Translate this page in your language

Zoeken in deze blog

12 Maart. Internationale Dag tegen Internetcensuur

12 Maart. Internationale dag tegen Internetcensuur

 

Internetcensuur zou niet moeten mogen in de huidige tijd
Internetcensuur zou niet moeten mogen in de huidige tijd

Dat 12 maart de Internationale dag tegen Internetcensuur (World Day Against Cyber Censorship) wordt genoemd, is sinds 2008 het geval. Het waren de Reporters Without Borders en Amnesty International die met deze internationale dag de aandacht wilden vestigen op de steeds meer voorkomende censuur op internet. Want was internet in de jaren '90 van de vorige eeuw nog vooral het domein van idealisten en vrijdenkers, dat is inmiddels wel anders. Internet is big business. 

 

censuur is irritant maar wat kun je er aan doen?
Censuur is irritant, maar wat kun je er aan doen?

Het ontregelen van datzelfde internet is dat dan natuurlijk ook. Elkaar beschadigen, dwarszitten en onmondig maken is op een dergelijk platform al snel gerealiseerd. En denk niet, dat het vooral de beruchte landen zijn zoals Noord-Korea en China waar je met internetcensuur te maken krijgt. Je hoeft er niet ver meer voor. Kijk maar naar buiten. 

Want zelfs in het altijd wel wat slomere en qua ontwikkeling, langzame Nederland hebben we met internetcensuur te maken. Misschien dat onze overheid het internet op dit punt nog niet al te veel misbruikt. De overheid staat ook niet bekend voor de manier waarop men met internet omgaat. Maar daar hebben we tegenwoordig de Amerikaanse technologiebedrijven als Google, Twitter en Facebook voor.

 

Je mag echt niet meer op social media zetten wat je wilt
Je mag echt niet meer op social media zetten wat je wilt

Internetcensuur door bedrijven

De grootste internetbedrijven op het gebied van social media zoals Google, Twitter en Facebook maken tegenwoordig uit wat jij te zien krijgt. En als je iets te melden hebt en iets publiceert, dan bepalen ze ook nog wel even voor je, wie dat te zien gaat krijgen. En als het niet zint, is dat heel eenvoudig. Dan krijgt niemand het namelijk te zien. 

De oorsprong lag in de reclamewereld

Van huis uit komt dit uit de reclamewereld. Omdat deze bedrijven alles maar dan ook echt alles van je willen weten en het ook wel te weten komen, kunnen ze je heel gericht bestoken met reclame. En zeker als je er dan een keer interesse in toont, door bijvoorbeeld een advertentie te bekijken, dan wordt je maandenlang bestookt met advertenties en andere reclame voor soortgelijke producten. 

je houdt je hart vast als je ziet wat er allemaal gebeurt
je houdt je hart vast als je ziet wat er allemaal gebeurt


Na de reclame kwam het nieuws

De volgende stap na de reclame was het nieuws. Je krijgt vooral nieuwsberichten te zien, die bij jouw voorkeuren passen. Of wat een algoritme denkt, dat jouw voorkeuren zijn. Het moet allemaal fijn en veilig zijn. Het moet bij jou passen. Liefst bij de bubbel waar je volgens deze bedrijven in leeft. Dus mensen met een van die bubbel afwijkende mening, krijg je echt niet meer te zien. En zij zien ook echt helemaal niets, wat jij aan teksten en foto's produceert. Afwijkende meningen zorgen alleen maar voor onrust. Nee, je moet online willen zijn. Te midden van je "vrienden" samen genieten van wat je aangeboden krijgt. Zonder stoorzenders met afwijkende meningen. 

En na het nieuws kwam de censuur

Maar het ging nog een stap verder. Eind 2020 merkte de Amerikaanse president aan den lijve hoe kwetsbaar zelfs hooggeplaatste personen al geworden zijn. Iets wat politici als Wilders inmiddels al ontdekt hadden. Als jouw mening de eigenaren van de internetbedrijven niet zint, dan wordt je verwijderd. Van Facebook, van Twitter, van YouTube etc. Dit gaat natuurlijk nog veel verder dan het bepalen welk nieuws je leuk vindt. Dit is gewoon politieke manipulatie door een bedrijf. Dat een democratisch gekozen (al is het voor de vorm) overheid zoiets doet, is al kwalijk genoeg. Maar dat ongekozen managers van bedrijven op deze manier politiek gaan bedrijven is uitermate zorgelijk en onwenselijk. Het staat volkomen los van de vrijheid van meningsuiting. Een begrip dat toch al steeds meer aan erosie onderhevig is. 

censuur in de fotografie zou ook niet moeten kunnen
censuur in de fotografie zou ook niet moeten kunnen


Privé ervaar je meer de betutteling

Nu zullen de meeste gebruikers van Facebook en andere social media niet zo heel veel last hebben van politieke inmenging, maar wat wel stomvervelend kan zijn is de betutteling. Het checken van plaatjes bijvoorbeeld. De meest bloederige en sadistische plaatjes zijn gewoon toegestaan, maar een foto met een blote tepel publiceren is goed voor een ban van een tijdje. Ben je hardleers, dan wordt je gewoon afgesloten van Facebook. En daarmee meestal ook van hun dochterbedrijven Whatsapp en Instagram. 
 
