerlei nieuwe activiteiten te gaan starten. "In tegendeel," zo zou je haast zeggen.

Maar dat tijdelijk stoppen met activiteiten betekende ook, dat de aanvoer van materiaal voor Jetje's dag niet kon gaan worden, wat wel mijn bedoeling was. Ik besloot in april om Jetje's dag daarom ook maar een poosje stil te leggen. In september ben ik er weer mee verder gegaan, omdat er allerlei positieve geluiden uit Den Haag in onze richting kwamen. "Dansen met Jansen," jubelde Hugo de Jonge. Was het einde van de pandemie na ruim een half jaar in zicht?

In oktober leek het allemaal wel weer voorbij. Ik kreeg weer moed en ging weer met mijn voorbereidingen aan de gang. Helaas barstte het virus samen met de overheid weer los en leek het weer beter om andere tijden af te wachten met nieuwe zakelijke ontwikkelingen. Gelukkig kwam er in 2022 weer wat lucht en begon ik alles dat op de plank ligt te verstoffen weer aan te slingeren. Om in februari direct met een absurde oorlog in Oost-Europa geconfronteerd te worden, direct gevolgd door een gierende inflatie. Waardoor mensen wel andere dingen aan hun financiële hoofd kregen dan belangstelling voor kunst en andere creatieve zaken.

Nee, er rustte duidelijk nog geen zegen op een leuke herstart van de eerder voorzichtig gestarte zaken.

Maar ik ben en blijf optimistisch. Iets wat ik ook met met mijn weblog Jetje's dag steeds meer en meer uit wil gaan stralen. De media in Nederland denken vooral in moeilijkheden, rampen, Gordon, Hazes, de Meilandjes en andere problemen. Daar doe ik dus niet aan mee. Ik wil met Jetje's dag een soort rustpunt in alle toestanden in de wereld realiseren. Ik wil een blog gaan maken dat denkt in oplossingen, in plaats van in confrontaties en de schuld van alles bij een ander neerleggen. En dat ga ik vanaf vandaag maar weer eens proberen. Ideeën genoeg, maar ik wil het even aankijken, dus de eerste tijd zal veel nog eventjes bij het oude vertrouwde concept blijven.

Maar in de loop van het jaar zal er beslist het nodige los gaan komen.

Ik waarschuw alvast maar even.

Zodat er niemand schrikt.

Luchtfietser

Nee, voor uw luchtfietser was het zeker geen slappe tijd. Verre van. Maar ook hij is blij dat hij weer regelmatig zijn helicopterview vanuit de hogere luchtlagen op u allen los kan laten. Misschien bent u er minder blij om, maar dat is dan ook prima. Vrijheid, blijheid en iedereen een eigen mening is het motto van de echte vrije fietser.

Wat is er veel gebeurd in dat ruime jaar dat er dan misschien wel gefietst kon worden, maar dat er geen verslag gedaan kon worden. Nou ja, dat gaan we dan wel weer inhalen in de komende tijd.

Uw luchtfietser zag vele politici komen en vooral weer gaan. Massaal ging men er met de staart tussen de benen vandoor. Logisch, wie had er nog zin om de kleine 20 "crisissen" die kabinet Rutte 4 voor hen had achtergelaten, op te gaan lossen? Heel begrijpelijk allemaal. De verkiezingen leverden een duidelijke winnaar op, waar een grote groep Nederlanders kennelijk veel van verwacht. Maar de columnisten van kranten als de Volkskrant en de NRC weten er nog steeds geen raad mee. Dat de ondergang van Nederland nabij is, daar zijn ze het in hun kranten wel over eens. Dat het allemaal de schuld van Wilders is, is ook iets dat daar niet ter discussie staat.

Nee, uw luchtfietser doet daar niet aan mee. Die heeft namelijk geen politieke voorkeur. "Wat? Hoe kan dat?" riep het beruchte "Mannetje Pechtold" deze week op de televisie, omdat mannetje zich alleen een wereld vol met D66-stemmers voor kan stellen. Maar het kan inderdaad.

Iemand die zelf nadenkt, probeert om tussen alle nepnieuws en AI-manipulaties nog iets van waarheid te vinden, kan zich onmogelijk vinden in de extreme standpunten die er tegenwoordig bij horen. Je bent vreselijk voor iets en afgrijselijk tegen iets en daar zit geen enkel grijs gebied tussen. Het is steenkoud of gloeiend heet. Het is diepzwart of fel wit. Het is Gordon of Gavin. Er zit helemaal niets tussen. Nou ja, niets? Het middengebied is namelijk wel het leefgebied van uw Luchtfietser. En vanuit dat middengebied zal hij in de komende periode zijn mening over van alles en nog wat weer gaan geven.

