30 maart 2022. Pluimvee plakken

 

		In veel families vind je rare woorden terug, die alleen in die familie een betekenis hebben;
		Fort Sint Pieter waakt over de stad Maastricht;
		De laatste serie van een drieluik over Limburg en Maastricht.

 

 

De oorsprong van de Eendenlijm

Een groot feest dient zich aan
Johan was een echte knutselaar, die altijd vol zat met vreemde ideeën. Echt slecht waren die ideeën meestal niet, maar het kwam nogal eens voor dat de omgeving wel aan die ideeën moest wennen. Op een gegeven moment waren zijn schoonouders 40 jaar getrouwd en dat was tijd voor een groot feest. En op een groot feest horen natuurlijk optredens, muziek en dergelijke. En bij een optreden hoort een kostuum. Dat spreekt voor zich.

Dozen verbouwen met smeltlijm

Zoon Rob van een jaar of zes wilde natuurlijk ook gezellig meedoen aan het feest van zijn opa en oma en hij zou optreden als eend, vanwege een liedje over een blauwe eend dat hij op een CD had staan. Johan maakte een pak van een aantal flink verbouwde kartonnen dozen en plakte het geheel aan elkaar met smeltlijm uit een lijmpistool. Smeltlijm is goed spul als je wilt knutselen. Het lijmt lekker en droogt snel. Wel even geduld hebben, zodat je je vingers niet brandt. Maar zoals je mag verwachten bij zoiets, waren halverwege de lijmpatronen op. Dus op naar de bouwmarkt en omdat het om een creatie voor zoontje Rob ging, moest die natuurlijk even mee.

In een bouwmarkt kun je nog wel eens zoeken

Nu zijn bouwmarkten niet altijd even logisch ingedeeld. Lijmpatronen zou je zoeken bij de lijmpistolen, maar dat klopte niet. Dus maar eventjes een medewerker van de bouwmarkt geraadpleegd.
"Wat voor lijm hebt u precies nodig?" vroeg de medewerker. Rob was nogal een bijdehand kereltje en sprak direct "Nou, gewoon! Om eenden te lijmen".  

Er waren kennelijk niet veel klanten die eenden moesten lijmen

Het was duidelijk dat de medewerker weinig klanten had, die de noodzaak voelden om eenden in elkaar te lijmen en hij keek nogal bedenkelijk. Misschien had hij het gevoel niet helemaal serieus genomen te worden. Snel legde Johan uit wat wél de bedoeling was en de lijmafdeling werd opgezocht. Rob voegde nog even wat toe, wijzend op de bizonkit, met de kreet: "Kijk, ze hebben hier wel koeienlijm". Snel naar huis leek Johan de beste oplossing. Wel met de lijm gelukkig. 

De Eendenlijm kon in het woordenboek

Sinds dat moment was er binnen de familie van Johan een nieuw woord geboren. De "Eendenlijm" werd de vanzelfsprekende roepnaam van de smeltlijm en werd opgenomen in het familiewoordenboek. Vragen als: "Kun je dit vastzetten met Eendenlijm?" waren in de familie heel gangbaar geworden. En zo heeft elke familie wel woorden, die binnen de familie volledig ingeburgerd zijn. maar waar een buitenstaander alleen maar met verbazing naar kan luisteren. 

---

 

Wandelen bij Maastricht, Fort Sint Pieter

Het oude fort Sint Pieter bij Maastricht (in de verte)

Fort Sint Pieter waakt over de stad Maastricht

Als je vanuit de stad Maastricht de Pietersberg gaat "beklimmen" (bergen beklim je nu eenmaal, al is het hier gewoon een weg die omhoog loopt), dan wordt de aandacht al snel getrokken door een groot massief stenen bouwwerk, dat er wat dreigend uitziet. We worden op dat moment geconfronteerd met fort Sint Pieter, de bewaker van de Pietersberg waar we het gisteren over hebben gehad. Het fort is met zijn uitzicht over de stad Maastricht duidelijk strategisch gebouwd. En dreiging gaat er in elk geval visueel wel van uit. 

