26 maart 2026 | Nr. 491 | Jetje's panty en de performance-fotograaf

Jetje aan het woord

Goedemorgen allemaal op deze mooie dag vol mogelijkheden en nieuwe kansen

Soms is het lastig om aan te geven of iets nu gewoon een fotoserie van een model is en wanneer dat verschuift naar een fotoreportage van een performance. Er is een groot grijs gebied, zoveel is wel duidelijk. En het is mijn bedoeling om als ik vanaf april wat meer de nadruk op die performance ga leggen, dat grijze gebied zo klein mogelijk te gaan maken. Dat vraagt ook wat gericht inzicht van de fotograaf maar het geeft ook duidelijkheid. De fotoseries die ik nu nog publiceer zijn nog gemaakt zonder al de overgang naar performance in het hoofd te hebben. Zo ook deze varianten op een oude panty.

Jullie Jetje

Samenvatting van vandaag:

		1. Jetje en haar panty;
		2. Werk je nog wel een beetje aan je talenten om ze bij te houden?
		3. Het waterrijke Nieuwkoop.

Wanneer wordt een standaard fotoserie een performance?

De grens tussen fotografie en performancekunst is minder scherp dan het op het eerste gezicht lijkt. Waar fotografie traditioneel wordt gezien als een middel om een moment vast te leggen, draait performance juist om het vastleggen van het tijdelijke, het vluchtige en het beleven in het moment. Toch ontstaat er een interessant spanningsveld wanneer een serie foto’s niet alleen maar registreert, maar zelf een onderdeel gaat worden van de handeling. Dan rijst de vraag: Documenteert de fotograaf een performance, of ís de fotoserie zelf de performance van het model en de fotograaf samen?

Van registratie naar interpretatie

In eerste instantie lijkt fotografie bij performances een dienende rol te hebben. De camera legt vast wat zich voor haar lens afspeelt. Bijvoorbeeld een actie van een performanceartieste, een betekenisvol gebaar of een gebeurtenis. In die zin is de fotograaf met de camera daar een getuige van. Maar zodra er keuzes worden gemaakt, bijvoorbeeld de kadering, timing, volgorde of de presentatie van de gemaakte foto's dan verschuift de rol van passieve registrator naar de meer actieve maker. De fotoserie wordt dan geen neutrale weergave meer, maar de interpretatie van de fotograaf die hij of zij aan de performance geeft.

Sterker nog: De manier waarop beelden worden geselecteerd en gepresenteerd kan de oorspronkelijke performance behoorlijk veranderen. Wat live misschien wat chaotisch, dynamisch of vluchtig was, wordt in foto’s stilgezet, geordend en mogelijk nog meer betekenisvol gemaakt. De fotograaf herschrijft als het ware de gebeurtenis in zijn of haar volgorde.

De fotoserie als autonoom werk

Op het moment dat de foto’s niet langer alleen verwijzen naar een ‘oorspronkelijke’ performance, maar zelfstandig functioneren, ontstaat er iets nieuws. De reeks beelden krijgt een eigen ritme, narratief en esthetiek. De kijker hoeft de performance nooit te hebben meegemaakt om geraakt te worden. De fotoserie ís dan het kunstwerk geworden. De performance heeft een eindproduct gekregen, iets wat bij een live-performance niet kan.

In sommige gevallen wordt de performance zelfs speciaal uitgevoerd voor de camera. De handeling bestaat dan bij de gratie van de vastlegging. Zonder foto’s zou de performance niet eens bestaan. Hier vervaagt het onderscheid volledig. De performance en de fotografie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

De rol van de kijker

Ook de kijker speelt een cruciale rol in deze verschuiving. Waar een live performance de kijker vaak een directe, fysieke ervaring biedt, nodigt een fotoserie uit tot meer rustige reflectie en een eigen interpretatie. De kijker vult de stilgezette momenten zelf in. De kijker verbindt de losse beelden met elkaar en construeert er zelf een verhaal bij. Daarmee wordt de ervaring misschien minder direct, maar juist gelaagder.