Er zijn twee soorten controles. De eerste soort loopt via robots, die alles proberen te begrijpen wat er door jou geplaatst wordt. Die robots reageren soms al terwijl je nog bezig bent. Die robots kunnen er grandioos naast zitten. Dat weet Facebook ook en het wil dan nog wel eens helpen, om een bezwaar aan te tekenen. Dan wordt het teruggedraaid, zoals in onderstaand voorbeeld waar verder niets aan de hand was. 
 
 
Kennelijk weer eens een regel overtreden?
 

Ook Facebook heeft bereidwillige "hulpjes"

Problematischer wordt het als mensen het nodig vinden om "Roomser dan de Paus" te worden en Facebook gaan helpen in hun strijd tegen alles wat ondeugdelijk is. Deze verklikkers sturen hun klachten over posts op naar Facebook en die reageert dan met het blokkeren van de berichten. Met de toezegging dat je mag protesteren, maar in de praktijk worden "klachten" van gebruikers eigenlijk altijd toegekend. Je krijgt wel eens het gevoel dat er verder geen enkele aandacht aan gegeven wordt. Zeker als Facebook zelf schrijft, dat ze niet alles handmatig kunnen controleren.

Dat kan er voor zorgen dat werken op Facebook onmogelijk wordt. Ik heb dat zelf in 2019 ondervonden. Er bleek iemand te zijn, die letterlijk alles wat ik deed bij Facebook rapporteerde, waarna het verwijderd werd. Het duurde even voordat ik door kreeg wat er aan de hand was, zoals al blijkt uit onderstaande schermdump die Facebook eergisteren toevallig als "goede herinnering" opstuurde.
 
Vreemde verschijnselen op Facebook
Een stukje schermdump van Facebook aan het begin van een irritante periode.

Toen ik daar met anderen over sprak, kreeg ik van verschillende kanten dezelfde naam toegespeeld. Een mannelijk kunstmodel, dat ik verder niet persoonlijk kende, maar die kennelijk ergens enorme frustraties had opgelopen. Ik heb hem na de tips volledig geblokkeerd, zodat hij niets meer van mij zien kon. En toen was het inderdaad afgelopen met de blokkades. Ik had kennelijk doel getroffen, maar het is natuurlijk absurd, dat je iets wat je "social media" noemt, kunt gebruiken om concurrenten dwars te zitten. Meer dan sneu getreiter is het niet, maar als je Facebook zakelijk gebruikt, dan kun je er vervelend last van hebben.
 
Mensen kunnen je op Facebook volkomen lam leggen
Mensen kunnen je op Facebook volkomen lam leggen

 

De social media hebben mogelijk hun hand overspeeld

In vele landen komen er inmiddels geluiden dat bedrijven als Google, Facebook en Twitter te machtig worden. Met name de behandeling van Trump heeft de ogen geopend. Geen politicus weet immers meer, of hij of zij niet het volgende slachtoffer zal zijn, dat de mond gesnoerd wordt. Wat daar het merkbare gevolg van gaat zijn is nu, 12 maart,  op de Internationale Dag tegen Internetcensuur, nog niet te zeggen. Maar dat er de komende jaren iets gaat veranderen lijkt wel zeker. 

Er gaan niet veel personen zo effectief aan de gang, als een politicus die voor zijn of haar baantje moet vrezen. Trouwens, over politiek gesproken, op de 17e maart gaan we stemmen op die politici. En dus moeten we ons goed verdiepen in het maken van keuzes. En over kiezen gaat het tweede deel van Jetje stemt, dat je hieronder kunt vinden. 

Quote van de dag





jetje kiest 

 

 Jetje kiest. Deel 2


Hebben we gisteren gezien dat iedereen de neiging heeft om beslissingen en keuzes uit het verleden ter discussie te stellen, vandaag gaan we eens kijken naar misschien wel de moeilijkste keuze die er is. Vooral voor vrouwen. En die keuze nemen we dan ook maar als voorbeeld. Die keuze is: Het kiezen van de beste jurk in de winkel.

Je vindt dat het tijd wordt voor een nieuw jurkje, omdat je eigenlijk niets meer hebt om aan te trekken. Dus je stapt met vriend of echtgenoot naar de plaatselijke H&M, of een andere winkelketen, voor een nieuwe jurk. Vriend of echtgenoot gaat gezellig buiten tegen de gevel staan leunen en jij vindt in de winkel twee hele leuke jurkjes. Je besluit uiteindelijk om er eentje te gaan passen. 

