27 februari 2024. Jetje reist per spoor

 

---

Jetje aan het woord

"Kedeng, kedeng" zong Guus Meeuwis een jaar of dertig geleden al over de spoorwegen. Behalve het feit dat dit kenmerkende achtergrondgeluid verdwenen is, lijkt er weinig veranderd. Vooral voor modelfotografie moet ik nog wel eens een stukje reizen met onze onvolprezen spoorwegen. Nou, als ze rijden. En als ze geen aanrijding hebben gehad. En ze geen vierkante wielen hebben. Als het niet te heet is. Als het niet te hard regent, niet sneeuwt en niet te hard waait. Er geen blaadjes op de rails liggen. Is daar allemaal aan voldaan dan is het een prima manier van reizen.  Dus op naar het treinstation!

Jullie Jetje

---

Samenvatting van vandaag

		1. Jetje vond een trein die reed;
		2. Deel twee van ons vijfluik over eigenwaarde;
		3. We gaan nog even terug naar Asperen waar we al eerder waren.

Per spoor

Shoot bij Alphons de Visscher

Soms moet je een stukje reizen voor een leuke shoot. Naar fotograaf Alphons de Visscher in Helmond bijvoorbeeld, voor bijgaande fraaie foto's, best nog wel een paar uurtjes met de trein. Ik heb helemaal geen hekel aan reizen met de trein. Mits die rijdt. En dan ook nog enigszins op tijd rijdt. Exact op tijd maak je eigenlijk niet echt meer mee. Dat is zeldzaam. Maar goed, voor een goede set foto's moet je als model wat over hebben, nietwaar? 

De problemen ontstaan al door een kleine vertraging als je overstappen moet. Dan zie je je aansluitende trein net vertrekken in de verte als je aankomt en kun je gaan wachten op de volgende. Meestal een half uur. Dan wordt de kleine vertraging al snel een grote. Dan wordt reizen met het spoor al weer wat minder leuk en ontspannen. En helaas komt dat nog wel eens voor. 

Reizen met de trein is afgezien van de vertragingen wel lekker rustig. Je kunt wat lezen, over het leven nadenken, de administratie bijwerken op je telefoon of smartphone en dat soort zaken. Heb je daar geen zin in, dan ga je rustig het landschap bekijken dat aan het oog voorbij trekt. Treinreizen geeft een gevoel van snelheid en opschieten. En je hebt niet de stress van de snelweg waar veel mensen ook hun eigen verkeersregels ontwikkeld lijken te hebben.

Qua snelheid wint de trein het bijna altijd als je van de ene naar de andere grote plaats wilt. Met de auto zijn steden meestal slecht begaanbaar en dat wordt steeds erger. Ben je dan eindelijk in de binnenstad aangekomen, dan moet je maar zien dat je je heilige koe ergens kunt parkeren. Ook al een drama op zich. En als het je al lukt, dan hebben we te maken met parkeerkosten die voor een tweede drama gaan zorgen, maar dan in je portemonnee.

Wat nog wel eens wil werken is met de auto naar een spoorstation in de omgeving van de stad waar je zijn moet en dan daar parkeren. Om vervolgens nog een klein stukje met de trein te gaan. Zo ga ik wel van Sassenheim naar Leiden. Of van Voorhout naar Leiden. Vier minuten in de trein, maar geen parkeerproblemen. 

Op het platteland is het openbaar vervoer eigenlijk geen optie meer. Daar doe ik alles met de auto. Wachten op de belbus vind ik niet zo'n goed idee. Maar goed, ik kom overal waar ik zijn wil, dus wat valt er verder over te zeuren. Die onvermijdelijke vertragingen calculeer ik maar zo goed mogelijk in en in het allerergste geval is er nog de telefoon om de bestemming te laten weten dat het helaas weer eens wat later wordt, omdat de trein weer eens ergens in de weide stilstaat, gadegeslagen door een koppeltje dom herkauwende koebeesten. 

