Translate this page in your language

Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label mindset veranderen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mindset veranderen. Alle posts tonen

1 april 2026 | Nr. 495 | Groen, groener en kunstgras

 

1 april 2026  | Nr. 495 |  Groen,  groener en kunstgras 

 


Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal op deze mooie dag vol mogelijkheden en nieuwe kansen

Vandaag gaan we eens lekker wat overtuigingen en aannames ter discussie stellen. Je weet wel. Al die dingen die je echt "weet," gewoon omdat de krant ze je verteld heeft. Zoals dat kunstgras bij de buren altijd groener is. Net zolang tot je het zelfs gaat geloven terwijl je best weet dat het allebei bij de IKEA vandaan kwam. Maar zijn aannames per definitie altijd fout? Of is die vraag op zich ook al weer een soort aanname? Een lastige materie waar op een bepaalde luchtige manier mee omgesprongen mag worden al is er vast wel weer een krant te vinden waarin staat dat je dit juist weer niet moet doen.


Jullie Jetje


Samenvatting van vandaag:


 1. Het groenere gras van de buren;


 2. Zeker als je daar echt van overtuigd bent.

  



Bij de buren is alles beter. Ja toch?


In elk geval voor ons gevoel. Of het ook meetbaar zou zijn is vaak maar de vraag.

Het kunstgras is altijd groener bij de buren. Natuurlijk is dat zo. Dat is immers het hele punt van kunstgras: Het is altijd groener. Het oogt altijd perfect. Altijd alsof er net een team van zorgvuldig geselecteerde elfen met een dwangstoornis langs is geweest om elk kunstsprietje exact recht te leggen.

Bij mij in de tuin ligt ook kunstgras. Ooit aangeschaft in een vlaag van volwassen optimisme. Geen gedoe meer met maaien, geen kale plekken, geen hondenurine die mysterieuze kleine maankraters als cirkels van existentiële wanhoop achterlaat die je nooit meer weg krijgt. Nee, dit is gewoon: Groen. Permanent groen. Alsof je een soort photoshop op je achtertuin loslaat als een fotograaf die de rimpels van zijn model gladstrijkt.




Maar toch, als ik even snel over de schutting kijk, zie ik het meteen: Bij de buren is het kunstgras groener.

Niet een beetje groener. Nee, absurd groener. Onrealistisch groener. Zo groen dat je je afvraagt of het eigenlijk wel binnen de EU-regelgeving valt. Zou het niet verboden moeten zijn? Hun kunstgras lijkt wel te gloeien. Alsof het ‘s nachts opgeladen wordt door een geheime zonnebank met een super USB-poort. Mijn gras daarentegen oogt ineens zo vermoeid. Alsof het al jaren twijfelt over zijn levenskeuzes die niet meer goedgemaakt kunnen worden.

Ik heb het naast elkaar vergeleken. Zelfde leverancier. Zelfde type. Waarschijnlijk zelfs uit dezelfde rol gesneden door dezelfde medewerker. Maar bij die buren zien we een strak, levendig tapijt vol met hoop en ambitie. Bij mij zien we niet meer dan een licht matte herinnering aan hoe het waarschijnlijk ooit bedoeld was.




Misschien ligt het wel aan de manier waarop de buren  over hun kunstgras praten. Zij zeggen dan dingen als: “We hebben er écht geld, tijd en energie in geïnvesteerd.” Ik heb er gewoon geld voor betaald en het neergelegd. Dat is blijkbaar iets anders. Hun gras voelt zich door hen gewaardeerd en het beloont dat dan om iets terug te doen. Mijn kunstgras voelt zich gewoon gekocht. Als een rookworst bij de Hema. Daar staat echt niets tegenover. 

Of misschien ligt het aan hun houding. Zij zitten trots naar hun kunstgras te kijken, met een glas wijn, alsof ze persoonlijk verantwoordelijk zijn voor elke chlorofyl-achtige illusie. Ik kijk ernaar zoals je naar een abonnement kijkt dat je vergeten bent op te zeggen en waar je weer een jaar aan vast zit.

