2 november 2022. Clownsdag 

---

Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal op deze fleurige dag

Gisteren was het zwart wat de klok sloeg. Compleet met halters. Maar ook in het zwart moet je natuurlijk wel in vorm weten te blijven. Maar laten we vandaag weer eens wat kleur toevoegen.

Ik ben weer in mijn kledingkast gedoken en heb weer eens een wat gekleurder ensemble samengesteld. Echt zo'n ensemble dat mij dan weer vrolijk maakt.

Volgens sommige volgers ben ik een soort clown. Geweldig vind ik dat. Een clown maakt mensen blij en aan het lachen. Geweldig toch? Dat is één van de doelen van mijn paradijsvogelproject. Dus als ik een clown wordt genoemd, is dat voor mij een teken dat ik op de goede weg ben. 

Nou, tijd dan maar voor nog een paar foto's van clown Henriëtte. 

Jullie Jetje

---

Samenvatting van vandaag

		Jetje werd als clown gezien. Wat een compliment. Daar word ik blij van;
		Na het zwart van gisteren is het vandaag weer tijd voor een beetje kleur;
		We zijn alweer in de buurt van Zeeland. Maar Goedereede is nog net Zuid Holland.

Vrolijkheid staat weer voorop

Vandaag maar weer eens de kledingkast overhoop gehaald. Gisteren hielden we het stijlvol. Dus volop reden om dat stijlvolle vandaag maar weer eens helemaal los te laten! Lekker blauw en rood. Dat geeft een stevig contrast ook. Daar gaan we dan:

 

 

---

Haiku van de dag

 

Effectenbeurs, beursplein 5, Amsterdam

---

Stilte!

"Soms heeft iedereen wel eens die behoefte aan stilte. Bijvoorbeeld om het hoofd tot rust te laten komen, of om geconcentreerd te kunnen werken. Niets is vervelender dan steeds gestoord te worden," bedacht Johan. En als ZZP'er had hij geen alternatief op een kantoor om zich terug te trekken. Nou ja, voor zover dat op een kantoor mogelijk was natuurlijk.

Het kwam vaker voor, had Johan gelezen. Veel schrijvers hadden bijvoorbeeld ergens een ruimte. De bekende schrijver Stephen King beschrijft in zijn boek "About writing" hoe hij in de vochtige kelderruimte van zijn moeder een plekje gevonden had voor zijn schrijfmachine. Want ja, die had je nog in die tijd. Zijn voornaamste bronnen van verstoring tijdens het schrijven waren de grote aantallen spinnen, die in de vochtige ruimte kennelijk een prima restaurant ontdekt hadden.

De psychiater / filosoof Carl Jung liet speciaal in de bossen van Zwitserland een ruimte maken om te kunnen werken. Deze ruimte was ver van zijn drukke praktijk in de meer bewoonde wereld en hier trok hij zich terug als hij werken wilde. De neiging om je af te zonderen om goed en vooral geconcentreerd te kunnen werken, lijkt wat dat betreft van alle plaatsen en tijden te zijn.  

Dus zo gek waren die gedachten van Johan nog niet eens, zo bedacht hij ook zelf. Maar daarmee was het nog niet gerealiseerd. In een gezin met kinderen en huisdieren is altijd geluid. "Gelukkig ook maar," dacht Johan, want anders zou er wel iets goed fout zijn. En als het eigen gezin geen geluid zou produceren, dan doet de omgeving het meestal wel. Zeker als je in de buurt van een luchthaven, een drukke weg of een spoorbaan woont.

Maar waar vind je een afgesloten ruimte met weinig geluid? Er is maar één manier om dat te regelen. Die ruimte moet je eigenlijk zelf maken. Moderne bouw voorziet er al helemaal niet in. Wel zijn er kant en klare kleine werkruimtes te koop of zelf te maken die aardig aan het ideaalbeeld voldoen. Die minihuisjes (Ze worden een "pod" genoemd) zet je gewoon ergens los in de tuin. Ze kosten wel wat, maar misschien toch de moeite waard om te overwegen als het vaak voorkomt dat je in stilte en geconcentreerd thuis moet werken. Vastzetten aan de grond zal van de meeste gemeentes niet mogen. Johan zag er eigenlijk wel iets in. En dan had hij direct een stukje gras minder om te maaien. En dat is natuurlijk ook nooit weg.