Alle foto's zijn dus van fotograaf Alphons de Visscher in Helmond, te vinden op Facebook onder https://www.facebook.com/alphons.devisscher

---

De waarde van eigenwaarde, deel 2

Je hebt het! Je hebt het idee waar de wereld op wacht. Een absolute doorbraak voor het welzijn van de mensheid. Maar je hebt nog iets. Je hebt geen geld om aan het eind van de maand de huur te betalen, dus daar zul je nog eventjes iets op moeten zien te vinden. 

Gaat jouw grandioze idee ooit realiteit worden? De meeste mensen zullen er grote twijfels over hebben en er van uitgaan dat dit niet het geval zal zijn. Waarschijnlijk behoor je daar zelf ook toe en laat je het idee maar zitten, een illusie armer. Want zoiets overkomt iedereen wel eens. We hebben een geweldig plan, maar zien geen kans om het werkelijkheid te laten worden. En al was het maar door zoiets alledaags als een bedragje geld om de maandelijkse huur te betalen.

Bij dit soort problemen wordt vooral in de Verenigde staten voor de ultieme oplossing al snel verwezen naar de zogenaamde "Law of Attraction."  Die "Wet" gaat er van uit dat niets onoplosbaar is. Door maar hard genoeg te denken aan je doel wordt dat doel door geheimzinnige krachten in "het universum" opgelost. Is er toch een probleem? Dan zit dat gewoon nog tussen je oren en denk je niet genoeg aan je doel. Dat is volgens deze wet de enige plek waar problemen bestaan. Werkt het niet? Dan geloof je niet genoeg in jezelf. Je hebt te weinig eigenwaarde. 

De aanpak staat nogal haaks op onze opvoeding waar we het gisteren in eerste deel al over hebben gehad. Het zou mooi zijn als we alles konden bereiken door maar achterover te gaan zitten en de hele dag aan ons doel te denken. Of dat betekent dat bijvoorbeeld het geld voor de huur dan plotseling in je portemonnee zit? Niet iedereen zal daarvan overtuigd zijn. Nee, er lijkt wel iets meer te moeten gebeuren.  

Maar betekent dat dan dat we al onze dromen maar direct op moeten geven? Alleen omdat iedereen zegt dat het niet kan? Omdat het niet past in de wereld van nu? Dat klinkt ook niet echt als de juiste weg. 

Wat we wel moeten doen is onderscheid gaan maken in geloven met passie en rationeel geloven. Het grote verschil tussen beiden is dat je bij geloven in iets met passie echt alles maar dan ook alles aan de kant zet om het doel te bereiken. Bij rationeel geloven wordt alles steeds aan de realiteit getest. En vaak zullen we daardoor toch doen wat anderen van ons verwachten. De realiteit is hard. Er zal bijna altijd wel iets opdoen waardoor het "toch weer niet kan." De beruchte "Ja, maar...." ligt altijd op de loer. 

Een echte positieve denker met een hoge eigenwaarde zal eerder geneigd zijn om het onmogelijke toch te willen doen. En wat als het niet kan? Dan zoeken we een oplossing voor wat niet kan! In zekere zin heeft de met passie denkende persoon dat met de "Law of attraction" gemeen. Een positieve denker is misschien voor velen een emotionele of onrealistische denker, maar gemakkelijk te stoppen is deze beslist niet. Zeker niet als die positieve denker ook nog eens over een creatieve geest en een groot gevoel van eigenwaarde beschikt. Zodat die creatieve geest nog wel eens een geitenpaadje weet te vinden. 

 Morgen gaan we verder. 