En dan begint het toch inwendig te knagen. Zou ik het dan misschien toch verkeerd hebben aangelegd? Had ik het gras liefdevoller moeten borstelen? Moet je kunstgras eigenlijk verzorgen? Bestaat er zoiets als een emotionele verwaarlozing van synthetische oppervlakken?




Op een dag betrapte ik mezelf erop dat ik hun gras aan het analyseren was. Ik stond daar, half over de schutting hangend, alsof ik daar een botanische doorbraak verwachtte. De buurman keek me aan. Ik zei dat ik “Gewoon even keek.” Hij knikte. We wisten allebei dat dit een leugen was. Het ging om het gras. Kunstgras.

Want diep van binnen weet ik best dat het niet aan het gras ligt.

Het ligt aan het idee dat er altijd ergens anders iets beter moet zijn. Zelfs als het duidelijk pure nep is. Misschien juist als het nep is. Want perfectie is het makkelijkst te bereiken als je alles wat echt is gewoon weglaat en door nep vervangt. 




Dus ja, het kunstgras is altijd groener bij de buren.

Maar als je goed kijkt, zie je dat het nergens echt groeit.
 
 



De schadelijkheid van je overtuigingen

Overtuigingen zorgen voor de  onzichtbare muren in je hoofd

Overtuigingen zijn onwijs hardnekkige dingen. Ze nestelen zich ongemerkt via een achterdeurtje in je denken en presenteren zich dan vervolgens als feiten. Zo stellig als een politicus die heel goed weet dat hij staat te liegen. Het worden dan feiten als “Zo ben ik nu eenmaal,” “dat lukt mij toch niet,” of “mensen zoals ik die…” Het klinkt bijna alsof het om objectieve, bewijsbare waarheden gaat, maar in werkelijkheid zijn het vaak oude aannames die ergens zijn blijven hangen, maar waar geen enkel bewijs voor is. Net als bij die waarheid van die politicus. Misschien heb je jou mooie overtuigingen zelf wel gevormd na een paar niet al te positieve ervaringen, misschien zijn ze je door iemand anders aangeleerd. Hoe dan ook: Je overtuigingen voelen stevig, robuust, gefundeerd, bijna onaantastbaar. Al zijn ze mogelijk niet waar. 

De stelligheid maakt overtuigingen zo gevaarlijk

En juist die stelligheid maakt je overtuigingen zo onwijs verraderlijk. Want wat absoluut voelt, wordt zelden nog door jouw ter discussie gesteld. Het zal wel goed zijn. Maar wat je niet ter discussie stelt, blijft je gedrag in dezelfde richting sturen. Zo ontstaat er een soort onzichtbare begrenzing. Je probeert bepaalde dingen op een gegeven moment niet eens meer, omdat je wel “weet” dat het toch niets gaat worden. Zonde van de tijd, moeite en energie. Maar daarmee bevestig je steeds opnieuw je eigen overtuiging dat er niets uit je handen komt. Het is een perfect gesloten cirkel. Het is een zelfvervullende voorspelling geworden en we weten allemaal dat die heel lastig te doorbreken vallen.

Waarom overtuigingen zo kunnen blokkeren

Het probleem zit niet zozeer in het hebben van overtuigingen. Overtuigingen heeft nu eenmaal iedereen. Ze helpen je soms ook wel om de wereld overzichtelijk te maken. Het wordt pas een probleem wanneer ze rigide worden. Als een overtuiging geen enkele ruimte meer over laat voor enige nuance of verandering, verandert die overtuiging van een hulpmiddel in een stevige blokkade.

Een stellige overtuiging sluit alle alternatieven uit. Als je ervan overtuigd bent dat je toch “niet creatief bent,” zul je elke creatieve impuls op voorhand al wantrouwen en vaak meteen afwijzen. Als je gelooft dat “succes alleen voor anderen is weggelegd,” zul je je eigen kansen eerder gaan saboteren, dan dat je ze zult benutten. Je hoeft niet eens bewust tegen jezelf te werken. Je overtuiging doet dat werk al met veel inzet en plezier voor je.

Hoe ontstaan zulke stellige ideeën?

Vaak zijn je stellige overtuigingen gebaseerd op slechts beperkte informatie. Eén mislukking wordt al een patroon. Eén opmerking van iemand anders wordt direct een waarheid. Ons brein houdt nu eenmaal van snelle conclusies, omdat dat energie bespaart. Maar die efficiëntie heeft wel een prijs. We generaliseren te snel en veel te definitief.