Er is echter één groot nadeel. Niet iedereen heeft een tuin. Laat staan een tuin waar een mini-tuinhuisje in kan staan. Dus tot dat moment zal een echte werkruimte voor de meeste mensen wel een illusie blijven. We zullen moeten wennen aan grote hoeveelheden productiviteitsgoeroes die ons willen laten werken in geluiddichte ruimtes, maar op hetzelfde moment is het nagenoeg onmogelijk om het te realiseren.

Dus dan toch maar weer terug naar kantoor?

---

IJsje in jaren '50/'60

Soms denk ik wel eens terug aan mijn jeugd. Bijvoorbeeld als ik zie dat de prijs van een kilostuk kaas in 5 dagen tijd verhoogd is van €7,24 naar €7,89. Vrij onzinnige prijsverhogingen, temeer daar koeien nog altijd gras als maaltijd hebben en de groei van dat gras lijkt niet afhankelijk van oorlogen, speculanten, inflatie en dergelijke.

En dan dwalen de gedachten wel eens naar de prijzen van vroeger. Prijzen in guldens, die je dus ten opzichte van de huidige euro ook nog eens ongeveer door twee mag delen. Vorige week vertelde ik jullie over de voorloper van de automatisering, de sigarettenautomaat. Naast die winkel zat een café. Sterker nog, het is er na 60 jaar nog steeds en gek genoeg lijkt het nog nauwelijks veranderd ook.

Dat café had iets bijzonders. Ze verkochten er ook ijs. Schepijs, in een horentje. Het bestaat nog steeds. En het zal ook wel blijven, want ijs is een vrij tijdloze lekkernij, nietwaar? Alles van vroeger moet weg, tegenwoordig omdat alles wel ergens aanstootgevend is. Maar geluiden dat schepijs verdwijnen moet heeft de krant nog niet gehaald. Maar goed, ik dwaal af.

Mijn moeder gaf me op woensdagmiddag, als ik vrij van school had, één cent en daarmee kon ik dan een ijsje halen. Dat was dan een horentje met één bolletje ijs, waar je zo lang mogelijk van probeerde te doen. Had moeders een goede bui, dan werd het een ijsje van 2 cent. Dat was geen horentje, maar meer een soort bakje van koek waar twee bolletjes in konden. Duurder was er gewoon niet.

Dit soort nostalgische gedachten duidt er op dat je oud wordt, zo wordt er wel beweerd. Nou ja, dat moet dan maar. Het verleden kun je niet terughalen. Maar ja, die kalender loopt ook door. Je doet aan allebei niets, dus is het het beste om herinneringen te koesteren als curiositeit en er verder niet bij stil te staan. Maar op zich zijn de vergelijkingen die toen en nu opleveren wel eens grappig.

---

Herinner je je deze nog?

De dag van de thuiswerker is vandaag het onderwerp van de herinnering. Toen dit blog uitkwam zaten we nog volop in de coronacrisis. Hoewel, volgens sommigen zitten we dit nog steeds, hoewel de massa dat niet meer zo lijkt te geloven. En dus werkte Jetje thuis, omringd door apparatuur die niet altijd even goed mee lijkt te werken.

Wat gebeurt er nu weer? 

---

Goedereede

We waren deze week al eerder in Zierikzee, in Zeeland. Nou ja, het dorpje Goedereede is nog net Zuid Holland. Het eiland Goeree-Overflakkee is nog geen Zeeland, al gaan veel mensen daar wel van uit. Het leuke is dat er net als in Zierikzee zo'n enorm grote kerk staat met een stompe toren. Het geeft echt het idee dat er een stuk van af is of dat hij nooit tot de gewenste hoogte is afgebouwd. In elk geval is Goedereede een leuk plaatsje voor een wandeling.