Nog een ingezonden mededeling van Mari Kapteijns:

Een leuke fotoserie en ook deel twee van je artikel over 'eigenwaarde' op je blog is weer interessant om te lezen. En ik denk:

Eigenwaarde met extra obstakels

Niets is onmogelijk, maar veel meer is mogelijk in onze maatschappij als je geld hebt en zoals in je in je artikel op je blog aangaf ‘je de huur eerst nog kunt betalen’. Ook als je macht hebt, de juiste mensen kent, je uiterlijk mee hebt en ook vaker als je een man bent helpt het eigenwaarde te ontwikkelen. En die ‘waarde’ is lang niet altijd werkelijk ‘van waarde’, je ziet het om je heen.

Daarnaast is ‘eigenwaarde’ ook afhankelijk van de cultuur waar je deel van uitmaakt, of je bijvoorbeeld als vrouw een auto mag besturen of deel mag nemen aan bestuurlijke activiteiten. Recent legde de premie van IJsland, Katrín Jakobsdóttir haar werk neer om te protesteren tegen de loonkloof en gender gerelateerd geweld.

“Door vrouwen geleide beroepen, zoals gezondheidszorg en kinderopvang, worden nog steeds ondergewaardeerd en veel lager betaald”, aldus premier, organisator van de staking. Hoewel IJsland al veertien jaar bovenaan de genderkloofindex van het World Economic Forum staat, verdienen vrouwen in sommige sectoren 20% minder dan mannen voor hetzelfde werk. Niet zo goed voor de ‘eigenwaarde’ denk ik dan.

---

Herinner je je deze nog?

Verhalen over positief denken duiken regelmatig op. Zo ook op 13 september 2021 op de "Positief denken" dag. Zie https://jetjesdag.blogspot.com/2021/07/13%20augustus%202021.html. Hierbij wordt maar liefst een gehele dag gewijd aan het oplossen van alles wat er maar mis is in de wereld door er positiever over te gaan denken. Of het werkt weet ik niet. Tien minuten in de Telegraaf of twee minuten in de NRC lezen maakt het leven er al weer niet vrolijker op.

Lekker luchtig gekleed met lekker weer in een mooie omgeving. Wat wil je nog meer?

---

Informatie over de komende evenementen, workshops of andere belangrijke dagen die interessant voor je kunnen zijn bij Jetje's dag.

De volgende sessies "Model met koffie" zijn gepland:

Zondag 3 maart 2024   van 13:30 tot 16:00 (VOL)

        geklede sessie met verrassingsthema

Zondag 7 april 2024   van 13:30 tot 16:00

        ongeklede sessie, thema nog te overleggen

Zondag 12 mei 2024   van 13:30 tot 16:00

        geklede sessie, thema nog te overleggen

Voor meer informatie over "model met koffie" klik je hier

Om je in te schrijven klik je hier

---

Asperen

"Hé," zullen sommige lezers zeggen. "Daar zijn we pas nog geweest." En dat klopt. Toen waren we bij de sluizen van de Hollandse Waterlinie. En toen wisten ze al dat je de kwetsbare onderdelen van je linie goed moest verdedigen. Dat deed je met een fort. En ook bij Asperen vinden we een dergelijk fort naast de sluizen in de Linge.  Het militaire geheel heeft natuurlijk een nare achtergrond, maar het past vaak wonderwel in de natuurlijke omgeving. Met name omdat er weinig gebeurt en de natuur dus gewoon zijn gang kan gaan.  Een paar plaatjes van het fort bij Asperen: 

---

Morgen gaan we in het paars naar de visserijhaven van IJmuiden. Ja, daar komen we vaker. En niet voor niets, want het is er altijd weer een beetje anders. En dat houdt het toch afwisselend. 

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. 

Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. 

Wil je een bijdrage leveren? 

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar is altijd toegestaan maar geen affiliate links. 

Belangstelling of vragen?

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger  

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden 

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb 

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest 

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt  

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---

 

 

31 augustus 2021, Jetje reinigt de waterlinie

 

31 augustus 2021. Jetje reinigt de waterlinie

Als ik voor mijn werk richting Limburg of het oosten van Brabant moet zijn, neem ik, zoals de meeste automobilisten de A2. Vroeger ging je dan vlak voor de afslag Culemborg onder een soort viaduct door met een paar schuiven er onder. Ik had me al eens afgevraagd wat het was, maar na de verbreding van de A2 was het verdwenen. 