Daar komt bij dat overtuigingen emotioneel geladen zijn. Ze zijn niet alleen een gedachte, maar ook een gevoel. En gevoelens geven overtuigingen gewicht. Daardoor voelt het niet als “Ik denk dat dit zo is,” maar als “Dit is gewoon zo.”

Hoe kom je ervan af?

De eerste stap is simpel, maar niet zo makkelijk: Het is gewoon twijfel zaaien. Niet in de zin van onzeker worden over alles wat je doet of bedenkt, maar door je eigen overtuigingen te behandelen als theoretische mogelijkheden in plaats van vaststaande feiten. Vraag jezelf af: Wat is de bron van een bepaald feit of is het een veronderstelling? Een aanname? En is dit altijd waar? Geldt het voor iedereen? Ook in andere situaties?

Vervolgens helpt het om actief naar een tegenbewijs te zoeken. Niet alleen in theorie, maar vooral ook in de praktijk. Want dat is een stuk overtuigender. Als je denkt dat je ergens heel slecht in bent, probeer het dan bewust in kleine stapjes die niet kunnen mislukken. Geef jezelf de kans om het tegendeel van je eigen negatieve aannames te ervaren. Nieuwe ervaringen zijn vaak de enige manier om oude overtuigingen echt los te weken en definitief naar de vuilstort van je geheugen te verbannen.

Daarnaast is het nuttig om je overtuigingen opnieuw te formuleren. In plaats van “Ja maar, ik kan dit niet,” wordt het bijvoorbeeld “Ik heb dit nog niet geleerd, maar ben er vast wel goed in.” Dat klinkt misschien als een vreemd detail, maar het opent wél ruimte. Waar de eerste zin direct al een eindpunt is, is de tweede een begin van een ontdekkingsreis naar nieuwe mogelijkheden.

Ruimte maken voor verandering

Uiteindelijk gaat het er niet om dat je geen overtuigingen meer hebt, maar dat ze flexibel blijven. Dat je ze kunt aanpassen wanneer de werkelijkheid daarom vraagt. Dat je bereid bent om jezelf te verrassen.

Want misschien ben je niet wie je altijd dacht dat je was. Misschien was dat gewoon een overtuiging. Een aanname. Maar dan wel een hele overtuigende aanname. Dat dan weer wel. 


 

Informatie over de komende evenementen, workshops of andere belangrijke dagen die interessant voor je kunnen zijn bij Jetje's dag.

De data van de sessies:


Zondag 12 april.  Deels gekleed / deels ongekleed. 

Zondag 3 mei.  Nader te bepalen tussen deelnemers










Morgen in Jetje's dag

Welk legeronderdeel draagt er ook al weer een rode baret? O ja, de luchtmobiele brigade. Maar je vind de rode baret ook buiten het leger terug.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent. 

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar  is altijd toegestaan maar liever geen affiliate links. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger  

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden 

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb 

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest 

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Een nieuwe eend in de bijt is bluesky

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt  

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

 


Disclaimer en copyright

privacystatement


 

Meer informatie over Team Jetje


 




18 maart 2026 | Nr. 485 | Opzij, opzij, opzij!

 

18 maart 2026  | Nr. 485 | Opzij, opzij, opzij!

 


Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal op deze mooie dag vol mogelijkheden en nieuwe kansen

We leven in een snelle wereld. Iedereen heeft haast, zeg maar rustig gloeiende haast, want we zijn met z'n allen in een hoog tempo op weg naar...

Ja, waarheen eigenlijk? Weet iemand dat? Wat is zo belangrijk dat we ons er zo naartoe moeten haasten?

 Is het de angst dat een ander er eerder is dan wij? Al weten we dan niet echt waar die ander dan eerder is? En wat die dan heeft, weet, kent etc. wat wij niet hebben?  Ach laten we het ons maar niet afvragen. Gewoon achter de meute aan en meehollen maar. Dan zien we wel waar het schip strandt. Ja toch? Of juist niet? 