 

---

Morgen gaan we eens kijken op de kunstmarkt van Hillegom of daar nog wat koopjes te scoren zijn.

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent. 

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar  is altijd toegestaan maar liever geen affiliate links. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

Natuurlijk via e-mail

Chat kan gemakkelijk via Messenger  

Jetje's dag is dagelijks op Twitter te vinden 

Jetje's dag is op mijn eigen Facebook en enkele pagina's

Jetje's dag is natuurlijk aanwezig op Instagram

Jetje's dag zit op Friendweb 

Een fotomodel hoort ook op modelmayhem

Al mijn foto's uit Jetje's dag staan ook op Pinterest 

Natuurlijk ben ik ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan op een eigen blog  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming?Klik hier, al wordt er nog druk aan gewerkt  

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik Jetje's index!

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---

 

 

  

5 april 2022. Aanval van de killerklerenhangers

 

		Klerenhangers zijn irritante en vervelende dingen die altijd in elkaar haken, maar wie had gedacht dat ze zo ver zouden gaan;
		Wie zegt dat kennis altijd in je hoofd moet zitten om paraat te zijn?;
		Amsterdam is en blijft een bijzondere stad met een vrij roemrucht verleden.

 

 

Niemand had ooit een aanval van klerenhangers verwacht...

Niemand had verwacht dat dit ooit kon gebeuren

Als model heb je kleding nodig. Veel kleding zelfs. Uiteenlopende zaken in zo veel mogelijk kleuren. En kleding hang je op klerenhangers. Maar de laatste tijd kreeg ik altijd een vreemd gevoel als ik mijn kledingkasten open deed. Er leek wel een vreemd soort dreiging van uit te gaan. Er zat iets in de lucht. Ik voelde het in mijn onderbuik. Er deugde iets niet, maar wat? Wat kon er aan de hand zijn met een simpele kledingkast, zodat die de omgeving zou bedreigen? Kleren en klerenhangers. Meer zat er niet in. Wel vond ik de hangers ondingen, die altijd in elkaar haken, onderling aan elkaar vast zaten en dergelijke. Zielloze dingen met een naar karakter. Maar meer niet. Ik legde het gevoel toch maar naast me neer. 

Het zijn er wel heel erg veel tegelijk

Tot ik vanochtend om zeven uur een vreemd bericht op het nieuws op de radio hoorde. Op verschillende plekken in het land waren vannacht en vanochtend vroeg mensen onverwacht aangevallen door een vorm van intelligente klerenhangers. De achtergrond van deze hangers was nog niet duidelijk. Het was ook vreemd dat ze een vorm van intelligentie hadden gekregen. Aan de andere kant zijn er ook mensen waarvan men zegt dat ze een vorm van intelligentie hebben, maar waar je verder weinig van merkt. Je vindt die mensen vooral in de politiek. 

Ik heb er een paar te pakken...Nu de rest nog

De politie en het openbaar ministerie kondigden volgens het nieuws een diepgaand onderzoek én een commissie aan en verwachtten dat nog vóór 2030 af te kunnen ronden. De naam Job Cohen was al gevallen om leiding te geven aan de onderzoekscommissie, aldus de radio. Mensen werden aangeraden om op hun hoede te zijn en niet alleen in de buurt van grote hoeveelheden klerenhangers te komen. Ook werd er opgeroepen om vooral niet te gaan hamsteren en zoveel als maar mogelijk was een mondkapje te dragen. 

Kom hier en vecht!!

De klerenhangers zouden volgens het nieuws onverwacht tot de aanval overgaan. Waarom de ene persoon er wél last van had en de ander niet, was nog een raadsel. Mogelijk was er een bepaald aantal hangers in huis nodig. Een kritische massa om de hangers agressief te maken en aan te laten vallen. Nou ja, je hoorde wel vaker onbegrijpelijke verhalen op het nieuws. Bijvoorbeeld na een persconferentie van de ministerpresident. Dat was verder niets om veel aandacht aan te geven. 