Fort Sint Pieter uit een andere hoek gezien. Ook hier Maastricht in de verte

De strategische situatie vroeg om een fort op de Pietersberg

Het initiatief voor de bouw ligt al een tijdje terug in de geschiedenis. Het gaat terug naar één van de vele oorlogen die Nederland altijd voerde met buurlanden, in dit geval naar de 17e eeuw toen de Fransen de stad Maastricht beschoten en ook veroverden vanaf de Pietersberg. Het begon bij het stadsbestuur door te dringen, dat de Pietersberg militair gezien nogal een flink strategisch belang had en dat het dus zaak was, dat deze in eigen bezit werd gehouden bij een aanval.

In Fort Sint Pieter

Een vijfhoekig fort met 12 geschutsopstellingen

Om de verdediging van de zuidkant van de stad stevig te versterken, werd het indrukwekkende Fort Sint Pieter gebouwd. De commandant van de stad Maastricht, Daniël Wolf van Dopff, liet een vijfhoekig fort met twaalf geschutsopstellingen bouwen op de noordelijke hoek van de Pietersberg.

De trappen die toegang gaven tot de wal om Fort Sint Pieter

Ruimte was er ook volop onder het fort

Het fort werd opgetrokken met mergel en baksteen. Een groot voordeel was, dat er ook een mogelijkheid was om delen van het fort in de vele gangen van de Pietersberg onder te brengen. Ook het fort zelf kende allerlei gangen, galerijen, kazematten en ruimtes, bijvoorbeeld voor de opslag van munitie. Rondom het eigenlijke fort werden ook extra versterkingen aangelegd.

Binnen de wallen rond fort Sint Pieter

Forten worden altijd wel weer veroverd

Maar forten werden in de geschiedenis bijna altijd wel weer veroverd door de vijand en ook fort Sint Pieter bleef daar niet vrij van. In 1794 waren het weer de Fransen, die het fort wisten te veroveren. Omdat het mogelijk was om via de grotten tot onder het fort te komen, kwam men op het idee een ruimte te vullen met springstof om het fort van onderuit te verwoesten. Dit mislukte, maar in de mergelgrotten is nog wel een grote ruimte te vinden, die de ontploffing heeft veroorzaakt. Het fort raakte wel beschadigd, maar overleefde de ontploffing verder wel. In het begin van de 19e eeuw werd het gerenoveerd en gemoderniseerd. De gestage opmars van de legers van Napoleon speelden daarbij wel een belangrijke rol.

Het einde van het militaire verhaal

Na 1867 verloor het fort de militaire functie, zoals alle forten die in Nederland nog te vinden zijn, hun militaire waarde rond die tijd verloren. Het fort werd uiteindelijk eigendom van Natuurmonumenten dat ook de Pietersberg in beheer heeft. Het fort is te bezoeken en er zijn dagelijkse rondleidingen. Ook voor natuurliefhebbers is er het nodige te vinden, zoals muurplanten en zeldzame vlinders. Het fort is een ideale plek voor vleermuizen om te overwinteren.

---

En nu we toch in de bouwmarkt waren, gaan we morgen eens kijken waar je afdekfolie nog meer voor kunt gebruiken, dan alleen om af te dekken.

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.

 

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

e-mail

Chat via Messenger  

Jetje's dag op Twitter 

Jetje's dag op Facebook

Jetje's dag op Instagram

Jetje's dag op Friendweb 

Alle foto's uit Jetje's dag staan op Pinterest 

Natuurlijk ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan hier  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming? Klik hier

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik de index!

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---

 

 

  

29 maart. Jetje's grote vuurbollen

 

		Vandaag is het pianodag en dat maakt allerlei nostalgische gevoelens bij Jetje los;
		Leve deze draagbare variant van de piano. Een vleugel neem je niet gemakkelijk onder je arm;
		De Pietersberg bij Maastricht is tegenwoordig een prachtig wandelgebied geworden.