Jullie Jetje


Samenvatting van vandaag:


 1. Gewoon alles tegelijk doen is handig als je weer eens haast hebt;


 2. Helaas, een mens heeft niet altijd alles zelf in de hand;

  3. Nog een paar foto's van de lichtstad.

Waar is mijn leuke kleine haltertje nou gebleven? 

Gymmen met de stofzuiger

Is stofzuigen en tegelijk gymmen een mythe van efficiëntie of een verborgen valkuil? In een wereld waarin alles sneller, slimmer en productiever moet, wil je niet acuut achterblijven en lijkt multi-tasken de heilige graal te zijn. Eventjes je e-mail beantwoorden tijdens een vergadering, een podcast luisteren terwijl je werkt, tussendoor ook even je telefoon checken. Ach, het voelt allemaal zo lekker efficiënt. Maar werkt het brein eigenlijk wel zo?




Wat multi-tasken echt is


Wat wij “multi-tasken” noemen, is in de meeste gevallen geen echte gelijktijdige verwerking van meerdere taken. Het brein schakelt razendsnel tussen verschillende activiteiten. Dit proces heet "task switching." Hoewel het best soepel aanvoelt, kost het toch telkens een fractie van tijd en energie om van taak te wisselen. Die kleine onderbrekingen stapelen zich op en zorgen ervoor dat je uiteindelijk trager en minder nauwkeurig werkt.




De illusie van productiviteit


Veel mensen hebben het gevoel dat ze meer gedaan krijgen wanneer ze meerdere dingen tegelijk doen. Dat gevoel is echter misleidend. Onderzoek laat zien dat multi-tasken vaak leidt tot meer fouten, oppervlakkiger werk en een aanzienlijk slechter geheugen. Je hersenen raken als het ware “overbelast.” Ze kunnen niet alles aan en laten dingen even liggen, waardoor informatie minder goed wordt opgeslagen. Het onvermijdelijke gevolg is dat je later dingen opnieuw moet doen of dat je weer moet herstellen wat fout gegaan is. Alsof dat geen tijd zou kosten.




Wanneer multi-tasken wél werkt


Toch is multi-tasken niet per definitie slecht. Het hangt sterk af van het soort taken. Wanneer één van de activiteiten volautomatisch verloopt, zoals bijvoorbeeld wandelen of afwassen, kun je daar prima een tweede, meer mentale taak naast doen, zoals over iets bepaalds nadenken. Of simpel luisteren naar muziek. In dat geval concurreren de verschillende taken minder om dezelfde hersencapaciteit.




De rol van aandacht


Aandacht is een beperkte bron. Je kunt die verdelen, maar niet onbeperkt vermenigvuldigen. Complexe taken zoals schrijven, analyseren en creëren, vragen om een volledige focus. Zodra je die aandacht gaat splitsen, daalt de kwaliteit van je werk direct. Dit verklaart ook waarom veel mensen zich na een dag “druk bezig zijn” toch weinig voldaan voelen. Ze zijn druk geweest, ze hebben veel tussen taken geschakeld, maar uiteindelijk is er weinig tot niets afgerond.




Een betere strategie


In plaats van multi-tasken, pleiten steeds meer experts voor monotasken: één taak tegelijk, met volledige aandacht. Door blokken van geconcentreerd werken (zogenaamd "deep work") af te wisselen met korte pauzes, werk je niet alleen een stuk efficiënter, maar ook met veel meer rust in je hoofd. Ironisch genoeg levert minder tegelijk doen je vaak méér resultaat op.




Conclusie:


Multi-tasken lijkt aantrekkelijk in ons drukke bestaan, maar het is vaak een illusie van efficiëntie. Voor eenvoudige taken kan combineren wel werken, maar bij complex werk ondermijnt multi-tasken juist je prestaties. 




Wie echt vooruit wil komen, doet er goed aan om wat minder tegelijk te willen en je daar ook meer van bewust te zijn.
 