Ik ben aan de winnende hand

"Wat een onzin" dacht ik, toen ik het hoorde en weer naar mijn kledingkast liep. Ik pakte wat kleding uit de kast, hing de hangers weer terug en hing ook een aantal lege hangers terug in de kast die nog op een stoel lagen. En ik liep weer even de kamer in. De deur van de kledingkast stond nog open, omdat ik er bij terugkomst nog even in moest zijn. Achteraf had ik dat misschien niet moeten doen. Terwijl ik weg liep, dacht ik iets achter me te horen. Alsof er kleding van hangers af viel. Ik zou zo wel even kijken. Maar die kans om in de kast te kijken zou ik niet meer krijgen. 

Pak aan!

Eenmaal in de kamer hoorde ik meer geluid. Een soort gerammel en gekletter. Allerlei kunststof en metalen dingen die tegen elkaar aan leken te botsen? Wat was dat voor iets? Het geluid groeide snel verder aan. Ik wilde gaan kijken en net op dat moment kwam er een hele horde klerenhangers door de huiskamerdeur op mij af. De klerenhangers vielen aan!

Daar zit er nog eentje...

Het agressiefste waren de hangers met klemmen. Ze beten zich gemeen muurvast in mijn gele jurk en  mijn paarse topje. Er kwamen er meer en meer. Overal in huis hoorde ik kledingkasten opengaan en dat onheilspellende gekletter en gerammel. Ze kwamen er aan! Ze kwamen overal vandaan!! Ik kreeg de kans niet eens om bang te worden. Ik moest iets doen. En heel snel ook, voordat er teveel zouden zijn.

 

Zo, die heeft het gehad. Weer eentje minder!

Aanval is de beste verdediging, zo wordt er altijd gezegd. Ik wist een paar hangers uit de lucht te pakken en sloeg daarmee in op de rest die om mij heen zwermde. Overal hingen ze inmiddels in mijn kleding. Ze hadden weinig goeds in de zin, dat werd me wel duidelijk. 

Mij maken jullie niet bang meer!

De hangers knepen en klemden zich overal vast. Ik sloeg ze als een razende weg, rukte ze van mijn kleding en smeet ze hard tegen de muur. Gelukkig zat er niet veel strategie achter de hangeraanval. Het ging de hangers kennelijk alleen om dom groepsgeweld, zoals je dat vaker bij groepen ziet. Het deed mij aan voetbalsupporters denken. De hooligans die elkaar ook aanvallen omdat het kan, maar niet omdat er een vorm van logica achter zit. 

Kom hier en vecht met de blote vuist!

Na een paar minuten had ik de meeste hangers wel uit de lucht geslagen. De rest zwermde nu besluiteloos om me heen. Ik was gelukkig aan de winnende hand. Een deel trok zich weer terug in mijn kledingkasten. Overal lagen gesneuvelde klerenhangers op de grond, in allerlei maten en soorten.

Ik lijk het gevecht nog te kunnen gaan winnen...

Ik had het voor dit moment gewonnen. Ik had een aanval van een stelletje levensgevaarlijke killerklerenhangers overleefd. Ik was met de schrik vrijgekomen. Maar hoe nu verder? Kon ik ooit nog wel  weer bij mijn kledingkasten komen? Werd het er ooit weer veilig? Zou de deur ooit nog open kunnen?  Moest ik nu 112 bellen? Of misschien zelfs het leger wel? 

Want wat is tenslotte een model zonder haar kasten met kleding? Ja, een naaktmodel inderdaad. 

Misschien moet ik daar maar op gaan specialiseren? Is wel koud in de winter. Dat wel. Maar van klerenhangers die plotseling tot de aanval overgaan heb je dan geen last meer. 

---

Verzamel kennis op verschillende manieren

Waar moeten we al die kennis opslaan?

Als we denken aan het verzamelen van kennis uit studies, boeken en dergelijke, dan gaan veel mensen er van uit, dat je dan ook al die kennis in je hoofd moet hebben zitten. En laat dat nu juist niet de bedoeling zijn. Niet alleen is het zwaar, het is ook tijdrovend en waarschijnlijk niet altijd even effectief.