Een vloeiende grens

De vraag of een fotoserie een performance vastlegt of zelf een (deel van de) performance is, kent geen eenduidig antwoord. Het is eerder een glijdende schaal. Aan de ene kant staat de documentaire registratie, aan de andere kant het autonome fotografische werk dat zelf iets van een performance heeft.

Juist in dat grijze gebied ontstaat de meest interessante kunst. Daar waar disciplines elkaar raken en overlappen, wordt zichtbaar dat kunst niet vastligt in definities, maar voortdurend in beweging is. Zoals een performance verdwijnt in de tijd, zo kan een foto diezelfde tijd opnieuw tot leven wekken. Of die zelfs opnieuw creëren.

Ook talent groeit door het te gebruiken

Een talent is geen statisch gegeven. Het is iets levends. Het ontwikkelt zich, verbetert zich en krijgt meer betekenis door het daadwerkelijk veel te gebruiken. Wie zijn talent goed inzet, ontdekt steeds nieuwe mogelijkheden, leert van fouten en bouwt stap voor stap verder aan een stuk vakmanschap. Maar wie het talent laat liggen te verstoffen, merkt dat het langzaam vervaagt. Het talent wordt minder scherp. Het wordt minder vanzelfsprekend. Talent vraagt dus ook om aandacht en oefening, net als een spier die sterker wordt door training en die verzwakt door stilstand.

De pijn van realiteit versus verwachting

Tussen het talent wat we hopen dat er is en wat daadwerkelijk aanwezig is, gaapt vaak een kloof. Die kloof onder ogen zien kan confronterend en soms zelfs pijnlijk zijn. We koesteren toch meestal beelden van succes, erkenning en moeiteloos dingen realiseren, maar de werkelijkheid blijkt vaak een stuk weerbarstiger. Toch is het noodzakelijk om dat verschil te erkennen. Hoe eerder je accepteert dat elke vorm van groei de nodige tijd, discipline en doorzettingsvermogen vraagt, hoe sneller je vooruitgang boekt. De pijnlijke waarheid van een gebrek aan talent ontwijken maakt het proces alleen maar langer en zwaarder. En resultaat zal ook dan uitblijven.

De droom van het schrijverschap

Veel mensen dromen ervan om een boek te schrijven. Ze zien zichzelf al zitten met hun eigen boek in handen, ze zien het misschien zelfs in de etalage van een boekhandel liggen. Zo'n droom is krachtig en heel inspirerend. Maar vaak richt die verbeelding zich louter op het eindresultaat, in dit geval het boek. En niet alleen met het gepubliceerde werk, maar ook de bijbehorende erkenning. Het boek is het tastbare bewijs van je succes. Wat daarbij gemakkelijk even wordt overgeslagen, is de soms zeer lange weg ernaartoe. De vele vroege en late uren achter je bureau, je twijfel, je herschrijvingen en de vele momenten van frustratie.

Het onzichtbare werk achter succes

Schrijven bestaat net als eigenlijk elk ander creatief proces voor een groot deel uit arbeid die niemand ziet. Het zijn die maanden, soms jaren, van oefenen, falen en weer opnieuw beginnen. Teksten worden geschreven en weer geschrapt, ideeën blijken niet te werken. En meer inspiratie laat zich al helemaal niet afdwingen. Juist in die fase wordt het verschil gemaakt. Doorzettingsvermogen en discipline zijn op die moeilijke momenten belangrijker dan alleen je talent. Wie bereid is dat onzichtbare werk te accepteren en er mee om kan gaan, legt de basis voor de echte groei.

Van wens naar werkelijkheid

Het verlangen om iets te bereiken is een mooi begin, maar het is bij lange na niet voldoende. Het verlangen moet worden omgezet in actie. Dat betekent: Tijd vrijmaken, oefenen, leren en accepteren dat vooruitgang geleidelijk aan gaat. Door kleine stappen te zetten, wordt de afstand tussen droom en realiteit steeds kleiner. Het vraagt geduld en een zekere mildheid naar jezelf toe. Maar het vraagt ook eerlijkheid. Waar sta je nu? En wat heb je nog nodig om verder te komen?