 






Je hebt geen controle over de uitkomst van wat je doet. Je hebt wel controle over je inspanningen


De illusie van controle

Mensen hebben van nature de neiging om grip te willen hebben op hun leven. We maken plannen, stellen doelen en proberen de toekomst naar onze hand te zetten. Toch is de werkelijkheid weerbarstig. Of het nu gaat om werk, relaties of creatieve projecten. De uitkomst hangt zelden alleen af van onze eigen inzet. Toeval, timing en de keuzes van anderen spelen minstens zo’n grote rol. De gedachte dat we alles kunnen sturen, is daarom vaak een illusie en een bron van frustratie.


De kracht van je inspanning

Wat we wél in handen hebben, is onze inzet. Hoeveel aandacht we ergens aan geven, hoe zorgvuldig we werken en hoeveel doorzettingsvermogen we tonen. Dat zijn keuzes die binnen onze invloed liggen. Door de focus te verleggen van resultaat naar inspanning, verandert onze houding. In plaats van voortdurend te beoordelen of iets “geslaagd” is, leren we waarde te hechten aan het proces zelf. Dat geeft rust en maakt ons minder afhankelijk van externe factoren.


Omgaan met teleurstelling

Wanneer we onze eigenwaarde koppelen aan uitkomsten, liggen teleurstellingen op de loer. Een afgewezen sollicitatie, een mislukt project of een tegenvallende verkoop kan dan voelen als persoonlijk falen. Maar als we erkennen dat de uitkomst nooit volledig maakbaar is, ontstaat er ruimte voor een andere kijk. Dan wordt falen geen eindpunt, maar een onderdeel van een leerproces. Inspanning blijft immers altijd zinvol, ook als het resultaat uitblijft.


Focus en voldoening

Het richten op inspanning helpt ook om beter te focussen. Wie zich verliest in zorgen over mogelijke uitkomsten, verspilt energie aan dingen die nog niet bestaan. Door je aandacht te richten op wat je nú kunt doen, werk je effectiever en met meer betrokkenheid. Bovendien ontstaat er een diepere vorm van voldoening. Niet omdat iets perfect is verlopen, maar omdat je weet dat je er alles aan gedaan hebt.


Een praktische levenshouding

Deze manier van denken is geen pleidooi om doelen los te laten, maar om ze anders te benaderen. Doelen geven je richting, maar mogen zeker geen maatstaf worden voor je waarde als mens. Door te investeren in je inspanningen, bouw je aan iets dat wél stabiel is. Je discipline, je vaardigheden en je karakter.


Conclusie:

De uitkomst van wat we doen blijft onzeker. Maar juist daarin schuilt een bevrijdend inzicht. Door te accepteren dat controle beperkt is, kunnen we onze energie richten op wat echt van ons is. Onze inzet.

 En daarin ligt uiteindelijk meer kracht dan in welk resultaat dan ook.




Informatie over de komende evenementen, workshops of andere belangrijke dagen die interessant voor je kunnen zijn bij Jetje's dag.

De data van de sessies:


Zondag 12 april.  Deels gekleed / deels ongekleed. 

Zondag 3 mei.  Nader te bepalen tussen deelnemers











Vervolg Eindhoven

Gisteren lieten we al iets zien van de kleurige mogelijkheden van de stad Eindhoven. Op vele plekken zijn leuke combinaties en composities te maken, puur gebruik makend van bestaand licht en spiegelingen. Gezien de positieve reacties doen we er vandaag nog een serie bij. 










 


Morgen in Jetje's dag
Ik weet het nog niet. Maar morgen weet ik het beslist wel.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent. 

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar  is altijd toegestaan maar liever geen affiliate links. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger  

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden 

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb 

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest 

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Een nieuwe eend in de bijt is bluesky

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt  

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

 


Disclaimer en copyright

privacystatement


 

Meer informatie over Team Jetje


 




16 maart 2026 | Nr. 483 | Jetje met cape naar Bommel

 

16 maart 2026  | Nr. 483 | Jetje met cape naar Bommel

 


Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal op deze mooie dag vol mogelijkheden en nieuwe kansen

Vandaag zoek ik het weer eens in wat andere kleding. Gewone capes en omslagdoeken. De oervorm van de kleding, waar mensen eerst alleen maar dierenvellen droegen tegen de kou. Maar ja, die vellen zijn niet zo gemakkelijk te vinden bij C&A en H&M, dus doen we het even zo. Iedereen die wel eens over de A2 van Noord naar Zuid-Nederland rijdt, (of omgekeerd) kent de imposante brug bij Zaltbommel, met de spoorbrug ernaast. Dit is de Martinus Nijhoffbrug. De naam is duidelijk gekozen vanwege het feit dat deze dichter al begin vorige eeuw de brug van Zaltbommel heeft benoemd. In het artikel over Zaltbommel staat er meer over te lezen.