Google weet toch alles?

"Ja, maar," zeggen velen nu, "je kunt toch alles opzoeken op internet?" Dat klopt. Internet is heel erg goed in het beantwoorden van gerichte vragen. Als ik wil weten hoe laat de warme bakker in het dorp open gaat, dan kan ik dat direct aan Google vragen en een paar seconden later weet ik wanneer ik mijn krentenbollen kan gaan halen. Dat is een soort van directe feitenkennis, waar internet en met name Google ijzersterk in is.

Zoeken naar samenhang en verbanden kan Google niet

Maar er is ook een vorm van kennis op een hoger niveau. Dat is kennis die niet zozeer uit feiten bestaat, maar meer uit inzicht. En dan vooral het inzicht in de samenhang van alle losse dingen. En inzicht in het waarom van dingen, gebeurtenissen en dergelijke. En dan hebben we het wel degelijk over een vorm van kennis, die het noodzakelijk maakt om een vorm van studie te doen. Die studie is nodig als we op zoek gaan naar naar nieuwe verbanden, nieuwe creatieve paden, innovatieve aanpak van zaken etc. In plaats van studie, mag je hier ook spreken van onderzoek of research.

Boeken zijn een grote bron van kennis

De kennis die je dan nodig hebt, zit in het algemeen in boeken. Daarom zullen boeken ook nooit verdwijnen, zoals veel mensen denken. En zal een boek ook nooit volledig vervangen worden door de digitale boekenlezer. Ja, die digitale boekenlezer heeft zijn voordelen. Bijvoorbeeld om ladingen boeken mee te nemen op reis. Maar nadelen zijn er ook wel degelijk. Gewoon eens bladeren in een boek, hier en daar wat lezen en wat ideeën en suggesties oppikken is er niet bij met een digitale lezer. Ja, er zijn zoekfuncties, maar voor een zoekfunctie moet je al exact weten wat je zoekt. En dat weet je nu juist vaak niet.

De ongelezen boeken van Umberto Eco

In het boek "Zwarte zwaan" beschrijft de schrijver Taleb de bibliotheek met ongelezen boeken van een collega schrijver, namelijk Umberto Eco. Misschien nog wel het meest bekend uit het verfilmde boek "De naam van de roos". Deze ongelezen bibliotheek zou meer dan 45.000 boeken bevat hebben, met de meest vreemde onderwerpen en wetenschappelijke richtingen. Allemaal bedoeld als naslagwerk en studiemateriaal. Dit soort verzamelwoede schijnt vooral onder schrijvers, kunstenaars en andere creatieve denkers voor te komen, die hiermee overal weer nieuwe bronnen en aparte ideeën en suggesties weten te vinden.

Latent aanwezige kennis waar je maar kijkt

En inderdaad, ook deze aanpak is wel degelijk een vorm van kennis verzamelen. Geen parate kennis, die ons de openingstijden vertelt, maar een enorme hoeveelheid latent aanwezige kennis, die ons elk inzicht moet kunnen verschaffen waar we op zitten te wachten. Misschien niet paraat in ons geheugen, maar wel beschikbaar als we het nodig hebben.

---

 

Amsterdam

Volgens veel toeristen is Amsterdam de mooiste en fijnste stad op aarde. Voor veel Nederlanders is het een openluchtgesticht, waar alleen wereldvreemde types hun draai weten te vinden. Vermoedelijk is beiden niet waar, maar dat Amsterdam bijzonder is, is zeker wel waar. Het is een stad die in de Gouden Eeuw vooral groot geworden is, door de uittocht van protestanten uit de zuidelijke Nederlanden die de Amsterdammers in veel zaken ingewijd hebben. Bijvoorbeeld in de handel op het oosten, in het begin met name om de gehate Spanjaarden en Portugezen eens lekker dwars te zitten, maar later vooral omdat er met de handel in van alles en nog wat heel veel geld te verdienen viel. En van geld verdienen zijn Nederlanders nooit vies geweest. Nog steeds niet trouwens. Nederlanders staan stijf van de principes en de neiging om toch vooral te deugen, maar als er geld verdiend kan worden, dan gaan alle principes en neigingen direct in de ijskast. Dan deugen we morgen wel weer. 