Maar verwacht geen lofzang op politicus W. of T. Want dat gaat niet gebeuren. En nu maar hopen dat het geen al te slappe tijd gaat worden. Want er moet natuurlijk wel iets te beleven zijn om over te schrijven. Ach, misschien raakt Hazes wel weer aan de drank. Dan hebben de kranten in elk geval weer voorpaginanieuws.

Herinner je je deze nog?

De overgang naar de zomer- en wintertijd geeft in elk geval materiaal voor de media om het over te hebben. Is deze overgang een nationale of zelfs internationale ramp? Want wat voor verschrikkelijke dingen zullen er dit jaar weer gaan gebeuren? Moet de overbekende strip van Dirkjan die de klok verzet door deze aan de andere kant van de zitbank te zetten, weer geplaatst worden? Heeft Gordon last van de overgang naar de zomertijd? Allemaal dilemma's. Jetje verzet de klok gewoon, merkt er verder niets van en leeft gewoon verder. En het verbazende is, dat dit gewoon goed gaat. Voor wie dat niet vertrouwt, hier staat het hele verhaal

De tijden zijn veranderd, maar aan de andere kant blijft de tijd gewoon

Naar het centrum van de wereld

Jetje gaat naar Amsterdam

Amsterdam, zoals de wereld het voor zich ziet

Woensdag aanstaande ga ik mij weer eens voorzichtig in onze hoofdstad wagen. In het mooie en veelbezongen Amsterdam, waar iedereen in de lente tulpen schijnt te gaan halen om die weer aan iemand weg te gaan geven. Nou, in elk geval een vriendelijk en aardig gebaar. Dat scheelt alweer.

Amsterdam is een stad waar ik een soort haat-liefde verhouding mee heb. Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die daar vrijwillig gaan wonen. Het is er druk, er hangt vaak een zure lucht van rottend afval, de mensen zijn gehaast en onvriendelijk. En slechts hier en daar vind je nog winkelpersoneel dat je NIET in het Engels aanspreekt.

Gezellig steegje

"Wat heb je er dan te zoeken?" Zul je je terecht afvragen. Heel simpel. In Amsterdam vind je heel veel winkeltjes die je elders niet vindt. Ik heb een grote collectie minder gebruikelijke kleding en die komt voor een groot deel van de Nieuwe Dijk af, uit de kleine zaakjes die daar soms wel en soms niet te vinden zijn. In de consumptie paradijzen die sommige winkelstraten en winkelcentra geworden zijn, zul je dat soort winkeltjes niet vinden. Dat is het domein van de grote winkelketens die allemaal ongeveer hetzelfde verkopen.

Ergens aan de beroemde Amsterdamse grachten

En dus waag ik mij zo af en toe in de trein richting Amsterdam. Het autootje mag thuis blijven. Die wordt in die stad alleen maar met hatelijke blikken bekeken. Nou, als er iets geks gebeurt dan horen jullie dat nog wel van mij.

Waterlooplein

Morgen gaan we grote vellen papier op de muur lijmen. Behangen noemen we die bezigheid. Het belangrijkste onderdeel is de behangtafel. Maar om die opgezet te krijgen? Dat doe je niet zomaar. Maar misschien heb jij nog een goede tip voor een behanger?

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar is altijd toegestaan maar liever geen affiliate links.

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt

Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

Disclaimer en copyright

privacystatement

4 april 2022. Jetje weet nog wat leven zonder mobiel is

Jetje weet nog wat leven zonder mobiel is

		De mobiele telefoon is niet meer weg te denken en "bereik" wordt door velen als een soort eerste levensbehoefte gezien;
		Goede voornemens zijn eigenlijk iets voor nieuwjaar, maar omdat ze maar zo kort mee gaan, moet je steeds een jaar wachten voor nieuwe;
		Wie wil er nu geen laadpaal voor de deur?

Wat leuk, daar heb ik lang niets van gehoord

Ooit was er leven zonder mobiele telefoon mogelijk...

Voor jongere generaties is het ondenkbaar dat er ooit een vorm van leven zonder telefoon en zonder internet mogelijk is geweest. En toch zijn er mensen die dat bewust meegemaakt hebben. En ik ben één van die mensen. Ik ken het nog. Het leven zonder de mobiele telefoon.