De foto's in dit artikel zijn van Fotostudio Haaglanden in Katwijk.

Jullie Jetje


Samenvatting van vandaag:


 1.Capes en omslagen in de geschiedenis van de kleding;


 2. Van verleden naar de toekomst;

  3. Jetje in Zaltbommel.



Van omslagdoek in de oudheid naar moderne kleding

 
Kleding is meer dan een praktische bescherming tegen kou of zon. Door de geschiedenis heen vertelt kleding ook iets over cultuur, technologie en sociale verhoudingen. Wanneer we kijken naar de ontwikkeling van kleding, zien we een opmerkelijke reis. Van eenvoudige omslagdoeken in de oudheid naar de gevarieerde en technisch geavanceerde kleding van vandaag.
 

De eerste vormen van kleding

In de vroegste menselijke samenlevingen bestond kleding vooral uit dierenhuiden en plantaardige materialen. Deze werden vaak simpelweg om het lichaam gewikkeld of vastgemaakt met riemen en spelden. De vorm was meestal eenvoudig. Een stuk stof of huid dat als een omslagdoek rond het lichaam werd gedragen. In warme gebieden bood dit bescherming tegen zon en stof, terwijl het in koudere streken hielp om lichaamswarmte vast te houden. De nadruk lag op functionaliteit; mode of persoonlijke stijl speelde nog nauwelijks een rol.



 

Ontwikkeling van weven en textiel

Met de opkomst van landbouw en vaste nederzettingen begonnen mensen vezels zoals vlas en wol te verwerken tot garens en stoffen. Het weven van textiel maakte het mogelijk om grotere en soepelere lappen stof te produceren. Toch bleef de basisvorm van kleding vaak die van een drapering. Gewoon een doek die om het lichaam werd geslagen. In veel oude beschavingen werd kleding nog niet genaaid, maar gevouwen, geknoopt of gespeld. Hierdoor konden dezelfde stukken stof op verschillende manieren worden gedragen.
 


De stap naar gesneden kleding

Een belangrijke verandering kwam toen mensen begonnen met het knippen en naaien van stoffen. Door kledingstukken op maat te maken, konden ze beter aansluiten op het lichaam en meer bewegingsvrijheid bieden. Tunieken, broeken en jurken verschenen in verschillende culturen. Deze ontwikkeling hing samen met verbeterde naaldtechnieken en met het gebruik van sterkere draden. Kleding werd hierdoor niet alleen praktischer, maar ook meer een middel om identiteit en status uit te drukken.
 


Kleding als expressie

In latere eeuwen groeide kleding uit tot een complex systeem van mode, symboliek en persoonlijke smaak. Nieuwe materialen, verfstoffen en productiemethoden maakten steeds meer variatie mogelijk. In de moderne tijd zorgen industriële productie, synthetische vezels en internationale handel ervoor dat kleding in talloze stijlen beschikbaar is.



 
Toch is de oorsprong nog steeds herkenbaar. Veel hedendaagse kledingstukken, van sjaals tot poncho’s en wikkeljurken, grijpen terug op het principe van de oude omslagdoek. Zo laat de geschiedenis van kleding zien dat zelfs de eenvoudigste oplossingen uit het verleden kunnen blijven doorwerken in de ontwerpen van vandaag.
 
 




Gisteren was je een ander dan morgen

Zou je iets aan jezelf willen veranderen? Dat kan. Je hoeft niet dezelfde persoon te zijn als een jaar geleden, een maand geleden of zelfs gisteren. 



Elke ochtend stap je uit bed met de kans om die dag opnieuw te beginnen en jezelf aan de wereld te tonen als de persoon die je wilt zijn. Deze gedachte lijkt naïef en te eenvoudig, maar bevat in wezen een krachtige uitnodiging tot verandering. Mensen zijn namelijk geneigd om zichzelf vast te zetten in een vaststaand beeld: Zo ben ik nu eenmaal. Punt. Toch is je identiteit veel flexibeler dan we vaak denken.