Maar als we dat alles gewoon even laten voor wat het is, zoals de meeste mensen ook wel doen, dan is Amsterdam gewoon een mooie en gezellige stad om te verblijven, te wandelen en te winkelen. Ik kom er dan ook regelmatig. 

Typische Amsterdamse gracht met heel veel fietsen en een rondvaartboot

Amstel in de buurt van het stadhuis

Waterlooplein. De laatste jaren wel flink veranderd

Achterzijdsburgwal

Mooi in een historische stad? Niet direct. Effectief? Dat zeker

---

Morgen is het de nationale sportdag. Dat is echt iets voor een sportief type zoals ik.

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.

 

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

e-mail

Chat via Messenger  

Jetje's dag op Twitter 

Jetje's dag op Facebook

Jetje's dag op Instagram

Jetje's dag op Friendweb 

Alle foto's uit Jetje's dag staan op Pinterest 

Natuurlijk ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan hier  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming? Klik hier

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik de index!

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---

 

 

25 maart 2022. Open of dicht?

  

Open of dicht?

 

		Is de brug nu open of dicht? Die vraag is niet zomaar te beantwoorden. Nou ja, onze voorbeeldbrug is bijna altijd open en dus dicht. Of zoiets;
		Dreig je ook wel eens in slaap te vallen als je een boek aan het lezen bent?;
		De foto's zijn van de brug uit ons artikel. De verbinding tussen Lisse en de Lisserbroek. Moet je er niet echt overheen? Blijf er dan weg.

 

 

De dilemma's van een brug die bijna altijd open (of juist dicht?) is

Pieter woont tussen de bloeiende bloembollen. Maar werkt op de Zuidas in Amsterdam. Dat betekent een dagelijks autoritje, vaak rustig aan in de file. En het oponthoud komt al snel. Want als Pieter uit de Bollenstreek richting Amsterdam of Schiphol wil, dan is de kortste route dwars door de Haarlemmermeerpolder en dan in Lisse over de Lisserbrug. Zie de foto's aan het einde van deze blogpost.

Pieter weet natuurlijk ook wel dat er niet veel zekerheden in het leven zijn. Maar één ding komt beslist in de buurt en dat is het feit dat je bijna altijd voor deze brug moet wachten, omdat er een boot doorheen moet. De brug gaat over de ringvaart rond de Haarlemmermeer en is een drukke vaarroute voor zowel de pleziervaart van en naar de Kagerplassen, als voor de beroepsvaart. Pieter heeft er inmiddels mee leren leven. De brug verbindt twee dorpen in twee gemeentes in twee provincies met elkaar en dan duurt het echt wel langer dan één generatie praten, voordat er een oplossing is. "Inmiddels een jaar of dertig," rekende Pieter even uit, terwijl hij voor de rood-witte afsluitbomen keek naar een voorbij varend plezierjachtje dat betere tijden gekend had.

De brug heeft een hele lage doorvaarthoogte. Een kano, rubberboot of roeiboot kan er net onderdoor, mits de inzittenden flink bukken. Anders gaat het niet lukken. En aangezien bijna alles dat door de brug moet groter is dan dit, moet de brug keer op keer omhoog. Er staan vaak zulke lange rijen auto's voor, dat de brug meermalen open gaat voor je erover heen bent. Bijna iedereen in de bollenstreek kan wel horrorverhalen vertellen over de wachttijden.

"De brug was open" is natuurlijk een geweldig excuus dat we allemaal wel eens gebruiken als we te laat op een afspraak komen. Misschien was het nog wel waar ook. En zo niet, het is ook niet te controleren.