In de jaren '80 kreeg men behoefte om mobiel te gaan telefoneren. Dat ging dan met telefoons, die vaak in een auto werden ingebouwd, vanwege hun spectaculaire stroomverbruik, wat samenhing met het bereik dat deze telefoons moesten hebben. Staat er nu elke paar honderd meter een zendmast, daar was toen zeker geen sprake van. We zagen dat zakenlieden er een in hun auto in lieten bouwen, maar voor de particulier was een mobiele telefoon een onhaalbaar iets.

Wat moet een mens daar nu weer van denken?

De greenpoint

In de jaren '90 kwam de eerste verandering. De techniek was flink vooruitgegaan, zeker om alles kleiner te maken. En de eerste mobiele telefoons deden hun intrede. Maar overal bellen of gebeld worden, was er niet bij. Daarvoor moest je naar een zogenaamd greenpoint, gemerkt door een groen bordje en dan kon je daar bellen met een speciale telefoon. Die speciale telefoon werd de greenhopper genoemd en kreeg al heel snel de bijnaam "de Kermit". Bij dat greenpoint bevonden zich de zender en ontvanger die je telefoon met het netwerk verbonden. Gebeld worden was er nog niet bij. Het was puur eenrichtingsverkeer.

Wat krijgen we nu weer?

De zendmast was een verbetering

Het was een stap vooruit, maar het feit dat je altijd naar een bepaald punt toe moest gaan, was gewoon niet handig. Het systeem heeft niet lang geleefd, want al snel kwam de zendmast. De zendmast had een veel groter bereik dan de greenpoint en als je er niet al te ver vanaf was, werkte het goed. Zendmasten werden gewoon in de ruimte neergezet, maar ook op hoge punten doken de antennes op. Kerktorens werden veel gebruikt. En hoge gebouwen.

Hé, die twee weerberichten voor vanmiddag zijn totaal verschillend

Bereik werd steeds belangrijker

In het begin van deze eeuw begon de mobiele telefoon steeds verder door te breken. Het net van zendmasten werd snel kleiner, zodat je overal wel bellen kon. Het hebben van "bereik" werd van belang. Ook in huis kwamen zenders/ontvangers die via wifi met de telefoon konden communiceren. Maar het was nog steeds allemaal een kwestie van bellen of SMS versturen.

Het huidige model is van rond 2008

Zo rond 2008 kwamen de eerste telefoons, zoals wij die nu kennen. Ze werden platter, kregen een aanraakscherm in plaats van een toetsenbord en konden met internet communiceren.

Ja, dat lijkt mij inderdaad ook wel eens leuk om te doen

De apps zorgden voor allerlei nieuwe mogelijkheden

Vooral dat laatste zorgde voor een stortvloed aan nieuwe toepassingen, die meestal "apps" werden genoemd, een afkorting van applicatie. Een term die al tientallen jaren bekend was bij mensen die in de ICT werkten, maar daar buiten nog niet bekend was. Wat ook over kwam van de computerwereld was het besturingssysteem. De programma's die de telefoon zelf of voorheen de computer laten werken. Op de computer is Windows dominant, maar die was te laat in de telefoonwereld. Het is wel geprobeerd, maar Windows is mobiel nooit aangeslagen. Android van Google en OS van Apple maken in de mobiele wereld samen de dienst uit.

Van telefoon naar draagbare computer

De telefoons kregen snel meer rekenkracht en groeiden door naar kleine draagbare computers. De apps werden steeds krachtiger en krachtiger. Een moderne telefoon is sterker dan een compleet rekencentrum van een bank in de jaren 80. Alleen was daar toen een fabriekshal voor nodig. Dezelfde rekenkracht zit nu in je zak. Was in die tijd 1 gigabyte geheugen extreem veel, tegenwoordig kom je er niet ver meer mee.

Nee hé, niet weer zo'n ding

Waar ligt de toekomstige grens?

Waar het heen gaat? Niemand die het echt weet. Fabrikanten moeten om zelf winst te maken en te overleven regelmatig een nieuw model op de markt brengen. Maar een mobiele telefoon slijt niet of nauwelijks bij net gebruik. Die gaat moeiteloos 10 jaar mee. Voor de fabrikant is dat niet acceptabel. En dus werd er een geitenpaadje gevonden bij het operating system. Dat wordt groter en groter en vraagt regelmatig om een zwaardere telefoon om te kunnen werken. Ook apps groeien mee en vragen om steeds krachtiger operating systems.