Verandering als natuurlijk proces

Het leven is voortdurend in beweging. De maatschappij verandert in een razend tempo. Mensen groeien, leren, maken fouten en ontdekken nieuwe kanten van zichzelf. En toch gedragen we ons vaak alsof onze persoonlijkheid onveranderlijk is. We herinneren ons hoe we vroeger waren en trekken daaruit conclusies over wie we dus ook vandaag zijn. Maar die conclusies hoeven ons niet te beperken. Het is ook de grote vraag hoe waar ze zijn.

Wie een jaar geleden verlegen was, kan vandaag overal op af gaan. Wie vroeger erg onzeker was, kan leren om met meer zelfvertrouwen te spreken en te handelen. Verandering hoeft niet spectaculair te zijn. Kleine verschuivingen in houding, gedrag en keuzes kunnen na verloop van tijd een groot verschil maken.


De kracht van een nieuwe ochtend

Elke ochtend is in feite een klein maar nieuw beginpunt. Wanneer je wakker wordt, begint er een nieuwe dag. Een dag die nog niet is ingevuld. Je hebt elke dag opnieuw de mogelijkheid om keuzes te maken. Hoe je reageert op dingen of situaties. Hoe je denkt. Hoe je andere mensen benadert.

Dat betekent niet dat het verleden daardoor verdwijnt. Dat kan niet. Het verleden zal altijd blijven. Ervaringen, herinneringen en gewoonten blijven hun invloed houden. Maar ze bepalen maar voor een klein deel wie je vandaag bent. Je kunt altijd bewust besluiten om bepaalde patronen los te laten en andere meer gewenste patronen te gaan versterken.

Door elke dag te zien als een nieuw begin, wordt die verandering minder zwaar. Je hoeft niet in één keer een totaal ander mens te worden. Het gaat erom dat je vandaag een kleine stap zet in de richting van de persoon die je graag wilt zijn.


Jezelf opnieuw vormgeven

De vraag wordt dan anders. Wie wil je eigenlijk zijn? Misschien iemand die geduldiger is? Iemand die creatiever, moediger of vriendelijker is? Zodra je dat voor ogen hebt, kun je beginnen met kleine, concrete handelingen die daarbij passen.

Identiteit ontstaat niet alleen door denken. Het ontstaat alleen maar door te doen. Door herhaaldelijk steeds weer voor het gedrag te kiezen dat bij je gewenste zelfbeeld past, groeit dat nieuwe beeld langzaam uit tot een nieuwe werkelijkheid tot je geen andere meer kent.

Het besef dat je jezelf telkens opnieuw kunt uitvinden, geeft je vrijheid. Het betekent dat je niet gevangen zit in oude versies van jezelf. Elke dag biedt je een kans om een stap dichter te komen bij de persoon die je werkelijk wilt zijn.

Dus wat let je?



Luchtfietser


Het plaatselijke volk spreekt en de schaduwburgemeester beslist

Komende woensdag zijn de verkiezingen voor de gemeenteraad. Nu fietst uw luchtfietser meestal wel zo hoog dat hij weinig binding meer met de beneden-wereld heeft, maar deze democratische feestdag is zelfs tussen de wolken niet meer te missen. In ons idyllische dorpje kunnen we kiezen uit 6 partijen. Maar daar zit ook iets bijzonders aan. De huidige gemeenteraad heeft een zogenaamd raadsakkoord gesloten, dat er op neerkomt dat alle partijen het altijd overal over eens zullen zijn. In elk geval is dat de uitleg die er aan gegeven wordt en die in de vergaderingen bevestigd lijkt te worden. Vergaderingen die meestal binnen 10 minuten klaar zijn want alles is al besloten en geregeld. 