Wel was er aan de rechterkant van de weg een meertje ontstaan en waren er een paar bunkers zichtbaar. En omdat ik altijd op zoek ben naar leuke locaties om foto's voor Jetje's dag en andere publicaties te nemen, ben ik er eens gaan kijken.

En wat we dan vinden is een in twee delen gezaagde bunker met een pad er door heen, dat overgaat in een soort steiger die het meer in loopt. Langs die steiger staan een aantal palen en het geheel is te bereiken, vanaf een gemeen stijl en glad trapje van de dijk af. Even voorzichtig naar beneden dus.

Die dijk is de zogenaamde diefdijk en deze had twee doelen. Het eerste doel was om te voorkomen dat de gehele Betuwe onder kon lopen in het geval van een dijkdoorbraak. Het tweede doel had te maken met de landsverdediging.

Nederland heeft natuurlijk altijd een soort haat/liefde verhouding met het water gehad. We reisden er vroeger de wereld mee over, alsof we als land iets te betekenen hadden in de wereld. En we gebruikten het water om het land te verdedigen. Dat deden we met kunstige vestingwerken om een groot aantal steden, maar ook door grote stukken land onder water te zetten. De Hollandse waterlinie was heel bekend.

In vroeger tijden was het nog heel effectief ook. Een leger kon er met hun zware materiaal, meestal getrokken door paarden, onmogelijk doorheen trekken. De paar wegen die overgebleven en niet ondergelopen waren, konden gemakkelijk verdedigd worden. In die tijd was de waterlinie een technisch wonder en een soort van superwapen voor de staten van Holland. De zogenaamde Vesting Holland lag veilig achter de watervlaktes van de Hollandse Waterlinie.

De diefdijk bij Culemborg was een deel van die Waterlinie en de doorgezaagde bunker is een soort van monument om de herinnering warm te houden. En als we goed kijken, dan zien we er aan de buitenkant op staan dat de bunker in 1940 is gebouwd. Relatief recent dus. 

Want omdat Nederland altijd veilig achter het water was geweest, ging men er ook bij de voorbereiding van de verdediging in de jaren vlak voor de tweede wereldoorlog ook van uit, dat het nu ook nog wel zou werken. Maar de moderne vijand kwam niet meer met paarden die zwaar geschut moesten trekken. Die moderne vijand vloog over de waterlinie heen en dropte complete legers midden in de Vesting Holland.  De altijd zo betrouwbare waterlinie was daarmee volkomen waardeloos geworden. 

De palen langs de steiger geven de hoogte aan die het water bereikte als de waterlinie in bedrijf was. Men sprak dan van de inundatie. Best nog wel hoog dus. Nu is het een paradijs voor meeuwen, eenden, reigers en aalscholvers, die de steiger van een bijna ondoordringbare laag vogelpoep hebben voorzien. Nou ja, die dieren zijn niet wijzer en weten niets van het belangrijke doel dat deze omgeving had. 

Nou ja, het is allemaal weer een klein beetje schoner geworden na mijn bezoek.

---

Quote van de dag

---

 

Een nieuwe rubriek op Jetje's dag. We gaan ook ruimte geven aan fictie verhalen. Waarom niet?

We beginnen vandaag met zo'n moment, waarop alles lijkt te kloppen in het bestaan. Misschien ken je een dergelijk moment wel. En zo niet, dan komt het vast nog wel een keer. 

 

 

Een perfect moment met een blik in de toekomst?

Hoewel de bomen nog volop groen waren, staken ze nu gitzwart en scherp afgetekend af tegen de oranje lucht, die nog even de recente zonsondergang herdacht. Ik was in Harderwijk, zo maar na sluitingstijd even een wandelingetje makend in de omgeving van de sfeervolle Vischmarkt, waar ik mijn kleine galerie had.