De aardige en bereidwillige verkoopster vertelt je dat het beeldig staat. Je figuur komt er zo goed in uit, je kont lijkt er niet al te dik in en volgens haar lijk je er jaren jonger door. Je roept vriend of echtgenoot er bij, die verstoord opkijkt van zijn smartphone, een blik naar binnen werpt en zegt dat het je geweldig staat. 

Het is wel weer eens iets anders, jammer dat het kapsel niet inbegrepen is
Het is wel weer eens iets anders, jammer dat het kapsel niet inbegrepen is

Je bent het zelf ook met iedereen eens, maar je bent nu eenmaal vrouw. En dus ben je ook nieuwsgierig hoe het andere jurkje staat. Je besluit, dat ook dat jurkje even gepast moet worden. En de korte geschiedenis herhaalt zich. De aardige en bereidwillige verkoopster vertelt je opnieuw, dat het jurkje je beeldig staat. Je figuur komt ook hier goed in uit, je kont lijkt ook hier in niet al te dik en ook hier lijk je er jaren jonger in. Je roept opnieuw vriend of echtgenoot er bij, die opnieuw verstoord opkijkt van zijn smartphone, een blik naar binnen werpt en zegt dat ook deze je geweldig staat.

Beide jurkjes zijn even duur. Dus dat is ook geen punt om op te kiezen. Je weet het niet. Twijfel slaat toe. Wat is nu de beste? Allebei kopen is onzin, dus er moet toch een keuze gemaakt worden. Hemeltje, welke moet je nu kiezen? Je besluit om eerst nog maar eens in een andere winkel te gaan kijken of ze daar misschien iets voor je hebben. Je kunt altijd nog teruggaan om er eentje van deze te kopen, nietwaar?

"Dit zal u beslist geweldig staan"
"Dit zal u beslist geweldig staan"



Dit is geen stereotiep gedrag van jurkjes kopende vrouwen. Het is gewoon de Fredkin's paradox. Hé, dat lucht op. Het keuzeprobleem is toch de schuld van een ander. Het heeft zelfs een wetenschappelijke naam!

Deze Fredkin's paradox is heel simpel. Die komt er op neer, dat hoe dichter twee alternatieven bij elkaar liggen, hoe moeilijker het wordt om er uit te kiezen en hoe minder het uitmaakt wat je kiest. 

Het gevolg is dan, dat mensen enorm veel tijd en energie gaan besteden aan het maken van een keuze, die er eigenlijk nauwelijks toe doet.

Er is maar één goede manier om aan de Fredkin's paradox te ontsnappen. Je neemt een munt en als koning Willy boven komt, dan koop je het linker rokje en als de andere kant boven komt, dan koop je het rechter rokje. Ze zijn even duur, ze zijn even goed, ze staan even goed. Kortom, het maakt geen enkel verschil en ze zijn allebei bruikbaar. 

het lijkt wel aardig te staan, toch?
het lijkt wel aardig te staan, toch?

Denk eens na over keuzes die je maakt. Zit je ook in een restaurant een kwartier te zoeken in de menukaart omdat je eigenlijk alles wel lekker vindt? Natuurlijk, want dat doet bijna iedereen. Onwetend dat hij of zij slachtoffer van de Fredkin's paradox is.

Nu staat je straks in het stemhokje. Je weet heel goed dat het totaal niet uitmaakt op wie je stemt. Natuurlijk heeft bijna iedereen wel een soort voorkeur, maar die is zelden rationeel. Na de verkiezingen kijkt Rutte met wie hij wil gaan regeren en dat wordt dan de volgende coalitie. Jouw keuze speelt daar verder geen enkele rol in. Maar goed, als je er zo naar kijkt, dan ga je niet eens stemmen. En dat is natuurlijk ook niet de bedoeling.

Lastig, kiezen, beslissen en stemmen. Maandag gaan we dus maar verder. Met de gelukkigheidsfactor. Want dat is ook een belangrijke.


Rood, altijd leuk zolang er geen stier in de buurt is
Rood, altijd leuk zolang er geen stier in de buurt is





Consumeert u ook altijd best lekker? Dan is de volgende aflevering van Maandag de 15e iets voor u. Want dan is het Consumentendag, of ook wel dag van de consument! Maar eerst is het nog weekend en wens ik iedereen een heerlijk weekend toe en dat het maar alles mag brengen wat je er van verwacht.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, een ondersteunend team met een wisselend aantal medewerkers.

Bijdragen

Mocht je ook een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Een verwijzing naar een eigen website of weblog is toegestaan. Affiliatelinks zijn niet toegestaan. Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact opnemen en dan kijken we graag samen met jou wat mogelijk is.

 

Jetje's dag is op vele manieren te bereiken:

e-mail

Chat via Messenger 

Jetje's dag op Facebook

Jetje's dag op Instagram

Jetje's dag op Twitter 

Alle foto's uit Jetje's dag staan op Pinterest 

 


Disclaimer en copyright

privacystatement


 

Meer informatie over Team Jetje

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nieuws uit de kunstbranche

Populaire posts