De overheid dwingt je tot een nieuwe telefoon

Zo werkt bijvoorbeeld DIGID van de overheid en de beruchte QR-code voor corona niet op een versie van Android die ouder dan vier jaar was. Wil die apps toch kunnen gebruiken, dan is een nieuwe telefoon noodzakelijk omdat Android op die oudere telefoons domweg niet te installeren is. Je wordt zo tot een nieuwe telefoon gedwongen door de overheid. En zeker in dit geval. Vreemd dat die overheid als pleitbezorger voor deze vorm van consumentengedrag ging zorgen. Ze zijn toch zo tegen verkwisting en vóór duurzaamheid? Maar goed, de overheid is voor normale mensen wel vaker niet te volgen in de beslissingen die ze nemen.

De wereld van de mobiel over 10 jaar is nog een verrassing

Dus het is een interessante vraag hoe de mobiele telefoon er over 10 jaar uit zal zien en wat die zal kunnen. De ontwikkelingen gaan razendsnel, maar hoe bedenk je nieuwe functies? Wat zal het volgende zijn? Ofwel, wat zal er nu gaan komen?

Het is toch geen nieuwjaarsdag?

Goede voornemens? Ja, hallo. Dat is iets voor oud- en nieuw en zo rond driekoningen op 6 januari beginnen de meeste al weer uitgewerkt te raken. Van alle 25 voornemens die je je voorgenomen had, zijn er nog maar een paar over. Na nog twee weken is er niet eentje meer over en heb je zoiets dat je volgend jaar een nieuwe kans krijgt. Over ongeveer elf en een halve maand. Maar waarom zou je alleen iets willen veranderen met nieuw jaar?

Op zich zit er wel een vorm van logica in. Nieuw jaar is namelijk een herkenbare datum. Die datum dient als een soort anker. En er zijn vaak de nodige rituelen aan verbonden die eveneens voor de werking van een anker zorgen. Daarnaast heeft het nieuwe jaar voor veel mensen iets van opnieuw beginnen, een nieuwe kans hebben etc. Al was het maar dat we aan een nieuw jaartal moeten wennen. Wat bij sommige mensen pas in maart lukt, maar dat even terzijde.

Maar er zijn toch meer van dat soort gelegenheden? Je verjaardag bijvoorbeeld. Dan moet je ook leren dat je weer een jaar ouder bent. En zo zijn er nog vele mooie momenten in een jaar te bedenken. Dus dat wachten tot klokslag twaalf uur met oud- en nieuw is totaal onnodig. Het is niet meer dan een vastgeroeste traditie. Er zijn veel meer momenten te bedenken om met goede voornemens te beginnen.

Denk eens aan een nieuwe baan, een nieuw schooljaar, de eerste werkdag na de vakantie, de dag dat je een nieuwe agenda kocht, de eerste dag van een maand, de begindatum van een nieuw seizoen, de datum waarop je niet meer op je fiets kon komen en je realiseerde dat je af moet gaan vallen en aan sport moet gaan doen. Kortom, geschikte data zijn er volop te bedenken. Dat excuus om veranderingen letterlijk tot volgend jaar uit te stellen werkt niet meer.

Heb je wel eens met goede voornemens gewerkt? Vast wel. En dan weet je dat wat hierboven staat, voor bijna iedereen waar is. Ze werken niet.

Een paar redenen dat goede voornemens niet werken:
Goede voornemens mogen niet voortkomen uit een negatief gevoel. Als je te zwaar bent, blijf je dat voorlopig nog wel even en dat motiveert niet. Werk altijd aan iets positiefs dat op korte termijn effect sorteert.

Teveel goede voornemens zorgen dat je je focus verliest. Uiteindelijk verander je niet heel veel, maar helemaal niets. Stel liever een paar punten uit naar een volgende geschikte datum. Er zijn er voldoende, zoals hierboven is aangegeven.

Het is vaak weinig concreet en niet iets dat je kunt oefenen en controleren, omdat het niet regelmatig voorkomt. "Minder boos worden op mijn medeweggebruikers" klinkt mooi, maar wanneer komt het weer voor?

En natuurlijk zijn er ook echte redenen. Er kan iets belangrijks en onverwachts tussen komen. Maar dat is maar zelden de echte reden.

Iedere keer dat je iets bewust wilt veranderen kost dat wilskracht. En je hoeveelheid wilskracht is eindig. Als er veel dingen gebeuren die een hapje uit je voorraad halen, dan is het op een gegeven moment op en val je terug. Dan zul je een tijdje rustig aan moeten doen met nieuwe initiatieven die wilskracht vergen om het opnieuw een kans te geven.

Weten wat de oorzaken zijn en weten wat je kunt verwachten zijn twee belangrijke zaken. Ze zorgen ervoor dat je er op kunt rekenen en anticiperen. Het feit dat je weet dat er een terugval aan zit te komen, maakt het gemakkelijker om die terugval op te vangen.