De zomerwarmte was in de dikke muren, opgebouwd met lompe stenen van de oude stadsmuren rond de Vischpoort getrokken. Het voelde daardoor als je langs die muur liep, nog vaag warm aan. Boven het meer torenden de tientallen windturbines, met lampjes die knipperden als een vreemd soort feestverlichting, alsof de windmolens iets te vieren hadden.

De typische toeristenwinkels aan de buitenkant van de Vischpoort waren hun handel aan het opbergen. Ook hier wilde men duidelijk na een lange dag op huis aan. Een vage geur van frituurvet en gebakken vis hing nog duidelijk in de lucht.

Uiteraard was een stel luidruchtige meeuwen nog aan het rondscharrelen om te kijken, of er iemand een stukje vis op de grond had laten vallen. Was een van de vogels zo gelukkig om een vondst te doen, dan wisten de anderen de gelukkige snel te vinden en  draaide het altijd uit op een grote grijs-witte bol van vechtende en krijsende vogels, waarbij de veren in het rond vlogen. Meeuwen gingen niet altijd even prettig met elkaar om. Op dat punt leken ze soms wel eens menselijke trekken te hebben.

 

Ik liep terug onder de eeuwenoude poort door, terug het plein op. Op het plein gaven een groot aantal bomen een schuilplaats aan de honderdduizenden, zo geen miljoenen, muggen die voortgekomen waren uit het water van de Harderwijkse haven.

Kleine, supersnelle vleermuizen scheerden onder de bomen door, waarbij ze uit moesten kijken om niet te botsen met hun concurrenten, de vele zwaluwen die eveneens werden aangetrokken door de trillende muggenkolonies. De eeuwenoude woningen keken onder leiding van de Vischpoort uit over het plein.

Toen ik onder de poort vandaan kwam, werd het oog direct getrokken naar de galerie op de hoek van het plein. Door de typische jugendstilramen waren een aantal fel gekleurde abstracte schilderijen zichtbaar, onder een zee van licht. De afmetingen met de bijna lichtgevende kleuren zorgden ervoor, dat de kleuren op de schilderstukken zelf een vorm van licht leken te geven. Het was bijna een betoverend gezicht dat een intens soort rust en vrede gaf.

En op dat moment overviel me een gevoel van een soort intense tevredenheid. Beter dan dit zou het niet gaan worden. En ik moest dit gevoel ooit met andere mensen gaan delen. Dat uitdragen van de mogelijkheden van de moderne en abstracte kunst deed ik al met de galerie, maar er moest meer mogelijk zijn. Grote groepen mensen moesten deelgenoot gemaakt worden van deze ervaring. Dit was een gevoel dat je iedereen gunde.

Het zou ooit gaan gebeuren, dat wist ik op dat moment wel zeker.

---

 

 

"Mamma, ik verveel me zo...."

Iedereen met kleine kinderen kent deze zin van een kind, vaak zittend tussen een enorme berg speelgoed. We associëren verveling dus van jongs af aan als iets dat ons op bepaalde tijden overkomt en het is kennelijk niet iets positiefs.

Het is dan ook niet zo vreemd dat het verschijnsel "verveling" al sinds de Romeinen bestudeerd wordt. Juist omdat het als iets slechts wordt ervaren en iedereen dus verveling wil vermijden. De vraag is of verveling inderdaad zo slecht is, zoals we gaan zien. Maar het lijkt door de Covid-pandemie wel actueel geworden. Als je er echt last van hebt en je daar ook nog eens aan gaat lopen ergeren, dan kan verveling op den duur leiden tot depressies of erger.