De beloning van het volhouden

Wie zijn talent blijft gebruiken en bereid is het proces te doorlopen, zal uiteindelijk merken dat er iets verandert. Niet alleen in het resultaat, maar ook in de eigen houding. Het werk wordt vanzelfsprekender, de twijfel wordt minder verlammend en het plezier groter. Succes is dan niet langer alleen het eindpunt, maar ook de weg ernaartoe. Het echte resultaat ligt niet alleen in wat je maakt, maar in wie je wordt door het maken. Je talent is daar alleen maar een hulpmiddel bij, zij het wel een heel belangrijk hulpmiddel.

https://modelmetkoffie.blogspot.com

Informatie over de komende evenementen, workshops of andere belangrijke dagen die interessant voor je kunnen zijn bij Jetje's dag.
De data van de sessies:

Zondag 12 april. Deels gekleed / deels ongekleed.

Zondag 3 mei. Nader te bepalen tussen deelnemers

Voor meer informatie over "model met koffie" klik je hier

Om je in te schrijven klik je hier

Water is er genoeg in Nieuwkoop

Het Zuid-Hollandse Nieuwkoop is een idyllisch dorp waar water en natuur een belangrijke hoofdrol spelen. Gelegen midden in het Groene Hart, staat Nieuwkoop vooral bekend om de uitgestrekte Nieuwkoopse Plassen: Een uniek veenplassengebied dat geliefd is bij natuurliefhebbers, wandelaars en watersporters.

De plassen vormen een rustgevend landschap van rietkragen, smalle slootjes en open water, waar je met een kano of fluisterboot geruisloos doorheen kunt glijden. Onderweg spot je talloze vogels, zoals reigers en aalscholvers, die zich prima thuis voelen in dit waterrijke gebied. Het is een plek waar de drukte van de Randstad ver weg lijkt, ondanks Nieuwkoop's centrale ligging in de drukke provincie Zuid Holland.

Ook het dorp Nieuwkoop zelf heeft een charmant karakter. Langs het water liggen oude boerderijen en huizen die herinneren aan de geschiedenis van turfwinning en visserij. Kleine bruggetjes verbinden de verschillende delen van het dorp en geven Nieuwkoop een bijna schilderachtig aanzien.

Nieuwkoop is daarmee niet alleen een bestemming voor rustzoekers, maar ook voor iedereen die de Nederlandse relatie met het water wil ervaren. Hier wordt duidelijk hoe natuur en mens al eeuwenlang met elkaar verweven zijn in een landschap dat zowel kwetsbaar als betoverend is.

Met al die regen van de laatste dagen is een goede paraplu nooit weg.

Colofon

Jetje's dag verschijnt in principe elke werkdag. Deze publicatie wordt uitgegeven door Henriëtte Sibie samen met Team Jetje, het team dat haar ondersteunt. Het team bestaat uit een wisselend aantal medewerkers. Team Jetje is inmiddels ook in te zetten voor ander schrijf- en fotografiewerk, waar bijvoorbeeld een regionale krant al gebruik van maakt. Voorwaarde is wel dat je in de kunst of de fotografie bezig bent.

Bijdragen

Mocht je ook eens een bijdrage aan Jetje's dag willen leveren, dan is dat altijd mogelijk. Er zijn geen kosten aan plaatsing verbonden, maar er is ook geen sprake van een vergoeding. Het geeft jouw werk wel een leuke exposure. Want dit weblog wordt goed gelezen. Een verwijzing naar je eigen website, weblog, Facebookpagina en vergelijkbaar is altijd toegestaan maar liever geen affiliate links.

Bij belangstelling of vragen kun je altijd contact met me opnemen en dan kijk ik graag samen met jou wat er mogelijk is. En dat is wat mij betreft best veel.