Goede voornemens hebben beslist mogelijkheden, maar ga er bewust, verstandig en realistisch mee om, waarbij je tegenslagen incalculeert.

Hij komt, hij komt!

En nee, die kop gaat niet over Sinterklaas. Afgelopen week was het groot feest in huize Luchtfietser. De buurt had namelijk een positief bericht gehad van de gemeente, dat het de boven ons gestelden had behaagd om een vierde, openbare laadpaal voor elektrische auto's in het dorp te plaatsen. En de openbare parkeerplaats op het plein waar de Luchtfietser aan woont was in de prijzen gevallen. Een laadpaal. Een echte. Nu zijn de mobiliteitsproblemen van het dorp eindelijk ten einde.

Iedereen is blij met dit statusverhogende object dat laat zien dat ons dorp eindelijk opgaat in de vaart der volkeren. Het was nog wel eventjes een dingetje, (zoals dat heet) in de gemeenteraad, want de andere drie openbare laadpalen in de het dorp worden niet tot nauwelijks gebruikt. De lokale overheid begrijpt dat niet zo goed. Net zo min als de overheid in Den Haag. Beide groepen boven ons gestelden gaan er van uit dat iedereen inmiddels toch wel eens elektrisch rijdt. Dus waar halen die burgers al die stroom voor hun automobiel vandaan, als het niet uit de laadpaal is? Overigens heeft helemaal niemand van de ruim 200 bewoners hier op het plein een auto op stroom.

Het enige wat hier in het dorp op stroom gaat zijn fietsers. Niet uw Luchtfietser, natuurlijk. Die trapt gewoon lekker zelf. Hoef je ook niet bij te laden, hooguit je dorst lessen in de plaatselijke kroeg. Ook die elektrische fietsers zijn (alweer) wel een dingetje, omdat ze in massa's het lokale weekblad vol krijgen met alles waar ze nu weer tegenaan geknald zijn. Je krijgt wel eens het gevoel dat niet iedereen even goed met de hoge snelheden van de e-bike overweg kan. Maar goed, de krant moet ook leven en zo zorgen ook eens anderen dan de pizzabezorgers, voor een flinke dosis blikschade om in de krant te vermelden.

Kortom, de blijdschap voor onze mooie nieuwe laadpaal is nog beperkt. Uw luchtfietser is blij dat hij nog gewoon een heilige koe op benzine heeft. Die benzine is wel liederlijk duur geworden. Maar ach, als hij auto had willen rijden had uw Luchtfietser Luchtautomobilist moeten worden. Overigens ook wel iets waar druk aan gewerkt wordt, dus over een tijdje ben je ook in hoger sferen als fietser niet meer veilig.

Valkenburg, de kasteelruïne

Als je in Valkenburg in Limburg bent, dan is de kasteelruïne die overal in het dorp zichtbaar is, niet te missen. Een kasteel als dit, een zogenaamde hoogteburcht is zeldzaam in het vlakke Nederland. Burchten zijn er genoeg, maar geen bergen waar je er eentje op zou kunnen bouwen. Kasteel Valkenburg ligt op de Heunsberg. De Heunsberg is een uitloper van het plateau van Margraten.

Kasteel Valkenburg was in lang vervlogen tijden de burcht van de heren van Valkenburg. Zoals een goede gewoonte was in die tijd werd het kasteel in 1672 verwoest. Een ruïne bleef over, maar die is verder nooit geheel afgebroken. Het kasteel is een belangrijke toeristische attractie. Sinds 1967 is het een beschermd rijksmonument geworden.

Overigens was het niet het eerste kasteel op die plek. De eerste versterkte torens dateren al uit de 11e eeuw, maar het werd al snel verwoest. Op dezelfde plek verrees een nieuwe toren, maar ook die had geen lang bestaan. Daarna kwamen en gingen de verschillende torens en andere delen van het kasteel, dat heel wat oorlogen en belegeringen heeft meegemaakt.

De ruïne was voor de Valkenburgers ook een prima bron van bouwmateriaal. Grote delen van het kasteel werden daarom afgebroken om in de huizenbouw gebruikt te worden.

Hoewel er eigenlijk niet veel meer over is van het oorspronkelijke kasteel is het nog steeds een imposant bouwwerk dat een bezoekje zeker waard is.

www.jetjesdag.nl | Nicolaas/S fotografie | Valkenburg in Limburg bij het vroegere kasteel |

PAS OP! ZE KOMEN ER AAN!!!

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan.

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.