Verveling komt uit ons brein. De grijze massa tussen onze oren, die een behoorlijk eigen leven leidt en waar we vaak bitter weinig vat op hebben. Verveling is een signaal van onze hersenen, dat hetgeen je aan het doen bent niet belangrijk voor je is. Wat je doet houdt je aandacht namelijk niet vast en je brein wil alle kanten tegelijk op, zonder dat het echt een keuze voor iets maakt. Denk aan de kleuter die zich verveelt middenin een kamer vol speelgoed.

Verveling is wat dat betreft te vergelijken met pijn. Verveling voelt niet prettig. We ervaren het beslist als negatief, maar het is wel een manier om ergere schade te voorkomen. Niet fysiek, zoals bij pijn, maar geestelijke schade. Want verveling komt meestal voort uit het feit, dat je niet echt iets om handen hebt dat je aandacht volledig vast weet te houden. Je bent of niet echt doelgericht bezig, of er is iets mis met je aandacht vasthouden of je motivatie. Allemaal punten om toch eens even kritisch naar te kijken. De vraag "ben ik wel goed bezig" mag je toch wel eens overdenken, als je je te vaak aan het vervelen bent.

Een belangrijke voorwaarde om verveling te voorkomen, is het hebben van een duidelijk doel in je leven. En dan moet het wel iets zijn, dat je leven echt betekenis geeft. Je moet een doel hebben dat je echt de moeite van het nastreven waard vindt. Dat doel moet je aandacht vasthouden. Lukt dat niet,  dan ga je je vervelen.

Een verveeld persoon wil dolgraag iets doen. Maar hij weet niet wat. Ook al liggen er duizend dingen die gedaan moeten worden, een verveeld persoon zal er niets uit gaan kiezen. Het aantal beschikbare mogelijkheden is daarbij niet echt relevant. Er zit alleen geen verband in en ze ondersteunen geen motiverende doelstelling.

Toch is verveling zeker geen verkeerd iets en al helemaal niet als we er bewust voor kiezen. Velen kiezen bewust voor een uurtje verveling per dag. Alleen al om andere, soms veel betere ideeën ook eens een kans te geven om naar boven te komen. Dat betekent, dat verveling ons met die heel nieuwe ideeën en suggesties ook een stuk creatiever kan maken. Belangrijk is dan wel, dat die vorm van niets doen, of vervelen een bewuste keuze van ons is. Dan blijven de negatieve aspecten en gevoelens vanzelf wel achterwege. Dan is verveling iets positiefs geworden. En die conclusie geeft ons dan ook direct de aanpak om vervelende verveling te lijf te gaan.

Het zit diep bij veel mensen dat verveling niet moet en niet mag. Dus zodra er even niets te doen is, bij de bushalte of in de wachtkamer bijvoorbeeld, komt de smartphone uit de zak om de tijd te vullen. Er moet iets gebeuren. Gewoon even wachten en niets doen, dat is niet de bedoeling. En eigenlijk is dat niet goed.

Belangrijk is om de negatieve versie van verveling te accepteren en je er niet over op te winden. Dat maakt de negatieve ervaring alleen maar sterker. Zie het als een ideale mogelijkheid om eens een tijdje goed en diep na te denken. En dan kan een negatieve ervaring met vervelen wel eens heel snel omslaan in een positieve ervaring, die we niet graag hadden willen missen. Verveling bestaat en kan af en toe toeslaan. Omarm het dan en zie het als een geweldige kans. 

---

Morgen gaan we het hebben over duurzaamheid. Een belangrijk onderwerp tegenwoordig. Je kunt de televisie niet aanzetten, of er zit wel iemand een verhaal over duurzaamheid af te steken. Dat gaan we dan maar eens tegen het licht houden! Het is niet voor niets de dag van de duurzaamheid.

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.

 

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

e-mail

Chat via Messenger 

Jetje's dag op Facebook

Jetje's dag op Instagram

Jetje's dag op Twitter  

Jetje's dag op Friendweb

Alle foto's uit Jetje's dag staan op Pinterest 

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan hier  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming? Klik hier

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---