Pieter was dan ook weer eens te laat op een vergadering en gooide deze oersmoes direct in de strijd. Hij wilde er nog iets aan toevoegen, maar iemand maakte een domme opmerking: "Als de brug open is, dan kun je toch doorrijden?" "Nee, natuurlijk niet", antwoordde Pieter wat geïrriteerd. "Dus eigenlijk was het voor jou dicht?" probeerde de ander het nog eens. "Ja, inderdaad" zei Pieter die niet snapte waar deze rare dialoog heen ging. "Dus voor de boot was de brug open en voor het autoverkeer was hij dicht". Pieter knikte. Inderdaad, wat open is en wat dicht, was vaak een kwestie hoe je tegen dingen aan keek. Het was niet voor iedereen hetzelfde.

Maar als hij nu eens gezegd zou hebben "De brug was dicht" als excuus? Dan had Pieter waarschijnlijk te horen gekregen dat je toch gewoon over een brug kunt als die dicht is?

Nee, over wat nu open is en wat nu dicht, daarover was het laatste woord nog niet gezegd. 

---

Ook zo snel afgeleid met lezen?

Lezen is op zich een ontspannende bezigheid en afhankelijk van het boek, kunnen we het lang volhouden. Zie de bovenstaande foto's hoe ik lekker aan het lezen ben. Sommige boeken kun je nauwelijks wegleggen, zo spannend en onderhoudend zijn ze. Maar dat geldt niet voor elk boek. Zo hebben we ook te maken met studieboeken en non-fictieboeken over minder spannende onderwerpen, maar waar we wel kennis van moeten nemen.

En dan kan er wel eens een klein probleem met afleiding ontstaan. Dat heeft een hele natuurlijke oorzaak, namelijk dat onze hersenen veel sneller werken dan voor het lezen nodig is. En dus gaan die hersenen op zoek naar andere dingen om te doen en die vinden ze beslist wel ergens.

Dunne boekjes zijn dan nog wel door te komen. Zeg enkele tientallen bladzijden over één bepaald onderwerp. Maar zodra we te maken krijgen met dikke pillen, dan lopen die toch wel het risico om eventjes weggelegd te worden op een plank achteraf en als er geen hele dringende reden is, is de kans groot dat ze daar een aardige tijd liggen. Sterker nog, er is alle kans dat ze er niet meer vandaan komen.

Niet iedereen heeft last van dit verschijnsel, maar val jij daar wel onder, dan is het niet verkeerd om je vooral te richten op het lezen van artikelen en dunnere boekjes, die over veel gerichte onderwerpen nog wel te vinden zijn.

Er zijn ook nog wel manieren die helpen. Een hele bekende is het aanzetten van muziek. Wat voor muziek dat moet zijn is een kwestie van smaak. Dat kan van alles zijn. Maar die muziek heeft één belangrijke taak en dat is een extra bezigheid geven aan je hersenen tijdens je leeswerk. Dat vermindert de kans op rond malende hersenen die allerlei zijstraten inslaan, op een aanzienlijke manier.  

Ook het maken van aantekeningen of een mindmap wil nog wel eens helpen om de gedachten op één onderwerp gericht te houden. Het is in elk geval het uitproberen waard.

---

 

Lisse en de beruchte brug

Hierboven vinden we het verhaal van Pieter die maar met het probleem zit of de brug nu open of dicht is. Heel lastig, zeker als je er steeds voor staat te wachten. En om een idee van die brug te geven, hierbij een paar foto's. Met nog een paar uit Lisse, licht vertekend door het gebruik van een speciale lens. 

De brug tussen Lisse en de Lisserbroek

De brug tussen Lisse en de Lisserbroek met vissenoog lens

De brug tussen Lisse en de Lisserbroek. Er kan duidelijk niet veel onderdoor.

In de wijk "Lisse rond" in de Poelpolder

Het vierkant in Lisse met de dorpspomp

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.

 

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

e-mail

Chat via Messenger  

Jetje's dag op Twitter 

Jetje's dag op Facebook

Jetje's dag op Instagram

Jetje's dag op Friendweb 

Alle foto's uit Jetje's dag staan op Pinterest 

Natuurlijk ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan hier  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming? Klik hier

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik de index!

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---