Het heeft één voordeel. Omdat alle besluitvorming zich buiten de normale kanalen voltrekt (in de zogenaamde achterkamertjes) is die besluitvorming volkomen ondoorzichtig geworden. Het is bekend dat het dorpje niet alleen een echte door Koning Willy benoemde burgemeester heeft, maar dat de echte macht bij de schaduwburgemeester zit. Iedereen in het dorp weet wie dat is. En waar je dus moet zijn als je echt iets geregeld moet hebben, Door de achterkamertjespolitiek maakt het dus ook helemaal niet meer uit op wie je stemt. Je weet niet wat jouw vroegere partij ingebracht en gestemd heeft, wat het verschil met andere partijen is en noem maar op. Het wordt erg lastig om je als partij te profileren.

Dat gebeurt dan ook in het dorp waar kubieke meters papier over de paar mensen die er nog boodschappen doen worden uitgestort. Soms vanuit de vele leegstaande winkelpanden waar de mooiste toekomstdromen voor geformuleerd worden. In de praktijk komen er steeds meer bij. Of ze worden opgevuld met de 42e nagelstudio. De dames in het dorp moeten geen vingers meer over hebben. 

Ach, woensdagavond horen we het wel. Er zal niets veranderen. De vele loze beloftes zullen herhaald worden. De toekomstdromen zullen bevestigd worden. En verder gaan we op naar de verkiezingen over vier jaar. De kans dat er in die tijd in de achterkamertjes iets besloten gaat worden wat verder gaat dan welke fietspaden opnieuw getegeld moeten worden, omdat mensen er in blijven steken met de fiets, is klein. Dat van die fiets spreekt uw luchtfietser uit solidariteit wel aan, maar omdat er hoog in de lucht geen fietspaden zijn, heeft hij er zelf geen last van. 

Maar of hij helemaal omlaag gaat om een stem uit te brengen? Nou nee. Zonde van de energie. 



 

Informatie over de komende evenementen, workshops of andere belangrijke dagen die interessant voor je kunnen zijn bij Jetje's dag.

De data van de sessies:


Zondag 12 april.  Deels gekleed / deels ongekleed. 

Zondag 3 mei.  Nader te bepalen tussen deelnemers











Bommel

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.

Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden

die elkaar vroeger schenen te vermijden,

worden weer buren. 

Martinus Nijhoff. Uit het gedicht "De moeder de vrouw"

De Martinus Nijhoff brug


Met "Bommel" wordt in de eerste paar regels van dit gedicht het stadje Zaltbommel bedoeld. Zaltbommel is een historische stad in de provincie Gelderland, gelegen aan de rivier de Waal. De stad ligt in de Bommelerwaard, een streek die wordt omringd door grote rivieren en die net als de Betuwe bekend staat om zijn groene landschap, dijken en fruitteelt. Dankzij deze ligging speelde Zaltbommel al vroeg een belangrijke rol in de handel en scheepvaart.




De geschiedenis van Zaltbommel gaat terug tot de middeleeuwen. In 1316 kreeg de plaats stadsrechten, waarna zij zich ontwikkelde tot een welvarende handelsstad. De strategische ligging aan de Waal maakte de stad tot een belangrijk knooppunt voor goederenvervoer over water. In het oude centrum zijn nog veel sporen van dit roemruchte verleden zichtbaar, zoals stukken van stadsmuren, stadswallen, veel historische panden gelegen aan smalle straatjes.




Een van de bekendste gebouwen van Zaltbommel is de imposante Sint-Maartenskerk, ook wel de “Grote Kerk” genoemd. Een laatgotische kerk die al eeuwenlang het stadsbeeld domineert. De kerk is van grote afstand zichtbaar.  


Tegenwoordig is Zaltbommel een levendige kleine stad met een mix van historie en modern leven. Het centrum trekt bezoekers met gezellige terrassen, winkels en monumentale gebouwen. Door de combinatie van rivierlandschap, cultuurhistorie en een sfeervol stadscentrum vormt Zaltbommel een karakteristieke plek in het Nederlandse rivierengebied.





Morgen in Jetje's dag
Morgen gaan we eens kijken naar bekend vrouwelijk schoeisel

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent. 

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar  is altijd toegestaan maar liever geen affiliate links. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger  

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden 

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb 

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest 

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Een nieuwe eend in de bijt is bluesky

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt  

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

 


Disclaimer en copyright

privacystatement


 

Meer informatie over Team Jetje


 



 

Nieuws uit de kunstbranche

Populaire posts