 

 

Vandaag, 29 maart, is het pianodag

Wist je dat een piano 88 toetsen heeft? Of had je ze nog nooit geteld? Ooit heb ik pianoles gehad, waar ik zo direct op terug kom. Maar ook daar heb ik ze nooit geteld. Ik speel wel keyboard en als je dan goed kijkt, dan is het verschil tussen een keyboard met zijn 61 toetsen, precies twee octaven. Mooi, weet ik dat ook weer.

Maar waarom speelt die 88 dan zo'n grote rol? Heel simpel. Op de 88-ste dag van elk jaar is het "Piano Day", ofwel de "Dag van de Piano". Dat betekent dat in schrikkeljaar de pianodag op 28 maart valt en in andere jaren komt daar een dag bij en vieren we het op 29 maart. Pianodag dus. Pianodag wordt wereldwijd gevierd. Het is zoals de naam al suggereert een event waarbij de piano centraal staat.

In mijn jeugd hoorde een muzikale opleiding er gewoon bij. Dat begon met blokfluit en ging dan op een gegeven moment over op piano. Of je misschien een ander instrument zou willen leren spelen deed er niet zoveel toe. De keuze was altijd piano, want dat hoorde bij het beeld dat naar buiten gebracht moest worden. Zelf had ik meer idee in een gitaar, maar dat was toch eigenlijk niet de bedoeling.

Het was de tijd dat de piano ook een plek kreeg in de rock&roll muziek. Musici als Jerry Lee Lewis gaven een totaal nieuwe benadering van de piano. "Great balls of fire" en dat soort muziek. Piano spelen werd met dit soort musici ook een vorm van entertainment. Ook dat was bij ons thuis geen optie. 

Ik ben blij dat het geen vleugel is

Pianospelen was bij ons thuis een serieus gebeuren, met een instrument dat op een serieuze manier bespeeld moest worden om daarmee serieuze muziek te produceren. Rock&roll muziek viel daar zeer zeker niet onder. Echt enthousiast kon ik eigenlijk niet van de pianolessen worden. Het was gewoon niet leuk om te doen. Ik kon het mij leuker voorstellen.

Ik heb het spelen wel altijd een beetje bijgehouden, want muziek bleef op zich wel kriebelen. Een keyboard is wat minder een obstakel in huis dan een piano en je houdt er ook je buren te vriend mee. Een "echte" piano kan enorm ver door dreunen. Moderne huizen en appartementen, waarbij alles aan elkaar zit, zijn niet meer voor dat soort instrumenten bedoeld. Een ander voordeel van een keyboard is dat je het zelf op je hoofd kunt zetten en dat zie ik mezelf met een Steinway vleugel nog niet doen.

Maar ach, wie weet krijg ik nog eens de geest en stort ik mij toch weer op de muziek. Er gebeuren tenslotte wel meer onverwachte zaken in een mens zijn leven. Maar dan moet het eerst lollig worden en het "serieuze" moet uit mijn muziek. Dat is meer iets voor het concertgebouw of zoiets. Buitengewoon kundig en knap. Maar op mijn oude dag (oei, zei ik dat echt?) is plezier in dingen belangrijker dan serieusheid.

 

Natuurlijk kost al dat pianospelen veel tijd. En zoals jullie weten heb ik eigenlijk niet veel tijd. Maar dat los ik op door het spelen gewoon met andere zaken te combineren. Met strijken bijvoorbeeld, dat gaat prima samen.

 

Strijken van de was en muziek maken gaan heel goed samen

---

 

Wandelen op de Pietersberg bij Maastricht

 Gezicht op België vanaf de Pietersberg

Wie in Maastricht is, kan niet om de Pietersberg heen. Nou ja, het is en blijft een berg naar Nederlandse begrippen, maar in Maastricht is men er trots op en dat mag.

Bovenop de Pietersberg

De Pietersberg was van oudsher een toeristische attractie. De winning van mergel, een betrekkelijk zachte, gelige steensoort, had een labyrint van gangen in de berg achter gelaten dat veel toeristen aantrok die de grotten bezochten. Wel onder leiding van een geschoolde gids, want verdwalen in het grottenstelsel was heel goed mogelijk.

De zogenaamde Oehoe vallei waar veel van deze grote uilen broeden

En dan hoorde je tijdens een rondleiding de verhalen waar de grotten allemaal voor gebruikt waren. Wijnkelders bijvoorbeeld, of voor het kweken van champignons. In de tweede wereldoorlog waren er diverse kunstschatten veilig ondergebracht. De berg van mergelsteen leverde wat dat betreft een uitstekende bescherming. Bovenop de berg was vroeger een camping, die het toeristische effect nog wat verder vergrootte, maar die is inmiddels verdwenen.

Genomen vanaf het uitkijkpunt, met de trap kun je afdalen de groeve in

Want de Pietersberg mocht dan zelf bescherming kunnen bieden aan kunstschatten en dergelijke, de berg werd zelf ook ernstig bedreigd. Als je mergel fijn ging malen, dan kon je er een geweldige kwaliteit cement mee maken. En een speciale fabriek van de ENCI of wel de Eerste Nederlandse Cement Industrie ging in 1926 aan de gang om de Pietersberg te veranderen in zakken cement. Ook toen moest er kennelijk al veel gebouwd worden. 

Nog een blik in de groeve richting de oude cementfabriek vanaf het uitkijkpunt

Het voordeel van de Pietersberg was de zeer gemakkelijke winning in zogenaamde dagbouw. Dat is vorm van winning van delfstoffen, waarbij je alleen het oppervlak maar af behoefde te graven. Dat afgraven heeft tot 2018 geduurd, waardoor een enorm gat in de Pietersberg is geslagen.

Het uitkijkpunt steekt een aantal meters over de rand, niets voor mensen met hoogtevrees

Speelden vroeger zaken als milieueffecten en duurzaamheid geen enkele rol, tegenwoordig is dat natuurlijk wel anders geworden. De Pietersberg is nu een natuurgebied geworden, waarbij gestreefd wordt de groeve van de cementindustrie weer een natuurlijke bestemming te geven, waarbij ook de recreatie in goede banen geleid wordt.

Nog een blik op de afgravingen, maar uit een andere hoek

De Pietersberg is een mooi gebied om te lopen. Bovenop de Pietersberg kijk je ver weg over het mooie Limburgse landschap, zowel in Nederland als in België. Één van de wandelpaden is het laatste stukje van het zogenaamde Pieterpad, het wandelpad dat begint in Pieterburen en dat dwars door Nederland loopt. Bij het uitkijkpunt over de ENCI groeve is het eindpunt van dit pad.

Bovenop de Pietersberg

Een groot object op de berg dat enorm de aandacht trekt is het massieve fort Sint Pieter, maar daar kom ik een andere keer nog op terug.

---

Morgen gaan we weer eens een fictie verhaal publiceren over plakkende eenden. 

---

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft wel een leuke exposure want het weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website of weblog is altijd toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan. 

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is best veel.

 

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

e-mail

Chat via Messenger  

Jetje's dag op Twitter 

Jetje's dag op Facebook

Jetje's dag op Instagram

Jetje's dag op Friendweb 

Alle foto's uit Jetje's dag staan op Pinterest 

Natuurlijk ook te vinden op Linkedin

Kleinere berichten, foto's, kunstwerken etc. staan hier  

Zoekt u een begrip uit de kunst? Een kunstenaar? Een kunststroming? Klik hier

 Meer onderwerpen vinden? Gebruik de index!

 

---

Disclaimer en copyright

privacystatement

---